Romelu Lukaku

Belgisch voetballer

Romelu Menama Lukaku Bolingoli (Antwerpen, 13 mei 1993) is een Belgische voetballer die doorgaans in de spits speelt. Romelu is een zoon van de Congolese oud-voetballer Roger Lukaku. Hij debuteerde op zestienjarige leeftijd bij Anderlecht. Drie jaar later tekende hij zijn eerste contract bij jeugdliefde Chelsea. Omdat een doorbraak bij Chelsea uitbleef door de grote concurrentie werd hij vervolgens uitgeleend aan West Bromwich Albion en Everton dat hem definitief overnam. Na 4 succesvolle jaren kwam hij terecht bij Manchester United waar hij twee jaar bleef. Vervolgens trok hij naar Inter waar Lukaku in twee seizoenen uiterest succesvol was. Hij tekende in augustus 2021 een vijfjarig contract bij Chelsea, dat circa 115 miljoen euro voor hem betaalde aan Internazionale.

Romelu Lukaku
Romelu Lukaku met Chelsea (2021)
Persoonlijke informatie
Volledige naam Romelu Menama Lukaku Bolingoli
Bijnaam Big Rom
Geboortedatum 13 mei 1993
Geboorteplaats Antwerpen, Vlag van België België
Lengte 193 cm
Been Links
Positie Spits
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Italië Internazionale
Rugnummer 90
Contract tot 30 juni 2026 (bij Chelsea
Verhuurd tot 30 juni 2023
Jeugd
1999–2003
2003–2004
2004–2006
2006–2009
Vlag van België Rupel Boom
Vlag van België KFC Wintam
Vlag van België Lierse SK
Vlag van België RSC Anderlecht
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2009–2011
2011–2014
2012–2013
2013−2014
2014–2017
2017–2019
2019–2021
2021–
2022–
Vlag van België RSC Anderlecht
Vlag van Engeland Chelsea
Vlag van Engeland West Bromwich
Vlag van Engeland Everton
Vlag van Engeland Everton
Vlag van Engeland Manchester United
Vlag van Italië Internazionale
Vlag van Engeland Chelsea
Vlag van Italië Internazionale
55(29)
10(0)
35(17)
31(15)
110(53)
66(28)
72(47)
26(8)
0(0)
Interlands **
2008
2010
2009
2010–
Vlag van België België –15
Vlag van België België –18
Vlag van België België –21
Vlag van België België
4(1)
1(0)
5(1)
102(68)

* Bijgewerkt op 29 juni 2022
** Bijgewerkt op 29 juni 2022
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Lukaku maakte in 2010 zijn debuut in het Belgisch voetbalelftal, in een oefeninterland tegen Kroatië. Reeds op 24-jarige leeftijd werd hij topscorer aller tijden bij de nationale ploeg. Op 28-jarige leeftijd bereikte hij de kaap van de 100 caps.

Carrière

Jeugd

Lukaku begon op zesjarige te voetballen in de jeugd van Rupel Boom, de ploeg waar tien jaar eerder ook de Belgische carrière van zijn vader Roger Lukaku was begonnen. Bij de jeugd onder elf werd hij getraind door Louis De Boeck, vader van trainer Glenn. Na Rupel Boom ging hij naar KFC Wintam, een tweedeprovincialer met jeugdelftallen die in de gewestelijke reeksen voetbalden. Lierse toonde kort na nieuwjaar in het seizoen 2003/04 interesse in hem, maar Lukaku moest van zijn vader het seizoen afmaken bij Wintam. In dat half jaar trainde hij met Lierse wanneer er bij Wintam geen training was. Tussen 2004 en 2006 scoorde hij bij Lierse ruim 121 doelpunten in 68 wedstrijden. Hij vormde een duo met Zinho Gano. Lukaku speelde met de jeugd van Lierse twee keer kampioen. Nadat Lierse degradeerde uit de Eerste klasse kwam RSC Anderlecht in 2006 aan de deur kloppen. Lukaku was toen dertien jaar. Dat jaar haalde Anderlecht overigens ruim elf jeugdspelers weg bij Lierse, waaronder ook zijn jongere broer Jordan Lukaku. Hij speelde drie jaar bij de jeugd van Anderlecht. Hij scoorde 131 doelpunten in 93 wedstrijden. Wat betreft zijn fysieke kwaliteiten liep de jonge spits voor op zijn generatiegenoten. Het aantal keren dat hij zijn identiteitskaart heeft moeten tonen om te bewijzen dat hij wel degelijk in de juiste leeftijdscategorie was ingedeeld, was op den duur niet meer te tellen.[1][2]

RSC Anderlecht

Op zijn zestiende verjaardag tekende Lukaku een profcontract bij Anderlecht. Op het einde van het voetbalseizoen 2008/09 stonden Anderlecht en Standard Luik op een gedeelde eerste plaats. Om te bepalen wie de landstitel kreeg, werden er twee testwedstrijden georganiseerd. In de tweede testwedstrijd, op 24 mei 2009, mocht Lukaku van trainer Ariël Jacobs na 65 minuten debuteren op het hoogste niveau. Hij viel in die wedstrijd in voor verdediger Víctor Bernárdez. Lukaku liet zich meteen opvallen, maar kon het tij niet keren. De titel was weg.[3]

Op zaterdag 22 augustus 2009 maakte hij op zestienjarige leeftijd zijn eerste doelpunt voor Anderlecht in Eerste klasse. Hij viel tegen SV Zulte Waregem twintig minuten voor tijd in voor Kanu. Hij scoorde de 0–2 op aangeven van Boussoufa. Het was pas zijn tweede wedstrijd voor paars-wit. Europees maakte Lukaku in augustus 2009 zijn debuut tegen Olympique Lyonnais. In de vierde kwalificatieronde voor de UEFA Champions League verloor Anderlecht met 5–1 in Frankrijk. Lukaku mocht in de tweede helft invallen voor Tom De Sutter.

Op 20 september 2009 startte Lukaku voor de eerste keer in de basis tijdens de competitiewedstrijd Anderlecht–KAA Gent. Hij werd in de 87e minuut vervangen door Tom De Sutter. Op donderdag 24 september wist Anderlecht drie punten te halen in de wedstrijd Moeskroen–Anderlecht, door het beslissende doelpunt van Lukaku. Ook de week daarop maakte Lukaku het enige doelpunt tegen Germinal Beerschot. Op woensdag 13 januari 2010 eindigde Lukaku als derde op het Gala van de Gouden Schoen. In zijn eerste seizoen werd de toen zestienjarige Lukaku meteen topscorer met vijftien competitiedoelpunten, weliswaar een diepterecord in de Belgische topschuttergeschiedenis.[4] Dat kan deels worden verklaard doordat de competitie afgeslankt werd van achttien naar zestien ploegen, en nadien zelfs naar vijftien ploegen, wegens het wegvallen van Moeskroen halfweg het seizoen. Op het einde van het seizoen werd Lukaku voor de eerste keer in zijn carrière kampioen. In de play-offs wist hij geen enkele keer te scoren. Op het einde van het seizoen stond Lukaku in de belangstelling van Real Madrid, dat een bedrag van twintig miljoen euro gereed had voor de talentvolle aanvaller.[5]

Op 17 december 2009 scoorde Romelu Lukaku voor het eerst in Europa. Hij maakte twee doelpunten tegen Ajax in de Amsterdam ArenA. Anderlecht won de wedstrijd met 1–3 en plaatste zich voor de volgende ronde van de UEFA Europa League. Daarmee is hij na Nii Lamptey, toen ook bij Anderlecht, en Niklas Bärkroth de jongste doelpuntenmaker ooit in een Europese competitie.[6] Op 25 februari 2010, in de terugwedstrijd van de zestiende finales, maakte Lukaku het eerste doelpunt tegen Athletic Bilbao (eindstand 4–0). Het werd zijn eerste Europees thuisdoeldoelpunt. Hij scoorde ook nog de 1–1 tegen Hamburger SV (eindstand 4–3). In totaal wist hij dat seizoen vier keer te scoren in Europees verband.

Bij aanvang van het seizoen 2010/11 liep Lukaku een blessure op en moest hij met trainingsachterstand aan de competitie beginnen. Ook al was hij nog niet topfit, toch wist hij meteen twee keer te scoren in de UEFA Champions League-kwalificatiewedstrijd tegen The New Saints uit Wales. Hij speelde met Anderlecht ook in de volgende ronde tegen Partizan Belgrado. In de thuiswedstrijd in Brussel (eindstand 2–2) scoorde Lukaku de aansluitingstreffer.

In de competitie liep het aanvankelijk moeilijk, maar na enkele moeilijke weken begon Lukaku weer te scoren. Op de 6de speeldag in en tegen STVV scoorde Lukaku zijn eerste doelpunten. Hij was de man van de avond met twee doelpunten. Een week later scoorde hij tegen KV Kortrijk zijn derde doelpunt van de competitie, maar Lukaku kon aanvankelijk de prestaties van het vorige seizoen niet evenaren. Eind oktober 2010 kwam daar verandering in en tussen de 24ste van die maand tot de winterstop maakte Lukaku bijna elke week een doelpunt. Zo maakte hij onder andere de winnende treffer in de topper tegen KRC Genk. Ondertussen had hij ook zijn eerste doelpunten voor de Rode Duivels gemaakt in de oefeninterland tegen Rusland. Na de winterstop kon de trots van Anderlecht zijn vorm van voor de jaarwisseling niet aanhouden en hij moest tot de voorlaatste speeldag van de reguliere competitie wachten op een doelpunt. Daarna scoorde hij in de play-offs vier keer in negen wedstrijden. Hij scoorde dit seizoen in de competitie en play-off's te samen zestien keer. Hij kon er niet voor zorgen dat de landstitel van Anderlecht verlengd werd.

Romelu Lukaku won in mei 2011 de Ebbenhouten Schoen, de trofee die de beste speler uit Afrika of van Afrikaanse afkomst in de Belgische eerste klasse bekroont. De aanvaller van Anderlecht eindigde voor twee Standard-spelers, Mémé Tchité en Mehdi Carcela. In 2010 was Lukaku tweede geëindigd na ploeggenoot Boussoufa.[7]

Lukaku startte het seizoen 2011/12 furieus. Hij scoorde de eerste twee wedstrijden, tegen Oud-Heverlee Leuven en KV Mechelen, telkens een keer. Het waren meteen zijn laatste doelpunten voor Anderlecht.

Chelsea

 
Lukaku volgde de UEFA Champions League-finale van 2012 vanaf de tribune.

Chelsea was al van kinds af aan de favoriete club van Lukaku. Tijdens een door de VRT georganiseerd bezoek aan het stadion in 2010 zei hij: "De dag dat ik hier speel, is de enige dag dat ze me thuis zullen zien wenen.".[8]

Op 22 juni 2011 werd de Portugees André Villas-Boas hoofdtrainer van Chelsea. Op 22 juli 2011 sprak Villas-Boas de geruchten over een nakende aankoop van Lukaku voor een bedrag van €20.000.000,- (£18.000.000,-) tegen.[9] Kort voor het ondertekenen van het akkoord verklaarde hij echter: "Hij is een heel interessant jong talent en we moeten onszelf kunnen plaatsen om dergelijk talent aan te trekken" [10].

Na maanden van geruchten bereikten Anderlecht en Chelsea op 6 augustus 2011 een akkoord over de transfer van Lukaku voor een bedrag van €12.000.000,-, dat op termijn door bonussen kon oplopen tot €20.000.000,-.[11] Christoph Henrotay, de zaakwaarnemer van Lukaku, verklaarde dat met beide clubs afgesproken was de transfersom niet bekend te maken, "Het is alleszins een van de grootste Belgische transfers ooit".[12] Lukaku tekende een contract van vijf jaar bij de Engelse club. Lukaku was na Thibaut Courtois de tweede Rode Duivel die een contract bij 'The Blues' tekende.

Op 27 augustus 2011 maakte Lukaku zijn officieel debuut voor Chelsea. Hij viel in de 82e minuut in de competitiewedstrijd tegen Norwich City in voor Fernando Torres. Dat seizoen werd hij echter niet geselecteerd om in de UEFA Champions League te spelen. Het eerste seizoen bij Chelsea speelde Lukaku in totaal slechts twaalf wedstrijden voor Chelsea, zonder daarin te scoren. Ondanks de geringe speeltijd in zijn eerste seizoen, was Lukaku niet ontevreden met zijn miljoenentransfer. Bij Chelsea had hij zich op training kunnen verbeteren door te werken met de beste spelers ter wereld.

Verhuur aan West Bromwich Albion

Na interesse van Fulham raakte op 10 augustus 2012 bekend dat Lukaku voor een seizoen uitgeleend werd aan West Bromwich Albion. Hij kreeg er het rugnummer 20. West Bromwich Albion werd gezien als een goede leerschool, waar aanvallend voetbal gespeeld werd. Bij West Bromwich Albion wou hij meer speelminuten vergaren dan bij Chelsea mogelijk was. Hij wordt er ploeggenoot van Yassine El Ghanassy.[13]

Romelu maakt op zaterdag 18 augustus 2012 zijn debuut voor West Bromwich Albion tegen Liverpool. Hij mocht twintig minuten voor tijd invallen en bedankte meteen met zijn eerste doelpunt in de Premier League; het werd 3–0. Een veelbelovende start voor Lukaku.[14] Op 12 september 2012 stond Lukaku voor het eerste in het basiselftal tegen Reading. WBA won de wedstrijd met 1–0 dankzij een doelpunt van Lukaku.

In de terugronde van de competitie, op 11 februari 2013 maakte hij zijn tiende competitiedoelpunt op Anfield Road. In februari 2013 werd Lukaku verkozen tot 'Speler van de Maand' bij West Bromwich Albion. De verkiezing wordt maandelijks georganiseerd door de club zelf en enkel de fans kunnen hun stem uitbrengen.[15]

Op 19 mei 2013 scoorde hij op de laatste speeldag een hattrick tegen Manchester United. Hij werd na Samuel Eto'o, David Bentley en Dirk Kuijt de vierde speler ooit die daar in geslaagd is. De wedstrijd eindigde in 5–5. Het was een speciale wedstrijd aangezien Sir Alex Ferguson voor de 1.500e keer op de bank zat bij Manchester United en het tevens zijn laatste wedstrijd was als manager van "The Mancunians". Na de kwalificatiewedstrijnd van de Rode Duivels tegen Servië op 7 juni 2013, maakte Lukaku bekend dat hij een gesprek had gehad met José Mourinho en dat hij het volgende seizoen voor Chelsea zou spelen. Voor West Bromwich Albion scoorde Lukaku zeventien doelpunten in 35 competitie wedstrijden.

Terugkeer naar Chelsea

Lukaku leek bij aanvang van het seizoen 2013/14 niet verhuurd te worden, mede doordat hij drie keer in actie was gekomen voor de ploeg uit Londen. Lukaku diende eind augustus 2013, een dag nadat hij in de UEFA Super Cup tegen Bayern München een strafschop had gemist, een transferverzoek in. Mourinho, die in hem niet meer zag als een back-up, stemde in met een verhuur tot het einde van het seizoen bij Everton. Door de enorme concurrentie bij Chelsea, van onder anderen Fernando Torres, Demba Ba en Samuel Eto'o, was de kans op speeltijd voor Lukaku niet zo groot.[16]

Verhuur aan Everton

Lukaku scoorde tijdens zijn debuut op 21 september 2013 voor Everton. Hij maakte de 0–3 tegen West Ham United. Nadat Lukaku met een kopbaldoelpunt had gescoord botste hij tegen een verdediger van West Ham en viel hij bewusteloos neer. Achteraf moest hij aan de dokter vragen wie er gescoord had. Tijdens zijn thuisdebuut voor The Toffees, tegen Newcastle United, scoorde hij twee keer en gaf hij een assist. Dit was goed voor een 3–2-overwinning. De volgende wedstrijd opende hij de score in een 3–1 nederlaag tegen Manchester City. Hij zette zijn goede start bij de club voort door de openingstreffer te scoren in een 2–0 overwinning tegen Aston Villa. Lukaku scoorde vijf keer in de eerste zes wedstrijden voor Everton. Hij kreeg in september de trofee voor Everton-speler van de maand.[17] Lukaku scoorde vervolgens twee keer in de eerste Merseyside-derby van het seizoen, toen Everton met 3–3 gelijk speelde tegen Liverpool. Uiteindelijk scoorde Lukaku dat seizoen vijftien keer in 34 competitiewedstrijden.

Everton

Op 30 juli 2014 werd bekend dat Lukaku definitief naar Everton verhuisde. Hij tekende een vijfjarig contract. Everton betaalde circa €35.000.000,- voor hem aan Chelsea.[18].

Op 4 februari 2017 scoorde Lukaku vier keer voor het Everton van trainer Ronald Koeman in een competitiewedstrijd tegen Bournemouth (6–3). Zijn eerste treffer volgde 31 seconden na de aftrap. Het was het snelste thuisdoelpunt van Everton ooit in de Premier League.[19]

Op zaterdag 25 februari 2017 speelde Lukaku zijn 129e wedstrijd in de Premier League voor Everton. Hij scoorde het tweede doelpunt in de met 2–0 gewonnen wedstrijd tegen Sunderland, hiermee evenaarde hij het record van Duncan Ferguson die zestig doelpunten in 239 Premier League wedstrijden wist te scoren voor Everton.[20] Op zondag 5 maart scoorde Lukaku in de met 3–2 verloren Premier League-wedstrijd tegen Tottenham Hotspur, hierdoor werd hij alleen recordhouder van meeste doelpunten gescoord voor Everton in de Premier League.[21] Op zaterdag 18 maart scoorde Lukaku tweemaal in de met 4–0 gewonnen Premier League-wedstrijd tegen Hull City. Het was zijn 20e en 21e doelpunt in de Premier League van het seizoen, hiermee vestigde hij een nieuw clubrecord voor Everton, nog nooit wist een Everton speler sinds de oprichting van de Premier League twintig doelpunten te scoren in een seizoen.[22] Op vrijdag 31 maart werd Lukaku vekozen tot Premier League Player of the Month van de maand maart.[23] Op 9 april 2017 scoorde Lukaku tweemaal in de met 4–2 gewonnen thuiswedstrijd tegen Leicester City. Hiermee vestigde hij een nieuw clubrecord, nog nooit slaagde een Everton speler sinds de oprichting van de Premier League er in zeven opeenvolgende thuiswedstrijden te scoren.[24]

Manchester United

Lukaku tekende in juli 2017 een vijfjarig contract bij Manchester United, dat circa €84.700.000,- voor hem betaalde aan Everton. Everton kreeg daarbij tot circa €17.000.000,- aan eventuele bonussen.[25] In zijn contract werd een optie voor nog een seizoen opgenomen.[26] Voor het nieuwe seizoen kreeg Lukaku het rugnummer 9 van Zlatan Ibrahimovic[27]

Seizoen 2017/18

Op 8 augustus 2017 maakte Lukaku zijn debuut voor Manchester United tegen Real Madrid in de strijd om de UEFA Super Cup van 2017. Er werd met 2–1 verloren, maar Lukaku maakte wel zijn eerste doelpunt voor zijn nieuwe club. Vijf dagen later maakte hij ook zijn debuut in de Premier League. Tijdens een 4–0 overwinning tegen West Ham United scoorde hij twee keer. Op 17 september 2017 speelde hij tegen zijn oude club Everton en ook hier maakte hij een doelpunt nadat hij de gehele wedstrijd was uitgefloten door de fans van Everton. Op 13 maart maakte hij zijn 200e doelpunt in zijn carrière tijdens een 2–1 nederlaag tegen Sevilla in de UEFA Champions League. Op 31 maart 2018 scoorde Lukaku tegen Swansea zijn 100e Premier League doelpunt tijdens een 2–0 thuisoverwinning. Hiermee werd hij de op vier na jongste speler en de jongste buitenlander ooit, die deze mijlpaal had bereikt.[28]

Seizoen 2018/19

Lukaku begon het nieuwe seizoen met vier doelpunten in de eerste vijf wedstrijden, waarna hij twaalf wedstrijden achter elkaar niet scoorde. Deze doelpuntloze periode duurde van 19 september tot 27 november. Nadat Lukaku weer begon te scoren, werd al snel manager José Mourinho ontslagen en vervangen door Ole Gunnar Solskjaer. De nieuwe trainer liet Lukaku tijdens zijn eerste twee wedstrijden buiten de wedstrijdselectie. Vervolgens liet hij hem invallen tegen Bournemouth en Newcastle United, waarbij Lukaku twee keer binnen twee minuten na zijn invalbeurt scoorde. Ondanks zijn basisplaats en doelpunt in de volgende wedstrijd, voor de FA Cup tegen Reading, bleef Solskjaer een voorkeur hebben voor Marcus Rashford in de spits, waardoor Lukaku weinig speeltijd kreeg voor de rest van het seizoen.

Internazionale

Op 8 augustus 2019 tekende Lukaku een vijfjarig contract bij Internazionale. Met deze overgang was naar verluidt €70.000.000,- gemoeid, wat met eventuele bonussen op kon lopen tot €83.000.000,-.[29] Lukaku kwam er op voorspraak van trainer Antonio Conte, die Lukaku eerder al naar Chelsea en Juventus had proberen halen.[30]

Seizoen 2019/20

Op 26 augustus 2019 maakte hij zijn debuut voor Internazionale in de eerste competitiewedstrijd van het seizoen tegen Lecce. Tijdens deze wedstrijd maakte hij meteen zijn eerste doelpunt voor de club tijdens een 4–0 overwinning.[31] Lukaku scoorde na 29 wedstrijden gespeeld te hebben voor Inter zijn twintigste doelpunt. Hiermee verbrak hij het record van de Braziliaanse Ronaldo, die 31 wedstrijden nodig had om aan dat doelpuntenaantal te geraken.[32]

Lukaku scoorde tegen Bayer 04 Leverkusen in de halve finales voor de negende keer op een rij in de UEFA Europa League en werd hierdoor recordhouder, vijf wedstrijden met Everton en dan vier met Internazionale. Hiermee verbrak hij het record van Alan Shearer, die acht keer wist te scoren.[33] Tijdens de verloren finale van de UEFA Europa League 2019/20 tegen Sevilla maakte Lukaku een eigen doelpunt door een omhaal van Diego Carlos in eigen doel te werken. Dit bleek de winnende treffer.[34]

Seizoen 2020/21

In januari 2021 tijdens een derby tussen Internazionale en AC Milan kreeg Lukaku het zwaar aan de stok met zijn ex-ploeggenoot van Manchester United, Zlatan Ibrahimovic, wat lokale graffitispuiters inspireerde om er een fresco van te maken vlakbij het San Siro stadium waar beide ploegen hun thuiswedstrijden spelen.[35]

Elf jaar na de laatste Italiaanse landstitel van Internazionale had Lukaku met 24 doelpunten en 11 assists in de Serie A een belangrijk aandeel in het heroveren van deze prijs. Zijn club doorbrak daarmee de hegemonie van Juventus dat gedurende negen opeenvolgende Serie A seizoenen de Scudetto had veroverd. Voor Lukaku was het zijn eerste buitenlandse landstitel.[36][37]

Lukaku was voor Inter goed voor 64 goals en 16 assists in 95 wedstrijden.

Derde keer Chelsea

 
Romelu Lukaku in 2021

Lukaku tekende in augustus 2021 een vijfjarig contract bij Chelsea, dat circa €115.000.000,- voor hem betaalde aan Internazionale.[38] Dit maakte van hem toen de voetbalspeler die het meeste transfergeld ooit genereerde in zijn gehele carrière, een totaal van 327,56 miljoen euro.[39] Op 22 augustus 2021 wist hij te scoren in zijn debuutwedstrijd, wat hem ook gelukt was bij zijn vier vorige ploegen West Bromwich Albion, Everton, Manchester United en Internazionale.[40] Dit doelpunt bij Arsenal viel exact twaalf jaar na zijn eerste prodoelpunt voor Anderlecht op zestienjarige leeftijd.[41] Op 14 september 2021 scoorde hij tegen Zenit Sint-Petersburg in de UEFA Champions League zijn allereerste Europese doelpunt ooit voor Chelsea.[42]

Verhuur aan Internazionale

Minder dan een jaar na zijn recordtransfer naar jeugdliefde Chelsea keerde Lukaku terug naar Inter. Inter deed er alles aan om dat voor 1 juli te laten lukken, dat is fiscaal een pak interessanter. Lukaku, vorig jaar voor meer dan €100.000.000,- verkocht, zou voor een seizoen gehuurd worden voor een som die 10 keer lager lag. Inter leende zijn voormalige kampioenenmaker voor één seizoen voor een huursom van €8.000.000,-, aangevuld met nog wat bonussen en zonder aankoopoptie. Hij zou 30 à 35 procent van zijn Chelsea-jaarsalaris inleveren. De spits het absolute speerpunt van zijn ambitieuze ploeg worden van trainer Simone Inzaghi.[43] Bij zijn vorige passage bij Inter bewees Lukaku zijn enorme waarde.[44]

Clubstatistieken

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Europa Totaal
Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass.
2008/09 RSC Anderlecht   Eerste klasse 1 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0
2009/10 33 15 8 1 0 0 11 4 5 45 19 13
2010/11 37 16 8 2 0 0 12 4 0 51 20 8
2011/12 2 2 0 0 0 0 0 0 0 2 2 0
Club Totaal 73 33 16 3 0 0 23 8 5 99 41 21
2011/12 Chelsea   Premier League 8 0 1 4 0 0 0 0 0 12 0 1
Club Totaal 8 0 1 4 0 0 0 0 0 12 0 1
2012/13 West Bromwich Albion   Premier League 37 17 7 3 0 0 40 17 7
Club Totaal 37 17 7 3 0 0 0 0 0 40 17 7
2013/14 Chelsea   Premier League 2 0 0 0 0 0 1 0 0 3 0 0
Club Totaal 10 0 1 4 0 0 1 0 0 15 0 1
2013/14 Everton   Premier League 31 15 9 2 1 0 33 16 9
2014/15 Everton 36 10 5 3 2 0 9 8 2 48 20 7
2015/16 37 18 8 9 7 0 46 25 8
2016/17 37 25 7 2 1 1 39 26 8
Club Totaal 141 68 29 16 11 1 9 8 2 166 87 32
2017/18 Manchester United   Premier League 34 16 7 8 5 2 9 6 0 51 27 9
2018/19 32 12 1 4 1 2 9 2 1 45 15 4
Club Totaal 66 28 8 12 6 4 18 8 1 96 42 13
2019/20 Internazionale   Serie A 36 23 3 4 2 0 11 9 5 51 34 8
2020/21 36 24 13 3 2 0 5 4 0 44 30 13
Club Totaal 72 47 16 7 4 0 16 13 5 95 64 21
2021/22 Chelsea   Premier League 20 5 1 8 3 0 6 2 1 34 10 2
Club Totaal 30 5 2 12 3 0 7 2 1 49 10 3
TOTAAL 419 198 78 54 24 5 73 39 14 545 261 97

* alle periodes bij Chelsea FC.

Interlandcarrière

In februari 2010 werd Lukaku aan de definitieve selectie voor de Rode Duivels toegevoegd. Hiermee werd hij de op twee na jongste Rode Duivel ooit, na Fernand Nisot (16 jaar en 19 dagen, 1911) en Anthony Vanden Borre (16 jaar en 187 dagen, 2004). Op 3 maart maakte hij zijn debuut in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Kroatië. Hij kreeg van bondscoach Dick Advocaat het nummer 9 en stond in de basis, na 75 minuten werd hij vervangen door Jonathan Blondel. Ook verdediger Steve Colpaert van Zulte Waregem maakte in deze wedstrijd zijn debuut voor de Rode Duivels.

Na het vroege ontslag van Advocaat werd Georges Leekens opnieuw bondscoach. Ook hij haalde Lukaku bij de selectie. Hij ziet de jonge aanvaller in de toekomst een vaste waarde worden in de aanvalslinie van de Rode Duivels. Op 17 november 2010 maakte hij zijn eerste doelpunt voor de nationale ploeg. In een oefeninterland tegen het Rusland van bondscoach Advocaat maakte hij al na twee minuten een doelpunt. In de tweede helft maakte hij ook de 0–2, en bepaalde daarmee de eindstand.

Ook op 11 oktober 2013, tijdens een beslissende kwalificatiewedstrijd tegen Kroatië voor het wereldkampioenschap 2014 in Brazilië, scoorde Lukaku tweemaal: beide in de eerste helft. België won de wedstrijd met 1–2 en werd hierdoor reekshoofd, en rechtstreeks geplaatst voor het WK. Op 13 mei 2014 kondigde Marc Wilmots aan dat Lukaku ook deel zal uitmaken van de selectie van België op het wereldkampioenschap voetbal 2014 waar hij opnieuw met het nummer 9 speelde.

Op 26 mei 2014 scoorde hij bij de nationale ploeg voor het eerst een hattrick tijdens een vriendschappelijke interland tegen Luxemburg. Hij was de eerste duivel die daarin slaagde sinds Bob Peeters op 28 februari 2001 driemaal scoorde tegen San Marino. De FIFA erkent deze wedstrijd officieel niet omdat er een keer te veel werd gewisseld door België.[45]

Minder dan een week later scoorde hij op 1 juni 2014 zijn vierde doelpunt in een week tijd. Hij maakte dan de 1–0 tegen Zweden. Op 1 juli 2014 op het wereldkampioenschap in Brazilië scoorde hij zijn eerste doelpunt op een groot toernooi, tegen de Verenigde Staten. Hij viel in bij de verlengingen en scoorde de 0–2.

Na een trefzeker seizoen bij Everton en een minder vormpeil van concurrent Christian Benteke eiste hij een hoofdrol op in de voorbereidende wedstrijden op Euro 2016. In de laatste vier oefenwedstrijden voor het EK scoorde hij vier keer op rij.

Nadat hij twee jaar later tegen Japan zijn 31ste doelpunt voor de Rode Duivels had gemaakt, werd hij topschutter aller tijden bij de nationale ploeg van België.

Op 10 oktober 2019 maakte Lukaku tegen San Marino zijn 50e (en 51e) doelpunt voor de Belgische nationale ploeg.

Na het EK 2020 kreeg Lukaku van de UEFA als enige Belg een plaats in het "Elftal van het Toernooi", specifiek de diepe spits positie.[46]

Op 5 september 2021 speelde hij zijn honderdste interland. Hij luisterde zijn viering op door zijn zevenenzestigste doelpunt voor de Rode Duivels te scoren in die met 3–0 gewonnen wedstrijd tegen Tsjechië.[47]

Interlands

Interlands van Romelu Lukaku voor   België
No. Datum Wedstrijd Uitslag Soort Wedstrijd Doelpunten
Als speler bij   RSC Anderlecht
1. 3 maart 2010   BelgiëKroatië   0 – 1 Vriendschappelijk -
2. 19 mei 2010   BelgiëBulgarije   2 – 1 Vriendschappelijk -
3. 11 augustus 2010   FinlandBelgië   1 – 0 Vriendschappelijk -
4. 3 september 2010   BelgiëDuitsland   0 – 1 Kwalificatie EK 2012 -
5. 7 september 2010   TurkijeBelgië   3 – 2 Kwalificatie EK 2012 -
6. 8 oktober 2010   KazachstanBelgië   0 – 2 Kwalificatie EK 2012 -
7. 12 oktober 2010   BelgiëOostenrijk   4 – 4 Kwalificatie EK 2012 -
8. 17 november 2010   RuslandBelgië   0 – 2 Vriendschappelijk   2'   73'
9. 9 februari 2011   BelgiëFinland   1 – 1 Vriendschappelijk -
Als speler bij   Chelsea
10. 10 augustus 2011   BelgiëSlovenië   0 – 0 Vriendschappelijk -
11. 2 september 2011   AzerbeidzjanBelgië   1 – 1 Kwalificatie EK 2012 -
12. 6 september 2011   BelgiëVerenigde Staten   1 – 0 Vriendschappelijk -
13. 11 oktober 2011   DuitslandBelgië   3 – 1 Kwalificatie EK 2012 -
14. 29 februari 2012   GriekenlandBelgië   1 – 1 Vriendschappelijk -
15. 2 juni 2012   EngelandBelgië   1 – 0 Vriendschappelijk -
Als speler bij   West Bromwich Albion
16. 15 augustus 2012   BelgiëNederland   4 – 2 Vriendschappelijk   77'
17. 7 september 2012   WalesBelgië   0 – 2 Kwalificatie WK 2014 -
18. 14 november 2012   RoemeniëBelgië   2 – 1 Vriendschappelijk -
19. 06 februari 2013   BelgiëSlowakije   2 – 1 Vriendschappelijk -
20. 29 mei 2013   Verenigde StatenBelgië   2 – 4 Vriendschappelijk -
21. 07 juni 2013   BelgiëServië   2 – 1 Kwalificatie WK 2014 -
Als speler bij   Chelsea
22. 14 augustus 2013   BelgiëFrankrijk   0 – 0 Vriendschappelijk -
Als speler bij   Everton
23. 11 oktober 2013   KroatiëBelgië   1 – 2 Kwalificatie WK 2014   15'   38'
24. 15 oktober 2013   BelgiëWales   1 – 1 Kwalificatie WK 2014 -
25. 14 november 2013   BelgiëColombia   0 – 2 Vriendschappelijk -
26. 19 november 2013   BelgiëJapan   2 – 3 Vriendschappelijk -
27. 5 maart 2014   BelgiëIvoorkust   2 – 2 Vriendschappelijk -
28. 26 mei 2014   BelgiëLuxemburg   5 – 1 Vriendschappelijk   3'   23'   54'
29. 1 juni 2014   ZwedenBelgië   0 – 2 Vriendschappelijk   34'
30. 7 juni 2014   BelgiëTunesië   1 – 0 Vriendschappelijk -
31. 17 juni 2014   AlgerijeBelgië   1 – 2 WK 2014 -
32. 22 juni 2014   BelgiëRusland   1 – 0 WK 2014 -
33. 1 juli 2014   BelgiëVerenigde Staten   2 – 1 WK 2014   105'
34. 5 juli 2014   ArgentiniëBelgië   1 – 0 WK 2014 -
35. 10 oktober 2014   BelgiëAndorra   6 – 0 Kwalificatie EK 2016 -
36. 13 oktober 2014   Bosnië en HerzegovinaBelgië   1 – 1 Kwalificatie EK 2016 -
37. 12 november 2014   BelgiëIJsland   3 – 1 Vriendschappelijk   73'
38. 7 juni 2015   FrankrijkBelgië   3 – 4 Vriendschappelijk -
39. 12 juni 2015   WalesBelgië   1 – 0 Kwalificatie EK 2016 -
40. 3 september 2015   BelgiëBosnië en Herzegovina   3 – 1 Kwalificatie EK 2016 -
41. 13 oktober 2015   BelgiëIJsland   3 – 1 Kwalificatie EK 2016 -
42. 13 november 2015   BelgiëItalië   3 – 1 Vriendschappelijk -
43. 29 maart 2016   PortugalBelgië   2 – 1 Vriendschappelijk   62'
44. 28 mei 2016   ZwitserlandBelgië   1 – 2 Vriendschappelijk   34'
45. 1 juni 2016   BelgiëFinland   1 – 1 Vriendschappelijk   89'
46. 5 juni 2016   BelgiëNoorwegen   3 – 2 Vriendschappelijk   3'
47. 13 juni 2016   BelgiëItalië   0 – 2 EK 2016 -
48. 18 juni 2016   BelgiëIerland   3 – 0 EK 2016   48'   70'
49. 22 juni 2016   ZwedenBelgië   0 – 1 EK 2016 -
50. 26 juni 2016   HongarijeBelgië   0 – 4 EK 2016 -
51. 1 juli 2016   WalesBelgië   3 – 1 EK 2016 -
52. 1 september 2016   BelgiëSpanje   0 – 2 Vriendschappelijk -
53. 6 september 2016   CyprusBelgië   0 – 3 Kwalificatie WK 2018   13'   61'
54. 7 oktober 2016   BelgiëBosnië en Herzegovina   4 – 0 Kwalificatie WK 2018   79'
55. 9 november 2016   NederlandBelgië   1 – 1 Vriendschappelijk -
56. 13 november 2016   BelgiëEstland   8 – 1 Kwalificatie WK 2018   83'   88'
57. 25 maart 2017   BelgiëGriekenland   1 – 1 Kwalificatie WK 2018   89'
58. 25 maart 2017   RuslandBelgië   3 – 3 Vriendschappelijk -
59. 5 juni 2017   BelgiëTsjechië   2 – 1 Vriendschappelijk -
60. 9 juni 2017   EstlandBelgië   0 – 2 Kwalificatie WK 2018 -
Als speler bij   Manchester United
61. 31 augustus 2017   BelgiëGibraltar   9 – 0 Kwalificatie WK 2018   21'   38'   84' (pen.)
62. 3 september 2017   GriekenlandBelgië   1 – 2 Kwalificatie WK 2018   74'
63. 10 oktober 2017   BelgiëCyprus   4 – 0 Kwalificatie WK 2018   78'
64. 10 november 2017   BelgiëMexico   3 – 3 Vriendschappelijk   55'   70'
65. 14 november 2017   BelgiëJapan   1 – 0 Vriendschappelijk   72'
66. 27 maart 2018   BelgiëSaoedi-Arabië   4 – 0 Vriendschappelijk   13'   39'
67. 2 juni 2018   BelgiëPortugal   0 – 0 Vriendschappelijk -
68. 6 juni 2018   BelgiëEgypte   3 – 0 Vriendschappelijk   27'
69. 11 juni 2018   BelgiëCosta Rica   ' 4 – 1' Vriendschappelijk   42'   50'
70. 18 juni 2018   BelgiëPanama   3 – 0 WK 2018 groepsfase   69'   75'
71. 23 juni 2018   BelgiëTunesië   5 – 2 WK 2018 groepsfase   16'   45'
72. 2 juli 2018   BelgiëJapan   3 – 2 WK 2018 achtste finale -
73. 6 juli 2018   BraziliëBelgië   1 – 2 WK 2018 kwartfinale -
74. 10 juli 2018   FrankrijkBelgië   1 – 0 WK 2018 halve finale -
75. 14 juli 2018   BelgiëEngeland   2 – 0 WK 2018 troostfinale -
76. 7 september 2018   SchotlandBelgië   0 – 4 Vriendschappelijk   28'
77. 11 september 2018   IJsland - België   0 – 3 UEFA Nations League 2018/19   31'   81'
78. 12 oktober 2018   België - Zwitserland   2 – 1 UEFA Nations League 2019/19   58'   84'
79. 16 oktober 2018   BelgiëNederland   1 – 1 Vriendschappelijk -
80. 8 juni 2019   België - Kazachstan   3 – 0 Kwalificatie EK 2020   50'
81. 11 juni 2019   België - Schotland   3 – 0 Kwalificatie EK 2020   45+1'   57'
Als speler bij   Internazionale
82. 9 september 2019   Schotland - België   0 – 4 Kwalificatie EK 2020   9'
83. 10 oktober 2019   België - San Marino   9 – 0 Kwalificatie EK 2020   28'   41'
84. 16 november 2019   Rusland - België   1 – 4 Kwalificatie EK 2020   72'
85. 5 september 2020   DenemarkenBelgië   0 – 2 UEFA Nations League 2020/21 -
86. 11 oktober 2020   EngelandBelgië   2 – 1 UEFA Nations League 2020/21   16'
87.   14 oktober 2020   IJslandBelgië   1 – 2 UEFA Nations League 2020/21   9'   39'
88. 15 november 2020   BelgiëEngeland   2 – 0 UEFA Nations League 2020/21
89. 18 november 2020   BelgiëDenemarken   4 – 2 UEFA Nations League 2020/21   57'   69'
90. 24 maart 2021   BelgiëWales   3 – 1 Kwalificatie WK 2022   73' (pen.)
91. 27 maart 2021   TsjechiëBelgië   1 – 1 Kwalificatie WK 2022   60'
92.   3 juni 2021   BelgiëGriekenland   1 – 1 Vriendschappelijk -
93. 6 juni 2021   BelgiëKroatië   1 – 0 Vriendschappelijk   38'
94. 12 juni 2021   België - Rusland   3 – 0 EK 2020 groepsfase   10'   88'
95. 17 juni 2021   Denemarken - België   1 – 2 EK 2020 groepsfase -
96. 21 juni 2021   Finland - België   0 – 2 EK 2020 groepsfase   81'
97. 27 juni 2021   België - Portugal   1 – 0 EK 2020 achtste finale -
98. 2 juli 2021   België - Italië   1 – 2 EK 2020 kwartfinale   45+2' (pen.)
Als speler bij   Chelsea
99. 2 september 2021   Estland - België   2 – 5 Kwalificatie WK 2022   29'   52'
100. 5 september 2021   België  Tsjechië 3 – 0 Kwalificatie WK 2022   8'
101. 7 oktober 2021   BelgiëFrankrijk   2 – 3 UEFA Nations League 2020/21 halve finale   40'
102. 3 juni 2022   BelgiëNederland   1 – 4 UEFA Nations League 2022/23 -
Totaal 68
Bijgewerkt op 6 juni 2022[48][49]

Erelijst

  RSC Anderlecht
  Internazionale
  Chelsea
Individueel

De school van Lukaku

In het najaar van 2010 begon één met het uitzenden van het tv-programma De school van Lukaku. In dat programma werden leerlingen van het Sint-Guido Instituut uit Anderlecht gevolgd. Lukaku, die tijdens de opnames als profvoetballer was doorgebroken, was een van die leerlingen. Omdat hij de bekendste leerling was, en door zijn voetbalcarrière ook een buitenbeentje, kreeg het programma de titel De school van Lukaku mee.

Belastingontwijking

Eind 2014 werd bekend dat Romelu Lukaku samen met zijn broer Jordan via hun vader in Luxemburg een vennootschap had opgericht om geld naartoe te sluizen om belastingen te ontwijken.[50][51] De firma heet "Rojoluk", naar de voorletters van de voornamen en de familienaam.

Naam

De naam Romelu bestaat uit drie lettergrepen: Ro-me-lu. Dat zijn telkens de eerste twee letters van alle namen van zijn vader Roger Menama Lukaku.

Black Lives Matter

 
Lukaku aan de middenstip, knielend met de Belgische nationale ploeg in 2021.

Na de tragische dood van George Floyd door politiegeweld in Amerika eerde Lukaku hem kort daarna door te knielen met één vuist lucht na zijn goal met Inter tegen Sampdoria op 21 juni 2020.[52] Hij noemde het een vreedzaam protest tegen racisme, in steun voor de Amerikaanse beweging Black Lives Matter.[53] Later verruimde hij die boodschap naar bestrijding van enige vorm van discriminatie.[54] In navolging van andere voetballers is hij een voortrekker van te knielen met zijn ploegmaten voor de start van elke match om die boodschap blijven te verspreiden. Soms met gemengde reacties van het publiek.

Zie ook

RSC Anderlecht (mannen) – Belgisch landskampioen voetbal 2009–2010
Doelmannen: 1 Zitka · 22 Schollen · 24 Proto
Verdedigers: 2 Mazuch · 3 Deschacht   · 6 Van Damme · 23 Juhász · 26 Bernárdez · 27 Wasilewski · 44 Rnić
Middenvelders: 5 Biglia · 7 Martínez · 8 Polák · 12 Chatelle · 13 Legear · 16 Kouyaté · 18 Mareček · 30 Gillet · 32 Diandy · 99 Sare
Aanvallers: 9 Suárez · 10 Kanu · 11 Boussoufa · 21 De Sutter · 36 Lukaku   · 39 Badibanga
Coach: Jacobs

Voorganger:
Jaime Ruiz
Topschutter Belgische Eerste Klasse
2009/10
Opvolger:
Ivan Perišić
Voorganger:
Elise Matthysen
Sportbelofte van het Jaar
2009
Opvolger:
Luca Brecel
Voorganger:
Mbark Boussoufa
Ebbenhouten Schoen
2011
Opvolger:
Dieumerci Mbokani