Hoofdmenu openen

Romelu Menama Lukaku Bolingoli (Antwerpen, 13 mei 1993) is een Belgische voetballer van Congolese afkomst die doorgaans in de spits speelt. Hij tekende in augustus 2019 een vijfjarig contract bij Internazionale, dat circa €70.000.000,- voor hem betaalde aan Manchester United. Lukaku maakte in 2010 zijn debuut in het Belgisch voetbalelftal, in een oefeninterland tegen Kroatië. Reeds op 24-jarige leeftijd werd hij topschutter aller tijden bij de nationale ploeg. Maakte zijn 50ste goal op 10 oktober 2019 in een EK-kwalificatiewedstrijd tegen San Marino.

Romelu Lukaku
Lukaku, België, 2018
Lukaku, België, 2018
Persoonlijke informatie
Volledige naam Romelu Menama Lukaku Bolingoli
Geboortedatum 13 mei 1993
Geboorteplaats Vlag van België Antwerpen, België
Lengte 193 cm
Been Links
Positie Spits
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Italië Internazionale
Rugnummer 9
Contract tot 30 juni 2024
Jeugd
1999–2003
2003–2004
2004–2006
2006–2009
Vlag van België Rupel Boom FC
Vlag van België KFC Wintam
Vlag van België Lierse SK
Vlag van België RSC Anderlecht
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2009–2011
2011–2014
2012–2013
2013–2017
2017–2019
2019–
Vlag van België RSC Anderlecht
Vlag van Engeland Chelsea
Vlag van Engeland West Bromwich
Vlag van Engeland Everton
Vlag van Engeland Manchester United
Vlag van Italië Internazionale
73 (33)
010 0(0)
35 (17)
141 (68)
66 (28)
7 0(3)
Interlands **
2008
2010
2009
2010–
Vlag van België België -15
Vlag van België België -18
Vlag van België België -21
Vlag van België België
4 0(1)
1 0(0)
5 0(1)
83 (51)

* Bijgewerkt op 12 oktober 2019
** Bijgewerkt op 12 oktober 2019
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

CarrièreBewerken

AnderlechtBewerken

Lukaku begon met voetbal bij de jeugd van Rupel Boom FC, evenals zijn vader, voormalig voetballer Roger Lukaku. Bij de preminiemen (<11) werd hij gecoacht door Louis De Boeck (de vader van trainer Glen De Boeck). Na Rupel Boom ging hij naar KFC Wintam. Lierse toonde kort na Nieuwjaar in het seizoen 2003/04 interesse in hem, maar Lukaku moest van zijn vader het seizoen afmaken bij Wintam. In dat half jaar trainde hij met Lierse wanneer er bij Wintam geen training was. Zijn ploeg werd twee keer kampioen en toen RSC Anderlecht in 2006 aan de deur klopte, kon Lierse hem niet meer houden. Dat jaar haalde Anderlecht bovendien elf spelers weg bij Lierse, waaronder ook zijn jongere broer Jordan Lukaku. Wat betreft zijn fysieke kwaliteiten liep de jonge spits vaak voor op zijn generatiegenoten.

Op zijn zestiende verjaardag tekende Lukaku een profcontract bij Anderlecht. Op het einde van het voetbalseizoen 2008-09 stonden Anderlecht en Standard Luik op een gedeelde eerste plaats. Om te bepalen wie de landstitel kreeg, werden er twee testwedstrijden georganiseerd. In de tweede testwedstrijd mocht Lukaku na 65 minuten debuteren op het hoogste niveau. Hij viel in die wedstrijd in voor Víctor Bernárdez. Europees maakte Lukaku in augustus 2009 zijn debuut tegen Olympique Lyon. In de vierde kwalificatieronde verloor Anderlecht met 5-1 in Frankrijk. Lukaku mocht in de tweede helft invallen voor Kanu.

Eerste klasse

In de Eerste klasse maakte hij zijn eerste doelpunt voor Anderlecht op zaterdag 22 augustus, in de competitiewedstrijd tegen SV Zulte Waregem. Op zondag 20 september startte Lukaku voor de eerste keer in de basis tijdens de competitiewedstrijd Anderlecht - KAA Gent, hij werd in de 87ste minuut vervangen door Tom De Sutter. Donderdag 24 september wist Anderlecht drie punten te halen in de wedstrijd Moeskroen - Anderlecht door het beslissende doelpunt van Lukaku. Ook de week daarop maakte Lukaku het enige doelpunt tegen Germinal Beerschot. Op woensdag 13 januari 2010 eindigde Lukaku als derde op het Gala van de Gouden Schoen. In zijn eerste seizoen werd de toen 16-jarige Lukaku meteen topscorer met 15 goals (in de competitie), weliswaar een diepterecord in de Belgische topschuttergeschiedenis. Dat kan deels worden verklaard doordat de competitie afgeslankt werd van 18 naar 16 ploegen, en nadien zelfs naar 15 ploegen, wegens het faillissement van Moeskroen. Op het einde van het seizoen werd Lukaku voor de eerste keer in zijn carrière kampioen. In de play-offs wist hij geen enkele keer te scoren. Lukaku stond ook in de belangstelling van Real Madrid dat voor Lukaku een bedrag van 20 miljoen euro over zou hebben gehad.

Bij het begin van het seizoen 2010-2011 liep Lukaku een blessure op en moest hij met trainingsachterstand aan de competitie beginnen. Ook al was hij nog niet topfit, toch wist hij meteen 2 keer te scoren in de CL kwalificatie match tegen TNS. In de competitie liep het nog niet zoals het moest, maar na enkele moeilijk weken vond Lukaku zijn niveau terug en begin weer te scoren. Zo maakte hij onder andere de winnende treffer in de topper tegen KRC Genk.

In de competitie liep het niet zo vlot, Lukaku wist pas op de 6de speeldag in en tegen STVV zijn eerste doelpunten scoren. Hij was de man van de avond met 2 goals. Een week later prikte hij tegen KV Kortrijk zijn 3de goal van de competitie binnen, maar Lukaku kon aanvankelijk de prestaties van het vorige seizoen niet evenaren. Eind oktober 2010 kwam daar verandering in en tussen de 24ste van die maand tot de winterstop maakte Lukaku bijna elke week een doelpunt. Ondertussen had hij ook zijn eerste doelpunten voor de Rode Duivels gemaakt in de oefeninterland tegen Rusland. Na de winterstop kon de trots van Anderlecht zijn vorm van voor de jaarwisseling niet aanhouden en hij moest tot de voorlaatste speeldag van de reguliere competitie wachten op een doelpunt. Daarna scoorde hij in de play-offs vier keer in negen wedstrijden.

Europese competitie

Lukaku maakte zijn Europees debuut in de Champions League tegen Olympique Lyon, hij verving Tom De Sutter na 72 minuten. Op 17 december 2009 scoorde Romelu Lukaku twee keer tegen Ajax in de ArenA. Anderlecht won de wedstrijd met 1-3 en plaatste zich voor de volgende ronde van de Europa League. Daarmee is hij na Nii Lamptey, toen ook bij Anderlecht, en Niklas Bärkroth de jongste doelpuntenmaker in een Europese competitie.[1] In de return van de 16de finales (25 februari 2010) maakte Lukaku het eerste doelpunt tegen Athletic Bilbao (eindstand 4-0). Het werd zijn eerste doelpunt op Europees vlak in een thuiswedstrijd. Nadien scoorde hij nog de 1-1 tegen HSV Hamburg (eindstand 4-3). Hij scoorde in totaal 4 keer in Europese wedstrijden in het seizoen 2009-2011.

Hij speelde met Anderlecht tegen Partizan Belgrado voor een plaats in de Champions League. In de thuiswedstrijd in Brussel (eindstand 2-2) scoorde Lukaku de aansluitingstreffer.

ChelseaBewerken

 
Lukaku volgde de Champions Leaguefinale van 2012 vanaf de tribune.

Chelsea was al van kinds af aan de favoriete club van Lukaku. Tijdens een door de VRT georganiseerd bezoek aan het stadion in 2010 zei hij: "De dag dat ik hier speel, is de enige dag dat ze me thuis zullen zien wenen.".[2]

Op 22 juni 2011 werd de Portugees André Villas-Boas hoofdtrainer van Chelsea. Op 22 juli 2011 sprak Villas-Boas de geruchten over een nakende aankoop van Lukaku voor een bedrag van 20 miljoen euro (18 miljoen pond) tegen.[3] Kort voor het ondertekenen van het akkoord verklaarde hij echter: "Hij is een heel interessant jong talent en we moeten onszelf kunnen plaatsen om dergelijk talent aan te trekken" [4].

Na maanden van geruchten bereikten Anderlecht en Chelsea op 6 augustus 2011 een akkoord over de transfer van Lukaku voor een som van waarschijnlijk 12 miljoen euro, dat op termijn door incentives kon oplopen tot 20 miljoen euro.[5] Christoph Henrotay, de zaakwaarnemer van Lukaku, verklaarde dat met beide clubs afgesproken was de transfersom niet bekend te maken, "Het is alleszins een van de grootste Belgische transfers ooit".[6] Lukaku tekende een contract van 5 jaar bij de Engelse club.

Op 27 augustus 2011 maakte Lukaku zijn officieel debuut voor Chelsea. Hij viel in de competitiewedstrijd tegen Norwich City FC na 82 minuten in voor Fernando Torres. In dit seizoen werd hij niet geselecteerd om in de Champions League te spelen voor Chelsea.

In het seizoen 2012/13 werd Lukaku verhuurd aan West Bromwich Albion, waarvoor hij zeventien doelpunten scoorde in 35 competitiewedstrijden.

Lukaku speelde in de voorbereiding van het seizoen 2013/14 voor Chelsea. Hij viel in tijdens de Europese supercup in de 97ste minuut voor Fernando Torres bij een 1-2 stand voor Chelsea tegen tegenstander FC Bayern München. Het werd in extremis nog 2-2, wat leidde tot penalty's. Hij miste de laatste penalty waardoor Chelsea de wedstrijd verloor.

West Bromwich AlbionBewerken

Romelu maakt op zaterdag 18 augustus 2012 zijn debuut voor West Bromwich Albion. In zijn eerste wedstrijd tegen Liverpool trof hij meteen doel. Zijn nieuwe ploeg won met 3-0. In de terugronde van de PL-competitie maakte hij zijn tiende doelpunt op Anfield Road, in een met 0-2 gewonnen uitmatch. Op 19 mei 2013 scoorde hij op de laatste speeldag een hattrick tegen Manchester United. Hij is na Samuel Eto'o, David Bentley en Dirk Kuijt de vierde speler ooit die daar in geslaagd is. De wedstrijd eindigde in 5-5. Het was een speciale wedstrijd aangezien Sir Alex Ferguson voor de 1500e keer op de bank zat bij United en het tevens zijn laatste wedstrijd was als manager van The Mancunians. Na de kwalificatiematch van de Rode Duivels tegen Servië op 7 juni, maakte Lukaku bekend dat hij een gesprek had gehad met José Mourinho en dat hij het volgend seizoen voor Chelsea zou spelen.

EvertonBewerken

Lukaku leek bij aanvang van het seizoen 2013/14 niet verhuurd te worden, mede doordat hij drie keer in actie was gekomen voor de ploeg uit Londen. Hij tekende op de laatste dag een huurcontract bij Everton. Lukaku scoorde tijdens zijn debuut door de 3-2 te maken tegen West Ham United. Nadat Lukaku had gescoord botste hij tegen een verdediger van West Ham en viel hij bewusteloos neer. Achteraf moest hij aan de dokter vragen wie er gescoord had.

De eerste keer dat Lukaku voor The Toffees thuis speelde, tegen Newcastle United, scoorde hij twee keer en leverde hij een assist, wat goed was voor een 3-2-overwinning. Lukaku scoorde vijf keer in zes wedstrijden en kreeg in september de trofee voor Everton-speler van de maand.[7] Op 30 juli 2014 werd bekend dat Lukaku definitief naar Everton verhuisde. Hij tekende een vijfjarig contract. Everton betaalde circa €35.000.000,- voor hem aan Chelsea.[8].

Op zaterdag 4 februari 2017 scoorde Lukaku vier keer voor het Everton van trainer-coach Ronald Koeman in een competitiewedstrijd tegen AFC Bournemouth (6-3). Zijn eerste treffer volgde 31 seconden na de aftrap. Het was het snelste thuisdoelpunt van Everton ooit in de Premier League.[9] Op zaterdag 25 februari speelde Lukaku zijn 129e wedstrijd in de Premier League voor Everton. Hij scoorde het tweede doelpunt in de met 2-0 gewonnen wedstrijd tegen Sunderland, hiermee evenaarde hij het record van Duncan Ferguson die 60 doelpunten in 239 Premier League wedstrijden wist te scoren voor Everton.[10] Op zondag 5 maart scoorde Lukaku in de met 3-2 verloren Premier League wedstrijd tegen Tottenham, hierdoor werd hij alleen recordhouder van meeste doelpunten gescoord voor Everton in de Premier League.[11] Op zaterdag 18 maart scoorde Lukaku twee maal in de met 4-0 gewonnen Premier League wedstrijd tegen Hull City. Het was zijn 20e en 21e doelpunt in de Premier League van het seizoen, hiermee vestigde hij een nieuw clubrecord voor Everton, nog nooit wist een Everton speler sinds de oprichting van de Premier League 20 doelpunten te scoren in één seizoen.[12] Op vrijdag 31 maart werd Lukaku vekozen tot Premier League Player of the Month van de maand maart.[13] Op zondag 9 april scoorde Lukaku 2 maal in de met 4-2 gewonnen thuiswedstrijd tegen Leicester City. Hiermee vestigde hij een nieuw clubrecord, nog nooit slaagde een Everton speler sinds de oprichting van de Premier League er in 7 opeenvolgende thuiswedstrijden te scoren.[14]

Manchester UnitedBewerken

Lukaku tekende in juli 2017 een vijfjarig contract bij Manchester United, dat circa €84.700.000 voor hem betaalde aan Everton. Dat kreeg daarbij tot circa €17.000.000,- aan eventuele bonussen in het vooruitzicht gesteld.[15] In zijn contract werd een optie voor nog een seizoen opgenomen.[16]. Voor het nieuwe seizoen kreeg Lukaku rugnummer 9 van Zlatan Ibrahimovic, nadat hij toestemming aan hem had gevraagd voor dit rugnummer [17]

Seizoen 2017/18Bewerken

Op 8 augustus 2017 maakte Lukaku zijn debuut voor Manchester United tegen Real Madrid in de strijd om de Europese Supercup. Er werd met 2-1 verloren, maar Lukaku maakte wel zijn eerste doelpunt voor zijn nieuwe club. Vijf dagen later maakte hij ook zijn debuut in de Premier League. Tijdens een 4-0 overwinning tegen West Ham United scoorde hij twee keer. Op 17 september speelde hij tegen zijn oude club Everton en ook hier maakte hij een doelpunt nadat hij de gehele wedstrijd was uitgefloten door de fans van Everton. Op 13 maart maakte hij zijn 200e doelpunt in zijn carrière tijdens een 2-1 nederlaag tegen Sevilla in de Champions League. Op 31 maart 2018 scoorde Lukaku tegen Swansea zijn 100e Premier League doelpunt tijdens een 2-0 thuisoverwinning. Hiermee werd hij de op vier na jongste speler en de jongste buitenlander ooit, die deze mijlpaal bereikt heeft [18].

Seizoen 2018/19Bewerken

Lukaku begon het nieuwe seizoen met vier doelpunten in de eerste vijf wedstrijden, waarna hij twaalf wedstrijden achter elkaar niet scoorde. Deze doelpuntloze periode duurde van 19 september tot 27 november. Nadat Lukaku eindelijk weer begon te scoren, werd al snel manager José Mourinho ontslagen en vervangen door Ole Gunnar Solskjaer. De nieuwe trainer liet Lukaku tijdens zijn eerste twee wedstrijden buiten de wedstrijdselectie. Vervolgens liet hij hem invallen tegen Bournemouth en Newcastle, waarbij Lukaku twee keer binnen twee minuten na zijn invalbeurt scoorde. Ondanks zijn basisplaats en doelpunt in de volgende wedstrijd, voor de FA Cup tegen Reading, bleef Solskjaer een voorkeur hebben voor Marcus Rashford in de spits, waardoor Lukaku weinig speeltijd kreeg voor de rest van het seizoen.

InternazionaleBewerken

Op 8 augustus 2019 tekende Lukaku een vijfjarig contract bij Internazionale. Met deze overgang was naar verluidt €70.000.000,- gemoeid, wat met eventuele bonussen op kan lopen tot €83.000.000,-.[19]

Op 26 augustus 2019 maakte hij zijn debuut voor Internazionale in de eerste competitiewedstrijd van het seizoen tegen Lecce. Tijdens deze wedstrijd maakte hij meteen zijn eerste doelpunt voor de club tijdens een 4-0 overwinning [20]

ClubstatistiekenBewerken

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Europees Overige Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2008/09 RSC Anderlecht   Eerste klasse 1 0 0 0 0 0 1 0
2009/10 33 15 1 0 11 4 36 15
2010/11 37 16 2 0 11 4 46 18
2011/12 2 2 0 0 0 0 3 2
2011/12 Chelsea   Premier League 8 0 1 0 0 0 3 0 12 0
2012/13 West Bromwich Albion 35 17 2 0 1 0 38 17
2013/14 Chelsea 2 0 0 0 1 0 0 0 3 0
Everton 31 15 1 1 1 0 33 16
2014/15 Everton 36 10 2 2 9 8 1 0 48 20
2015/16 37 18 3 3 6 4 46 25
2016/17 37 25 1 1 1 0 39 26
2017/18 Manchester United 34 16 6 5 9 6 3 1 52 28
2018/19 26 12 3 1 7 2 1 0 37 15
2019/20 Internazionale   Serie A 7 3 0 0 1 0 0 0 8 3
Carrière totaal 324 149 22 13 50 24 17 5 413 191

¹N.B. Dit betreft een clubtotaal, dus een totaal van beide periodes bij Chelsea

Nationale ploegBewerken

Lukaku heeft de nationale jeugdploegen vlot doorlopen en mocht ook al enkele malen opdraven bij de Belgische Beloften. In februari 2010 werd Lukaku aan de definitieve selectie voor de Rode Duivels toegevoegd. Hiermee werd hij op twee na de jongste Rode Duivel ooit na Fernand Nisot (16 jaar en 19 dagen, 1911) en Anthony Vanden Borre (16 jaar en 187 dagen, 2004). Op 3 maart maakte hij zijn debuut in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Kroatië. Hij kreeg van bondscoach Dick Advocaat het nummer 9 en stond in de basis, na 75 minuten werd hij vervangen door Jonathan Blondel. Ook verdediger Steve Colpaert van Zulte Waregem maakte in dit duel zijn debuut voor de Rode Duivels.

Na het vroege ontslag van Advocaat werd Georges Leekens opnieuw bondscoach. Ook hij haalde Lukaku bij de selectie. Hij ziet de jonge aanvaller in de toekomst een vaste waarde worden in de aanvalslinie van de Rode Duivels. Op 17 november 2010 maakte hij zijn eerste doelpunt voor de nationale ploeg. In een oefeninterland tegen het Rusland van bondscoach Advocaat maakte hij al na twee minuten een goal. In de tweede helft maakte hij ook de 0-2, en bepaalde daarmee de eindstand.

Ook op 11 oktober 2013, tijdens een beslissende kwalificatiematch tegen Kroatië voor het wereldkampioenschap 2014 in Brazilië, scoorde Lukaku tweemaal: beide in de eerste helft. België won de match met 1-2 en werd hierdoor reekshoofd, en rechtstreeks geplaatst voor het WK. Op 13 mei 2014 kondigde Marc Wilmots aan dat Lukaku ook deel zal uitmaken van de selectie van België op het wereldkampioenschap voetbal 2014 waar hij opnieuw met het nummer 9 speelde.

Op 26 mei 2014 scoorde hij bij de nationale ploeg voor het eerst een hattrick tijdens een vriendschappelijke interland tegen Luxemburg. Hij was de eerste duivel die daarin slaagde sinds Bob Peeters op 28 februari 2001 driemaal scoorde tegen San Marino.

Minder dan een week later scoorde hij op 1 juni 2014 zijn 4de goal in een week tijd. Hij maakte dan de 1-0 tegen Zweden. Op 1 juli 2014 op het wereldkampioenschap in Brazilië scoorde hij zijn eerste goal op een groot toernooi tegen de VS. Hij viel in bij de verlengingen en scoorde de 0-2.

Na een trefzeker seizoen bij Everton en een tegenvallend vormpeil van concurrent Christian Benteke eiste hij een hoofdrol op in de voorbereidende wedstrijden op Euro 2016. In de laatste vier oefenwedstrijden voor het EK scoorde hij vier keer op rij.

Nadat hij 2 jaar later tegen Japan zijn 31ste doelpunt voor de Rode Duivels had gemaakt werd hij topschutter aller tijden bij de nationale ploeg van België.

Op 10 oktober 2019 maakte Lukaku tegen San Marino zijn 50 (en 51e) doelpunt voor het Belgische nationale team.

Interlands van Romelu Lukaku voor   België
No. Datum Wedstrijd Uitslag Soort Wedstrijd Doelpunten
Als speler bij RSC Anderlecht
1. 3 maart 2010   BelgiëKroatië   0 – 1 Vriendschappelijk -
2. 19 mei 2010   BelgiëBulgarije   2 – 1 Vriendschappelijk -
3. 11 augustus 2010   FinlandBelgië   1 – 0 Vriendschappelijk -
4. 3 september 2010   BelgiëDuitsland   0 – 1 Kwalificatie EK 2012 -
5. 7 september 2010   TurkijeBelgië   3 – 2 Kwalificatie EK 2012 -
6. 8 oktober 2010   KazachstanBelgië   0 – 2 Kwalificatie EK 2012 -
7. 12 oktober 2010   BelgiëOostenrijk   4 – 4 Kwalificatie EK 2012 -
8. 17 november 2010   RuslandBelgië   0 – 2 Vriendschappelijk   2'   73'
9. 9 februari 2011   BelgiëFinland   1 – 1 Vriendschappelijk -
Als speler bij Chelsea
10. 10 augustus 2011   BelgiëSlovenië   0 – 0 Vriendschappelijk -
11. 2 september 2011   AzerbeidzjanBelgië   1 – 1 Kwalificatie EK 2012 -
12. 6 september 2011   BelgiëVerenigde Staten   1 – 0 Vriendschappelijk -
13. 11 oktober 2013   DuitslandBelgië   3 – 1 Kwalificatie EK 2012 -
14. 29 februari 2012   GriekenlandBelgië   1 – 1 Vriendschappelijk -
15. 2 juni 2012   EngelandBelgië   1 – 0 Vriendschappelijk -
Als speler bij West Bromwich Albion
16. 15 augustus 2012   BelgiëNederland   4 – 2 Vriendschappelijk   77'
17. 7 september 2012   WalesBelgië   0 – 2 Kwalificatie WK 2014 -
18. 14 november 2012   RoemeniëBelgië   2 – 1 Vriendschappelijk -
19. 06 februari 2013   BelgiëSlowakije   2 – 1 Vriendschappelijk -
20. 29 mei 2013   Verenigde StatenBelgië   2 – 4 Vriendschappelijk -
21. 07 juni 2013   BelgiëServië   2 – 1 Kwalificatie WK 2014 -
Als speler bij Chelsea
22. 14 augustus 2013   BelgiëFrankrijk   0 – 0 Vriendschappelijk -
Als speler bij Everton
23. 11 oktober 2013   KroatiëBelgië   1 – 2 Kwalificatie WK 2014   15'   38'
24. 15 oktober 2013   BelgiëWales   1 – 1 Kwalificatie WK 2014 -
25. 14 november 2013   BelgiëColombia   0 – 2 Vriendschappelijk -
26. 19 november 2013   BelgiëJapan   2 – 3 Vriendschappelijk -
27. 5 maart 2014   BelgiëIvoorkust   2 – 2 Vriendschappelijk -
28 26 mei 2014   BelgiëLuxemburg   5 – 1 Vriendschappelijk   3'   23'   54'
29. 1 juni 2014   ZwedenBelgië   0 – 2 Vriendschappelijk   34'
30. 7 juni 2014   BelgiëTunesië   1 – 0 Vriendschappelijk -
31. 17 juni 2014   AlgerijeBelgië   1 – 2 WK 2014 -
32. 22 juni 2014   BelgiëRusland   1 – 0 WK 2014 -
33. 1 juli 2014   BelgiëVerenigde Staten   2 – 1 WK 2014   105'
34. 5 juli 2014   ArgentiniëBelgië   1 – 0 WK 2014 -
35. 10 oktober 2014   BelgiëAndorra   6 – 0 Kwalificatie EK 2016 -
36. 13 oktober 2014   Bosnië en HerzegovinaBelgië   1 – 1 Kwalificatie EK 2016 -
37. 12 november 2014   BelgiëIJsland   3 – 1 Vriendschappelijk   73'
38. 7 juni 2015   FrankrijkBelgië   3 – 4 Vriendschappelijk -
39. 12 juni 2015   WalesBelgië   1 – 0 Kwalificatie EK 2016 -
40. 3 september 2015   BelgiëBosnië en Herzegovina   3 – 1 Kwalificatie EK 2016 -
41. 13 oktober 2015   BelgiëIJsland   3 – 1 Kwalificatie EK 2016 -
42. 13 november 2015   BelgiëItalië   3 – 1 Vriendschappelijk -
43. 29 maart 2016   PortugalBelgië   2 – 1 Vriendschappelijk   62'
44. 28 mei 2016   ZwitserlandBelgië   1 – 2 Vriendschappelijk   34'
45. 1 juni 2016   BelgiëFinland   1 – 1 Vriendschappelijk   89'
46. 5 juni 2016   BelgiëNoorwegen   3 – 2 Vriendschappelijk   3'
47. 13 juni 2016   BelgiëItalië   0 – 2 EK 2016 -
48. 18 juni 2016   BelgiëIerland   3 – 0 EK 2016   48'   70'
49. 22 juni 2016   ZwedenBelgië   0 – 1 EK 2016 -
50. 26 juni 2016   HongarijeBelgië   0 – 4 EK 2016 -
51. 1 juli 2016   WalesBelgië   3 – 1 EK 2016 -
52. 1 september 2016   BelgiëSpanje   0 – 2 Vriendschappelijk -
53. 6 september 2016   CyprusBelgië   0 – 3 Kwalificatie WK 2018   13'   61'
54. 7 oktober 2016   BelgiëBosnië en Herzegovina   4 – 0 Kwalificatie WK 2018   79'
55. 9 november 2016   NederlandBelgië   1 – 1 Vriendschappelijk -
56. 13 november 2016   BelgiëEstland   8 – 1 Kwalificatie WK 2018   83'   88'
57. 25 maart 2017   BelgiëGriekenland   1 – 1 Kwalificatie WK 2018   89'
58. 25 maart 2017   RuslandBelgië   3 – 3 Vriendschappelijk -
59. 5 juni 2017   BelgiëTsjechië   2 – 1 Vriendschappelijk -
60. 9 juni 2017   EstlandBelgië   0 – 6 Kwalificatie WK 2018 -
Als speler bij Manchester United
61. 31 augustus 2017   BelgiëGibraltar   9 – 0 Kwalificatie WK 2018   21'   38'   84' (p)
62. 3 september 2017   GriekenlandBelgië   1 – 2 Kwalificatie WK 2018   74'
63. 10 oktober 2017   BelgiëCyprus   4 – 0 Kwalificatie WK 2018   78'
64. 10 november 2017   BelgiëMexico   3 – 3 Vriendschappelijk   55'   70'
65. 14 november 2017   BelgiëJapan   1 – 0 Vriendschappelijk   72'
66. 27 maart 2018   BelgiëSaoedi-Arabië   4 – 0 Vriendschappelijk   13'   39'
67. 2 juni 2018   BelgiëPortugal   0 – 0 Vriendschappelijk -
68. 6 juni 2018   BelgiëEgypte   3 – 0 Vriendschappelijk   27'
69. 11 juni 2018   BelgiëCosta Rica   4 – 1 Vriendschappelijk   42'   50'
70. 18 juni 2018   BelgiëPanama   3 – 0 WK 2018   69'   75'
71. 23 juni 2018   BelgiëTunesië   5 – 2 WK 2018   16'   45'
72. 2 juli 2018   BelgiëJapan   3 – 2 WK 2018 -
73. 6 juli 2018   BraziliëBelgië   1 – 2 WK 2018 -
74. 10 juli 2018   FrankrijkBelgië   1 – 0 WK 2018 -
75. 14 juli 2018   BelgiëEngeland   2 – 0 WK 2018 -
76. 11 september 2018   IJsland - België   0 – 3 UEFA Nations League   31'   81'
77. 12 oktober 2018   België - Zwitserland   2 - 1 UEFA Nations League   58'   84'
78. 8 juni 2019   België - Kazachstan   3 - 0 Kwalificatie EK 2020   50'
79. 11 juni 2019   België - Schotland   3 - 0 Kwalificatie EK 2020   45+1'   57'
Als speler bij Internazionale
80. 10 oktober 2019   België - San Marino   9 - 0 Kwalificatie EK 2020   28'   41'

Bijgewerkt t.e.m. 10 oktober 2019 [21]

ErelijstBewerken

Competitie
Aantal Jaren
  RSC Anderlecht
Belgisch landskampioenschap
1
2009/10
  Chelsea
FA Cup
1
2011/12
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
  België
Wereldkampioenschap voetbal 1x   2018
Individueel
Competitie Aantal Jaren
Belgische sportbelofte van het jaar
1
2009
Topscorer Belgische Eerste klasse
1
2010
Belofte van het jaar van de Franstalige Gemeenschap
1
2010
Ebbenhouten Schoen
1
2011
Everton-speler van de maand (september)
1
2013
Topscorer Europa League
1
2014-2015
Premier League Player of the Month
2
03/2017 - 09/2017

De school van LukakuBewerken

In het najaar van 2010 begon één met het uitzenden van het tv-programma De school van Lukaku. In dat programma werden leerlingen van het Sint-Guido Instituut uit Anderlecht gevolgd. Lukaku, die tijdens de opnames als profvoetballer was doorgebroken, was één van die leerlingen. Omdat hij de bekendste leerling was, en door zijn voetbalcarrière ook een buitenbeentje, kreeg het programma de titel De school van Lukaku mee.

BelastingontwijkingBewerken

Eind 2014 werd bekend dat Romelu Lukaku samen met zijn broer Jordan via hun vader in Luxemburg een vennootschap had opgericht om geld naartoe te sluizen om belastingen te ontwijken.[22][23] De firma heet "Rojoluk", naar de voorletters van de voornamen en de familienaam.

NaamBewerken

  • De naam Romelu bestaat uit drie lettergrepen: Ro-me-lu. Dat zijn telkens de eerste twee letters van alle namen van zijn vader Roger Menama Lukaku.

Zie ookBewerken

Voorganger:
Jaime Ruiz
Topschutter Belgische Eerste Klasse
2009/10
Opvolger:
Ivan Perišić
Voorganger:
Elise Matthysen
Sportbelofte van het Jaar
2009
Opvolger:
Luca Brecel
Voorganger:
Mbark Boussoufa
Ebbenhouten Schoen
2011
Opvolger:
Dieumerci Mbokani