Hoofdmenu openen

Yannick Ferreira Carrasco

Belgisch voetballer

Yannick Ferreira Carrasco (Elsene, 4 september 1993) is een Belgische voetballer die doorgaans als flankaanvaller speelt. Hij verruilde Atlético Madrid in februari 2018 voor Dalian Yifang. Carrasco debuteerde in 2015 in het Belgisch voetbalelftal.

Yannick Carrasco
Yannick Ferreira Carrasco (cropped).jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Yannick Ferreira Carrasco
Bijnaam Carre
Geboortedatum 4 september 1993
Geboorteplaats Elsene, Vlag van België België
Lengte 181 cm
Been Rechts
Positie Linksbuiten
Clubinformatie
Huidige club Vlag van China Dalian Yifang
Rugnummer 10
Jeugd
1999–2001
2001–2005
2005–2010
2010–2012
Vlag van België Stade Everois RC
Vlag van België Diegem Sport
Vlag van België KRC Genk
Vlag van Monaco AS Monaco
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
2012–2015
2015–2018
2018–
Vlag van Monaco AS Monaco
Vlag van Spanje Atlético Madrid
Vlag van China Dalian Yifang
81 (15)
81 (17)
44 (21)
Interlands *
2008
2010
2010–2011
2011–2012
2013–2014
2015–
Vlag van België België -15
Vlag van België België -17
Vlag van België België -18
Vlag van België België -19
Vlag van België België -21
Vlag van België België
1 0(0)
2 0(0)
9 0(1)
12 0(3)
11 0(1)
35 0(5)

* Bijgewerkt op 17 augustus 2019
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Inhoud

CarrièreBewerken

JeugdBewerken

Carrasco is een zoon van een Portugese vader en een Spaanse moeder. Op jonge leeftijd sloot hij zich aan bij het plaatselijke Stade Everois, dat hij na twee jaar inruilde voor Diegem Sport.[1] In 2005 belandde de 11-jarige Ferreira Carrasco in de jeugdopleiding van KRC Genk[2], waar hij samen met Kevin De Bruyne in een gastgezin werd ondergebracht.[3]

AS MonacoBewerken

Op zestienjarige leeftijd koos hij voor een overstap naar AS Monaco, waar hij aanvankelijk werd ondergebracht in het B-elftal. De jonge Belg maakte op 30 juni 2012 zijn competitiedebuut in de Franse Ligue 2. Hij stond meteen aan de aftrap en maakte niet veel later ook zijn eerste doelpunt voor de Monegasken. Na afloop van het seizoen 2011/12 werd Claudio Ranieri benoemd als hoofdcoach. Onder de Italiaan groeide de linksbuiten uit tot een vaste waarde. In de competitie verscheen hij dat seizoen 21 keer aan de aftrap. Monaco werd uiteindelijk kampioen met zes punten voorsprong op Guingamp en promoveerde dus terug naar Ligue 1.

Na de promotie kocht de club Radamel Falcao, James Rodríguez, João Moutinho en Dimitar Berbatov aan. In het nieuwe sterrenelftal van de Monegasken moest de toen twintigjarige Carrasco de concurrentie aangaan met de Zuid-Amerikaanse vleugelspitsen James Rodríguez en Lucas Ocampos. Aangezien Rodríguez onder Ranieri basisspeler werd, moest Carrasco zich in zijn eerste seizoen in Ligue 1 tevreden stellen met veertien basisplaatsen. Op 20 oktober 2013 bezorgde hij zijn team een punt door twee keer te scoren in de uitwedstrijd tegen FC Sochaux. Monaco sloot het seizoen af als vicekampioen, met negen punten achterstand op Paris Saint-Germain.

In de zomer van 2014 werd coach Ranieri opgevolgd door de Portugees Leonardo Jardim en versierde Rodríguez een transfer naar Real Madrid. Na het vertrek van de Colombiaan werd Carrasco basisspeler. Op 20 december 2014 bezorgde hij zijn team in de competitie drie punten door tegen FC Metz na 79 minuten het enige doelpunt van de wedstrijd te scoren. Ook in de groepsfase van de UEFA Champions League was hij als linksbuiten een vaste waarde in het elftal van Jardim. In de heenwedstrijd van de 1/8 finale won Monaco met 1-3 op het veld van Arsenal. Carrasco mocht na 75 minuten invallen voor Berbatov. In de slotseconden van de wedstrijd stormde hij alleen op doelman David Ospina af en zorgde hij voor de derde Franse treffer.

Atlético MadridBewerken

Carrasco tekende in juli 2015 een contract tot medio 2020 bij Atlético Madrid, de nummer drie van de Primera División in het voorgaande seizoen.[4] Dat betaalde circa €15.000.000,- voor hem, waarvoor het 75% van zijn transferrechten verkreeg.[5] Carrasco haalde in zijn eerste jaar bij Atlético samen met zijn ploeggenoten de finale van de Champions League 2015/16, tegen Real Madrid. Na een achterstand schoot hij in de 79e minuut van de wedstrijd de 1-1 binnen. Atlético verloor uiteindelijk middels een beslissende strafschoppenreeks. Bij aanvang van het seizoen 2016/17 nam hij het rugnummer 10 over van de verhuurde Óliver Torres.

ClubstatistiekenBewerken

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Europees Coupe de la Ligue Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2012/13 AS Monaco   Ligue 2 27 6 1 0 2 2 30 8
2013/14   Ligue 1 18 3 4 1 0 0 22 4
2014/15 36 6 4 0 10 1 2 1 52 8
Club totaal 81 15 9 1 10 1 4 3 104 20
2015/16 Atlético Madrid   Primera Division 29 4 5 0 9 1 43 5
2016/17 35 10 6 2 12 2 53 14
2017/18 17 3 5 1 6 0 28 4
Club totaal 81 17 16 3 27 3 124 23
2018 Dalian Yifang   China Super League 25 7 1 0 0 0 26 7
2019 19 14 0 0 0 0 19 14
Club totaal 44 21 1 0 0 0 45 21
Totaal 206 53 26 4 37 4 4 3 273 64

InterlandcarrièreBewerken

Bondscoach Marc Wilmots selecteerde Carrasco op 20 maart 2015 voor het eerst voor het Belgisch voetbalelftal. Hij maakte op 28 maart vervolgens zijn debuut, toen hij in een EK-kwalificatiematch tegen Cyprus mocht invallen in de 69e minuut. Op 7 juni 2016 volgde zijn tweede interland. In een oefeninterland tegen Frankrijk viel hij in na 59 minuten.

EK 2016Bewerken

In juni 2016 werd Carrasco geselecteerd voor het Europees kampioenschap in Frankrijk. Hij speelde elke wedstrijd. In de eerste groepswedstrijd, tegen Italië (0-2 verlies) viel hij een kwartier voor tijd in voor Laurent Ciman. Carrasco stond in de basis toen met 3-0 werd gewonnen van Ierland (3-0) en van Zweden (0-1) maar werd wel telkens gewisseld voor Dries Mertens in de tweede helft. In de achtste finale stond België tegenover Hongarije. Carrasco viel in minuut 70 in en legde de 0-4-eindstand voor België vast met zijn eerste interlandgoal. In de kwartfinale tegen Wales stond hij weer in de basis, om na de rust vervangen te worden door Mertens. België verloor met 3-1 en moest het toernooi verlaten.

WK 2018Bewerken

De kwalificatiecampagne voor het WK 2018 in Rusland werd afgetrapt tegen Cyprus. Hierin maakte Carrasco met zijn tweede goal voor België de 0-3, tevens de eindstand.

Op 9 november 2016 speelde België vriendschappelijk tegen Nederland. Hierin tekende Carrasco voor de gelijkmaker (en opnieuw de eindstand) nadat Davy Klaassen Nederland op voorsprong had gebracht met een penalty.

Vier dagen later, op 13 november, scoorde Carrasco opnieuw. In de 8-1 overwinning van België tegen Estland maakte hij de 4-1. Op 7 oktober 2017, toen de kwalificatie voor het WK al veiliggesteld was, speelde België uit tegen Bosnië. Het werd 3-4 voor de Rode Duivels, Carrasco maakte in minuut 83 het winnende doelpunt.

In de groepsfase van het WK stond Carrasco in de basis tegen Panama (3-0 winst), een kwartier voor tijd werd hij gewisseld voor Mousa Dembélé. Tegen Tunesië (5-2 winst) speelde hij de hele wedstrijd, maar in de laatste groepswedstrijd tegen Engeland (0-1 winst) kwam hij niet in actie. Carrasco stond in de basis tegen Japan in de achtste finale, maar werd in minuut 65 gewisseld voor Nacer Chadli, die in de blessuretijd de 3-2 maakte voor België nadat de Rode Duivels eerder nog met 0-2 achterstonden. Hij speelde niet tegen Brazilië (1-2 winst), maar viel tien minuten voor tijd in tegen Frankrijk in de halve finale, die België met 1-0 verloor. Tijdens de troostfinale tegen Engeland, die België met 2-0 won voor een historische bronzen WK-medaille, kwam Carrasco niet in actie.

Bijgewerkt t/m 11 april 2018[6]

ErelijstBewerken

Competitie
Aantal Jaren
  AS Monaco
Kampioen Ligue 2 1x 2012/13
Competitie Resultaat Jaar
  België
Wereldkampioenschap voetbal   2018

Externe linksBewerken