Kevin De Bruyne

Belgisch voetballer

Kevin De Bruyne (Drongen, 28 juni 1991) is een Belgisch voetballer die bij voorkeur als aanvallende middenvelder speelt. Hij tekende in augustus 2015 een contract bij Manchester City, dat circa 76 miljoen euro voor hem betaalde aan VfL Wolfsburg. Dat kreeg daarbij nog tot maximaal zes miljoen euro aan eventuele bonussen in het vooruitzicht. De transfer maakte hem op dat moment de duurste Belgische voetballer ooit. De Bruyne debuteerde in 2010 in het Belgisch voetbalelftal.

Kevin De Bruyne
Kevin De Bruyne
Persoonlijke informatie
Volledige naam Kevin De Bruyne
Bijnaam King Kev
KDB
Geboortedatum 28 juni 1991
Geboorteplaats Vlag van België Drongen, België
Lengte 181 cm
Been Tweebenig
Positie aanvallende middenvelder
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Engeland Manchester City FC
Rugnummer 17
Contract tot 30 juni 2025
Jeugd
1997–1999
1999–2005
2005–2008
Vlag van België KVV Drongen
Vlag van België KAA Gent
Vlag van België KRC Genk
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2008–2012
2012–2014
2012
2012–2013
2014–2015
2015–
Vlag van België KRC Genk
Vlag van Engeland Chelsea FC
Vlag van België KRC Genk
Vlag van Duitsland Werder Bremen
Vlag van Duitsland VfL Wolfsburg
Vlag van Engeland Manchester City FC
97(16)
3(0)
19(2)
33(10)
52(13)
200(69)
Interlands **
2010– Vlag van België België 84(22)

* Bijgewerkt op 20 mei 2021
** Bijgewerkt op 3 juli 2021
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Carrière

Jeugd

De Bruyne begon op zesjarige leeftijd in zijn geboortestreek te voetballen voor eerste provincialer KVV Drongen. In 1999 trok hij naar KAA Gent. Hij ruilde deze club op zijn veertiende in voor de voetbalacademie van KRC Genk. In Genk verbleef de jonge puber eerst een jaar in een pension en daarna in een gastgezin, waar hij mentaal een uiterst moeilijke periode doormaakte. Na een seizoen was hij niet langer welkom in het gastgezin, dat hem te introvert, asociaal en eigengereid vond. Noodgedwongen verhuisde de zestienjarige De Bruyne naar een ander pension, eentje voor moeilijkere kinderen. Hij herpakte zich en nam sportieve revanche door harder te trainen en tijdens een invalbeurt bij de tweede ploeg vijfmaal in één speelhelft een doelpunt te maken. De nare ervaring met het gastgezin gold naar eigen zeggen als een levensles voor zijn carrière.[1]

KRC Genk

Na een geslaagd seizoen bij het beloftenteam onder leiding van trainer Domenico Olivieri kreeg en greep Kevin De Bruyne op het einde van het seizoen 2008/09 de kans om zich te bewijzen in het eerste elftal van KRC Genk. De Bruyne debuteerde op het hoogste niveau van de Belgische competitie op 9 mei 2009 toen interim-trainer Pierre Denier hem als 17-jarige belofte liet invallen op het veld van Sporting Charleroi (in een wedstrijd die KRC verloor met 3-0).[2]

Europees debuteerde hij in de voorrondes van de eerste editie van de Europa League. Genk speelde tegen Lille OSC en werd uitgeschakeld. De Bruyne mocht in beide wedstrijden invallen. Zijn eerste doelpunt in de Jupiler Pro League maakte hij tijdens de topper tegen Standard Luik. In totaal speelde De Bruyne in seizoen 2009/10 39 officiële duels voor de club en maakte hij daarin drie doelpunten.

Voor het seizoen 2010/11 stond De Bruyne in de belangstelling van diverse clubs zoals de Nederlandse landskampioen FC Twente.[3] De club slaagde erin de speler te behouden voor de club, waar hij ondertussen ook zijn eerste Europese treffer scoorde. In oktober 2010 werd klierkoorts bij de middenvelder geconstateerd, waardoor hij enige tijd uit de roulatie was.[4] Uiteindelijk maakte De Bruyne tijdens het seizoen nog zijn rentree in de ploeg en werd met KRC Genk kampioen.

In het seizoen 2011/12 speelde De Bruyne 28 wedstrijden en scoorde daarin acht keer waaronder een hattrick op Club Brugge en gaf tien assists.

Chelsea

Op 31 januari 2012 tekende De Bruyne een contract voor vijf jaar bij Chelsea.[5] De Engelse club betaalde zo'n 9 miljoen euro voor zijn overgang en leende hem meteen terug uit aan Genk. De Bruyne zou bij Chelsea verenigd worden met landgenoten Thibaut Courtois, Romelu Lukaku, Eden Hazard en Thorgan Hazard ware het niet dat hij sinds augustus 2012 voor een seizoen zonder aankoopoptie uitgeleend werd aan het Duitse Werder Bremen.

Verhuur aan Werder Bremen

 
De Bruyne in 2012 bij Werder Bremen

De Bruyne speelde gedurende het seizoen 2012-2013 voor het Duitse Werder Bremen. Hij groeide uit tot een vaste waarde en speelde het grootste deel van de wedstrijden. Enkel op het einde van het seizoen moest hij enkele wedstrijden missen vanwege zijn blessure. Toch belette hem dit niet om in de laatste wedstrijden nog een paar keer te scoren en zo Werder te helpen bij het voorkomen van degradatie.

Terugkeer naar Chelsea

Tijdens de openingsmatch van Chelsea in het seizoen 2013/14 op 18 augustus tegen Hull City gaf De Bruyne een assist aan Oscar. Hierop werd hij in zijn eerste officiële wedstrijd voor Chelsea verkozen tot man van de match. Na deze match verdween De Bruyne naar de bank. José Mourinho verklaarde dat De Bruyne zich niet kon aanpassen aan de speelstijl van Chelsea. De Bruyne kreeg in de eerste helft van het seizoen 2013-2014 geen speelkansen en hij raakte uit vorm. Dit was duidelijk te merken tijdens de wedstrijden bij de Rode Duivels, waar hij wel speelkansen kreeg. De bondscoach van de Rode Duivels, Marc Wilmots, wees zijn spelers erop dat ze zo veel mogelijk moesten spelen bij hun club. Aangezien dit voor De Bruyne niet het geval was, vroeg hij voor een uitleenbeurt of transfer tijdens de winterstop. Het werd een ware transfersoap, want er waren tal van ploegen die belangstelling toonden voor De Bruyne.

VfL Wolfsburg

Op 18 januari 2014 tekende De Bruyne een contract tot 2019 bij VfL Wolfsburg.[6] De Duitse club betaalde € 30 miljoen voor zijn overstap, op dat moment de duurste transfer in de geschiedenis van de club. Naar aanleiding van deze transfer diende De Bruyne in 2019 bij het parket een klacht in tegen zijn makelaar en "tweede vader" Patrick De Koster die, samen met diens zakenpartner Didier Frenay, een te hoog commissieloon (10 miljoen euro) zou hebben opgestreken. In augustus 2020 werd De Koster door de Brusselse onderzoeksrechter Claise aangehouden op verdenking van valsheid in geschrifte, het gebruik van valse stukken en witwaspraktijken. De Koster zelf beweert dat hem niks strafrechtelijk te verwijten valt en vraagt zich af waarom de klacht pas vijf jaar na de feiten werd ingediend.[7]

Bij Wolfsburg werd De Bruyne herenigd met landgenoot Junior Malanda. Op 25 januari 2014 maakte hij als basisspeler zijn debuut tegen Hannover. Op 30 mei 2015 won Wolfsburg de Duitse beker. De Bruyne maakte het tweede doelpunt voor Wolfsburg in de finale: 1-3. In het seizoen 14-15 verbrak De Bruyne het assist record in de Bundesliga door 21 assists te geven.

Manchester City

2015/16

 
De Bruyne in januari 2016 bij Manchester City

De Bruyne tekende in augustus 2015 een contract tot medio 2021 bij Manchester City, de nummer twee van de Premier League in het voorgaande seizoen. Dat betaalde circa € 76 miljoen voor hem aan VfL Wolfsburg, dat daarbij nog tot maximaal € 6 miljoen aan eventuele bonussen in het vooruitzicht kreeg.[8][9] De transfer maakte De Bruyne op dat moment de duurste Belgische voetballer ooit. Hij verbrak het record van Christian Benteke, die een maand eerder voor circa € 46.400.000 van Aston Villa naar Liverpool ging. Bij Manchester City kwam De Bruyne onder andere collega-Rode Duivel Vincent Kompany tegen. Hij maakte zijn debuut voor die club op 12 september tegen Crystal Palace. Hij verving Agüero in minuut 26. Op 15 september maakte de Bruyne ook zijn Europese debuut voor 'City', tegen Juventus. Een week later, in de door 'City' verloren wedstrijd tegen West Ham, scoorde hij bij zijn debuut in de basisploeg zijn eerste goal. Scoren deed hij de 3 wedstrijden daarna wederom. Op 20 oktober maakte de FIFA een lijst van 23 spelers bekend voor de Ballon d'Or. De Bruyne was 1 van die 23 spelers.[10] Een dag na die onthulling was de Bruyne belangrijk voor zijn club in de Champions League tegen Sevilla door in blessuretijd het winnende doelpunt te scoren. Op 28 februari won Manchester City de League Cup zonder de Bruyne die er door een knieblessure voor 2 maanden uit.[11] De Belg was echter wel belangrijk in die competitie met 5 doelpunten uit 5 wedstrijden. Bij zijn terugkeer van zijn blessure was hij opnieuw belangrijk door b.v. in de thuis- en uitwedstrijd tegen Paris Saint-Germain te scoren, waardoor Manchester City voor het eerst in haar historie de halve finale van de Champions League bereikte waar ze uitgeschakeld werden door Real Madrid. Manchester City eindigde in de Premier League op de 4e plaats wat betekende dat ze het seizoen daarop wederom in een Europese competitie gingen spelen. Over het hele seizoen speelde de Bruyne 41 wedstrijden waarin hij 16 keer doeltreffend was.

2016/17

In het seizoen 2016/17 kreeg Manchester City en de Bruyne een nieuwe coach: Pep Guardiola. Onder hem stond de Bruyne de eerste zes wedstrijden in de basis, waaronder de Manchester Derby. In die wedstrijd scoorde hij zijn eerste Derby Goal. Er werd het hele seizoen bijna niks gewonnen maar in de Premier League eindigde City op de 3e plaats. In het seizoen 2016/17 speelde De Bruyne van alle spelers van Manchester City de meeste wedstrijden: 49. Zeven keer kwam hij tot scoren.

2017/18

Het seizoen 2017/18 begon niet slecht voor Manchester City met 4 wedstrijden ongeslagen, waarvan de vierde een 5-0 winst op Liverpool was, waar de Bruyne 2 assists leverde. Manchester City was ook nog ongeslagen toen ze in speelronde 7 op bezoek kwamen bij Chelsea, toen huidig kampioen. De Bruyne zorgde voor de winst van City door het enige doelpunt van de wedstrijd te scoren. Op 13 december 2017 brak Manchester City een record door hun 15e wedstrijd achter elkaar in de Premier League te winnen door een 4-0 uitoverwinning te boeken op Swansea City.[12] De Bruyne hielp daarbij door de 2-0 te scoren. Op 22 januari 2018 tekende de middenvelder een nieuw contract bij 'The Citizens' tot 2023.[13] Op 25 februari won Manchester City haar eerste prijs sinds de aanstelling van Pep Guardiola: de League Cup. In de 3-0 winst op Arsenal speelde de Bruyne de hele wedstrijd. Manchester City won op 14 april (een week na de eventuele kampioenswedstrijd, de Manchester Derby, verloren werd) van Tottenham Hotspur. Doordat Manchester United een dag later verloor van West Brom, was Manchester City, met De Bruyne, Engels kampioen. Op de laatste speeldag won Manchester City in de slotfase met 1-0 van Southampton door een assist van De Bruyne. Dit zorgde voor de maximale 100 punten, iets wat geen andere Premier-League-club ooit gedaan had.[14] Opnieuw speelde de Belg de meest wedstrijden van alle City-spelers dat seizoen. Dit keer waren dat 52 wedstrijden en vond hij 12 keer het net. Ook had de Bruyne 16 assists achter zijn naam, de meeste van de Premier League dat seizoen. Voor zijn assists kreeg hij de 'Premier League Playmaker of the Year'.[15] Ook zat hij in de 'PFA Team of the Year'[16] en won hij de prijs voor beste speler van het seizoen bij Manchester City.

2018/19

Op 15 augustus 2018, na slechts één speelronde, liep De Bruyne een knieblessure op waardoor hij er twee maanden uit lag. Manchester City won daarvoor al de Community Shield tegen Chelsea, maar dat deden ze zonder de Bruyne die nog rust kreeg na het WK. Om dezelfde reden startte de Bruyne niet in de basis tegen Arsenal. 2 weken na de terugkeer van de Bruyne werd hij opnieuw geplaagd door een blessure. In die twee wedstrijden tussen die blessures gaf hij wel een assist tegen Shakhtar Donetsk in de Champions League. Op 15 december 2018 vierde hij zijn terugkeer in het competitieduel tegen Everton.

2021/22

Op 11 mei 2022 scoorde De Bruyne in de eerste helft een hattrick op het veld van Wolverhampton Wanders en scoorde een vierde keer in tweede helft.[17]

Clubstatistieken

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Europa Totaal
Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass.
2008/09 KRC Genk   Eerste klasse 2 0 0 0 0 0 2 0 0
2009/10 35 3 4 3 0 0 2 0 0 40 3 4
2010/11 32 5 16 0 0 0 3 1 1 35 6 17
2011/12 28 8 14 2 0 0 6 0 1 36 8 15
Club Totaal 97 16 34 5 0 0 11 1 2 113 17 36
2012/13 Werder Bremen   Bundesliga 33 10 9 1 0 1 34 10 10
Club Totaal 33 10 9 1 0 1 0 0 0 34 10 10
2013/14 Chelsea   Premier League 3 0 1 3 0 0 3 0 0 9 0 1
Club Totaal 3 0 1 3 0 0 3 0 0 9 0 1
2013/14 VfL Wolfsburg   Bundesliga 16 3 10 2 0 0 18 3 10
2014/15 34 10 21 6 1 2 11 5 5 51 16 28
2015/16 2 0 0 2 1 2 0 0 0 4 1 2
Club Totaal 52 13 31 10 2 4 11 5 5 73 20 40
2015/16 Manchester City   Premier League 25 7 9 6 6 4 10 3 0 41 16 13
2016/17 36 6 19 6 0 0 7 1 2 49 7 21
2017/18 37 8 16 7 3 1 8 1 4 52 12 21
2018/19 19 2 2 9 4 5 4 0 4 32 6 11
2019/20 35 13 20 6 1 1 7 2 2 48 16 23
2020/21 25 6 12 7 1 2 7 3 4 39 9 17
2021/22 30 15 8 5 2 3 10 2 3 44 19 14
2022/23 11 2 9 1 0 0 3 0 2 15 2 11
Club Totaal 218 59 95 47 17 16 56 12 21 320 88 132
TOTAAL 403 98 170 66 19 21 81 18 28 550 135 219

Laatst bijgewerkt op 4 oktober 2022.

Nationale ploeg

 
De Bruyne bij de Rode Duivels

Op 11 augustus 2010 maakte De Bruyne zijn debuut bij de Rode Duivels. In een oefeninterland tegen Finland mocht hij van bondscoach Georges Leekens in de basis starten. Tijdens de rust werd hij vervangen door Steven Defour. Op 12 oktober 2012 was hij in de met 0-3 gewonnen uitwedstrijd tegen Servië, man van de match en volgens de FIFA ook man van speeldag drie.[18] Hij gaf de assist voor het openingsdoelpunt aan Christian Benteke en tekende met zijn eerste doelpunt voor de tussentijdse 0-2. Na deze prestatie was hij niet meer weg te denken uit de basiself. Enkele dagen later zorgde hij mede door een assist voor Benteke voor de openingstreffer tegen Schotland. Uiteindelijk werd het in deze wedstrijd 2-0. Enkele maanden later speelde hij ook mee tegen Macedonië. In de moeilijke wedstrijd voor de Duivels opende hij de score. De wedstrijd eindigde nog op 0-2.

Op het WK in 2014 maakte hij bij de Rode Duivels een goal op aangeven van Romelu Lukaku die zijn verdediger achter zich liet en daarna een pas gaf naar De Bruyne. Hij schoot de bal voorbij de Amerikaanse doelman Tim Howard. Dankzij de doelpunten van De Bruyne en Lukaku gingen de Rode Duivels naar de kwartfinales. Op 5 juli werden de Rode Duivels uitgeschakeld door de Argentijnse nationale ploeg na een doelpunt van Gonzalo Higuaín.

Interlands

Interlands van Kevin De Bruyne voor   België
Nr. Datum Wedstrijd Uitslag Soort wedstrijd Doelpunten
Als speler bij   KRC Genk
1. 11 augustus 2010   FinlandBelgië   1 – 0 Vriendschappelijk -
2. 11 november 2011   BelgiëRoemenië   2 – 1 Vriendschappelijk -
Als speler bij   Werder Bremen
3. 15 augustus 2012   BelgiëNederland   4 – 2 Vriendschappelijk -
4. 7 september 2012   WalesBelgië   0 – 2 Kwalificatie WK 2014 -
5. 11 september 2012   BelgiëKroatië   1 – 1 Kwalificatie WK 2014 -
6. 12 oktober 2012   ServiëBelgië   0 – 3 Kwalificatie WK 2014   68'
7. 16 oktober 2012   BelgiëSchotland   2 – 0 Kwalificatie WK 2014 -
8. 14 november 2012   RoemeniëBelgië   2 – 1 Vriendschappelijk -
9. 6 februari 2013   BelgiëSlowakije   2 – 1 Vriendschappelijk -
10. 22 maart 2013   MacedoniëBelgië   0 – 2 Kwalificatie WK 2014   26'
11. 26 maart 2013   BelgiëMacedonië   1 – 0 Vriendschappelijk -
12. 29 mei 2013   Verenigde StatenBelgië   2 – 4 Vriendschappelijk -
13. 7 juni 2013   BelgiëServië   2 – 1 Kwalificatie WK 2014   13'
Als speler bij   Chelsea
14. 14 augustus 2013   BelgiëFrankrijk   0 – 0 Vriendschappelijk -
15. 6 september 2013   SchotlandBelgië   0 – 2 Kwalificatie WK 2014 -
16. 11 oktober 2013   KroatiëBelgië   1 – 2 Kwalificatie WK 2014 -
17. 15 oktober 2013   BelgiëWales   1 – 1 Kwalificatie WK 2014   64'
18. 14 november 2013   BelgiëColombia   0 – 2 Vriendschappelijk -
19. 19 november 2013   BelgiëJapan   2 – 3 Vriendschappelijk -
Als speler bij   VfL Wolfsburg
20. 5 maart 2014   BelgiëIvoorkust   2 – 2 Vriendschappelijk -
21. 26 mei 2014   BelgiëLuxemburg   5 – 1 Vriendschappelijk   90+1' (pen.)
22. 1 juni 2014   ZwedenBelgië   0 – 2 Vriendschappelijk -
23. 17 juni 2014   BelgiëAlgerije   2 – 1 WK 2014 groepsfase -
24. 12 juni 2014   BelgiëRusland   1 – 0 WK 2014 groepsfase -
25. 1 juli 2014   BelgiëVerenigde Staten   2 – 1 WK 2014 Achtste Finale   93'
26. 5 juli 2014   ArgentiniëBelgië   1 – 0 WK 2014 Kwartfinale -
27. 4 september 2014   BelgiëAustralië   2 – 0 Vriendschappelijk -
28. 10 oktober 2014   BelgiëAndorra   6 – 0 Kwalificatie EK 2016   31' (pen.)   34'
29. 13 oktober 2014   Bosnië en HerzegovinaBelgië   1 – 1 Kwalificatie EK 2016 -
30. 16 november 2014   BelgiëWales   0 – 0 Kwalificatie EK 2016 -
31. 28 maart 2015   BelgiëCyprus   5 – 0 Kwalificatie EK 2016 -
32. 31 maart 2015   IsraëlBelgië   0 – 1 Kwalificatie EK 2016 -
33. 12 juni 2015   WalesBelgië   1 – 0 Kwalificatie EK 2016 -
Als speler bij   Manchester City FC
34. 3 september 2015   BelgiëBosnië en Herzegovina   3 – 1 Kwalificatie EK 2016   44'
35. 6 september 2015   CyprusBelgië   0 – 1 Kwalificatie EK 2016 -
36. 10 oktober 2015   AndorraBelgië   1 – 4 Kwalificatie EK 2016   42'
37. 13 oktober 2015   BelgiëIJsland   3 – 1 Kwalificatie EK 2016   74'
38. 13 november 2015   BelgiëItalië   3 – 1 Vriendschappelijk   83'
39. 28 mei 2016   ZwitserlandBelgië   1 – 2 Vriendschappelijk   83'
40. 1 juni 2016   BelgiëFinland   1 – 1 Vriendschappelijk -
41. 5 juni 2016   BelgiëNoorwegen   3 – 2 Vriendschappelijk -
42. 13 juni 2016   BelgiëItalië   0 – 2 Groepsfase EK 2016 -
43. 18 juni 2016   BelgiëIerland   3 – 0 Groepsfase EK 2016 -
44. 22 juni 2016   ZwedenBelgië   0 – 1 Groepsfase EK 2016 -
45. 26 juni 2016   HongarijeBelgië   0 – 4 1/16 finales EK 2016 -
46. 1 juli 2016   WalesBelgië   3 – 1 Kwartfinale EK 2016 -
47. 1 september 2016   BelgiëSpanje   0 – 2 Vriendschappelijk -
48. 6 september 2016   CyprusBelgië   0 – 3 Kwalificatie WK 2018 -
49. 9 november 2016   NederlandBelgië   1 – 1 Vriendschappelijk -
50. 13 november 2016   BelgiëEstland   8 – 1 Kwalificatie WK 2018 -
51. 5 juni 2017   BelgiëTsjechië   2 – 1 Vriendschappelijk -
52. 9 juni 2017   EstlandBelgië   0 – 2 Kwalificatie WK 2018 -
53. 31 augustus 2017   BelgiëGibraltar   9 – 0 Kwalificatie WK 2018 -
54. 3 september 2017   GriekenlandBelgië   1 – 2 Kwalificatie WK 2018 -
55. 7 oktober 2017   Bosnië en HerzegovinaBelgië   3 – 4 Kwalificatie WK 2018 -
56. 10 oktober 2017   BelgiëCyprus   4 – 0 Kwalificatie WK 2018 -
57. 10 november 2017   BelgiëMexico   3 – 3 Vriendschappelijk -
58. 14 november 2017   BelgiëJapan   1 – 0 Vriendschappelijk -
59. 27 maart 2018   BelgiëSaoedi-Arabië   4 – 0 Vriendschappelijk   78'
60. 2 juni 2018   BelgiëPortugal   0 – 0 Vriendschappelijk -
61. 6 juni 2018   BelgiëEgypte   3 – 0 Vriendschappelijk -
62. 11 juni 2018   BelgiëCosta Rica   4 – 1 Vriendschappelijk -
63. 18 juni 2018   BelgiëPanama   3 – 0 WK 2018 groepsfase -
64. 23 juni 2018   BelgiëTunesië   5 – 2 WK 2018 groepsfase -
65. 2 juli 2018   BelgiëJapan   3 – 2 WK 2018 achtste finale -
66. 6 juli 2018   BraziliëBelgië   1 – 2 WK 2018 kwartfinale   31'
67. 10 juli 2018   FrankrijkBelgië   1 – 0 WK 2018 halve finale -
68. 14 juli 2018   BelgiëEngeland   2 – 0 WK 2018 troostfinale -
69. 8 juni 2019   BelgiëKazachstan   3 – 0 EK Kwalificatie 2020 -
70. 11 juni 2019   BelgiëSchotland   3 – 0 EK Kwalificatie 2020   90+2'
71. 6 september 2019   San MarinoBelgië   0 – 4 EK Kwalificatie 2020 -
72. 9 september 2019   SchotlandBelgië   0 – 4 EK Kwalificatie 2020   82'
73. 16 november 2019   RuslandBelgië   1 – 4 EK Kwalificatie 2020 -
74. 19 november 2019   BelgiëCyprus   6 – 1 EK Kwalificatie 2020   36'   41'
75. 5 september 2020   DenemarkenBelgië   0 – 2 UEFA Nations League 2020/21 -
76.   11 oktober 2020   Engeland - België   2 - 1 UEFA Nations League 2020/21 -
77. 15 november 2020   BelgiëEngeland   2 – 0 UEFA Nations League 2020/21 -
78. 18 november 2020   BelgiëDenemarken   4 – 2 UEFA Nations League 2020/21   87'
79. 24 maart 2021   BelgiëWales   3 – 1 Kwalificatie WK 2022   22'
80. 27 maart 2021   TsjechiëBelgië   1 – 1 Kwalificatie WK 2022 -
81. 17 juni 2021   Denemarken - België   1 – 2 EK 2020 groepsfase   70'
82. 21 juni 2021   Finland - België   0 – 2 EK 2020 groepsfase -
83. 27 juni 2021   België - Portugal   1 – 0 EK 2020 achtste finale -
84. 2 juli 2021   België - Italië   1 – 2 EK 2020 kwartfinale -
85. 7 oktober 2021   BelgiëFrankrijk   2 – 3 UEFA Nations League 2020/21 halve finale -
86. 10 oktober 2021   ItaliëBelgië   2 – 1 UEFA Nations League 2020/21 troostfinale -
87. 13 november 2021   België - Estland   3 – 1 Kwalificatie WK 2022 -
88.   16 november 2021   Wales - België   1 – 1 Kwalificatie WK 2022   12'
89. 3 juni 2022   BelgiëNederland   1 – 4 UEFA Nations League 2022/23 -
90. 8 juni 2022   BelgiëPolen   6 – 1 UEFA Nations League 2022/23   59'
91.   11 juni 2022   Wales - België   1 – 1 UEFA Nations League 2022/23 -
92. 22 september 2022   BelgiëWales   2 – 1 UEFA Nations League 2022/23   10'
93. 25 september 2022   NederlandBelgië   1 – 0 UEFA Nations League 2022/23 -
94. 18 november 2022   BelgiëEgypte   1 – 2 Vriendschappelijk -
95. 23 november 2022   BelgiëCanada   1 – 0 WK 2022 groepsfase -
96. 27 november 2022   BelgiëMarokko   0 – 2 WK 2022 groepsfase -
97.   1 december 2022   KroatiëBelgië   0 – 0 WK 2022 groepsfase -
Totaal 25

Bijgewerkt t/m 1 december 2022.[19]

Erelijst

Competitie
Aantal Jaren
  KRC Genk
Belgisch landskampioenschap 2010/11
Beker van België 2008/09
Belgische supercup 2011
  VFL Wolfsburg
DFB Pokal 2014/15
DFL-Supercup 2015
  Manchester City
Engels landskampioenschap 2017/18, 2018/19, 2020/2021, 2021/2022
FA Cup 2018/19
League Cup 2015/16, 2017/18, 2018/19, 2019/20, 2020/21
Community Shield 2x 2018, 2019
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
  België
Wereldkampioenschap voetbal 1x   2018
Individueel

Trivia

  • In het najaar van 2014 verscheen er een boek over hem getiteld Keep It Simple.[23]
  • In juni wordt sinds 2016 ieder jaar de KDB Cup georganiseerd in De Bruynes geboortedorp Drongen. Het is een internationaal jeugdtoernooi.[24][25]

Zie ook

KRC Genk (mannen) – Belgisch landskampioen voetbal 2010–2011
Doelmannen: 25 Casteels · 26 Köteles · 28 Courtois · 32 Lentz
Verdedigers: 2 Daeseleire · 4 Joneleit · 5 Matoukou · 11 Vanden Borre · 16 Anele · 17 Mavinga · 20 Nadson · 24 Durwael · 33 Pudil
Middenvelders: 6 Hubert   · 7 Camus · 8 Tőzsér · 14 De Bruyne · 19 Buffel · 21 Ndabashinze · 22 Aquino · 39 Limbombe
Aanvallers: 9 Vossen   · 18 Barda · 27 Kennedy · 31 Ogunjimi
Coach: Vercauteren
Zie de categorie Kevin De Bruyne van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.