Hoofdmenu openen

Ronde van Frankrijk 2019

106e editie, met de start in Brussel
Actuele gebeurtenis In dit artikel wordt een actuele sportgebeurtenis beschreven.
De informatie op deze pagina kan daardoor snel veranderen.

De 106de editie van de Ronde van Frankrijk is een meerdaagse wielerwedstrijd en wordt van 6 tot en met 28 juli 2019 verreden. De drie weken durende Grote Ronde ging van start in Brussel (stad) en eindigt traditiegetrouw op de Champs-Élysées in Parijs.

Vlag van Frankrijk Ronde van Frankrijk 2019
106e editie
Periode juli 2019
Startplaats Vlag van België Brussel
Finishplaats Parijs
Totale afstand 3480 km
Andere jaren
Vorige editie Ronde van Frankrijk 2018
Volgende editie Ronde van Frankrijk 2020
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Het peloton tijdens de eerste etappe

Inhoud

DeelnemersBewerken

Etappe-overzichtBewerken

Ter ere van de 50e verjaardag van de eerste winst van de Ronde van Frankrijk door Eddy Merckx in 1969 startten de eerste twee etappes in Brussel.[1]

Datum Etappe Start – finish Afstand (km) Type Winnaar Ploeg   Klassementsleider
6 juli 1   Brussel  Brussel 194.5   vlakke rit   Mike Teunissen   Team Jumbo-Visma   Mike Teunissen
7 juli 2   Brussel  Brussel 27.6   ploegentijdrit   Team Jumbo-Visma (Kruijswijk, Bennett, De Plus, Groenewegen, Jansen, Martin, Teunissen en Van Aert)
8 juli 3   BincheÉpernay 215   heuvelrit   Julian Alaphilippe   Deceuninck–Quick-Step   Julian Alaphilippe
9 juli 4 ReimsNancy 213.5   vlakke rit   Elia Viviani   Deceuninck–Quick-Step
10 juli 5 Saint-Dié-des-VosgesColmar 175.5   heuvelrit   Peter Sagan   BORA-hansgrohe
11 juli 6 MulhousePlanche des Belles Filles 160.5   bergrit   Dylan Teuns   Bahrain-Merida   Giulio Ciccone
12 juli 7 BelfortChalon-sur-Saône 230   vlakke rit   Dylan Groenewegen   Team Jumbo-Visma
13 juli 8 MâconSaint-Étienne 200   heuvelrit   Thomas De Gendt   Lotto Soudal   Julian Alaphilippe
14 juli 9 Saint-ÉtienneBrioude 170.5   heuvelrit   Daryl Impey   Mitchelton-Scott
15 juli 10 Saint-FlourAlbi 217.5   heuvelrit   Wout van Aert   Team Jumbo-Visma
16 juli Rustdag in Albi
17 juli 11 AlbiToulouse 167   vlakke rit   Caleb Ewan   Lotto Soudal   Julian Alaphilippe
18 juli 12 ToulouseBagnères-de-Bigorre 209.5   bergrit   Simon Yates   Mitchelton-Scott
19 juli 13 PauPau 27.2   individuele tijdrit   Julian Alaphilippe   Deceuninck–Quick-Step
20 juli 14 TarbesCol du Tourmalet 117.5   bergrit   Thibaut Pinot   Groupama-FDJ
21 juli 15 LimouxFoix 185   bergrit   Simon Yates   Mitchelton-Scott
22 juli Rustdag in Nîmes
23 juli 16 NîmesNîmes 177   vlakke rit
24 juli 17 Pont du GardGap 200   heuvelrit
25 juli 18 EmbrunValloire 208   bergrit
26 juli 19 Saint-Jean-de-MaurienneTignes 126.5   bergrit
27 juli 20 AlbertvilleVal Thorens 130   bergrit
28 juli 21 RambouilletParijs (Champs Élysées) 128   vlakke rit

Klassementsleiders na elke etappeBewerken

België en NederlandBewerken

 
Teunissen in het geel
 
Van Aert in het wit
 
De Gendt (rechts) tijdens de etappe die hij won

De Belgen (21 renners, 3 teams), en in mindere mate de Nederlanders (11 renners, 1 team), zijn deze Tour zeer talrijk aanwezig. Van de eerste tien ritten werden er zes door iemand uit de Lage Landen gewonnen. Voor Nederland waren dit Teunissen in etappe 1 en Groenewegen in etappe 7. Voor België waren dit Teuns in etappe 6, T. De Gendt in etappe 8 en van Aert in etappe 10. Daarnaast won ook Jumbo-Visma, voornamelijk bestaande uit Nederlanders en Belgen, de ploegentijdrit. Beide landen wisten ook al een heleboel truien bij elkaar te sprokkelen: zo was Teunissen in het bezit van de gele en groene trui tijdens etappes 2 en 3, Belg Van Avermaet droeg de bolletjestrui in etappes 2 en 3, en gaf deze dan door aan landgenoot Wellens die deze vanaf etappe 4 mocht dragen, en dit momenteel nog steeds doet. Vanaf etappe 3 tot en met etappe 6 mocht van Aert de witte trui dragen. Jumbo-Visma stond eerste in het ploegenklassement van etappe 2 tot en met etappe 6. Wellens droeg het rode rugnummer tijdens etappes 4 en 7, T. De Gendt in etappe 9, Benoot in etappe 10 en A. De Gendt in etappe 12.

België is tevens het enige land dat tot nu toe na elke rit met minstens één renner op het podium mocht staan.