UEFA Champions League

belangrijkste internationale voetbaltoernooi voor clubs in Europa

De UEFA Champions League is het belangrijkste internationale voetbaltoernooi voor clubs in en rond Europa. Het toernooi wordt georganiseerd door de Europese voetbalbond UEFA. De naam Champions League bestaat sinds 1992. Voor die tijd stond het toernooi bekend als Europacup I (ook wel UEFA Beker voor landskampioenen). In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, gaat het om een kampioenschap tussen hoog eindigende ploegen in de nationale competities, niet alleen om kampioenen per land.

UEFA Champions League
UEFA Champions League
Regio Europa
Bond UEFA
Opgericht 1955 als Europacup I
(In 1992 hernoemd tot UEFA Champions League)
Systeem Groepswedstrijden + Knock-out
Aantal teams 32 (hoofdtoernooi)
76 (hoofdtoernooi + voorronden)
Huidige kampioen Vlag van Spanje Real Madrid (2021/22)
Recordkampioen Vlag van Spanje Real Madrid (14)
Topscorer Vlag van Portugal Cristiano Ronaldo (141)
Website UEFA.com
Huidig seizoen Actuele editie Champions League 2022/23
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

De winnaar plaatst zich voor de FIFA Club World Cup (in het verleden -t/m 2004- voor de tweekamp om de wereldbeker voor clubteams), het wereldkampioenschap voor clubteams waarin de zes continentale clubwinnaars en een club namens het organiserende land strijden om de clubwereldtitel. De winnaar van de UEFA Champions League plaatst zich tevens voor de UEFA Super Cup, de wedstrijd tussen de winnaar van de UEFA Champions League en de winnaar van de UEFA Europa League (sinds het seizoen 2009/10, daarvoor die van de Europacup II (UEFA Cup Winners' Cup) en vervolgens die van de UEFA Cup).

Geschiedenis

Europacup I

De Europacup I (de originele naam luidt 'Coupe des Clubs Champions Européens', en staat nog altijd op de beker) was het belangrijkste Europese clubtoernooi waaraan elk seizoen de landskampioenen van alle bij de UEFA aangesloten landen deelnamen. Alleen in de beginjaren waren er enkele uitzonderingen, waaronder het Nederlandse PSV dat in het seizoen 1955/56 deelnam in plaats van de Nederlandse kampioen Willem II. De te winnen beker, die nog steeds wordt uitgereikt aan de winnaar van de Champions League, wordt ook wel de "cup met de grote oren" genoemd. Die "grote oren" zijn afgeleid van de Grieks/Romeinse amfora, waarvan de oren als draaghouvast dienden.

In het toernooi vaardigde elk land één team uit, met daaraan eventueel toegevoegd de winnaar van het seizoen ervoor. De teams speelden een competitie volgens het knock-outsysteem, waarbij per ronde twee wedstrijden werden gespeeld: één thuis- en één uitwedstrijd. De finale, in mei op een vooraf bepaalde neutrale locatie, bestond echter uit slechts één wedstrijd. In 1991 werd die formule gewijzigd. Er waren eerst twee normale knock-outronden waarna er van de beste acht ploegen twee poules werden opgemaakt die een hele competitie speelden. De winnaars van beide poules speelden de finale. In 1992 werd het toernooi voortgezet als de UEFA Champions League.

Het toernooi werd voor het eerst georganiseerd in het seizoen 1955/56, Real Madrid werd de winnaar van de eerste vijf edities en met de zesde zege in 1966 is deze club recordhouder. Nederlandse clubs wonnen het toernooi in totaal 6 keer: Feyenoord in 1970, AFC Ajax in 1971, 1972, 1973 en 1995, en PSV in 1988. In 1963 bereikte Feyenoord als eerste Nederlandse club de halve finale, in 1969 was Ajax de eerste Nederlandse club die de finale bereikte. De beste prestatie van een Belgische club was de verloren finale van Club Brugge in 1978. Tegenstander was Liverpool FC dat met 1–0 won op Wembley.

De Champions League ging in 1992 van start als voortzetting van de Europacup I. In dat jaar werd de groepsfase geïntroduceerd. Later zijn er nog meer wijzigingen aangebracht, waarvan de belangrijkste in 1997: vanaf toen werd afgeweken van het concept dat alleen landskampioenen en titelverdedigers mochten meedoen.

Champions League 1992-1993

Deelname

Ieder land aangesloten bij de UEFA, met uitzondering van Liechtenstein, mocht zijn kampioen afvaardigen. De Liechtensteinse voetbalbond organiseert alleen een bekertoernooi en geen competitie, alle Liechtensteinse voetbalclubs spelen in de Zwitserse piramide. Namens het ondertussen verbrokkelde Joegoslavië nam het Sloveense Olimpija Ljubljana deel.

Toernooiopzet

Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie kwamen er tal van nieuwe landen bij. Daarom werd een kwalificatieronde ingevoerd voor de kampioenen van de 9 slechtst presterende landen in Europa. Omdat Oekraïne, Estland, Letland en Israël jonge leden waren binnen de UEFA, waren ook deze kampioenen tot deze voorronde veroordeeld.

Na de voorronde begon het hoofdtoernooi met 32 teams. Ronde 1 en 2 werkten volgens het knock-outsysteem. De 8 clubs die deze 2 ronden hadden overleefd, werden onderverdeeld in 2 groepen. De winnaars van deze 2 groepen (Olympique Marseille en AC Milan) speelden tegen elkaar de finale in het Olympiastadion in het Duitse München.

Champions League 1993-1994

Deelname

Weer mochten alleen de kampioenen deelnemen.

Toernooiopzet

In deze tweede editie van de Champions League waren nog meer landen vertegenwoordigd. Albanië, Moldavië, Georgië, Wales, Kroatië en Wit-Rusland werden voor het eerst vertegenwoordigd. De voorronde werd uitgebreid tot 20 clubs.

De tien winnaars werden bij 22 andere kampioenen gevoegd die vervolgens het hoofdtoernooi speelden. Na twee knock-outronden werden de acht winnaars weer in twee groepen verdeeld. Nieuw was dat nu niet alleen de winnaars van de groep verdergingen, maar ook de clubs die als tweede in de groep eindigden. Zo werd er een halve finale in het leven geroepen.

Champions League 1994-1997

Deelname

Alleen kampioenen kwalificeerden zich. Opvallend was dat nu nog maar 16 kampioenen deelnamen aan het hoofdtoernooi van de Champions League in plaats van 32 bij de vorige opzet. Bovendien mochten alleen de kampioenen van de 24 succesvolste landen deelnemen aan de Champions League. Kampioenen van lager gewaardeerde landen waren veroordeeld tot deelname aan de UEFA-cup.

Toernooiopzet

Na de kwalificatieronde (16 clubs streden om de resterende 8 plaatsen in het hoofdtoernooi waar de 8 hoogst gewaardeerde clubs al rechtstreeks voor waren geplaatst) werd direct de groepsfase gespeeld. Deze bestond uit 4 groepen van 4 teams. Na de groepsfase gingen de 2 beste teams uit elke groep door naar de knock-outfase die begon bij de kwartfinales.

Champions League 1997-1999

Deelname

Niet alleen kampioenen kwalificeerden zich, ook clubs uit landen uit de top 8 die 2de eindigden in de vaderlandse competitie namen deel. De kampioenen van de landen uit de top 8 waren rechtstreeks geplaatst voor de groepsfase net als de titelhouder. Na het totale uiteenvallen van de Sovjet-Unie en Joegoslavië namen nu ook de kampioenen uit de Kaukasus en de Balkan deel.

Positie Champions League (24 plaatsen in HT)
HT voorronden
2e 1e
*) Titelhouder 1
1-8 1 1
9-17 1
18-47 1

Toernooiopzet

Door de uitbreiding van het aantal leden was er nood aan een 2de voorronde. Na twee voorronden werden 24 ploegen toegelaten tot het hoofdtoernooi. Deze werden onderverdeeld in zes groepen van vier teams. De zes groepswinnaars en de twee beste nummers twee kwalificeerden zich voor de kwartfinales.

Champions League 1999-2003

Deelname

Om het commercieel potentieel van de Champions League volledig uit te buiten, werd gekozen om meer teams uit de grote landen te laten deelnemen. Dit ging uiteindelijk ten koste van landen zonder voetbalcultuur, want de verschillen in budgetten werden enorm tussen top, sub-top en middenmoot van Europa.

Positie Champions League (32 plaatsen in HT)
HT voorronden
3e 2e 1e
*) Titelhouder 1
1-3 K N2 N3 N4
4-6 K N2 N3
7-9 K N2
10-15 K N2
16-22 K
23-53 K

Toernooiopzet

De groepsfase bestond nu uit 32 teams. Ook werden uit grote landen meer teams toegelaten. Dit had tot gevolg dat er een 3e voorronde moest komen. Na de knock-outfases van de voorronden ging het hoofdtoernooi met 32 teams van start. Deze waren volgens sterkte onderverdeeld in 8 groepen van 4. De 2 beste van iedere groep gingen verder. De 2e ronde was ook een groepsronde, maar deze keer maar 4 groepen van 4 teams. Ook hier stootten de 2 beste teams van iedere poule door. Hierna volgde de knock-outfase richting finale.

Champions League 2003-2018

Deelname

De deelname was hetzelfde voor deze periode als in de vorige.

Toernooiopzet

De 2de ronde werd nu ook een knock-outronde omdat de wedstrijdlast voor Europese ploegen te groot werd.

Primeur aantal deelnemers één land

De Champions League 2015/16 werd de eerste editie van het toernooi waaraan vijf deelnemers uit hetzelfde land deelnamen. FC Barcelona, Real Madrid en Atlético Madrid plaatsten zich door in het voorgaande seizoen eerste, tweede en derde te worden in de Spaanse competitie. Sevilla FC was als winnaar van de Europa League 2014/15 ook direct geplaatst. Valencia CF kwam hier in augustus 2015 als vijfde Spaanse ploeg bij door in de voorronde over twee wedstrijden te winnen van AS Monaco.

Champions League 2018- heden

Deelname

Om het commercieel potentieel van de Champions League volledig uit te buiten, wordt er gekozen om meer teams uit de grote landen te laten deelnemen in het hoofdtoernooi. Dit gaat uiteindelijk ten koste van landen zonder voetbalcultuur, want de verschillen in budgetten worden enorm tussen top, sub-top en middenmoot van Europa.
Uitzonderingen op onderstaande lijst zijn er wanneer de winnaar van de Champions League of Europa League zich via de nationale competitie al plaatst voor Europees voetbal.

  • Als de winnaar van de vorige editie van de UEFA Champions League zich via de nationale competitie voor de groepsfase van de Champions League plaatst. Dan neemt de kampioen van associatie 11 de plek van de Champions Leaguewinnaar in. Daarop volgt dat ook de kampioenen van eventuele andere associaties promoveren naar een andere instroomposities.
  • Als de winnaar van de vorige editie van de UEFA Europa League zich via de nationale competitie voor de groepsfase van de Champions League plaatst. Dan neemt de nummer drie van associatie 5 de plek van de Europa Leaguewinnaar in. Daarop volgt dat ook de niet-kampioenen van eventuele andere associaties promoveren naar een andere instroomposities.
  • Als de winnaar van de vorige editie van de UEFA Champions League of Europa League zich via de nationale competitie voor de kwalificatierondes van de Champions League of de Europa League plaatst. Dan meent de team van de hoogst geplaatste associatie de plek van de Champions League- of Europa Leaguewinnaar in. Daarop volgt dat ook de kampioenen en de niet-kampioenen van eventuele andere associaties promoveren naar een andere instroomposities.
  • Elke associatie mag maximaal vijf teams in de Champions League hebben. Als de winnaar van de Champions League en de Europa League afkomstig zijn uit dezelfde top-vierassociatie, maar deze winnaars eindigen buiten de top vier van hun nationale competitie. Zal het op de vierde plaats geplaatste team van de competitie niet deelnemen aan de Champions League, maar zal in plaats daarvan strijden in de Europa League.
Positie Champions League
HT voorronden
PO 3e 2e 1e VR
KR CR KR CR KR CR KR KR
Aantal teams 32 8 4 12 8 20 6 34 4
*) Titelhouder 1
*) Titelhouder EL 1
1-4 K N2 N3 N4
5-6 K N2 N3
7-9 K N2
10 K N2
11-12 K N2
13-14 K N2
15 K N2
16-17 K
18-51 ** K
52-55 K

KR - Kampioensroute
CR - Competitieroute
** Dit is zonder Liechtenstein.

Toernooiopzet

De toernooiopzet is hetzelfde voor deze periode als in de vorige.

Deelname

Een club kan zich voor dit toernooi plaatsen door een hoge eindpositie in de nationale competitie van het voorgaande jaar. Elk land dat bij de UEFA is aangesloten mag minimaal één en maximaal vier clubs afvaardigen; hoe sterker het land, hoe meer clubs mogen deelnemen. De verdeling wordt gebaseerd op de positie van het land op de UEFA-coëfficiëntenranglijst. Liechtenstein kent geen deelnemer in dit toernooi omdat dit ministaatje geen eigen nationale competitie heeft; de zeven clubs uit Liechtenstein spelen alle in de Zwitserse competitie.

Aan de eerste ronde van het hoofdtoernooi doen 32 clubs mee. Een aantal clubs is rechtstreeks geplaatst en de overige clubs moeten zich via de voorronden plaatsen.

In het seizoen 2009/10 zijn een aantal wijzigingen doorgevoerd in de samenstelling van de eerste ronde. Er zijn 22 in plaats van 16 clubs rechtstreeks geplaatst en er zullen ten minste 17 landskampioenen meedoen in plaats van 10.

Voorronden

In drie voorronden, volgens het knock-outsysteem met een thuis- en een uitwedstrijd, worden de teams bepaald die zich in de eerste ronde bij de rechtstreeks geplaatste clubs mogen voegen. In de eerste voorronden spelen clubs van de zwakkere landen tegen elkaar. In de tweede en derde voorronden stromen clubs van sterkere landen in. Wanneer welke club instroomt hangt af van het aantal deelnemende clubs en het aantal vrije plaatsen in de eerste ronde.

In het seizoen 2009/10 zijn er 10 plaatsen in de eerste ronde beschikbaar voor clubs die niet rechtstreeks zijn geplaatst. Omdat in de voorronden de landskampioenen gescheiden worden van de niet-landskampioenen, zullen uiteindelijk 5 van de 10 plaatsen worden ingenomen door landskampioenen en 5 door niet-landskampioenen.

De verliezers van de derde voorronde uit het kampioenenpad schuiven door naar de Play-off ronde van de UEFA Europa League, de winnaars gaan door naar de Play-off ronde van de CL. De verliezers van deze ronde plaatsen zich voor de groepsfase van de Europa League. De verliezers van de derde voorronde uit het niet-kampioenenpad schuiven door naar de groepsfase van de UEFA Europa League

Eerste ronde, groepsfase

De eerste ronde van het toernooi wordt gespeeld in acht groepen van vier clubs. De indeling van deze groepen wordt bepaald door een "geleide" loting, die met behulp van coëfficiënten zou moeten resulteren in groepen die ongeveer gelijk van sterkte zijn. Clubs uit hetzelfde land kunnen elkaar in deze fase niet treffen.

De nummers één en twee van iedere poule gaan door naar de tweede ronde, terwijl de nummer drie door mag gaan in de tweede ronde van de lager aangeslagen Europa League. Voor de nummer vier van de groep is het Europees voetbal voor het betreffende seizoen voorbij. Indien meerdere clubs hetzelfde aantal punten halen, wordt gekeken naar het onderlinge resultaat.

Tweede ronde, knock-outfase

De tweede ronde bestaat uit knock-outwedstrijden met een thuis- en uitwedstrijd. De acht groepswinnaars uit de eerste ronde spelen in de achtste finale tegen een nummer twee uit de groep en hebben als voordeel dat ze met een uitwedstrijd beginnen. Daarna is er een vrije loting voor de kwartfinale en de halve finale. De finale is één wedstrijd op een vooraf bepaalde locatie.

Tijdens de seizoenen 1999-2003 is geëxperimenteerd met een tweede groepsronde (16 ploegen in 4 groepen), maar omdat dit de voetbalkalender overvol maakte en het spektakelvoetbal achterwege bleef (ploegen gingen berekenend spelen), is weer overgegaan op het knock-outsysteem.

Finales

Seizoen Datum Winnaar Uitslag Finalist Stadion, plaats UEFA Man of the Match Verliezende semi-finalist (van winnaar) Verliezende sem-finalist (van runner-up)
Europacup I
1955/56 13 juni 1956 Real Madrid   4 – 3   Stade de Reims   Parc des Princes, Parijs, Frankrijk Geen uitreiking   AC Milan   Hibernian FC
1956/57 30 mei 1957 Real Madrid   2 – 0   Fiorentina   Estadio Santiago Bernabéu, Madrid, Spanje   Manchester United   Rode Ster Belgrado
1957/58 28 mei 1958 Real Madrid   3 – 2 nv   AC Milan   Heizelstadion, Brussel, België   Vasas SC   Manchester United
1958/59 3 juni 1959 Real Madrid   2 – 0   Stade de Reims   Neckarstadion, Stuttgart, West-Duitsland   Atlético Madrid   BSC Young Boys
1959/60 18 mei 1960 Real Madrid   7 – 3   Eintracht Frankfurt   Hampden Park, Glasgow, Schotland   FC Barcelona   Rangers FC
1960/61 31 mei 1961 Benfica   3 – 2   FC Barcelona   Wankdorf Stadion, Bern, Zwitserland   SK Rapid Wien   Hamburger SV
1961/62 2 mei 1962 Benfica   5 – 3   Real Madrid   Olympisch Stadion, Amsterdam, Nederland   Tottenham Hotspur FC   Standard Luik
1962/63 22 mei 1963 AC Milan   2 – 1   Benfica   Wembley, Londen, Engeland   Dundee FC   Feyenoord
1963/64 27 mei 1964 Internazionale   3 – 1   Real Madrid   Prater Stadion, Wenen, Oostenrijk   Borussia Dortmund   FC Zürich
1964/65 27 mei 1965 Internazionale   1 – 0   Benfica   San Siro, Milaan, Italië   Liverpool   Vasas ETO Győr
1965/66 11 mei 1966 Real Madrid   2 – 1   Partizan Belgrado   Heizelstadion, Brussel, België   Internazionale   Manchester United
1966/67 25 mei 1967 Celtic   2 – 1   Internazionale   Estádio Nacional, Lissabon, Portugal   AS Dukla Praag   CSKA Sofia
1967/68 29 mei 1968 Manchester United   4 – 1 nv   Benfica   Wembley, Londen, Engeland   Real Madrid   Juventus
1968/69 28 mei 1969 AC Milan   4 – 1   Ajax   Estadio Santiago Bernabéu, Madrid, Spanje   Manchester United   Spartak Trnava
1969/70 6 mei 1970 Feyenoord   2 – 1 nv   Celtic   San Siro, Milaan, Italië   Legia Warschau   Leeds United
1970/71 2 juni 1971 Ajax   2 – 0   Panathinaikos   Wembley, Londen, Engeland   Atlético Madrid   Rode Ster Belgrado
1971/72 31 mei 1972 Ajax   2 – 0   Internazionale   De Kuip, Rotterdam, Nederland   Benfica   Celtic
1972/73 30 mei 1973 Ajax   1 – 0   Juventus   Rode Sterstadion, Belgrado, Joegoslavië   Real Madrid   Derby County
1973/74 15 mei 1974
17 mei 1974
Bayern München   1 – 1 nv
4 – 0
  Atlético Madrid   Heizelstadion, Brussel, België   Újpest Dósza   Celtic
1974/75 28 mei 1975 Bayern München   2 – 0   Leeds United   Parc des Princes, Parijs, Frankrijk   Saint-Étienne   FC Barcelona
1975/76 12 mei 1976 Bayern München   1 – 0   Saint-Étienne   Hampden Park, Glasgow, Schotland   Real Madrid   PSV
1976/77 25 mei 1977 Liverpool   3 – 1   Borussia Mönchengladbach   Stadio Olimpico, Rome, Italië   FC Zürich   Dynamo Kiev
1977/78 10 mei 1978 Liverpool   1 – 0   Club Brugge   Wembley, Londen, Engeland   Borussia Mönchengladbach   Juventus
1978/79 30 mei 1979 Nottingham Forest   1 – 0   Malmö   Olympiastadion, München, West-Duitsland   1. FC Köln   FK Austria Wien
1979/80 28 mei 1980 Nottingham Forest   1 – 0   Hamburger SV   Estadio Santiago Bernabéu, Madrid, Spanje   Ajax   Real Madrid
1980/81 27 mei 1981 Liverpool   1 – 0   Real Madrid   Parc des Princes, Parijs, Frankrijk   Bayern München   Internazionale
1981/82 26 mei 1982 Aston Villa   1 – 0   Bayern München   De Kuip, Rotterdam, Nederland   RSC Anderlecht   CSKA Sofia
1982/83 25 mei 1983 Hamburger SV   1 – 0   Juventus   Olympisch Stadion Spyridon Louis, Athene, Griekenland   Real Sociedad   Widzew Łódź
1983/84 30 mei 1984 Liverpool   1 – 1 ns (4 – 2)   AS Roma   Stadio Olimpico, Rome, Italië   Dinamo Boekarest   Dundee United FC
1984/85 29 mei 1985 Juventus   1 – 0   Liverpool   Heizelstadion, Brussel, België (Zie ook: Heizeldrama)   Girondins de Bordeaux   Panathinaikos
1985/86 7 mei 1986 Steaua Boekarest   0 – 0 ns (2 – 0)   FC Barcelona   Ramón Sánchez Pizjuán, Sevilla, Spanje   RSC Anderlecht   IFK Göteborg
1986/87 27 mei 1987 FC Porto   2 – 1   Bayern München   Prater Stadion, Wenen, Oostenrijk   Dynamo Kiev  Real Madrid
1987/88 25 mei 1988 PSV   0 – 0 ns (6 – 5)   Benfica   Neckarstadion, Stuttgart, West-Duitsland  Real Madrid   Steaua Boekarest
1988/89 24 mei 1989 AC Milan   4 – 0   Steaua Boekarest   Camp Nou, Barcelona, Spanje  Real Madrid   Galatasaray SK
1989/90 23 mei 1990 AC Milan   1 – 0   Benfica   Prater Stadion, Wenen, Oostenrijk   Bayern München   Olympique Marseille
1990/91 29 mei 1991 Rode Ster Belgrado   0 – 0 ns (5 – 3)   Olympique Marseille   Stadio San Nicola, Bari, Italië   Bayern München   Spartak Moskou
1991/92 20 mei 1992 FC Barcelona   1 – 0 nv   Sampdoria   Wembley, Londen, Engeland   Sparta Praag*   Rode Ster Belgrado**
UEFA Champions League
1992/93 26 mei 1993 Olympique Marseille   1 – 0   AC Milan   Olympiastadion, München, Duitsland   Rangers FC*   IFK Göteborg**
1993/94 18 mei 1994 AC Milan   4 – 0   FC Barcelona   Olympisch Stadion Spyridon Louis, Athene, Griekenland   AS Monaco   FC Porto
1994/95 24 mei 1995 Ajax   1 – 0   AC Milan   Ernst Happelstadion, Wenen, Oostenrijk   Bayern München   Paris Saint-Germain
1995/96 22 mei 1996 Juventus   1 – 1 ns (4 – 2)   Ajax   Stadio Olimpico, Rome, Italië   FC Nantes Atlantique   Panathinaikos
1996/97 28 mei 1997 Borussia Dortmund   3 – 1   Juventus   Olympiastadion, München, Duitsland   Manchester United   Ajax
1997/98 20 mei 1998 Real Madrid   1 – 0   Juventus   Amsterdam ArenA, Amsterdam, Nederland   Borussia Dortmund   AS Monaco
1998/99 26 mei 1999 Manchester United   2 – 1   Bayern München   Camp Nou, Barcelona, Spanje   Mario Basler (Bayern München)   Juventus   Dynamo Kiev
1999/00 24 mei 2000 Real Madrid   3 – 0   Valencia   Stade de France, Parijs, Frankrijk   Steve McManaman (Real Madrid)   Bayern München   FC Barcelona
2000/01 23 mei 2001 Bayern München   1 – 1 ns (5 – 4)   Valencia   San Siro, Milaan, Italië   Oliver Kahn (Bayern München)  Real Madrid   Leeds United
2001/02 15 mei 2002 Real Madrid   2 – 1   Bayer Leverkusen   Hampden Park, Glasgow, Schotland   Zinédine Zidane (Real Madrid)   FC Barcelona   Manchester United
2002/03 28 mei 2003 AC Milan   0 – 0 ns (3 – 2)   Juventus   Old Trafford, Manchester, Engeland   Paolo Maldini (Milan)   Internazionale  Real Madrid
2003/04 26 mei 2004 FC Porto   3 – 0   AS Monaco   Arena AufSchalke, Gelsenkirchen, Duitsland   Deco (Porto)   Deportivo La Coruña   Chelsea
2004/05 25 mei 2005 Liverpool   3 – 3 ns (3 – 2)   AC Milan   Atatürk Olympisch Stadion, Istanboel, Turkije   Steven Gerrard (Liverpool)   Chelsea   PSV
2005/06 17 mei 2006 FC Barcelona   2 – 1   Arsenal   Stade de France, Parijs, Frankrijk   Samuel Eto'o (Barcelona)   AC Milan   Villarreal CF
2006/07 23 mei 2007 AC Milan   2 – 1   Liverpool   Olympisch Stadion Spyridon Louis, Athene, Griekenland   Filippo Inzaghi (Milan)   Manchester United   Chelsea
2007/08 21 mei 2008 Manchester United   1 – 1 ns (6 – 5)   Chelsea   Olympisch Stadion Loezjniki, Moskou, Rusland   Edwin van der Sar (Manchester United)   FC Barcelona   Liverpool
2008/09 27 mei 2009 FC Barcelona   2 – 0   Manchester United   Stadio Olimpico, Rome, Italië   Xavi Hernández (Barcelona)   Chelsea   Arsenal
2009/10 22 mei 2010 Internazionale   2 – 0   Bayern München   Estadio Santiago Bernabéu, Madrid, Spanje   Diego Milito (FC Internazionale Milano)   FC Barcelona   Olympique Lyon
2010/11 28 mei 2011 FC Barcelona   3 – 1   Manchester United   Wembley, Londen, Engeland   Lionel Messi (Barcelona)  Real Madrid   FC Schalke 04
2011/12 19 mei 2012 Chelsea   1 – 1 ns (5 – 4)   Bayern München   Allianz Arena, München, Duitsland   Didier Drogba (Chelsea)   FC Barcelona  Real Madrid
2012/13 25 mei 2013 Bayern München   2 – 1   Borussia Dortmund   Wembley, Londen, Engeland   Arjen Robben (Bayern München)   FC Barcelona  Real Madrid
2013/14 24 mei 2014 Real Madrid   4 – 1 nv   Atlético Madrid   Estádio da Luz, Lissabon, Portugal   Ángel Di María (Real Madrid)   Bayern München   Chelsea
2014/15 6 juni 2015 FC Barcelona   3 – 1   Juventus   Olympiastadion, Berlijn, Duitsland   Andrés Iniesta (Barcelona)   Bayern München  Real Madrid
2015/16 28 mei 2016 Real Madrid   1 – 1 ns (5 – 3)   Atlético Madrid   San Siro, Milaan, Italië   Sergio Ramos (Real Madrid)   Manchester City   Bayern München
2016/17 3 juni 2017 Real Madrid   4 – 1   Juventus   Millennium Stadium, Cardiff, Wales   Cristiano Ronaldo (Real Madrid)   Atlético Madrid   AS Monaco
2017/18 26 mei 2018 Real Madrid   3 – 1   Liverpool   NSK Olimpiejsky, Kiev, Oekraïne   Gareth Bale (Real Madrid)   Bayern München   AS Roma
2018/19 1 juni 2019 Liverpool   2 – 0   Tottenham Hotspur   Wanda Metropolitano, Madrid, Spanje   Virgil van Dijk (Liverpool)   FC Barcelona   Ajax
2019/20 23 augustus 2020 Bayern München   1 – 0   Paris Saint-Germain   Estádio da Luz, Lissabon, Portugal   Kingsley Coman (Bayern München)   Olympique Lyon   RB Leipzig
2020/21 29 mei 2021 Chelsea   1 – 0   Manchester City   Estádio do Dragão, Porto, Portugal   N'Golo Kanté (Chelsea)  Real Madrid   Paris Saint-Germain
2021/22 28 mei 2022 Real Madrid   1 – 0   Liverpool   Stade de France, Parijs, Frankrijk   Thibaut Courtois (Real Madrid)   Manchester City   Villarreal CF
2022/23 10 juni 2023   Atatürk Olympisch Stadion, Istanboel, Turkije
2023/24 2024   Wembley Stadium, Londen, Engeland
2024/25 2025   Allianz Arena, München, Duitsland

In 1991/92 en 1992/93 werden de halve finales in poule wedstrijden gespeeld. De genoemde ploegen eindigden tweede in de poule na de latere winnaar*, respectievelijk na de latere runner-up**

Bron: UEFA Champions League Statistics Handbook 2013/14 (UEFA)

Records en statistieken

Winnaars, runners-up en semi-finalisten

Club Winnaar Runner-up Finales Verliezend semi-finalist Semi-finales Seizoenen winnaar Seizoenen runner-up
  Real Madrid 14 3 17 14 31 1955/56, 1956/57, 1957/58, 1958/59, 1959/60, 1965/66, 1997/98, 1999/00, 2001/02, 2013/14, 2015/16, 2016/17, 2017/18, 2021/22 1961/62, 1963/64, 1980/81
  AC Milan 7 4 11 2 13 1962/63, 1968/69, 1988/89, 1989/90, 1993/94, 2002/03, 2006/07 1957/58, 1992/93, 1994/95, 2004/05
  Bayern München* 6 5 11 9 20 1973/74, 1974/75, 1975/76, 2000/01, 2012/13, 2019/20 1981/82, 1986/87, 1998/99, 2009/10, 2011/12
  Liverpool 4 10 2 12 1976/77, 1977/78, 1980/81, 1983/84, 2004/05, 2018/19 1984/85, 2006/07, 2017/18, 2021/22
  FC Barcelona 5 3 8 9 17 1991/92, 2005/06, 2008/09, 2010/11, 2014/15 1960/61, 1985/86, 1993/94
  Ajax* 4 2 6 3 9 1970/71, 1971/72, 1972/73, 1994/95 1968/69, 1995/96
  Internazionale 3 2 5 3 8 1963/64, 1964/65, 2009/10 1966/67, 1971/72
  Manchester United* 2 5 7 12 1967/68, 1998/99, 2007/08 2008/09, 2010/11
  Juventus* 2 7 9 3 12 1984/85, 1995/96 1972/73, 1982/83, 1996/97, 1997/98, 2002/03, 2014/15, 2016/17
  Benfica 5 7 1 8 1960/61, 1961/62 1962/63, 1964/65, 1967/68, 1987/88, 1989/90
  Chelsea* 1 3 5 8 2011/12, 2020/21 2007/08
  Nottingham Forest 0 2 0 2 1978/79, 1979/80
  FC Porto 0 2 1 3 1986/87, 2003/04
  Celtic 1 1 2 2 4 1966/67 1969/70
  Hamburger SV 1 2 1 3 1982/83 1979/80
  Steaua Boekarest 1 2 1 3 1985/86 1988/89
  Olympique Marseille 1 2 1 3 1992/93 1990/91
  Borussia Dortmund 1 2 2 4 1996/97 2012/13
  Feyenoord 0 1 1 2 1969/70
  Aston Villa 0 1 0 1 1981/82
  PSV 0 1 2 3 1987/88
  Rode Ster Belgrado 0 1 2 3 1990/91
  Atlético Madrid 0 3 3 3 6 1973/74, 2013/14, 2015/16
  Stade de Reims 2 2 0 2 1955/56, 1958/59
  Valencia 2 2 0 2 1999/00, 2000/01
  Fiorentina 1 1 1 2 1956/57
  Eintracht Frankfurt 1 1 0 1 1959/60
  Partizan Belgrado 1 1 0 1 1965/66
  Panathinaikos 1 1 2 3 1970/71
  Leeds United 1 1 2 3 1974/75
  Saint-Étienne 1 1 1 2 1975/76
  Borussia Mönchengladbach 1 1 1 2 1976/77
  Club Brugge 1 1 0 1 1977/78
  Malmö 1 1 0 1 1978/79
  AS Roma 1 1 1 2 1983/84
  Sampdoria 1 1 0 1 1991/92
  Bayer Leverkusen 1 1 0 1 2001/02
  AS Monaco 1 1 3 4 2003/04
  Arsenal 1 1 1 2 2005/06
  Tottenham Hotspur 1 1 1 2 2018/19
  Paris Saint-Germain 1 1 2 3 2019/20
  Manchester City 1 1 2 3 2020/21
  Dynamo Kiev 0 0 3 3
  CSKA Sofia 0 0 2 2
  FC Zürich 0 0 2 2
  IFK Göteborg 0 0 2 2
  Olympique Lyon 0 0 2 2
  Rangers FC 0 0 2 2
  RSC Anderlecht 0 0 2 2
  Villarreal CF 0 0 2 2
  1. FC Köln 0 0 1 1
  BSC Young Boys 0 0 1 1
  Deportivo La Coruña 0 0 1 1
  Derby County 0 0 1 1
  Dinamo Boekarest 0 0 1 1
  AS Dukla Praha 0 0 1 1
  Dundee FC 0 0 1 1
  Dundee United FC 0 0 1 1
  FC Nantes Atlantique 0 0 1 1
  FC Schalke 04 0 0 1 1
  FK Austria Wien 0 0 1 1
  Galatasaray SK 0 0 1 1
  Girondins de Bordeaux 0 0 1 1
  Hibernian FC 0 0 1 1
  Legia Warschau 0 0 1 1
  RB Leipzig 0 0 1 1
  Real Sociedad 0 0 1 1
  SK Rapid Wien 0 0 1 1
  Sparta Praag 0 0 1 1
  Spartak Moskou 0 0 1 1
  Spartak Trnava 0 0 1 1
  Standard Luik 0 0 1 1
  Újpest Dósza 0 0 1 1
  Vasas ETO Győr 0 0 1 1
  Vasas SC 0 0 1 1
  Widzew Łódź 0 0 1 1

(*) Deze clubs wonnen de drie UEFA-hoofdcompetities

Winnaars per land

Land Bekers Club(s) Runner up(s) Club(s) Totaal in de finale
  Spanje 19 2 11 4 30
  Engeland 14 5 11 7 25
  Italië 12 3 16 6 28
  Duitsland 8 3 10 6 18
  Nederland 6 3 2 1 8
  Portugal 4 2 5 2 9
  Frankrijk 1 1 5 4 6
  Schotland 1 1 1 1 2
  Roemenië 1 1 1 1 2
  Servië 1 1 1 1 2
  Griekenland 0 0 1 1 1
  België 0 0 1 1 1
  Zweden 0 0 1 1 1
  Monaco 0 0 1 1 1

Belgische en Nederlandse winnaars

Hieronder een lijst met alle Belgen en Nederlanders die ooit de Europacup I/UEFA Champions League wonnen. Tot en met 1992 alleen zij die in de finale meegespeeld hebben, vanaf 1993 ook zij die bij de selectie hoorden.

Spelers

Nederlanders

* Niet in de finale, wel in een eerdere wedstrijd.
** Reservekeeper, geen minuut gespeeld.
*** Geen minuut gespeeld, wel lid van de selectie.
Bron: European Champions' Club Cup/UEFA Champions League Winning Squads (UEFA)

Belgen

Trainers

Nederlanders
Belgen

Spelers met de meeste overwinningen

Hieronder een lijst met de spelers die het vaakst het toernooi wonnen.

Rank Speler Nationaliteit Overwinningen Club(s) Jaren
1 Francisco Gento   Spanje 6 Real Madrid 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1966
2 Alfredo Di Stéfano   Spanje 5 Real Madrid 1956, 1957, 1958, 1959, 1960
José María Zárraga   Spanje 5 Real Madrid 1956, 1957, 1958, 1959, 1960
Héctor Rial   Spanje 5 Real Madrid 1956, 1957, 1958, 1959, 1960
Marcos Alonso Imaz   Spanje 5 Real Madrid 1956, 1957, 1958, 1959, 1960
Rafael Lesmes   Spanje 5 Real Madrid 1956, 1957, 1958, 1959, 1960
Juan Alonso   Spanje 5 Real Madrid 1956, 1957, 1958, 1959, 1960
Juan Santisteban   Spanje 5 Real Madrid 1956, 1957, 1958, 1959, 1960
Paolo Maldini   Italië 5 AC Milan 1989, 1990, 1994, 2003, 2007
Alessandro Costacurta   Italië 5 AC Milan 1989, 1990, 1994, 2003, 2007
Cristiano Ronaldo   Portugal 5 Manchester United, Real Madrid 2008, 2014, 2016, 2017, 2018
Karim Benzema   Frankrijk 5 Real Madrid 2014, 2016, 2017, 2018, 2022
Marcelo   Brazilië 5 Real Madrid 2014, 2016, 2017, 2018, 2022
Isco   Spanje 5 Real Madrid 2014, 2016, 2017, 2018, 2022
Daniel Carvajal   Spanje 5 Real Madrid 2014, 2016, 2017, 2018, 2022
Toni Kroos   Duitsland 5 Bayern München, Real Madrid 2013, 2016, 2017, 2018, 2022
Luka Modrić   Kroatië 5 Real Madrid 2014, 2016, 2017, 2018, 2022
Casemiro   Brazilië 5 Real Madrid 2014, 2016, 2017, 2018, 2022
Gareth Bale   Wales 5 Real Madrid 2014, 2016, 2017, 2018, 2022

Winnaars als speler en als trainer

Hieronder een overzicht met de personen die het toernooi eerst wonnen als speler en later ook als trainer.

Rank Speler Nationaliteit Overwinning als speler Overwinning als trainer
1 Miguel Muñoz   Spanje 1956, 1957, 1958 (Real Madrid) 1960, 1966 (Real Madrid)
2 Giovanni Trapattoni   Italië 1963, 1969 (AC Milan) 1985 (Juventus)
3 Johan Cruijff   Nederland 1971, 1972, 1973 (Ajax) 1992 (FC Barcelona)
4 Carlo Ancelotti   Italië 1989, 1990 (AC Milan) 2003, 2007 (AC Milan), 2014, 2022 (Real Madrid)
5 Frank Rijkaard   Nederland 1989, 1990 (AC Milan), 1995 (Ajax) 2006 (FC Barcelona)
6 Pep Guardiola   Spanje 1992 (FC Barcelona) 2009, 2011 (FC Barcelona)
7 Zinédine Zidane   Frankrijk 2002 (Real Madrid) 2016, 2017, 2018 (Real Madrid)

Meeste wedstrijden

Rank Speler Nationaliteit Wedstrijden Club (aantal wedstrijden)
1 Cristiano Ronaldo   Portugal 186 Manchester United (62), Real Madrid, (101), Juventus(23)
2 Iker Casillas   Spanje 177 Real Madrid (150), FC Porto (27)
3 Lionel Messi   Argentinië 156 FC Barcelona (149), Paris Saint-Germain (7)
4 Xavi Hernández   Spanje 151 FC Barcelona
5 Ryan Giggs   Wales 145 Manchester United
6 Raúl   Spanje 142 Real Madrid (130), Schalke 04 (12)
7 Paolo Maldini   Italië 135 AC Milan
8 Andrés Iniesta   Spanje 130 FC Barcelona
9 Clarence Seedorf   Nederland 125 Ajax (11), Real Madrid (25), AC Milan (89)
10 Paul Scholes   Engeland 124 Manchester United

Vetgedrukt = Nog actief
Bijgewerkt tot en met 18 april 2022[1][2]

Topscorers aller tijden

Rank Speler Nationaliteit Doelpunten Club (aantal doelpunten)
1 Cristiano Ronaldo   Portugal 141 Manchester United (22), Real Madrid (105), Juventus (14)
2 Lionel Messi   Argentinië 125 FC Barcelona (120), Paris Saint-Germain (5)
3 Robert Lewandowski   Polen 72 Borussia Dortmund (17), FC Bayern München (55)
4 Raúl González Blanco   Spanje 71 Real Madrid (66), Schalke 04 (5)
5 Karim Benzema   Frankrijk 69 Olympique Lyonnais (12), Real Madrid (57)
6 Ruud van Nistelrooij   Nederland 56 PSV (8), Manchester United (35), Real Madrid (13)
7 Thierry Henry   Frankrijk 50 AS Monaco (7), Arsenal (35), FC Barcelona (8)
8 Alfredo Di Stéfano   Argentinië 49 Real Madrid
9 Andrij Sjevtsjenko   Oekraïne 48 AC Milan (29), Chelsea (4), Dynamo Kiev (15)
Zlatan Ibrahimović   Zweden 48 Ajax (6), Juventus (3), Internazionale (6), FC Barcelona (4), AC Milan (9), Paris Saint-Germain (20)

Vetgedrukt = Dit seizoen nog actief
Bijgewerkt tot en met 23 februari 2021

Meeste goals in een enkel seizoen

Rank Speler Nationaliteit Doelpunten Club Seizoen
1 Cristiano Ronaldo   Portugal 17 Real Madrid UEFA Champions League 2013/14
2 Cristiano Ronaldo   Portugal 16 Real Madrid UEFA Champions League 2015/16
3 Cristiano Ronaldo   Portugal 15 Real Madrid UEFA Champions League 2017/18
4 José Altafini   Brazilië 14 AC Milan Europacup I 1962/63
Lionel Messi   Argentinië 14 FC Barcelona UEFA Champions League 2011/12

Bijgewerkt tot en met 27 november 2019[1]

Snelste doelpunten

Rank Speler Nationaliteit Sec Datum Wedstrijd Stadion, stad
1 Roy Makaay   Nederland 10,12 7 maart 2007 Bayern München - Real Madrid (2-1) Allianz Arena, München
2 Jonas   Brazilië 10,96 1 november 2011 Valencia (3-1) - Bayer Leverkusen Estadio Mestalla, Valencia
3 Gilberto Silva   Brazilië 20,07 25 september 2002 PSV - Arsenal (0-4) Philips Stadion, Eindhoven
4 Alessandro Del Piero   Italië 20,12 1 oktober 1997 Manchester United - Juventus (3-2) Old Trafford, Manchester
5 Clarence Seedorf   Nederland 21,06 28 september 2005 Schalke 04 - AC Milan (2-2) Arena AufSchalke, Gelsenkirchen
6 Alexandre Pato   Brazilië 24,97 13 september 2011 FC Barcelona - AC Milan (2-2) Camp Nou, Barcelona
7 Marek Kincl   Tsjechië 25,20 2 november 2005 Club Brugge - Rapid Wien (3-2) Jan Breydelstadion, Brugge

Bijgewerkt tot en met 27 november 2019[1]

Externe links

Zie de categorie UEFA Champions League van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.