Hoofdmenu openen

AlgemeenBewerken

De 350cc-klasse reed al op donderdag, de andere klassen op zaterdag, maar niet meer - zoals in voorgaande jaren - allemaal tegelijk. Dat systeem was er de oorzaak van geweest dat coureurs die normaal in meerdere klassen reden moest kiezen voor één bepaalde klasse. Een jonge toekomstig wereldkampioen scoorde zijn eerste WK-punt: de 18-jarige John Surtees werd zesde in de 500cc-race. Cromie McCandless deed goede zaken op het circuit dat hij als zijn broekzak kende omdat het bestond uit openbare wegen op slechts enkele kilometers van zijn geboorteplaats Belfast: hij won de 500cc-race. Cecil Sandford stelde zijn wereldtitel in de 125cc-klasse veilig.

500cc-klasseBewerken

In de 500cc-race van Ulster startten 32 rijders, waarvan er 22 de eindstreep haalden. De belangrijkste uitvallers waren de leiders in het wereldkampioenschap Reg Armstrong en Umberto Masetti. Derde man in het WK Geoff Duke kon door een blessure niet deelnemen. De Italianen hadden zich echter ingedekt: Bill Lomas beschikte voor de gelegenheid over een MV Agusta 500 4C en Cromie McCandless over een Gilera 500 4C. McCandless won de race met bijna drie minuten voorsprong op Rod Coleman met de AJS E95 en Lomas werd derde. Les Graham reed de snelste ronde, maar viel uit. Norton was de grote verliezer: zonder Duke kon geen enkele rijder imponeren, mede omdat de andere fabriekscoureurs Syd Lawton en Ken Kavanagh net als Armstrong uitvielen. Daardoor moesten de privérijders de kastanjes uit het vuur halen: Phil Carter en de jonge debutant John Surtees. Armstrong en Masetti bleven aan de leiding van het WK, maar Rod Coleman klom van de zesde naar de derde plaats.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Cromie McCandless Gilera 2:28"54'0 8
2   Rod Coleman AJS +2"47'3 6
3   Bill Lomas MV Agusta +5"07'8 4
4   Jack Brett AJS +6"14'0 3
5   Phil Carter Norton +8"27'4 2
6   John Surtees Norton +1 ronde 1
7   Roy Evans Norton +1 ronde
8   Sparks Campbell Norton +1 ronde
9   John Guirke Norton +1 ronde
10   Jack Bailey Norton +1 ronde
11   Malcolm Templeton AJS +1 ronde
12   Harry Turner Norton +1 ronde
13   Douglas Sides Velocette +2 ronden
14   Reginald MacDonald AJS +2 ronden
15   Rally Dean Norton +2 ronden
16   Robert Ferguson AJS +2 ronden
17   Giuseppe Colnago Gilera +2 ronden
18   John Dickson Velocette +2 ronden
19   Rob Fitton Norton +3 ronden
20   Fonsie McGovern Norton +3 ronden
21   J.O. Kerrigan Triumph +3 ronden
22   Stanley Williamson Norton +3 ronden

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Ken Kavanagh Norton
  Les Graham MV Agusta
  Syd Lawton Norton
  Reg Armstrong Norton
  Umberto Masetti Gilera

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Auguste Goffin Norton
  Hans Baltisberger BMW
  Bill Doran AJS Blessure[1]
  Geoff Duke Norton Blessure[2]
  Phil Carter Norton
  Carlo Bandirola MV Agusta
  Nello Pagani Gilera
  Ray Amm Norton Blessure[3]

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Reg Armstrong Norton 19
2   Umberto Masetti Gilera 16
3   Rod Coleman AJS 15
4   Jack Brett AJS 14
5   Geoff Duke Norton 12
6   Ken Kavanagh Norton 10
7   Ray Amm Norton 9
  Les Graham MV Agusta
  Cromie McCandless Norton / Gilera
10   Bill Doran AJS 6
  Bill Lomas AJS / MV Agusta

350cc-klasseBewerken

De 350cc-race werd al op donderdag 14 augustus gereden, zonder de geblesseerde Ray Amm en de eveneens geblesseerde wereldkampioen Geoff Duke. Ken Kavanagh won de race voor zijn Norton-teamgenoot Reg Armstrong en Rod Coleman.

Uitslag 350cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Ken Kavanagh Norton 8
2   Reg Armstrong Norton 6
3   Rod Coleman AJS 4
4   Jack Brett AJS 3
5   Ernie Ring AJS 2
6   Mike O'Rourke AJS 1
7 C.M. Luck Velocette
8   Robin Sherry AJS
9 W.J. Campbell Norton
10 J. Bailey Norton
11   Roy Evans AJS
12   Bill Hall Velocette
13   Vic Willoughby Velocette
14   Tom Turner Norton
15 A.K. Howth AJS
16 L. Starr AJS
17   Bob Browne AJS
18 D. Sides Velocette
19   Malcolm Templeton AJS
20   Robert Ferguson AJS
21 L. Williams Norton
22 K.W. Swallow Norton
23 J. McIlwrath AJS
24 R.L. MacDonald AJS
25 J.G. Dixon Velocette
26 A.R. Verity AJS
27   Rally Dean Norton
28 W.R. Evans AJS
29 F. Ward Norton
30 J.R.T. Upton Norton
31 J. Woods Norton

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Geoff Duke Norton Blessure[2]
  Ray Amm Norton Blessure[3]

Onbekend[4]Bewerken

Coureur Merk
  Auguste Goffin Norton
  Ewald Kluge DKW
  Roland Schnell Horex
  Bill Lomas AJS
  George Brown AJS
  Les Graham Velocette
  Syd Lawton AJS

Top tien tussenstand 350cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Geoff Duke (wereldkampioen) Norton 32
2   Reg Armstrong Norton 29 (33)
3   Rod Coleman AJS 18
4   Ken Kavanagh Norton 16
5   Ray Amm Norton 11
6   Jack Brett AJS 10
7   Bill Lomas AJS 9
8   Syd Lawton AJS / Norton 7
9   Ernie Ring AJS 3
10   Ewald Kluge DKW 2

(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)

250cc-klasseBewerken

Maurice Cann verscheen slechts sporadisch bij WK-races. Hij reed op het eiland Man en in Ulster, waar hij gewoonlijk de 250cc-klasse won. Hij snoepte twee punten af van Enrico Lorenzetti, die in een hevige strijd om de wereldtitel was verwikkeld met Fergus Anderson. Voor broodheer Moto Guzzi maakte dat echter niet uit, want zowel Cann, Lorenzetti als Anderson reden voor dat merk en vierde man in het WK Les Graham had zijn Benelli ingeruild voor de - tot nu toe niet succesvolle - Velocette-250cc-racer. Hij werd daar vierde mee en ging Rudi Felgenheier in het wereldkampioenschap voorbij. Voor Lorenzetti bleef de schade beperkt: Anderson scoorde helemaal geen punten en liep nu een achterstand op.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Maurice Cann Moto Guzzi 8
2   Enrico Lorenzetti Moto Guzzi 6
3   Les Graham Velocette 4
4   Ron Mead Velocette 3
5   Benny Rood Velocette 2
6   Ray Petty Norton 1
7   David Andrews Excelsior
8 T.D. Sloan Excelsior
9   Chris Tattersall CTS
10   Jock McCredie Excelsior
11   Harry Stephen AJS-Triumph
12 W. Ferguson Excelsior
13 M. Bailey Excelsior
14 G.A. Coulter New Imperial

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Bruno Ruffo Moto Guzzi Blessure[5]

Onbekend[4]Bewerken

Coureur Merk
  Ewald Kluge DKW
  Gotthilf Gehring Moto Guzzi
  Hein Thorn-Prikker Moto Guzzi
  Hermann Gablenz Horex
  Rudi Felgenheier DKW
  Werner Haas NSU
  Arthur Wheeler Moto Guzzi
  Bill Webster Pike-Rudge / Velocette
  Fergus Anderson Moto Guzzi
  Syd Lawton Moto Guzzi
  Alano Montanari Moto Guzzi
  Bruno Francisci Moto Guzzi
  Nino Grieco Parilla
  Roberto Colombo NSU
  Sieb Postma Moto Guzzi

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Enrico Lorenzetti Moto Guzzi 26
2   Fergus Anderson Moto Guzzi 20
3   Les Graham Benelli / Velocette 11
4   Maurice Cann Moto Guzzi 10
5   Rudi Felgenheier DKW 8
6   Bruno Ruffo Moto Guzzi 7
7   Hein Thorn-Prikker Moto Guzzi 6
8   Syd Lawton Moto Guzzi 4
  Arthur Wheeler Moto Guzzi
  Hermann Gablenz Horex

125cc-klasseBewerken

De Auto-Cycle Union leek vastbesloten om de 125cc-klasse tot een succes te maken. In de TT van Man lukte dat nog redelijk, maar in Ulster kwam men opnieuw maar net aan het vereiste minimum van zes deelnemers. Van die zes haalden er slechts drie de eindstreep, maar voor Cecil Sandford was het genoeg om zeker te zijn van de wereldtitel omdat Carlo Ubbiali bij de uitvallers hoorde. Ubbiali kon door de laatste twee GP's te winnen nog op 34 punten komen, maar moest dan nog een streepresultaat (6 punten) wegstrepen, waardoor ze beiden op 28 punten zouden staan. Dan telde het aantal overwinningen: drie voor Sandford en twee voor Ubbiali. Het was de eerste wereldtitel voor MV Agusta, dat veel investeerde in de 500cc-racers, maar in die klasse nog vier jaar van de wereldtitel verwijderd was. Het is heel goed mogelijk dat MV Agusta perse wilde dat de race zou doorgaan en daarom machines ter beschikking stelde aan Charlie Salt en Harvey Williams.

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Cecil Sandford MV Agusta 8
2   Bill Lomas MV Agusta 6
3   Charlie Salt MV Agusta 4

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Carlo Ubbiali Mondial
  Cromie McCandless Mondial
  Harvey Williams MV Agusta

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk
  Hermann Paul Müller Mondial
  Hubert Luttenberger NSU
  Werner Haas NSU
  Ashley Len Parry Mondial
  Frank Burman EMC-Puch
  Les Graham MV Agusta
  Angelo Copeta MV Agusta
  Emilio Mendogni Morini
  Guido Sala MV Agusta
  Luigi Zinzani Morini
  Romolo Ferri Morini
  Lo Simons Mondial

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Cecil Sandford (wereldkampioen) MV Agusta 28
2   Carlo Ubbiali Mondial 18
3   Werner Haas NSU 8
4   Angelo Copeta MV Agusta 7
5   Bill Lomas MV Agusta 6
6   Luigi Zinzani Morini 5
7   Ashley Len Parry Mondial 4
  Charlie Salt MV Agusta
9   Cromie McCandless Mondial 3
  Guido Sala MV Agusta
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1952
FIM wereldkampioenschap wegrace
4e seizoen (1952)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1952

Vorige race:
Ulster Grand Prix 1951
Ulster Grand Prix Volgende race:
Ulster Grand Prix 1953
1959:FRA · IOM · DUI · NED · BEL · ZWE · ULS · NAT
1958:IOM · NED · BEL · DUI · ZWE · ULS · NAT
1957:DUI · IOM · NED · BEL · ULS · NAT
1956:IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT
1955:SPA · FRA · IOM · DUI · BEL · NED · ULS · NAT
1954:FRA · IOM · ULS · BEL · NED · DUI · ZWI · NAT · SPA
1953:IOM · NED · BEL · DUI · FRA · ULS · ZWI · NAT · SPA
1952:ZWI · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT · SPA
1951:SPA · ZWI · IOM · BEL · NED · FRA · ULS · NAT
1950:IOM · BEL · NED · ZWI · ULS · NAT