Yannick Ferreira Carrasco

Belgisch voetballer

Yannick Ferreira Carrasco (Elsene, 4 september 1993) is een Belgische voetballer die doorgaans als flankaanvaller speelt. Hij verruilde Atlético Madrid in februari 2018 voor Dalian Yifang. Carrasco debuteerde in 2015 in het Belgisch voetbalelftal.

Yannick Carrasco
Yannick Ferreira Carrasco (cropped).jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Yannick Ferreira Carrasco
Geboortedatum 4 september 1993
Geboorteplaats Elsene, Vlag van België België
Lengte 181 cm
Been Rechts
Positie Linksbuiten
Clubinformatie
Huidige club Vlag van China Dalian Yifang
Rugnummer 10
Jeugd
1999–2001
2001–2005
2005–2010
2010–2012
Vlag van België Stade Everois RC
Vlag van België Diegem Sport
Vlag van België KRC Genk
Vlag van Monaco AS Monaco
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
2012–2015
2015–2018
2018–
Vlag van Monaco AS Monaco
Vlag van Spanje Atlético Madrid
Vlag van China Dalian Yifang
81 (15)
81 (17)
50 (24)
Interlands *
2008
2010
2010–2011
2011–2012
2013–2014
2015–
Vlag van België België -15
Vlag van België België -17
Vlag van België België -18
Vlag van België België -19
Vlag van België België -21
Vlag van België België
1 0(0)
2 0(0)
9 0(1)
12 0(3)
11 0(1)
38 0(5)

* Bijgewerkt op 22 september 2019
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

CarrièreBewerken

JeugdBewerken

Carrasco is een zoon van een Portugese vader en een Spaanse moeder. Op jonge leeftijd sloot hij zich aan bij het plaatselijke Stade Everois, dat hij na twee jaar inruilde voor Diegem Sport.[1] In 2005 belandde de 11-jarige Ferreira Carrasco in de jeugdopleiding van KRC Genk[2], waar hij samen met Kevin De Bruyne in een gastgezin werd ondergebracht.[3]

AS MonacoBewerken

Op zestienjarige leeftijd koos hij voor een overstap naar AS Monaco, waar hij aanvankelijk werd ondergebracht in het B-elftal. De jonge Belg maakte op 30 juni 2012 zijn competitiedebuut in de Franse Ligue 2. Hij stond meteen aan de aftrap en maakte niet veel later ook zijn eerste doelpunt voor de Monegasken. Na afloop van het seizoen 2011/12 werd Claudio Ranieri benoemd als hoofdcoach. Onder de Italiaan groeide de linksbuiten uit tot een vaste waarde. In de competitie verscheen hij dat seizoen 21 keer aan de aftrap. Monaco werd uiteindelijk kampioen met zes punten voorsprong op Guingamp en promoveerde dus terug naar Ligue 1.

Na de promotie kocht de club Radamel Falcao, James Rodríguez, João Moutinho en Dimitar Berbatov aan. In het nieuwe sterrenelftal van de Monegasken moest de toen twintigjarige Carrasco de concurrentie aangaan met de Zuid-Amerikaanse vleugelspitsen James Rodríguez en Lucas Ocampos. Aangezien Rodríguez onder Ranieri basisspeler werd, moest Carrasco zich in zijn eerste seizoen in Ligue 1 tevreden stellen met veertien basisplaatsen. Op 20 oktober 2013 bezorgde hij zijn team een punt door twee keer te scoren in de uitwedstrijd tegen FC Sochaux. Monaco sloot het seizoen af als vicekampioen, met negen punten achterstand op Paris Saint-Germain.

In de zomer van 2014 werd coach Ranieri opgevolgd door de Portugees Leonardo Jardim en versierde Rodríguez een transfer naar Real Madrid. Na het vertrek van de Colombiaan werd Carrasco basisspeler. Op 20 december 2014 bezorgde hij zijn team in de competitie drie punten door tegen FC Metz na 79 minuten het enige doelpunt van de wedstrijd te scoren. Ook in de groepsfase van de UEFA Champions League was hij als linksbuiten een vaste waarde in het elftal van Jardim. In de heenwedstrijd van de 1/8 finale won Monaco met 1-3 op het veld van Arsenal. Carrasco mocht na 75 minuten invallen voor Berbatov. In de slotseconden van de wedstrijd stormde hij alleen op doelman David Ospina af en zorgde hij voor de derde Franse treffer.

Atlético MadridBewerken

Carrasco tekende in juli 2015 een contract tot medio 2020 bij de Spaanse topclub Atlético Madrid, de nummer drie van de Primera División in het voorgaande seizoen.[4] Het betaalde circa €15.000.000,- voor hem. Afhankelijk van zijn prestaties kan die som eventueel nog oplopen. Monaco bekwam ook dat zij bij een eventuele doorverkoop 25% op de meerwaarde zouden opstrijken.[5] hij krijgt het rugnummer 21. Hij moet hij de opvolger worden van de naar FC Barcelona vertrokken Turk Arda Turan. Coach Diego Simeone ziet een belangrijke rol weggelegd voor de fysiek sterke winger. Simeone zei dat hij van zijn manier van verdedigen en aanvallen houdt, met de nadruk op een-tegen-een-situaties.

Carrasco haalde in zijn eerste jaar bij Atlético de finale van de Champions League 2015/16 tegen stadsgenoot Real Madrid. Na een achterstand schoot Carrasco (als invaller) in de 79e minuut van de wedstrijd de 1-1 binnen. Atlético verloor uiteindelijk middels een beslissende strafschoppenreeks. In zijn eerste seizoen kwam Carrasco 43 keer in actie. Hij scoorde 5 doelpunten en gaf 5 beslissende assists.

Bij aanvang van het seizoen 2016/17 nam hij het rugnummer 10 over van de verhuurde Óliver Torres. On 15 October 2016 scoorde Carrasco zijn eerste hattrick in de 7–1 overwinning tegen rode lantaarn Granada CF.[6] Eind oktober 2016 werd bekend gemaakt dat de steunpilaar een contractverlenging krijgt tot 2022. Yannick Carrasco was nu één van de absolute sterkhouders bij "Los Colchoneros". Hij speelde in zijn tweede seizoen 53 wedstrijden en was daarin goed voor 14 doelpunten en 5 assists. Van die 53 wedstrijden was hij 42 keer basisspeler en maakte hij 10 keer de 90 minuten vol.

In zijn derde seizoen (seizoen 2017/18) had hij het veel moeilijker om zich door te zetten. Bij Atlético Madrid kwam al een tijdje niet meer in de plannen voor van coach Simeone voor. Hij mocht dit seizoen nog amper meedoen. Enkel de eerste tweede wedstrijden in La Liga speelde hij de volle 90 minuten, daarna werd hij ofwel vroegtijdig naar de kant gehaald, of mocht hij slechts (even) invallen. Soms viel hij zelfs naast de selectie. Daarom aasde hij op een wintertransfer. Vooral Arsenal en Chelsea worden genoemd.[7] In 2,5 seizoenen speelde hij 124 wedstrijden voor Atlecico, waarin hij 23 keer het doel trof.

Dalian YifangBewerken

Op 26 februari 2018 werd bekend gemaakt dat Carrasco vertrekt naar Dalian Yifang, een Chinese voetbalclub uit Dalian. Ook zijn ploeggenoot Nicolás Gaitán verhuist mee naar deze club die uitkomt in de Chinese Super League. Hij is na Axel Witsel de tweede Rode Duivel die de overstap naar China gemaakt heeft. Het is een ietswat verassende keuze voor de nog altijd maar 24-jarige Carrasco. Hij tekent er een contract voor 6 seizoenen en zal er zo'n slordige 10 miljoen euro netto per jaar opstrijken. Dalian Yifang telt 30 miljoen euro neer voor Carrasco, plus de 24 miljoen euro taks.[8] In zijn eerste seizoen bij speelt hij 26 wedstrijden waarin hij 7 keer trefzeker was.

ClubstatistiekenBewerken

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Europees Coupe de la Ligue Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2012/13 AS Monaco   Ligue 2 27 6 1 0 2 2 30 8
2013/14   Ligue 1 18 3 4 1 0 0 22 4
2014/15 36 6 4 0 10 1 2 1 52 8
Club totaal 81 15 9 1 10 1 4 3 104 20
2015/16 Atlético Madrid   Primera Division 29 4 5 0 9 1 43 5
2016/17 35 10 6 2 12 2 53 14
2017/18 17 3 5 1 6 0 28 4
Club totaal 81 17 16 3 27 3 124 23
2018 Dalian Yifang   China Super League 25 7 1 0 0 0 26 7
2019 25 17 1 0 0 0 26 17
Club totaal 50 24 2 0 0 0 52 24
Totaal 212 56 27 4 37 4 4 3 280 67

InterlandcarrièreBewerken

Bondscoach Marc Wilmots selecteerde Carrasco op 20 maart 2015 voor het eerst voor het Belgisch voetbalelftal. Hij maakte op 28 maart vervolgens zijn debuut, toen hij in een EK-kwalificatiematch tegen Cyprus mocht invallen in de 69e minuut. Op 7 juni 2016 volgde zijn tweede interland. In een oefeninterland tegen Frankrijk viel hij in na 59 minuten.

EK 2016Bewerken

In juni 2016 werd Carrasco geselecteerd voor het Europees kampioenschap in Frankrijk. Hij speelde elke wedstrijd. In de eerste groepswedstrijd, tegen Italië (0-2 verlies) viel hij een kwartier voor tijd in voor Laurent Ciman. Carrasco stond in de basis toen met 3-0 werd gewonnen van Ierland (3-0) en van Zweden (0-1) maar werd wel telkens gewisseld voor Dries Mertens in de tweede helft. In de achtste finale stond België tegenover Hongarije. Carrasco viel in minuut 70 in en legde de 0-4-eindstand voor België vast met zijn eerste interlandgoal. In de kwartfinale tegen Wales stond hij weer in de basis, om na de rust vervangen te worden door Mertens. België verloor met 3-1 en moest het toernooi verlaten.

WK 2018Bewerken

De kwalificatiecampagne voor het WK 2018 in Rusland werd afgetrapt tegen Cyprus. Hierin maakte Carrasco met zijn tweede goal voor België de 0-3, tevens de eindstand.

Op 9 november 2016 speelde België vriendschappelijk tegen Nederland. Hierin tekende Carrasco voor de gelijkmaker (en opnieuw de eindstand) nadat Davy Klaassen Nederland op voorsprong had gebracht met een penalty.

Vier dagen later, op 13 november, scoorde Carrasco opnieuw. In de 8-1 overwinning van België tegen Estland maakte hij de 4-1. Op 7 oktober 2017, toen de kwalificatie voor het WK al veiliggesteld was, speelde België uit tegen Bosnië. Het werd 3-4 voor de Rode Duivels, Carrasco maakte in minuut 83 het winnende doelpunt.

In de groepsfase van het WK stond Carrasco in de basis tegen Panama (3-0 winst), een kwartier voor tijd werd hij gewisseld voor Mousa Dembélé. Tegen Tunesië (5-2 winst) speelde hij de hele wedstrijd, maar in de laatste groepswedstrijd tegen Engeland (0-1 winst) kwam hij niet in actie. Carrasco stond in de basis tegen Japan in de achtste finale, maar werd in minuut 65 gewisseld voor Nacer Chadli, die in de blessuretijd de 3-2 maakte voor België nadat de Rode Duivels eerder nog met 0-2 achterstonden. Hij speelde niet tegen Brazilië (1-2 winst), maar viel tien minuten voor tijd in tegen Frankrijk in de halve finale, die België met 1-0 verloor. Tijdens de troostfinale tegen Engeland, die België met 2-0 won voor een historische bronzen WK-medaille, kwam Carrasco niet in actie.

Bijgewerkt t/m 19 november 2019[9]

ErelijstBewerken

Competitie
Aantal Jaren
  AS Monaco
Kampioen Ligue 2 1x 2012/13
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
  België
Wereldkampioenschap voetbal 1x   2018

Externe linksBewerken