Zweeds voetbalelftal (mannen)

nationaal voetbalteam

Het Zweeds voetbalelftal is een team van voetballers dat Zweden vertegenwoordigt in internationale wedstrijden en competities. Het behaalde goud op de Olympische Zomerspelen van 1948 in Londen.

Zweden
Vlag van Zweden
Bijnaam Blågult ("Blauw-geel")
Kledingsponsor Adidas
FIFA-ranglijst 25 Gedaald 5 (6 oktober 2022)
Hoogste ranking 2e (november 1994)
Laagste ranking 45e (maart 2015, okt-nov 2015, maart 2017)
Associatie Svenska Fotbollförbundet
Bondscoach Vlag van Zweden Janne Andersson
Stadion Friends Arena, Solna
Meeste interlands Anders Svensson (148)
Topscorer Zlatan Ibrahimović (62)
Wedstrijden
Eerste interland:
Vlag van Zweden Zweden 11–3 Noorwegen Vlag van Noorwegen
(Göteborg, Zweden; 12 juli 1908)
Grootste overwinning:
Vlag van Zweden Zweden 12–0 Letland Vlag van Letland
(Stockholm, Zweden; 29 mei 1927)

Vlag van Zweden Zweden 12–0 Zuid-Korea Vlag van Zuid-Korea
(Londen, Verenigd Koninkrijk; 5 augustus 1948)
Grootste nederlaag:
Vlag van Engeland Engeland (am.) 12–1 Zweden Vlag van Zweden
(Londen, Engeland; 20 oktober 1908)

Wereldkampioenschap
Optredens 12 (eerste keer: 1934)
Beste resultaat Tweede plaats (1958)
Europees kampioenschap
Optredens 7 (eerste keer: 1992)
Beste resultaat Halve finale (1992)
Thuis
Uit

GeschiedenisBewerken

Voor de Tweede WereldoorlogBewerken

Zweden speelde zijn eerste internationale wedstrijd op 12 juli 1908 tegen Noorwegen: 11-3. In hetzelfde jaar debuteerde Zweden op de Olympische Spelen en leed tegen Groot-Brittannië de grootste nederlaag in zijn historie: 12-1. Op de Olympische Spelen van 1912 en 1920 werd de ploeg uit Scandinavië steeds uitgeschakeld door Nederland. In 1924 haalde Zweden via titelhouder België (8-1) en Egypte (5-0) de halve finale, waarna met 2-1 werd verloren van Zwitserland. Na een replay veroverde Zweden zijn eerste bronzen medaille in een voetbaltoernooi: Nederland werd met 3-1 verslagen.

In 1934 deed Zweden voor de eerste keer mee aan een WK-toernooi, de nationale selectie plaatste zich voor het eindtoernooi via zeges op Estland en Litouwen. In de eerste ronde speelde de ploeg van bondscoach Bill Pettersson tegen Argentinië in Bologna, finalist van het vorige WK. Twee keer werd er een achterstand goedgemaakt, waarna Kurt Kroon in de 70e minuut het winnende doelpunt maakte. In de kwartfinales leden de Zweden in Milaan een 2-1 nederlaag tegen Duitsland

Zweden kwalificeerde zich ook voor het WK in 1938. In een groep met Duitsland, Estland en Finland was een tweede plaats in de groep genoeg voor het halen van de eindronde ondanks een 5-0 nederlaag tegen Duitsland. In de eerste ronde lootte men tegen het "Wunderteam" van Oostenrijk, maar door de Duitse inname van het land ging deze wedstrijd niet door. In de kwartfinales was men veels te sterk voor Cuba: 8-0 met drie doelpunten van zowel Harry Andersson als Gustav Wetterström. In de halve finale tegen Hongarije in Parijs kwam Zweden al in de eerste minuut op voorsprong via Arne Nyberg, maar leed men uiteindelijk een zware nederlaag: 1-5. Ook de strijd om de derde en vierde plaats ging uiteindelijk verloren: Zweden nam tegen Brazilië een 2-0 voorsprong om uiteindelijk met 4-2 te verliezen.

1948–1958: olympische titel en tweede op eigen WKBewerken

 
Gre-No-Li

In 1948 bereikte Zweden de olympische titel in Londen. Het haalde de finale via Oostenrijk (3-0), Zuid-Korea (12-0) en Denemarken (4-2). In de finale won Zweden met 3-1 van Joegoslavië dankzij doelpunten van Gunnar Gren, Stjepan Bobek en Gunnar Nordahl. Gren en Nordahl vormden samen met Nils Liedholm een gevreesd aanvalstrio, kortweg Gre-No-Li. Na de olympische Spelen vertrokken zij naar AC Milan. Omdat Zweden alleen amateurs selecteerde voor het nationale team, waren zij niet meer beschikbaar.

Met louter amateurs haalde Zweden het WK in 1950 via Ierland en Finland. In de eerste ronde won het met 3-2 van regerend wereldkampioen Italië, Hasse Jeppson scoorde twee doelpunten. Een gelijkspel tegen Parguay was genoeg om zich te plaatsen voor de finale-poule met Brazilië, Uruguay en Spanje als tegenstanders. De eerste wedstrijd was een enorme deceptie, voor 139.000 toeschouwers in het Maracaña Stadion won Brazilië met 7-1. Na een 3-2 nederlaag tegen Uruguay haalde Zweden de derde plaats door met 3-1 van Spanje te winnen. Topscorers van dit Zweedse team waren Karl-Erik Palmér en Stig Sundqvist met drie doelpunten.

In 1952 haalde het Zweedse team een derde plaats op de Olympische Spelen in Helsinki. In de halve finale was Zweden kansloos tegen Hongarije, bijgenaamd de Magische Magyaren (6-0). De strijd om het brons werd met 2-0 van Duitsland gewonnen door doelpunten van Ingvar Rydell en Gosta Lofgren. Voor het WK in 1954 werden alleen profs uit eigen land geselecteerd, het verloor twee keer van België en met vier punten achterstand moest Zweden thuis blijven.

WK 1958Bewerken

 
Kurt Hamrin

Het WK in 1958 werd in eigen land georganiseerd, nu werden de buitenlandse spelers wel geselecteerd en konden Gunnar Gren, Gunnar Nordahl en Nils Liedholm eindelijk hun debuut op het hoogste podium maken. Zweden had weinig problemen de eerste ronde te overleven via overwinningen op Mexico (3-0) en Hongarije (2-1) en een gelijkspel tegen Wales. In de kwartfinale werd olympisch kampioen de Sovjet-Unie met 2-0 verslagen door doelpunten in de tweede helft van Kurt Hamrin en Agne Simonsson. De halve finale tegen regerend kampioen Duitsland werd een ware slijtage-slag, in een harde wedstrijd moesten de Duitsers met negen man verder door een rode kaart van Erich Juskowiak en een blessure van Fritz Walter. In de slotfase trokken de Zweden de wedstrijd naar zich toe door doelpunten van Gunnar Gren en Kurt Hamrin. In de finale tegen Brazilië nam Zweden een 1-0 voorsprong door een doelpunt van Nils Liedholm, maar de extra klasse van met name Garrincha en Pelé was het land te machtig: 2-5. Het was het beste resultaat van Zweden op een Wereldkampioenschap tot dusverre. Hamrin en Simonsson waren topscorers van dit team met vier doelpunten.

1958–1968: Geen internationale toernooienBewerken

WK 1962Bewerken

Na dit succes waren de Italiaanse sterren op leeftijd en namen afscheid van het team, een nieuwe generatie stond niet op. Zweden schreef zich niet in voor het eerste EK. Voor het WK in 1962 speelde de ploeg tegen België en Zwitserland, het won beide wedstrijden van België en de thuiswedstrijd tegen Zwitserland leverde een ruime overwinning op: 4-0. De return werd in de slotfase verloren, het doelsaldo van de Zweden was beter, maar was niet doorslaggevend voor plaatsing. In een beslissingswedstrijd in West-Berlijn werd na rust een 0-1 voorsprong weggegeven: 2-1 voor Zwitserland.

EK 1964Bewerken

Voor het EK in 1964 konden maar vier teams zich plaatsen voor de eindronde, via drie barrage-wedstrijden kon het toernooi gehaald worden. In de eerste ronde won Zweden van Noorwegen (0-2 uit, 1-1 thuis). In de tweede ronde leverde Zweden een knappe prestatie door te winnen van de finalist van het vorige EK, Joegoslavië. Na een doelpuntloos gelijkspel in Belgrado werd er in Malmö met 3-2 gewonnen, de later voor Feyenoord spelende Harry Bild scoorde het winnende doelpunt. In de beslissende ronde was de andere finalist van 1960, de Sovjet-Unie de tegenstander. Na een 1-1 gelijkspel in Solna werd de ploeg voor 99.000 toeschouwers uitgeschakeld in Moskou: 3-1.

WK 1966Bewerken

In de voorronde van het WK in 1966 waren West-Duitsland en Cyprus de tegenstanders, de twee wedstrijden tegen de Duitsers waren beslissend. In West-Berlijn scoorde Kurt Harmrin vlak voor tijd de gelijkmaker: 1-1. In de return nam Zweden een 1-0 voorsprong via Torbjörn Jonsson, maar Werner Krämer maakte vlak voor rust de gelijkmaker. In de tweede helft nam Duitsland de leiding via Uwe Seeler en Zweden kon zich niet meer kwalificeren, Duitsland zou later de finale van dat WK halen.

EK 1968Bewerken

In de voorronde voor het EK in 1968 had Zweden een goede start door met 1-2 de uitwedstrijd van de nummer drie van het laatste WK te winnen, Portugal werd met 1-2 verslagen. De later voor Ajax voetballende Inge Danielsson scoorde beide doelpunten. Een thuisnederlaag tegen Bulgarije en een 3-1 nederlaag tegen Noorwegen maakte Zweden kansloos en met een ruime achterstand op Bulgarije (vijf punten) was de ploeg uitgeschakeld.

1968–1980: Drie WK's op een rijBewerken

WK 1970Bewerken

 
Ove Kindvall met zijn gezin in 1970

In de voorronde van het WK in 1970 had Zweden een goede uitgangspositie door tweemaal te winnen van Noorwegen, concurrent Frankrijk verloor thuis met 0-1 van de Noren. In de beslissende wedstrijd scoorde de bij Feyenoord spelende Ove Kindvall tweemaal tegen de Fransen en plaatste Zweden zich voor de eerste keer sinds 1958 voor het WK. Kindvall zou later dat seizoen historie schrijven door het winnende doelpunt te scoren in de Europa Cup Finale van Feyenoord tegen Celtic. Op het WK voetbal in Mexico begon Zweden met een 1-0 nederlaag tegen Italië. In een wedstrijd die bol stond van overtredingen kwam Zweden niet verder dan een 1-1 gelijkspel tegen Israël. In de laatste groepswedstrijd tegen Uruguay moest men met twee goals verschil winnen om de kwartfinales te halen. In Puebla scoorde Ove Grahn pas in de laatste minuut het winnende doelpunt en kon Zweden terug naar huis.

EK 1972Bewerken

Voor het EK van 1972 was Zweden ingedeeld in een groep met Italië, Oostenrijk en Ierland. Met zes punten uit vier wedstrijden was Zweden nog kansrijk, maar de uitwedstrijden tegen Oostenrijk en Italië gingen verloren. Met vier punten achterstand op Italië en één op Oostenrijk eindigde Zweden op de derde plaats.

WK 1974Bewerken

 
Ralf Edström

Voor de kwalificatie van het WK in 1974 was Zweden in een spannende strijd verwikkeld met Oostenrijk en Hongarije, de wedstrijden tegen Malta zouden beslissend zijn voor het doelsaldo. Voor de vijfde wedstrijd tegen Hongarije had de ploeg vijf punten uit vier wedstrijden. In een doelpuntrijke wedstrijd scoorde de later voor PSV spelende Ralf Edström de gelijkmaker: 3-3. Hongarije was nu uitgeschakeld en Zweden moest met twee doelpunten verschil winnen van Malta om Oostenrijk op doelsaldo voor te blijven. In Valletta kwam de ploeg niet verder dan een 1-2 overwinning en was een beslissingswedstrijd in Gelsenkirchen nodig tegen Oostenrijk. Zweden won met 2-1 door doelpunten van Larsson en Sandberg. Op het WK in West-Duitsland startte Zweden met twee doelpuntloze gelijke spelen tegen Bulgarije en Nederland. In de tweede helft tegen Uruguay sloeg Zweden toe: 3-0 en zonder tegendoelpunten haalde Zweden de tweede ronde. In de tweede ronde begon Zweden met een 1-0 nederlaag tegen Polen mede door een gestopte strafschop. In de wedstrijd tegen het gastland streed Zweden voor de laatste kans, een kwartier voor tijd was de stand nog 2-2, maar door doelpunten van de Duitse invallers Jürgen Grabowski en Uli Hoeneß trok Duitsland de wedstrijd naar zich toe. Zweden eindigde het WK met een 2-1 zege op Joegoslavië, Ralf Edström was topscorer van de ploeg met vier doelpunten.

EK 1976Bewerken

Kwalificatie voor het EK in 1976 was al snel een verloren zaak, de eerste twee thuiswedstrijden gingen allebei verloren, 0-2 tegen Noord-Ierland en 1-2 tegen Joegoslavië. De volgende drie wedstrijden werden gewonnen, maar na een 3-0 nederlaag tegen Joegoslavië was de ploeg definitief uitgeschakeld.

WK 1978Bewerken

Zweden had rond 1976 een verouderde ploeg, maar had weinig problemen zich te plaatsen voor het WK in 1978, Zwitserland en Noorwegen boden weinig tegenstand. Tijdens de eerste wedstrijd op het WK in Argentinië tegen Brazilië vierde verdediger Björn Nordqvist een record, met 113 interlands was hij de speler met de meeste interlands aller tijden. Tegen Brazilië boekte de ploeg een verdienstelijk gelijkspel (1-1), maar na twee nederlagen tegen Oostenrijk en Spanje kon Zweden voortijdig naar huis.

EK 1980Bewerken

Veel internationals namen afscheid van het team zoals Björn Nordqvist of waren op leeftijd zoals doelman Ronnie Hellström en Ralf Edström. Zweden begon de kwalificatie voor het EK in 1980 hoopvol met een 2-2 gelijkspel in Frankrijk, maar nederlagen tegen Tsjecho-Slowakije en een gelijkspel tegen Luxemburg zorgde voor een weinig succesvolle campagne. Het land eindigde als derde op ruime afstand van Tsjecho-Slowakije en Frankrijk.

1980–1990: Gemiste toernooien en een mislukt WKBewerken

WK 1982Bewerken

 
Thomas Ravelli

In de voorronde van het WK was de ploeg snel in de problemen: twee gelijke spelen tegen Israël, een 3-0 nederlaag in Noord-Ierland en een thuisnederlaag tegen Schotland zorgde voor een valse start. Twee thuisoverwinningen tegen Noord-Ierland en Portugal zorgden voor een ommekeer, maar na de 2-0 nederlaag tegen Schotland was het over en sluiten. Schotland en Noord-Ierland plaatsten zich voor het WK met respectievelijk drie en één punt voorsprong op Zweden.

EK 1984Bewerken

Voor de campagne van het EK in 1984 baarde Zweden opzien door twee keer van de kersverse wereldkampioen Italië te winnen: 2-0 in Göteborg, 3-0 in Napels met twee doelpunten de bij Benfica spelende Glenn Strömberg. Zweden streed met Tsjecho-Slowakije en Roemenië om één plaats in het EK, tegen de Tsjechen werden er drie punten behaald, maar beide wedstrijden tegen Roemenië gingen verloren. Zweden eindigde op de tweede plaats in de groep met één punt achterstand op de Roemenen. Dan Corneliusson van VfB Stuttgart was topscorer met vier doelpunten.

WK 1986Bewerken

Zweden streed met Portugal om een WK-ticket achter het ongenaakbare West-Duitsland. De Zweden verloren de thuiswedstrijd met 0-1, de return leverde een 1-3-overwinning op (twee doelpunten van Robert Prytz van Glasgow Rangers). Op de voorlaatste speeldag had Zweden één verliespunt minder dan Portugal. Terwijl Portugal voor de eerste nederlaag van Duitsland zorgde in een kwalificatie-toernooi ooit verloor Zweden met 2-1 van Tsjecho-Slowakije. Zweden miste opnieuw op één punt kwalificatie voor een groot toernooi.

EK 1988Bewerken

In de kwalificatie voor het EK in 1988 was Italië de naaste belager van de Zweden. Na een 1-0-zege op Italië (doelpunt van de later bij Ajax spelende Peter Larsson) had de ploeg twee punten voorsprong. Door puntverlies tegen Zwitserland (1-1 thuis) en tegen Portugal (0-1 uit) was de voorsprong weg en moest in Napels gewonnen worden. Wat vier jaar geleden lukte, lukte nu niet, Italië won met 2-1 dankzij twee doelpunten van Gianluca Vialli. Zweden plaatste zich opnieuw net niet voor een groot toernooi, terwijl een club als IFK Göteborg grote successen vierde in de Europa Cup en veel Zweedse spelers hun brood verdienden bij grote Europese clubs.

WK 1990Bewerken

 
Tomas Brolin

Zweden bereikte de eindronde van het WK in Italië, het speelde alleen twee keer doelpuntloos gelijk tegen Engeland en won alle andere wedstrijden. Kwalificatie werd afgedwongen door met 0-2 in Polen te winnen: Peter Larsson en Johnny Ekström scoorden de doelpunten. Op het WK ging het echter mis: drie keer werd er een 1-2 nederlaag geleden, de tegenstanders waren Brazilië, Schotland en Costa Rica. Enig lichtpuntje was de doorbraak van de 20-jarige Tomas Brolin, die met zijn spel een transfer naar Parma Calcio 1913 verdiende.

1990–1998: Halve finales op EK en WKBewerken

EK 1992Bewerken

In 1992 plaatste Zweden zich voor de eerste keer voor een EK, het organiseerde het toernooi. Tegenstanders in de eerste ronde waren Engeland, Frankrijk en Denemarken. Doelpunten waren schaars, na vier wedstrijden was Zweden de enige ploeg die een wedstrijd won. Door een doelpunt van Brolin werd Denemarken met 1-0 verslagen. Tegen Engeland wankelde de ploeg, het nam een voorsprong dankzij David Platt. Zweden wist de wedstrijd te laten kantelen en dankzij doelpunten van Jan Eriksson en Tomas Brolin werd de wedstrijd met 2-1 gewonnen. De verwachtingen in de halve finale waren hoog gespannen, de tegenstander was wereldkampioen Duitsland, dat met veel geluk de eerste ronde overleefde. Al na elf minuten kwam Duitsland op voorsprong via een vrije trap van Thomas Häßler en liep de ploeg achter de feiten aan, al was de uitslag uiteindelijk draaglijk: 2-3.

WK 1994Bewerken

 
Kenneth Anderson

Voor het WK in 1994 waren Frankrijk en Bulgarije de concurrenten om twee plaatsen. Na zes speeldagen won Zweden vijf keer, alleen de uitwedstrijd tegen Frankrijk werd verloren. In de beslissende wedstrijden (Frankrijk thuis, Bulgarije uit) scoorde Martin Dahlin steeds de gelijkmaker. Omdat Zweden tegen de mindere teams de minste fouten maakte won het de groep met één punt en twee punten voorsprong op respectievelijk Bulgarije en Frankrijk. Op het eindtoernooi begon Zweden met een gelijkspel tegen Kameroen, de tweede wedstrijd werd gespeeld in een indoorstadion, het Silverdome stadion met Rusland als tegenstander. In de tweede helft trok Zweden de wedstrijd naar zich toe, Martin Dahlin scoorde twee doelpunten. Na een gelijkspel tegen Brazilië plaatste het zich voor de play-offs, waar Saoedi- Arabië gedecideerd werd verslagen (3-1 met twee treffers van Kennet Andersson). In een afwachtende kwartfinale tegen Roemenië kwam de wedstrijd twaalf minuten voor tijd tot leven na een ingestudeerde vrije trap van Tomas Brolin. Twee minuten voor tijd scoorde Florin Răducioiu de gelijkmaker om in de verlenging Roemenië op voorsprong te zetten. Na een rode kaart van Stefan Schwarz leek de wedstrijd verloren, maar vijf minuten voor tijd scoorde Kennet Andersson de gelijkmaker. In de strafschoppenserie werd doelman Thomas Ravelli de grote held door strafschoppen van Dan Petrescu en Miodrag Belodedici te stoppen. In de halve finale tegen Brazilië werd met 1-0 verloren door een kopdoelpunt van Romário en met een 4-0 zege op Bulgarije werd de bronzen medaille gewonnen. Zweden scoorde met vijftien doelpunten de meeste doelpunten van alle teams, Kennet Anderson en Martin Dahlin scoorden respectievelijk vijf en vier doelpunten, Tomas Brolin werd opgenomen in het beste team van het toernooi.

EK 1996Bewerken

Na dit succes kwam de klad erin, Zweden wist zich niet te plaatsen voor het EK. Breekpunt was de gewonnen wedstrijd tegen Hongarije, waar Tomas Brolin zijn been brak en nooit meer zijn oude niveau zou halen. Het zou de laatste overwinning van de ploeg worden en de ploeg eindigde als derde met een ruime achterstand op Zwitserland en Turkije met respectievelijk acht en zes punten verschil.

WK 1998Bewerken

Ook de eindronde van 1998 werd niet gehaald, Zweden moest beginnen aan een inhaalrace na nederlagen tegen Oostenrijk en Schotland. In de achtste speeldag viel de beslissing, in een harde wedstrijd waar twee Oostenrijkers en één Zweed uit het veld werden gestuurd verloor Zweden opnieuw met 1-0, Oostenrijk en Schotland plaatsten zich met respectievelijk vier en twee punten voorsprong.

1988–1998: Vijf eindrondes op een rijBewerken

EK 2000Bewerken

 
Henrik Larsson

De start van het kwalificatie-toernooi van het EK in 2000 begon slecht, Zweden kwam in de eerste wedstrijd tegen Engeland in de eerste minuut op achterstand door een vrije trap van Alan Shearer. Het zou het enige tegendoelpunt zijn van de Zweden in de hele kwalificatie. Nog voor rust kwam Zweden op een 2-1 voorsprong. Het won daarna alle wedstrijden, behalve een doelpuntloos gelijkspel in het Wembley Stadium. De voorsprong was negen punten op Engeland en Polen. Voor het toernooi had Henrik Larsson een ernstige blessure, hij werd wel geselecteerd, maar wat niet fit genoeg een hele wedstrijd te spelen. De start was niet best, men verloor van mede-organisator België met 2-1 en speelde doelpuntloos gelijk tegen Turkije. Zweden moest winnen van het al geplaatste Italië om zich te kwalificeren voor de kwartfinales. Larson stond in de basis en maakte de gelijkmaker, maar vlak voor tijd vonniste Alessandro Del Piero de Zweden definitief en de ploeg kon naar huis.

WK 2002Bewerken

Zweden streed met Turkije om een rechtstreekse plaats voor het WK in 2002. Op de negende speeldag moest Zweden op bezoek bij Turkije, het had een voorsprong van twee punten. Turkije stond drie minuten voor tijd met 1-0 voor door een doelpunt van Hakan Şükür, maar in de slotfase maakte Henrik Larsson de gelijkmaker, waarna Andreas Andersson het winnende doelpunt maakte. Zweden plaatste zich met respectievelijk vijf en negen punten voorsprong op Turkije en Slowakije. Bij de loting op het WK in 2002 was men ingedeeld in een zware groep met Engeland, Nigeria en Argentinië als tegenstanders. Na een 1-1 gelijkspel tegen Engeland won Zweden met 2-1 van Nigeria door twee doelpunten van Henrik Larsson. In de laatste wedstrijd had Zweden genoeg aan een gelijkspel om een van de favorieten vooraf Argentinië uit te schakelen: 1-1. In de achtste finale speelde men tegen Senegal, een ploeg die wereldkampioen Frankrijk uitschakelde. De wedstrijd eindigde in 1-1 door doelpunten van Larsson en Henri Camara. In de eerste verlenging schoot Anders Svensson eerst op de paal na een sterke individuele actie, maar vlak daarna scoorde Camara opnieuw na een snelle uitbraak. Het was de "Golden Goal" voor Senegal, de wedstrijd was meteen afgelopen en Zweden was uitgeschakeld.

EK 2004Bewerken

Voor het EK 2004 had Zweden weinig moeite zich te plaatsen, alleen op de laatste speeldag werd verloren van Letland, toen kwalificatie al zeker was. Op de eindronde begon Zweden stormachtig, een 5-0 overwinning op Bulgarije. In de tweede wedstrijd dreigde de ploeg te verliezen van Italië, totdat Zlatan Ibrahimović de gelijkmaker scoorde met een sterke voetbeweging. De toen nog bij Ajax spelende speler zou mede door deze actie getransfereerd worden door Juventus. Denemarken en Zweden wisten vooraf dat een 2-2 gelijkspel genoeg zou zijn voor de kwartfinales ten koste van Italië. Mattias Jonson scoorde in de 89e minuut de 2-2 namens Zweden, waarna beide landen de bal rustig rond lieten spelen. In de kwartfinales speelde Zweden tegen Nederland, het was een afwachtende wedstrijd, waar pas in de verlengingen grote kansen ontstonden. Zweden leek in het voordeel bij de strafschoppen, omdat Nederland bij vier eerdere toernooien de strafschoppenserie verloor. Na eerdere missers van Zlatan Ibrahimović en Phillip Cocu namens Nederland moesten de strafschoppen om en om genomen worden: Edwin van der Sar stopte de strafschop van Olof Mellberg namens Nederland, waarna een nog jonge Arjen Robben de beslissende strafschop inschoot.

WK 2006Bewerken

 
Fredrik Ljungberg

Ook voor het WK in 2006 had Zweden weinig moeite zich te plaatsen: het eindigde weliswaar op de tweede plaats achter Kroatië door twee nederlagen, maar alle overige acht wedstrijden werden allemaal gewonnen. Het WK begon met een doelpuntloos gelijkspel tegen het debuterende Trinidad en Tobago en de wedstrijd tegen Paraguay werd in de slotfase gewonnen (1-0 door een doelpunt van Fredrik Ljungberg). Een gelijkspel tegen Engeland was genoeg voor kwalificatie, Marcus Allbäck scoorde het 2000e doelpunt in de geschiedenis van het WK. In de achtste finales tegen Duitsland stond Zweden al na twaalf minuten met 2-0 achter door twee doelpunten van Lukas Podolski. In de tweede helft kon Larsson de Zweden nog terug brengen in de wedstrijd, maar hij miste een strafschop.

EK 2008Bewerken

Voor het EK 2008 streed Zweden met Spanje, Denemarken en Noord-Ierland om twee plaatsen, men begon sterk met een 2-0 overwinning op Spanje met doelpunten van ex-SC Heerenveen-speler Marcus Allbäck en ex-Feyenoordspeler Johan Elmander. Meest bizarre wedstrijd uit de kwalificatie was de uitwedstrijd tegen Denemarken, eerst verspilde Zweden een 0-3 voorsprong en bij een 3-3 stand stormde een Deense supporter het veld op om de scheidsrechter aan te vallen. De wedstrijd werd gestaakt en de eindstand op 0-3 voor Zweden bepaald. Zweden verspilde punten tegen Noord-Ierland (2-1 in Belfast, 1-1 in Sollna), verloor ruim van Spanje (3-0), maar omdat Zweden geen fouten maakte tegen de kleine landen, eindigde het toch op een tweede plaats achter Spanje en zes punten voorsprong op Denemarken en Noord-Ierland. Op de eindronde begon Zweden met een 2-0 overwinning op regerend Europees kampioen Griekenland en verloor in de laatste minuut van Spanje (2-1), Zlatan Ibrahimović scoorde in beide wedstrijden een doelpunt. Men had genoeg aan een gelijkspel om de kwartfinales te halen, maar het door Guus Hiddink gecoachte Rusland won met 2-0.

2010–2016: Geen successen ondanks IbrahimovićBewerken

WK 2010Bewerken

Kwalificatie voor een vierde WK op rij kwam behoorlijk op de tocht te staan, in de eerste vijf wedstrijden scoorde Zweden alleen tegen Hongarije (2-1 zege), drie keer werd er doelpuntloos gelijk gespeeld (twee keer tegen Portugal, uit tegen Albanië) en met 0-1 thuis van Denemarken verloren. In de overige vijf wedstrijden werd vier keer gewonnen, behalve de meest cruciale: opnieuw 1-0 verlies tegen Denemarken. Zweden eindigde met een achterstand van drie punten en één punt op respectievelijk Denemarken en Portugal.

EK 2012Bewerken

 
Zlatan Ibrahimović

Voor kwalificatie voor het EK in 2012 was de nummer twee van het laatste WK, Nederland de belangrijkste tegenstrever. Zweden verloor in Amsterdam met 4-1 en omdat er ook werd verloren van Hongarije en Nederland alle wedstrijden won was de eerste positie uit zicht. Bij een overwinning zou Zweden de beste nummer twee van alle groepen worden. Een 1-2 achterstand werd binnen twee minuten omgezet: 3-2, het winnende doelpunt werd gescoord door toenmalig PSV'er Ola Toivonen. Op de eindronde zette Zlatan Ibrahimović tegen de Oekraīne Zweden op een 0-1 voorsprong, maar twee doelpunten van veteraan Andrij Sjevtsjenko zorgde voor een 2-1 nederlaag. Ook tegen Engeland kon de ploeg geen voorsprong niet vasthouden (2-3 nederlaag) en was ze na twee wedstrijden uitgeschakeld. Zweden eindigde het toernooi op met een 2-0 overwinning op Frankrijk. Een doelpunt van Ibrahimović werd gekozen tot doelpunt van het toernooi.

WK 2014Bewerken

Ibrahimović scoorde in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Engeland vier keer. Vlak daarvoor werkte Zweden kwalificatiewedstrijd tegen Duitsland een 4-0 achterstand weg: 4-4. Achter Duitsland streed Zweden met Oostenrijk om de tweede plaats in de groep. Op de voorlaatste speeldag stelde Ibrahimović de tweede plaats veilig door vlak voor tijd het winnende doelpunt te scoren tegen Oostenrijk; 2-1. Zweden - Duitsland was ook nu weer een doelpuntrijke wedstrijd: 3-5. In de play offs was Portugal de tegenstander. Het duel stond vooral in het teken van de strijd tussen Zlatan en Cristiano Ronaldo. Cristiano Ronaldo zorgde voor het enige doelpunt in Lissabon. In de return scoorde Zlatan tweemaal, maar Cristiano Ronaldo zorgde voor drie treffers. Anders Svensson sloot na deze teleurstelling zijn interlandcarrière af, hij was recordinternational met 148 interlands.

EK 2016Bewerken

Voor de kwalificatie van het EK in 2016 streed Zweden samen met Rusland en Oostenrijk om twee rechtstreekse tickets en een play-off plaats. Tegen beide tegenstanders werd met 1-1 gelijk gespeeld. In september 2016 werden echter twee nederlagen geleden: 1-0 uit tegen Rusland en 1-4 thuis tegen Oostenrijk. Zweden bleef steken op een derde plaats en moest play-offwedstrijden spelen tegen Denemarken. Met een 2-1 overwinning in eigen huis werd kwalificatie veiliggesteld na een 2-2 gelijkspel in Kopenhagen, Ibrahimović redde Zweden andermaal met drie van de vier treffers. Het EK liep uit op een teleurstelling: 1-1 tegen Ierland en 1-0 nederlagen tegen zowel Italië als België. Na het EK nam Ibrahimović afscheid als international.

WK 2018Bewerken

 
Ola Toivonen

Onder de nieuwe bondscoach Janne Andersson begon Zweden de kwalificatie voor het WK van 2018 met een gelijkspel tegen Nederland en een 2-1 nederlaag tegen Frankrijk. In juni kwam de ploeg gelijk in punten met Frankrijk door een 2-1 zege na een raak afstandsschot van Ola Toivonen in de laatste minuut na een fout van de Franse doelman Hugo Lloris. Door een 3-2 nederlaag tegen Bulgarije werd de koppositie verspeeld, Zweden stond met nog twee wedstrijden te spelen tweede met één punt achterstand op Frankrijk en drie punten voorsprong en een veel beter doelsaldo dan Nederland. Dat doelsaldo werd nog versterkt door een 8-0 zege op Luxemburg, Marcus Berg scoorde vier keer tegen de voetbaldwerg. Zweden mocht in de laatste wedstrijd tegen Nederland met 6-0 verliezen en hield de schade beperkt tot 2-0. De laatste horde op weg naar Rusland zal Italië zijn. Zweden kwalificeerde zich op 13 november 2017 voor het WK 2018, ten koste van Italië. De Zweden plaatsten zich zo voor het eerst voor een WK-eindronde sinds de editie van 2006 in Duitsland. Andersson nam in zijn selectie, bekendgemaakt op dinsdag 15 mei, maar liefst zeven voormalige Eredivisie-spelers op: Karl-Johan Johnsson (voormalig NEC, nu Guingamp), Kristoffer Nordfeldt (ex-sc Heerenveen, nu Swansea City), Andreas Granqvist (ex-FC Groningen, nu Krasnodar), Oscar Hiljemark (ex-PSV, nu Genoa), Marcus Berg (ex-FC Groningen en PSV, nu Al-Ain), John Guidetti (ex-Feyenoord, nu Deportivo Alavés) en Ola Toivonen (ex-PSV, nu Toulouse). Feyenoorder Sam Larsson wist de schifting niet te doorstaan. Ook sterspeler Zlatan Ibrahimović (36) ontbrak; hij nam eerder afscheid van de nationale ploeg, maar hintte in de aanloop naar het WK nadrukkelijk op een rentree. Zweden was op het WK ingedeeld in groep F bij wereldkampioen Duitsland, Zuid-Korea en Mexico. De ploeg wist de poule af te sluiten als groepswinnaar na zeges op Zuid-Korea (1-0) en Mexico (3-0), en een nederlaag tegen titelverdediger Duitsland (1-2). In de achtste finale, gespeeld op dinsdag 3 juli in Sint-Petersburg, was Zweden vervolgens met 1-0 te sterk voor Zwitserland door een treffer van Emil Forsberg, waarna in de kwartfinale Engeland wachtte. Tegen die ploeg kon Zweden zich kwalificeren voor de halve finales, voor de eerste keer sinds 1994, toen de Scandinaviërs als derde eindigden. Zover kwam het niet. Op zaterdag 7 juli verloor de selectie van Andersson in de Cosmos Arena in Samara met 2-0 van de Engelsen, die zich op hun beurt voor het eerst sinds 1990 plaatsten voor de halve eindstrijd. De treffers in het door de Nederlandse scheidsrechter Björn Kuipers geleide duel kwamen op naam van Harry Maguire en Dele Alli. "We hadden vooraf een goede analyse van ze, maar we konden de Engelsen niet onder druk zetten en de kansen die we kregen benutten we niet", zei aanvoerder Andreas Granqvist na afloop. "Engeland heeft mij ook verrast. De ploeg was beter dan ik dacht."[1]

Prestaties op eindrondesBewerken

WereldkampioenschapBewerken

Wereldkampioenschap voetbal
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
  1930 Niet deelgenomen
  1934 Kwartfinale 2 1 0 1 4 4 (Kwal.)
  1938 Vierde plaats 3 1 0 2 11 9 (Kwal.)
  1950 Derde plaats 5 2 1 2 11 15 (Kwal.)
  1954 Niet gekwalificeerd
  1958 Tweede plaats 6 4 1 1 12 7
  1962 Niet gekwalificeerd
  1966 Niet gekwalificeerd
  1970 Groepsfase 3 1 1 1 2 2 (Kwal.)
  1974 Tweede ronde 6 2 2 2 7 6 (Kwal.)
  1978 Groepsfase 3 0 1 2 1 3 (Kwal.)
  1982 Niet gekwalificeerd
  1986 Niet gekwalificeerd
  1990 Groepsfase 4 0 0 3 3 6 (Kwal.)
  1994 Derde plaats 7 3 3 1 15 8 (Kwal.)
  1998 Niet gekwalificeerd
   2002 Achtste finale 4 1 2 1 5 5 (Kwal.)
  2006 Achtste finale 4 1 2 1 3 4 (Kwal.)
  2010 Niet gekwalificeerd
  2014 Niet gekwalificeerd
  2018 Kwartfinale 5 3 0 2 6 4 (Kwal.)
  2022 Niet gekwalificeerd
Totaal 12/21 51 19 13 19 80 73

Europees kampioenschapBewerken

Europees kampioenschap voetbal
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
  1964 Niet gekwalificeerd
  1968 Niet gekwalificeerd
  1972 Niet gekwalificeerd
  1976 Niet gekwalificeerd
  1980 Niet gekwalificeerd
  1984 Niet gekwalificeerd
  1988 Niet gekwalificeerd
  1992 Halve finale 4 2 1 1 6 5
  1996 Niet gekwalificeerd
   2000 Groepsfase 3 0 1 2 2 4 (Kwal.)
  2004 Kwartfinale 4 1 3 0 8 3 (Kwal.)
   2008 Groepsfase 3 1 0 2 3 4 (Kwal.)
   2012 Groepsfase 3 1 0 2 5 5 (Kwal.)
  2016 Groepsfase 3 0 1 2 1 3 (Kwal.)
  2020 Achtste finale 4 2 1 1 5 4 (Kwal.)
Totaal 7/15 24 7 7 10 30 28

UEFA Nations LeagueBewerken

UEFA Nations League
Jaar Div. Eindpositie Wed. W G V DV DT Res.
2018–19 B 16e 4 2 1 1 5 3  
2020–21 A 14e 6 1 0 5 5 13  
2022–23 B 30e 6 1 1 4 7 11  

InterlandsBewerken

  Zie Interlands Zweeds voetbalelftal 2020-2029 voor de meest actuele gespeelde en komende interlands van Zweden.

FIFA-wereldranglijst[2]Bewerken

1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
  9   3   13   17   18   18   16   23   16   25   19   13   14   14   24   32   42   33   18   20   27   44   35   41   18   14

SpelersrecordsBewerken

Meeste interlandsBewerken

 
Anders Svensson speelde de meeste interlands
Naam Carrière Interlands Doelpunten
1 Anders Svensson 1999–2013 148 21
2 Thomas Ravelli 1981–1997 143 0
3 Andreas Isaksson 2002–2016 133 0
4 Kim Källström 2001–2016 131 16
5 Olof Mellberg 2000–2012 117 8
Zlatan Ibrahimović 2001– 117 62
7 Roland Nilsson 1986–2000 116 1
8 Björn Nordqvist 1963–1978 115 0
9 Niclas Alexandersson 1993–2008 109 7
10 Henrik Larsson 1993–2009 106 37
 Nog actief

Laatst bijgewerkt: 26 maart 2021

Meeste doelpuntenBewerken

 
Zlatan Ibrahimović maakte voor Zweden de meeste doelpunten
Rang Naam Carrière Doelpunten Interlands Doelpunt/Interland
1 Zlatan Ibrahimović 2001– 62 117 0,53
2 Sven Rydell 1923–1932 49 43 1,14
3 Gunnar Nordahl 1942–1948 43 33 1,30
4 Henrik Larsson 1993–2009 37 106 0,35
5 Gunnar Gren 1940–1958 32 57 0,56
6 Kennet Andersson 1990–2000 31 83 0,37
7 Marcus Allbäck 1999–2008 30 74 0,41
8 Martin Dahlin 1991–1997 29 60 0,48
9 Tomas Brolin 1990–1995 27 47 0,57
Agne Simonsson 1957–1967 27 51 0,53
 Nog actief

Laatst bijgewerkt: 26 maart 2021

Huidige selectieBewerken

De volgende spelers behoren tot de selectie voor de WK 2022-kwalificatiewedstrijden tegen   Spanje en   Griekenland op 2 en 8 september 2021 en de vriendschappelijke wedstrijd tegen   Oezbekistan op 5 september 2021.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met de wedstrijd tegen   Oekraïne op 29 juni 2021.

Naam Wed. Dlpt. Club
Doel
Robin Olsen 48 0   AS Roma
Kristoffer Nordfeldt 14 0   AIK Fotboll
Pontus Dahlberg 2 0   Doncaster Rovers
Verdediging
Martin Olsson 51 5   Malmö FF
Victor Lindelöf 45 3   Manchester United
Ludwig Augustinsson 36 2   Sevilla
Emil Krafth 32 0   Newcastle United
Filip Helander 16 0   Rangers
Marcus Danielson 13 3   Dalian Pro
Mattias Johansson 6 1   Legia Warschau
Joakim Nilsson 6 0   Arminia Bielefeld
Carl Starfelt 3 0   Celtic
Daniel Sundgren 0 0   Aris Saloniki
Middenveld
Emil Forsberg 62 13   RB Leipzig
Albin Ekdal 61 0   Sampdoria
Viktor Claesson 50 10   Krasnodar
Kristoffer Olsson 29 0   Anderlecht
Ken Sema 12 0   Watford
Mattias Svanberg 9 1   Bologna
Jens Cajuste 5 0   FC Midtjylland
Aanval
Robin Quaison 30 9   Al-Ettifaq
Isaac Thelin 29 3   Anderlecht
Alexander Isak 26 6   Real Sociedad
Dejan Kulusevski 15 1   Juventus
Jordan Larsson 6 1   Spartak Moskou

Bekende spelersBewerken

  Zie Lijst van spelers van het Zweedse voetbalelftal voor een lijst van spelers met minimaal dertig interlands achter hun naam

Marcus Allbäck
Kennedy Bakırcıoğlu
Marcus Berg
Erik Edman
Johan Elmander

Ola Toivonen
Magnus Hedman
Zlatan Ibrahimović
Kim Källström
Henrik Larsson

Tobias Linderoth
Fredrik Ljungberg
Teddy Lučić
Johan Mjällby
Olof Mellberg

Alexander Östlund
Markus Rosenberg
Anders Svensson
Christian Wilhelmsson
Emir Bajrami

StatistiekenBewerken

  • Bijgewerkt tot en met de WK-kwalificatiewedstrijd tegen   Italië (0–0) op 13 november 2017.

Van jaar tot jaarBewerken

Jaar Wedstrijden Doelpunten Punten
Duels Winst Gelijk Verlies   Voor   Tegen Saldo
1908 6 1 0 5 17 30 –13 0.333
1909 1 0 0 1 0 7 –7 0.000
1910 1 1 0 0 4 0 +4 2.000
1911 4 3 0 1 14 8 +6 1.500
1912 6 3 1 2 18 11 +7 1.167
1913 6 2 1 3 14 22 –8 0.833
1914 6 3 2 1 16 11 +5 1.333
1915 4 1 1 2 6 7 –1 0.750
1916 5 2 1 2 12 5 +7 1.000
1917 4 1 2 1 7 6 +1 1.000
1918 4 1 0 3 4 7 –3 0.500
1919 8 3 1 4 16 19 –3 0.875
1920 9 3 1 5 21 11 +10 0.778
1921 9 0 4 5 8 20 –12 0.444
1922 7 3 2 2 13 7 +6 1.143
1923 8 4 1 3 20 20 0 1.125
1924 14 10 3 1 56 20 +36 1.643
1925 7 5 0 2 26 13 +13 1.429
1926 12 5 2 5 31 30 +1 1.000
1927 9 5 2 2 36 11 +25 1.333
1928 8 5 0 3 20 11 +9 1.250
1929 7 5 0 2 27 11 +16 1.429
1930 9 4 2 3 25 23 +2 1.111
1931 7 4 1 2 22 9 +13 1.286
1932 12 5 1 6 33 24 +9 0.917
1933 7 5 1 1 19 8 +11 1.571
1934 7 4 1 2 23 18 +5 1.286
1935 9 6 1 2 23 13 +10 1.444
1936 6 3 0 3 17 14 +3 1.000
1937 8 2 1 5 17 21 –4 0.625
1938 10 4 1 5 26 25 +1 0.900
1939 6 5 0 1 22 7 +15 1.667
1940 4 2 2 0 12 6 +6 1.500
1941 3 1 1 1 7 6 +1 1.000
1942 4 3 0 1 9 6 +3 1.500
1943 5 2 1 2 13 9 +4 1.000
1945 7 6 0 1 33 11 +22 1.714
1946 5 3 1 1 21 8 +13 1.400
1947 7 6 0 1 33 12 +21 1.714
1948 10 7 1 2 34 13 +21 1.500
1949 8 4 2 2 24 17 +7 1.250
1950 11 6 1 4 26 23 +3 1.182
1951 9 2 2 5 15 18 –3 0.667
1952 13 9 2 2 31 18 +13 1.538
1953 11 4 4 3 21 18 +3 1.091
1954 9 7 1 1 36 15 +19 1.667
1955 9 3 2 4 22 26 –4 0.889
1956 6 2 3 1 9 7 +2 1.167
1957 8 4 2 2 17 7 +10 1.250
1958 10 7 2 1 28 14 +14 1.600
1959 7 5 0 2 24 11 +13 1.429
1960 6 5 0 1 13 4 +9 1.667
1961 8 5 0 3 18 8 +10 1.250
1962 9 6 1 2 20 9 +11 1.444
1963 10 4 5 1 12 12 0 1.300
1964 8 2 4 2 12 11 +1 1.000
1965 9 2 3 4 16 12 +4 0.778
1966 9 4 2 3 17 15 +2 1.111
1967 8 2 2 4 10 13 –3 0.750
1968 9 4 3 2 19 11 +8 1.222
1969 12 10 0 2 27 12 +14 1.667
1970 11 6 4 1 14 8 +6 1.455
1971 9 5 1 3 13 8 +5 1.222
1972 8 3 3 2 18 10 +8 1.125
1973 11 7 3 1 17 12 +5 1.545
1974 13 4 3 6 12 20 –8 0.846
1975 8 4 2 2 13 8 +5 1.250
1976 10 5 2 3 19 9 +10 1.200
1977 10 4 0 6 9 14 –5 0.800
1978 10 3 3 4 11 12 –1 0.900
1979 12 4 3 5 18 16 +2 0.917
1980 10 2 3 5 8 16 –8 0.700
1981 11 7 0 4 17 12 +5 1.273
1982 9 1 5 3 10 13 –3 0.778
1983 12 9 1 2 33 6 +27 1.583
1984 9 3 2 4 12 7 +5 0.889
1985 8 5 2 1 13 6 +7 1.500
1986 8 4 3 1 12 3 +9 1.375
1987 9 4 3 2 9 6 +3 1.222
1988 10 6 3 1 18 7 +9 1.500
1989 9 6 1 2 15 13 +2 1.444
1990 13 5 2 6 22 16 +6 0.923
1991 9 4 2 3 23 16 +6 1.111
1992 14 8 3 3 22 11 +11 1.357
1993 9 4 3 2 16 9 +7 1.222
1994 19 10 5 4 36 20 +16 1.316
1995 11 2 6 3 15 15 0 0.909
1996 11 6 2 3 16 8 +8 1.273
1997 14 10 2 2 19 9 +10 1.571
1998 9 5 2 2 8 6 +2 1.333
1999 11 7 2 2 10 4 +6 1.455
2000 13 3 6 4 10 11 –1 0.923
2001 17 12 4 1 36 7 +29 1.647
2002 14 1 10 3 17 19 –2 0.857
2003 14 8 1 5 32 12 +20 1.214
2004 16 8 5 3 38 17 +19 1.313
2005 12 6 4 2 24 10 +14 1.333
2006 15 5 6 4 13 15 –2 1.067
2007 14 5 4 5 20 18 +2 1.000
2008 14 4 3 7 10 15 –5 0.786
2009 13 7 1 5 17 10 +7 1.154
2010 10 7 2 1 20 7 +3 1.600
2011 14 9 2 3 29 13 +16 1.429
2012 14 10 1 3 33 19 +14 1.500
2013 15 7 3 5 24 19 +5 1.133
2014 11 4 3 4 12 10 +2 1.000
2015 12 7 2 3 19 11 +8 1.333
2016 14 5 5 4 18 10 +8 1.071
2017 12 7 2 3 32 11 +21 1.333

SelectiesBewerken

WereldkampioenschapBewerken

Selectie van Zweden bij het   Wereldkampioenschap 1934
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
Anders Rydberg   IFK Göteborg
Eivar Widlund 5 0   AIK Fotboll
Verdediging
Sven Andersson   AIK Fotboll
Nils Axelsson   Helsingborgs IF
Middenveld
Ernst Andersson   IFK Göteborg
Rune Carlsson   IFK Eskilstuna
Victor Carlund   Örgryte IS
Georg Johansson   IK Brage
Helge Liljebjörn   GAIS Göteborg
Nils Rosén     Helsingborgs IF
Einar Snitt   Sandvikens IF
Aanval
Otto Andersson   Örgryte IS
Gösta Dunker   Sandvikens IF
Ragnar Gustavsson   GAIS Göteborg
Carl-Erik Holmberg   Örgryte IS
Gunnar Jansson   Gefle IF
Sven Jonasson   IF Elfsborg
Tore Keller   IK Sleipner
Knut Kroon   Helsingborgs IF
Harry Lundahl   IFK Eskilstuna
Gunnar Olsson   GAIS Göteborg
Arvid Thörn   IFK Grängesberg
Selectie van Zweden bij het   Wereldkampioenschap 1938
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
Henock Abrahamsson   Gårda BK
Sven Bergquist   Hammarby IF
Gustav Sjöberg   AIK Fotboll
Verdediging
Ivar Eriksson   Sandvikens IF
Olle Källgren   Sandvikens IF
Erik Nilsson   Malmö FF
Erik Persson   AIK Fotboll
Middenveld
Erik Almgren   AIK Fotboll
Karl-Erik Grahn   IF Elfsborg
Sven Jacobsson   GAIS Göteborg
Folke Lind   GAIS Göteborg
Arne Linderholm   IK Sleipner
Kurt Svanström   Örgryte IS
Aanval
Åke Andersson   GAIS Göteborg
Harry Andersson   IK Sleipner
Curt Bergsten   Landskrona BoIS
Knut Hansson   Landskrona BoIS
Sven Jonasson   IF Elfsborg
Einar Karlsson   Gårda BK
Tore Keller   IK Sleipner
Arne Nyberg   IFK Göteborg
Gustav Wetterström   IK Sleipner
Selectie van Zweden bij het   Wereldkampioenschap 1950
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
Torsten Lindberg   IFK Norrköping
Kalle Svensson   Helsingborgs IF
Tore Svensson   IF Elfsborg
Verdediging
Ivan Bodin   AIK Fotboll
Erik Nilsson   Malmö FF
Knut Nordahl   IFK Norrköping
Lennart Samuelsson   IF Elfsborg
Middenveld
Olle Åhlund   Degerfors IF
Sune Andersson   AS Roma
Ingvar Gärd   Malmö FF
Gunnar Johansson   GAIS Göteborg
Bror Mellberg   Genoa CFC
Aanval
Bengt Berndtsson   IFK Göteborg
Hans Jeppson   Djurgårdens IF
Egon Jönsson   Malmö FF
Stellan Nilsson   Malmö FF
Karl-Erik Palmér   Malmö FF
Ingvar Rydell   Malmö FF
Lennart Skoglund   FC Internazionale Milano
Stig Sundqvist   IFK Norrköping
Curt Svensson   IS Halmia
Börje Tapper   Malmö FF
Selectie van Zweden bij het   Wereldkampioenschap 1958
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Kalle Svensson   Helsingborgs IF
12 Tore Svensson   Malmö FF
16 Ingemar Haraldsson   IF Elfsborg
Verdediging
2 Orvar Bergmark   Örebro SK
3 Sven Axbom   IFK Norrköping
13 Prawitz Öberg   Malmö FF
Middenveld
4 Nils Liedholm   AC Milan
5 Åke Johansson   IFK Norrköping
6 Sigge Parling   Djurgårdens IF
8 Gunnar Gren   Örgryte IS
14 Bengt Gustavsson   Atalanta Bergamo
15 Reino Börjesson   Norrby IF
17 Olle Håkansson   IFK Norrköping
20 Bror Mellberg   AIK Fotboll
Aanval
7 Kurt Hamrin   Padova
9 Agne Simonsson   Örgryte IS
10 Arne Selmosson   SS Lazio
11 Lennart Skoglund   FC Internazionale Milano
18 Gösta Löfgren   Motala AIF
19 Henry Källgren   IFK Norrköping
21 Bengt Berndtsson   IFK Göteborg
22 Ronald Johansson   IFK Göteborg
Selectie van Zweden bij het   Wereldkampioenschap 1970
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Ronnie Hellström   Hammarby IF
12 Sven-Gunnar Larsson   Örebro SK
17 Ronney Pettersson   Djurgårdens IF
Verdediging
2 Hans Selander   Upsala IF
3 Kurt Axelsson   Club Brugge
4 Björn Nordqvist   IFK Norrköping
5 Roland Grip   AIK Fotboll
14 Krister Kristensson   Malmö FF
15 Leif Målberg   IF Elfsborg
20 Jan Olsson   Åtvidabergs FF
Middenveld
6 Tommy Svensson   Östers IF
8 Leif Eriksson   Örebro SK
11 Örjan Persson   Rangers Football Club
16 Thomas Nordahl   RSC Anderlecht
19 Göran Nicklasson   IFK Göteborg
21 Inge Ejderstedt   Östers IF
Aanval
7 Bo Larsson   Malmö FF
9 Ove Kindvall   Feyenoord
10 Ove Grahn   Grasshopper Club Zürich
13 Claes Cronqvist   Djurgårdens IF
18 Tom Turesson   Club Brugge
22 Sten Pålsson   GAIS Göteborg
Selectie van Zweden bij het   Wereldkampioenschap 1974
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Ronnie Hellström   1. FC Kaiserslautern
12 Sven-Gunnar Larsson   Örebro SK
17 Göran Hagberg   Östers IF
Verdediging
2 Jan Olsson   Åtvidabergs FF
3 Kent Karlsson   Åtvidabergs FF
4 Björn Nordqvist     PSV Eindhoven
5 Björn Andersson   Östers IF
13 Roland Grip   IK Sirius
18 Jörgen Augustsson   Åtvidabergs FF
Middenveld
6 Ove Grahn   Grasshopper Club Zürich
7 Bo Larsson   Malmö FF
8 Conny Torstensson   FC Bayern München
14 Staffan Tapper   Malmö FF
15 Benno Magnusson   1. FC Kaiserslautern
16 Inge Ejderstedt   Östers IF
19 Claes Cronqvist   Landskrona BoIS
20 Sven Lindman   Djurgårdens IF
21 Örjan Persson   Örgryte IS
22 Thomas Ahlström   IF Elfsborg
Aanval
9 Ove Kindvall   IFK Norrköping
10 Ralf Edström   PSV Eindhoven
11 Roland Sandberg   1. FC Kaiserslautern
Selectie van Zweden bij het   Wereldkampioenschap 1978
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Ronnie Hellström   1. FC Kaiserslautern
12 Göran Hagberg   Östers IF
17 Jan Möller   Malmö FF
Verdediging
2 Hasse Borg   Eintracht Braunschweig
3 Roy Andersson   Malmö FF
4 Björn Nordqvist     IFK Göteborg
5 Ingemar Erlandsson   Malmö FF
13 Magnus Andersson   Malmö FF
14 Ronald Åhman   Örebro SK
19 Kent Karlsson   IFK Eskilstuna
20 Roland Andersson   Malmö FF
Middenveld
6 Staffan Tapper   Malmö FF
7 Anders Linderoth   Olympique Marseille
9 Lennart Larsson   FC Schalke 04
10 Thomas Sjöberg   Malmö FF
18 Olle Nordin   IFK Göteborg
Aanval
8 Bo Larsson   Malmö FF
11 Benny Wendt   1. FC Kaiserslautern
15 Torbjörn Nilsson   IFK Göteborg
16 Conny Torstensson   FC Zürich
21 Sanny Åslund   AIK Fotboll
22 Ralf Edström   IFK Göteborg
Selectie van Zweden bij het   Wereldkampioenschap 1990
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Sven Andersson   Örgryte IS
12 Lasse Eriksson   IFK Norrköping
22 Thomas Ravelli   IFK Göteborg
Verdediging
2 Jan Eriksson   AIK Fotboll
3 Glenn Hysén   Liverpool
4 Peter Larsson   AFC Ajax
5 Roger Ljung   BSC Young Boys
6 Roland Nilsson     Sheffield Wednesday FC
14 Joakim Nilsson   Malmö FF
19 Mats Gren   Grasshopper Club Zürich
Middenveld
7 Niclas Nyhlén   Malmö FF
8 Stefan Schwarz   Malmö FF
9 Leif Engqvist   Malmö FF
10 Klas Ingesson   IFK Göteborg
11 Ulrik Jansson   Östers IF
13 Anders Limpar   US Cremonese
15 Glenn Strömberg   Atalanta Bergamo
16 Jonas Thern   SL Benfica
Aanval
17 Tomas Brolin   IFK Norrköping
18 Johnny Ekström   AS Cannes
20 Mats Magnusson   SL Benfica
21 Stefan Pettersson   AFC Ajax
Selectie van Zweden bij het   Wereldkampioenschap 1994
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Thomas Ravelli   IFK Göteborg
12 Lasse Eriksson   IFK Norrköping
22 Magnus Hedman   AIK Fotboll
Verdediging
2 Roland Nilsson   Helsingborgs IF
3 Patrik Andersson   Borussia M'gladbach
4 Joachim Björklund   IFK Göteborg
5 Roger Ljung   MSV Duisburg
13 Mikael Nilsson   IFK Göteborg
14 Pontus Kåmark   IFK Göteborg
15 Teddy Lučić   Västra Frölunda IF
Middenveld
6 Stefan Schwarz   Arsenal
8 Klas Ingesson   Sheffield Wednesday
9 Jonas Thern     AS Roma
16 Anders Limpar   Everton
17 Stefan Rehn   IFK Göteborg
18 Håkan Mild   Servette FC Genève
21 Jesper Blomqvist   IFK Göteborg
Aanval
7 Henrik Larsson   Feyenoord
10 Martin Dahlin   Borussia M'gladbach
11 Tomas Brolin   Parma
19 Kennet Andersson   SM Caen
20 Magnus Erlingmark   IFK Göteborg
Selectie van Zweden bij het     Wereldkampioenschap 2002
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Magnus Hedman   Coventry City
12 Magnus Kihlstedt   FC Kopenhagen
23 Andreas Isaksson   Djurgårdens IF
Verdediging
2 Olof Mellberg   Aston Villa
3 Patrik Andersson   Barcelona
4 Johan Mjällby     Celtic
5 Michael Svensson   Troyes AC
13 Tomas Antonelius   FC Kopenhagen
14 Erik Edman   sc Heerenveen
15 Andreas Jakobsson   Hansa Rostock
16 Teddy Lučić   AIK Fotboll
Middenveld
6 Tobias Linderoth   Everton
7 Niclas Alexandersson   Everton
8 Anders Svensson   Southampton
9 Fredrik Ljungberg   Arsenal
17 Magnus Svensson   Brøndby IF
19 Pontus Farnerud   AS Monaco
20 Daniel Andersson   Venezia FC
Aanval
10 Marcus Allbäck   sc Heerenveen
11 Henrik Larsson   Celtic
18 Mattias Jonson   Brøndby IF
21 Zlatan Ibrahimović   AFC Ajax
22 Andreas Andersson   AIK Fotboll
Selectie van Zweden bij het   Wereldkampioenschap 2006
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Andreas Isaksson   Stade Rennais
12 John Alvbåge   Viborg FF
23 Rami Shaaban   Fredrikstad FK
Verdediging
3 Olof Mellberg     Aston Villa
4 Teddy Lučić   BK Häcken
5 Erik Edman   Stade Rennes
13 Petter Hansson   sc Heerenveen
14 Fredrik Stenman   Bayer 04 Leverkusen
15 Karl Svensson   IFK Göteborg
Middenveld
2 Mikael Nilsson   Panathinaikos
6 Tobias Linderoth   FC Kopenhagen
7 Niclas Alexandersson   IFK Göteborg
8 Anders Svensson   IF Elfsborg
9 Fredrik Ljungberg   Arsenal
16 Kim Källström   Stade Rennais
19 Daniel Andersson   Malmö FF
21 Christian Wilhelmsson   RSC Anderlecht
Aanval
10 Zlatan Ibrahimović   Juventus
11 Henrik Larsson   Barcelona
17 Johan Elmander   Brøndby IF
18 Mattias Jonson   Djurgårdens IF
20 Marcus Allbäck   FC Kopenhagen
22 Markus Rosenberg   AFC Ajax

Europees kampioenschapBewerken

Selectie van Zweden bij het   Europees kampioenschap 1992
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Thomas Ravelli   IFK Göteborg
12 Lars Eriksson   IFK Norrköping
Verdediging
2 Roland Nilsson   Sheffield Wednesday
3 Jan Eriksson   IFK Norrköping
4 Patrik Andersson   Malmö FF
5 Joachim Björklund   SK Brann
13 Mikael Nilsson   IFK Göteborg
14 Magnus Erlingmark   Örebro SK
18 Roger Ljung   FC Admira/Wacker Wien
Middenveld
6 Stefan Schwarz   SL Benfica
7 Klas Ingesson   KV Mechelen
8 Stefan Rehn   IFK Göteborg
9 Jonas Thern     SL Benfica
10 Anders Limpar   Arsenal
15 Jan Jansson   Östers IF
19 Joakim Nilsson   Sporting Gijón
Aanval
11 Tomas Brolin   Parma
16 Kennet Andersson   KV Mechelen
17 Martin Dahlin   Borussia M'gladbach
20 Johnny Ekström   IFK Göteborg
Selectie van Zweden bij het     Europees kampioenschap 2000
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Magnus Hedman   Coventry City
12 Magnus Kihlstedt   SK Brann
22 Mattias Asper   AIK Fotboll
Verdediging
2 Roland Nilsson   Helsingborgs IF
3 Patrik Andersson     FC Bayern München
4 Joachim Björklund   Valencia CF
5 Teddy Lučić   AIK Fotboll
6 Gary Sundgren   Real Zaragoza
8 Tomas Antonelius   Coventry City
14 Olof Mellberg   Racing Santander
17 Johan Mjällby   Celtic
Middenveld
7 Håkan Mild   IFK Göteborg
9 Fredrik Ljungberg   Arsenal
11 Niclas Alexandersson   Sheffield Wednesday
13 Magnus Svensson   Brøndby IF
15 Daniel Andersson   SSC Bari
16 Anders Andersson   Aalborg BK
Aanval
10 Jörgen Pettersson   1. FC Kaiserslautern
18 Yksel Osmanovski   SSC Bari
19 Kennet Andersson   Bologna
20 Henrik Larsson   Celtic
21 Marcus Allbäck   sc Heerenveen
Selectie van Zweden bij het   Europees kampioenschap 2004
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Andreas Isaksson   Djurgårdens IF
12 Magnus Hedman   US Anconita ASD
23 Magnus Kihlstedt   FC Kopenhagen
Verdediging
2 Teddy Lučić   Bayer 04 Leverkusen
3 Olof Mellberg   Aston Villa
4 Johan Mjällby     Celtic
5 Erik Edman   sc Heerenveen
13 Petter Hansson   sc Heerenveen
14 Alexander Östlund   Hammarby IF
15 Andreas Jakobsson   Brøndby IF
22 Erik Wahlstedt   Helsingborgs IF
Middenveld
6 Tobias Linderoth   Everton
7 Mikael Nilsson   Halmstads BK
8 Anders Svensson   Southampton
9 Fredrik Ljungberg   Arsenal
16 Kim Källström   Stade Rennais
17 Anders Andersson   CF Belenenses
19 Pontus Farnerud   RC Strasbourg
21 Christian Wilhelmsson   RSC Anderlecht
Aanval
10 Zlatan Ibrahimović   AFC Ajax
11 Henrik Larsson   Celtic
18 Mattias Jonson   Brøndby IF
20 Marcus Allbäck   Aston Villa
Selectie van Zweden bij het     Europees kampioenschap 2008
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Andreas Isaksson   Manchester City
12 Rami Shaaban   Hammarby IF
13 Johan Wiland   IF Elfsborg
Verdediging
3 Olof Mellberg   Aston Villa
4 Petter Hansson   Stade Rennais
5 Fredrik Stoor   Rosenborg BK
14 Daniel Majstorović   FC Basel
15 Andreas Granqvist   Helsingborgs IF
23 Mikael Dorsin   CFR Cluj
Middenveld
2 Mikael Nilsson   Panathinaikos
6 Tobias Linderoth   Galatasaray
7 Niclas Alexandersson   IFK Göteborg
8 Anders Svensson   IF Elfsborg
9 Fredrik Ljungberg     West Ham United
16 Kim Källström   Olympique Lyonnais
18 Sebastian Larsson   Birmingham City
19 Daniel Andersson   Malmö FF
21 Christian Wilhelmsson   Deportivo La Coruña
Aanval
10 Zlatan Ibrahimović   FC Internazionale Milano
11 Johan Elmander   Toulouse
17 Henrik Larsson   Helsingborgs IF
20 Marcus Allbäck   FC Kopenhagen
22 Markus Rosenberg   Werder Bremen
Selectie van Zweden bij het     Europees kampioenschap 2012
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Andreas Isaksson   PSV Eindhoven
12 Johan Wiland   FC Kopenhagen
23 Pär Hansson   Helsingborgs IF
Verdediging
2 Mikael Lustig   Celtic
3 Olof Mellberg   Olympiakos Piraeus
4 Andreas Granqvist   Genoa
5 Martin Olsson   Blackburn Rovers
13 Jonas Olsson   West Bromwich Albion FC
15 Mikael Antonsson   Bologna
17 Behrang Safari   RSC Anderlecht
Middenveld
6 Rasmus Elm   AZ Alkmaar
7 Sebastian Larsson   Sunderland
8 Anders Svensson   IF Elfsborg
9 Kim Källström   Olympique Lyonnais
14 Tobias Hysén   IFK Göteborg
16 Pontus Wernbloom   CSKA Moskou
18 Samuel Holmén   Istanbul Başakşehir
21 Christian Wilhelmsson   Al-Hilal
Aanval
10 Zlatan Ibrahimović     AC Milan
11 Johan Elmander   Galatasaray
19 Emir Bajrami   FC Twente
20 Ola Toivonen   PSV Eindhoven
22 Markus Rosenberg   Werder Bremen
Selectie van Zweden bij het   Europees kampioenschap 2016
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Andreas Isaksson   Kasımpaşa SK
12 Robin Olsen   FC Kopenhagen
23 Patrik Carlgren   AIK Fotboll
Verdediging
2 Mikael Lustig   Celtic
3 Erik Johansson   FC Kopenhagen
4 Andreas Granqvist   FK Krasnodar
5 Martin Olsson   Norwich City
13 Pontus Jansson   Torino
14 Victor Lindelöf   SL Benfica
17 Ludwig Augustinsson   FC Kopenhagen
Middenveld
6 Emil Forsberg   RB Leipzig
7 Sebastian Larsson   Sunderland
8 Albin Ekdal   Hamburger SV
9 Kim Källström   Grasshopper Club Zürich
15 Oscar Hiljemark   SSD Palermo
16 Pontus Wernbloom   CSKA Moskou
18 Oscar Lewicki   Malmö FF
Aanval
10 Zlatan Ibrahimović     Paris Saint-Germain
11 Marcus Berg   Panathinaikos
19 Emir Kujović   IFK Norrköping
20 John Guidetti   Celta de Vigo
21 Jimmy Durmaz   Olympiakos Piraeus
22 Erkan Zengin   Trabzonspor
Zie de categorie Sweden national association football team van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

SvFF · A-internationals · Selecties · Bondscoaches · Zweeds vrouwenelftal · Olympisch elftal · Zweden U21 · Zweden U20 · Zweden U19 · Zweden U18 · Zweden U17 · Vrouwen U17

1900 – 1909 · 1910 – 1919 · 1920 – 1929 · 1930 – 1939 · 1940 – 1949 · 1950 – 1959 · 1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019 · 2020 − 2029

EK 1960 · EK 1964 · EK 1968 · EK 1972 · EK 1976 · EK 1980 · EK 1984 · EK 1988 · EK 1992 · EK 1996 · EK 2000 · EK 2004 · EK 2008 · EK 2012 · EK 2016 · EK 2020

WK 1930 · WK 1934 · WK 1938 · WK 1950 · WK 1954 · WK 1958 · WK 1962 · WK 1966 · WK 1970 · WK 1974 · WK 1978 · WK 1982 · WK 1986 · WK 1990 · WK 1994 · WK 1998 · WK 2002 · WK 2006 · WK 2010 · WK 2014 · WK 2018

OS 1908 · OS 1912 · OS 1920 · OS 1924 · OS 1928 · OS 1932 · OS 1936 · OS 1948 · OS 1952 · OS 1956 · OS 1964 · OS 1968 · OS 1972 · OS 1976 · OS 1980 · OS 1984 · OS 1988 · OS 1992 · OS 1996 · OS 2000 · OS 2004 · OS 2008 · OS 2012 · OS 2016

1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1952 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021

Albanië · Algerije · Argentinië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · Bahrein · Barbados · België · Bosnië en Herzegovina · Botswana · Brazilië · Bulgarije · Chili · China · Colombia · Costa Rica · Cuba · Cyprus · DDR · Denemarken · Duitsland · Ecuador · Egypte · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Iran · Israël · Italië · Ivoorkust · Jamaica · Japan · Joegoslavië · Jordanië · Kameroen · Kazachstan · Kosovo · Kroatië · Letland · Liechtenstein · Litouwen · Luxemburg · Maleisië · Malta · Mexico · Moldavië · Montenegro · Nederland · Nigeria · Noord-Ierland · Noord-Korea · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oekraïne · Oezbekistan · Oman · Oostenrijk · Paraguay · Peru · Polen · Portugal · Qatar · Roemenië · Rusland · San Marino · Saoedi-Arabië · Schotland · Senegal · Servië · Singapore · Slovenië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Syrië · Thailand · Trinidad en Tobago · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Uruguay · Venezuela · Verenigde Arabische Emiraten · Verenigde Staten · Verenigd Koninkrijk · Wales · Wit-Rusland · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zwitserland

Wedstrijden in detail

Brazilië (1958) · Duitsland (2006) · Duitsland (2018) · Engeland (2006) · Engeland (2018) · Engeland (2012) · Frankrijk (2012) · Griekenland (2008) · Ierland (2016) · Italië (2016) · Mexico (2018) · Oekraïne (2012) · Oekraïne (2021) · Paraguay (2006) · Polen (2021) · Rusland (2008) · Slowakije (2021) · Spanje (2008) · Spanje (2021) · Trinidad en Tobago (2006) · Zuid-Korea (2018) · Zwitserland (2018)