Hoofdmenu openen

Andrea Tafi (Fucecchio, 7 mei 1966) is een voormalig Italiaans wielrenner.

Andrea Tafi
Andrea Tafi in Parijs-Tours 1998
Andrea Tafi in Parijs-Tours 1998
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 7 mei 1966
Geboorteplaats Vlag van Italië Fucecchio, Italië
Sportieve informatie
Discipline(s) Weg
Ploegen
1989
1990 - 1991
1992
1993
1994
1995 - 1997
1998 - 1999
2000 - 2002
2003
2004
2005
Eurocar
Selle Italia
Carrera-Tassoni
Carrera-Tassoni
Mapei-Clas
Mapei-GB
Mapei-Bricobi
Mapei-Quick·Step
CSC-Tiscali
Alessio-Bianchi
Saunier Duval-Prodir
Beste prestaties
Gent-Wevelgem 20e (1998)
Ronde van Vlaanderen 1e (2002)
Parijs-Roubaix 1e (1999)
Amstel Gold Race 2e (1997)
Ronde van Lombardije 1e (1996)
WK op de weg 6e (1996)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Een kassei op de Allée Charles Crupelandt in Roubaix, met de winnaar van 1999 erop, Andrea Tafi

Tafi werd prof in 1989 en won in zijn debuutjaar al etappes in de rondes van Murcia en Luxemburg. Twee jaar later won hij de prestigieuze Ronde van Lazio. Tafi bleek echter vooral iemand die een enorm hard tempo kon rijden, wat hem een geschikte knecht maakte. Zo nu en dan won hij een wedstrijd. In 1996 brak hij echter definitief door als specialist in de klassiekers: hij won nogmaals de Ronde van Lazio, Parijs-Brussel en met de Ronde van Lombardije de eerste wereldbekerwedstrijd. Zijn tweede zege in de wereldbeker boekte hij een jaar later, in de inmiddels opgeheven Rochester Classic. 1998 was met zes zeges zijn succesvolste jaar. Zo werd hij onder meer Italiaans kampioen en won opnieuw de Ronde van Lazio. Het jaar erop boekte hij zijn, naar eigen zeggen, grootste zege: Parijs-Roubaix.

Ook twee andere vlakke klassiekers mochten Tafi's naam op hun winnaarslijst bijschrijven: Parijs-Tours (2000) en de Ronde van Vlaanderen (2002). Tafi probeerde hierna nog tevergeefs een klassieker te winnen. Na Parijs-Roubaix van 2005, waarin hij reed in een speciale kasseientrui maar geen enkele rol van betekenis kon spelen, zette hij een punt achter zijn loopbaan.

In oktober 2018 maakte de Italiaan bekend dat hij een comeback wilde maken door te starten in Parijs-Roubaix van 2019, 20 jaar na zijn zege. Op 14 april 2019 wilde hij aan de start staan van de Hel van het Noorden als oudste deelnemer ooit.[1] Later brak hij zijn sleutelbeen tijdens een Gran Fondo (zie Gran Fondo op de Engelstalige Wikipedia), en hij had te weinig tijd om te revalideren. Hierdoor ging zijn plan niet door.[2]

Belangrijkste overwinningenBewerken

Resultaten in voornaamste wedstrijdenBewerken

Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
1990
1991
1992 98e  
1993 128e  
1994
1995 35e   39e  
1996 45e  
1997 57e  
1998 42e  
1999 80e   29e  
2000 74e  
2001
2002 106e  
2003
2004
2005
Jaar Milaan-San Remo Gent-Wevelgem Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Luik-Bast.‑Luik Ronde van Lombardije Parijs-Brussel Parijs-Tours Eschborn-Frankfurt WK op de weg Wereld­ranglijsten
1990 81e 127e
1991 135e 77e 91e 70e
1992 105e 79e 80e 35e
1993 95e 33e 84e 44e 119e
1994 88e 38e 118e
1995 41e 26e 35e 14e 40e 50e 4e
1996 36e 50e 15e   ↑     51e 16e 6e 4e (UWB)
1997 76e 46e 26e 19e   ↑ 66e 7e   16e 48e 20e   (UWB)
1998 145e 20e 44e   ↑ 30e 10e 8e 8e   (UWB)
1999 57e 76e 41e   ↑ 59e 30e 11e
2000 73e 39e 22e 10e 31e 65e 25e   ↑ 11e (UWB)
2001 88e 62e 27e 31e 35e 72e
2002   ↑ 17e 21e
2003 119e 46e 47e 5e
2004 159e 43e
2005 121e 69e 42e

Externe linksBewerken