Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Zwitserland 1954

sportseizoen van een competitie

De Grand Prix-wegrace van Zwitserland 1954 was de zevende Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1954. De races werden verreden op 21 en 22 augustus op het Circuit Bremgarten, een stratencircuit in de stad Bern. In Zwitserland reden vier klassen: de 250 cc op zaterdag, de 350 cc, de 500 cc en de zijspanklasse op zondag. De wereldtitels in de 125- en de 250cc-klasse waren al beslist. In deze Grand Prix werd de wereldtitel in de 500cc-klasse beslist.

Stratencircuit Bremgarten
Land Vlag van Zwitserland Zwitserland
Datum 21- en 22 augustus 1954
Organisator FIM
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke
Tweede Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm
Derde Vlag van Ierland Reg Armstrong
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson
Tweede Vlag van Australië Ken Kavanagh
Derde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm
250 cc
Snelste ronde Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus
Eerste Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus
Tweede Vlag van Duitsland Georg Braun
Derde Vlag van Duitsland Hermann Paul Müller
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Duitsland Wilhelm Noll/Vlag van Duitsland Fritz Cron
Eerste Vlag van Duitsland Wilhelm Noll/Vlag van Duitsland Fritz Cron
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Smith/Vlag van Verenigd Koninkrijk Stanley Dibben
Derde Vlag van Duitsland Willi Faust/Vlag van Duitsland Karl Remmert

Inhoud

AlgemeenBewerken

MV Agusta had besloten in Italië te blijven nu de resultaten van de MV Agusta 500 4C tegenvielen. Dat gold ook voor DKW, dat haar RM 350 nog wilde doorontwikkelen. De Moto Guzzi Monocilindrica 350's bleven dit keer heel en prompt bezette het merk de eerste twee plaatsen in de 350cc-race. Daardoor bleef de 350cc-klasse spannend, net als de zijspanklasse, waar Wilhelm Noll en Eric Oliver de koppositie na deze Grand Prix deelden.

500cc-klasseBewerken

Na een wat moeizame start van het seizoen won Geoff Duke nu zijn vierde race op rij en was hij eindelijk zeker van de wereldtitel. Ray Amm werd met zijn Norton Manx tweede, maar Reg Armstrong deed met zijn derde plaats goede zaken, want hij steeg drie posities in de WK-stand. Pierre Monneret kreeg weer de beschikking over een Gilera 500 4C maar hij werd slechts zevende, achter de AJS E95's van Rod Coleman en Derek Farrant. De Moto Guzzi Quattro Cilindri's vielen uit, maar het doek was inmiddels over deze machines al gevallen.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Geoff Duke Gilera 1:21"04'6 8
2   Ray Amm Norton +3'7 6
3   Reg Armstrong Gilera +58'5 4
4   Jack Brett Norton +1"18'3 3
5   Rod Coleman AJS +2"48'3 2
6   Derek Farrant AJS +1 ronde 1
7   Pierre Monneret Gilera +1 ronde
8   Leo Simpson Matchless +1 ronde
9   Luigi Taveri Norton +2 ronden
10   Hans Bartl BMW +3 ronden
11   Florian Camathias Norton +8 ronden

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Helmut Volzwinkler Matchless
  Ken Kavanagh Moto Guzzi
  Firmin Dauwe Norton
  Roy Godwin Norton
  René Del Torchio Matchless
  Georg Braun Horex
  Arthur Fenn Norton
  Bob McIntyre AJS
  Fergus Anderson Moto Guzzi Motor
  John Storr Norton
  Phil Heath Norton
  Otello Spadoni Gilera

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Gordon Laing (†) Norton Overleden[1]
  Keith Campbell Norton
  Auguste Goffin Norton
  Léon Martin Gilera
  Jacques Collot Norton
  Bob Matthews Norton
  Cyril Julian Norton
  Dickie Dale MV Agusta Teambeleid[2]
  Harold Clark Norton
  Tommy Wood Norton
  Alfredo Milani Gilera
  Carlo Bandirola MV Agusta Teambeleid[2]
  Nello Pagani MV Agusta Teambeleid[2]
  Umberto Masetti Gilera
  Peter Murphy Matchless
  Rudy Allison Norton
  Bill Lomas MV Agusta Teambeleid[2]

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Geoff Duke (wereldkampioen) Gilera 38
2   Ray Amm Norton 20
3   Reg Armstrong Gilera 11
4   Ken Kavanagh Moto Guzzi 9
5   Fergus Anderson Moto Guzzi 8
  Pierre Monneret Gilera
  Jack Brett Norton
8   Alfredo Milani Gilera 6
9   Rod Coleman AJS 5
10   Jacques Collot Norton 4
  Léon Martin Gilera
  Bob McIntyre AJS
  Carlo Bandirola MV Agusta

350cc-klasseBewerken

Nadat ze in de Grand Prix van Duitsland allemaal waren uitgevallen bleven de Moto Guzzi Monocilindrica 350's nu heel en Fergus Anderson en Ken Kavanagh beslisten de race binnen 0,3 seconde van elkaar. Ray Amm moest ruim een halve minuut toegeven en werd derde. Anderson steeg meteen naar de top van de WK-lijst, maar de 350cc-klasse bleef enorm spannend. Zelfs Derek Farrant, die tiende in de stand stond, kon theoretisch nog wereldkampioen worden, maar feitelijk ging het tussen Anderson, Amm en Rod Coleman.

Uitslag 350cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Fergus Anderson Moto Guzzi 1:04"54'9 8
2   Ken Kavanagh Moto Guzzi +0'3 6
3   Ray Amm Norton +39'2 4
4   Jack Brett Norton +1"33'4 3
5   Rod Coleman AJS +2"00'5 2
6   Bob McIntyre AJS +2"22'3 1
7   Enrico Lorenzetti Moto Guzzi +2"30'8
8   Derek Farrant AJS +2"46'0
9   Alano Montanari Moto Guzzi +1 ronde
10   Leo Simpson AJS +1 ronde
11   John Storr Norton +1 ronde
12   Helmut Volzwinkler Velocette +2 ronden
13   Hans Haldemann Norton
14   Phil Heath AJS
15   Firmin Dauwe Norton
16   Werner Mazanec AJS
17 Haldinger Horex +4 ronden

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Gordon Laing (†) Norton Overleden[1]
  Karl Hofmann DKW Teambeleid
  Siegfried Wünsche DKW Teambeleid

Onbekend[3]Bewerken

Coureur Merk
  John Grace Norton
  Maurice Quincey Norton
  Auguste Goffin Norton
  Georg Braun Schnell-Horex
  Jacques Collot Norton
  Pierre Monneret AJS
  Bob Keeler Norton
  Bob Matthews Velocette
  John Clark AJS
  Peter Davey Norton
  Duilio Agostini Moto Guzzi
  Barry Stormont BSA

Top tien tussenstand 350cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Fergus Anderson Moto Guzzi 22
2   Rod Coleman AJS 20
  Ray Amm Norton
4   Ken Kavanagh Moto Guzzi 14
5   Jack Brett Norton 13
6   Enrico Lorenzetti Moto Guzzi 9
  Leo Simpson AJS
  Bob McIntyre AJS
9   Pierre Monneret AJS 8
10   Derek Farrant AJS 6
  Auguste Goffin Norton

250cc-klasseBewerken

Zoals het hele jaar al werd de 250cc-race gewonnen door NSU, maar omdat Werner Haas ten val kwam nam Rupert Hollaus de honneurs waar. Georg Braun werd tweede met een van de eerste NSU Sportmaxen en HP Müller derde. Luigi Taveri werd in zijn thuisrace vierde met de Moto Guzzi Bialbero 250. Op de zevende plaats eindigde Florian Camathias, die later furore zou maken als zijspanracer.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Rupert Hollaus NSU 1:01"56'7 8
2   Georg Braun NSU + 3"25'1 6
3   Hermann Paul Müller NSU + 1 ronde 4
4   Luigi Taveri Moto Guzzi + 1 ronde 3
5   Roberto Colombo Moto Guzzi + 1 ronde 2
6   Walter Vogel Adler + 1 ronde 1
7   Florian Camathias Moto Guzzi

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Werner Haas NSU Val

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Hans Baltisberger NSU Blessure[4]

Onbekend[3]Bewerken

Coureur Merk
  Ken Kavanagh Moto Guzzi
  Helmut Hallmeier Adler
  Kurt Knopf NSU
  Walter Reichert NSU
  Arthur Wheeler Moto Guzzi
  Bob Geeson REG
  Fergus Anderson Moto Guzzi
  John Horne Rudge
  Tommy Wood Moto Guzzi
  Reg Armstrong NSU
  Angelo Marelli Moto Guzzi
  Lanfranco Baviera Moto Guzzi
  Romolo Ferri Moto Guzzi

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Werner Haas (wereldkampioen) NSU 32 (40)
2   Rupert Hollaus NSU 26 (30)
3   Hermann Paul Müller NSU 19
4   Hans Baltisberger NSU 14
5   Arthur Wheeler Moto Guzzi 7
6   Georg Braun NSU 6
7   Reg Armstrong NSU 4
  Helmut Hallmeier Adler
9   Ken Kavanagh Moto Guzzi 3
  Luigi Taveri Moto Guzzi

(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)

ZijspanklasseBewerken

Eric Oliver was nog steeds herstellende van een armbreuk, waardoor hij weliswaar kon deelnemen, maar slechts vijfde werd. Wilhelm Noll/Fritz Cron versloegen Cyril Smith/Stanley Dibben en kwamen daardoor op dertig punten in het wereldkampioenschap. Daar moesten ze echter vier punten van wegstrepen, waardoor ze gelijk met Oliver in het WK stonden en de Grand Prix des Nations de wereldtitel zou beslissen.

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1   Wilhelm Noll   Fritz Cron BMW 53"43'1 8
2   Cyril Smith   Stanley Dibben Norton +27'7 6
3   Willi Faust   Karl Remmert BMW +40'7 4
4   Walter Schneider   Hans Strauß BMW +1"53'4 3
5   Eric Oliver   Les Nutt Norton +1"59'0 2
6   Hans Haldemann   Luigi Taveri Norton +2"26'5 1
7   Bob Mitchell   Max George Norton +2"26'6
8   René Bétemps   André Drivet Norton +1 ronde

Onbekend[3]Bewerken

Coureur Bakkenist Merk
  Ernst Kussin   Franz Steidel Norton
  Julien Deronne   Jules Nies Norton
  Fritz Hillebrand   Manfred Grunwald BMW
  Loni Neußner   Werner Öxner Norton
  Otto Schmid   Otto Kölle Norton
  Jacques Drion   Inge Stoll-Laforge Norton
  Bill Boddice   John Pirie Norton

Top tien tussenstand zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Ptn
1   Wilhelm Noll   Fritz Cron BMW 26 (30)
  Eric Oliver   Les Nutt Norton-Watsonian 26
3   Cyril Smith   Stanley Dibben Norton-Watsonian 20
4   Walter Schneider   Hans Strauß BMW 14 (16)
5   Fritz Hillebrand   Manfred Grunwald BMW 12
6   Willi Faust   Karl Remmert BMW 4
7   Jacques Drion   Inge Stoll-Laforge Norton 3
  Otto Schmid   Otto Kölle Norton
9   Loni Neußner   Werner Öxner Norton 2
10   Bill Boddice   John Pirie Norton 1
  Julien Deronne   Jules Nies Norton
  Ernst Kussin   Franz Steidel Norton
  Hans Haldemann   Luigi Taveri Norton

(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1954
FIM wereldkampioenschap wegrace
6e seizoen (1954)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1954

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Zwitserland 1953
Grand Prix-wegrace van Zwitserland Volgende race:
Grand Prix-wegrace Zwitserland 1959
1959:FRA · IOM · DUI · NED · BEL · ZWE · ULS · NAT
1958:IOM · NED · BEL · DUI · ZWE · ULS · NAT
1957:DUI · IOM · NED · BEL · ULS · NAT
1956:IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT
1955:SPA · FRA · IOM · DUI · BEL · NED · ULS · NAT
1954:FRA · IOM · ULS · BEL · NED · DUI · ZWI · NAT · SPA
1953:IOM · NED · BEL · DUI · FRA · ULS · ZWI · NAT · SPA
1952:ZWI · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT · SPA
1951:SPA · ZWI · IOM · BEL · NED · FRA · ULS · NAT
1950:IOM · BEL · NED · ZWI · ULS · NAT