Jean-François Gillet

Belgisch doelman (1979-)

Jean-François Gillet (Luik, 31 mei 1979) is een Belgische doelman in het betaald voetbal die momenteel uitkomt voor Belgische ploeg Standard Luik.

Jean-François Gillet
Gilletbologna.png
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 31 mei 1979
Geboorteplaats Luik, België
Lengte 181[1] cm
Been Rechts
Positie Doelman
Clubinformatie
Huidige club Vlag van België Standard Luik
Rugnummer 1
Jeugd
1986–1987
1987–1992
1992–1996
Vlag van België FC Soumagne
Vlag van België Aubel FC
Vlag van België Standard Luik
Senioren *
Seizoen Club W (G)
1996–1999
1999–2000
2000–2011
2003–2004
2011–2012
2012–2015
2015–2016
2015–2016
2016–
Vlag van België Standard Luik
Vlag van Italië AC Monza
Vlag van Italië AS Bari
Vlag van Italië Treviso FBC
Vlag van Italië Bologna
Vlag van Italië Torino
Vlag van Italië Catania
Vlag van België KV Mechelen
Vlag van België Standard Luik
4(0)
37(0)
429(0)
44(0)
29(0)
49(0)
16(0)
35(0)
47(0)
Interlands **
2009–2016 Vlag van België België 9(0)

* Bijgewerkt op 11 augustus 2015
** Bijgewerkt op 1 juni 2016
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

CarrièreBewerken

JeugdBewerken

Gillet is een jeugdproduct van Standard Luik. Tijdens het seizoen 1996-1997 debuteerde hij op 17-jarige leeftijd in het eerste elftal onder trainer Jos Daerden. Omwille van de concurrentie met Vedran Runje kwam Gillet nadien nog slechts drie keer in actie voor de Rouches.

Monza CalcioBewerken

Door de geringe speeltijd bij Standard verhuisde hij in de zomer van 1999 als twintigjarige naar Monza Calcio, een club uit de Serie B. Hij was er titularis en speelde er een sterk seizoen, waardoor hij zich liet opmerken bij teams uit de Serie A. Het seizoen 2000/01 speelde hij nog 4 wedstrijden van Monza alvorens te verkassen. Uiteindelijk kwam hij 40 keer in actie.

AS BariBewerken

De sterke prestaties bij Monza leverde hem in 2000 een transfer op naar Bari dat in de Serie A uitkwam. De club betaalde omgerekend ruim €2.500.000,-. Op het einde van zijn eerste seizoen degradeerde Bari naar de Serie B. In zijn eerste seizoen speelde Gillet 20 wedstrijden voor de club uit het zuiden. Ondanks de geweldige prestaties tussen de palen wordt hij beschuldigd van doping.[2]. Gillet leverde op 21 januari 2001 na de competitiewedstrijd tegen Reggiana een positief plasje af. Er werden stoffen gevonden in zijn urine die aangeven dat hij het verboden spierversterkend middel nandrolon gebruikt heeft. Gillet heeft het gebruik van doping altijd ontkend, maar wordt toch geschorst voor 10 maanden. Later werd die schorsing in hoger beroep terug gebracht naar 4 maanden, dit omdat de Nederlandse international Edgar Davids (Juventus) de duur van de uitsluiting aanvocht.[3] Ook de Portugees Fernando Couto (Lazio Roma) en de Italianen Stefano Sacchetti en Nicola Caccia (beiden spelers van Piacenza) kregen door de procedure die Davids opstartte strafvermindering.

Verhuur aan TrivisoBewerken

In het seizoen 2003/04 verhuisde Gillet op huurbasis naar Treviso, tevens een club uit de Serie B. Dit was te wijten aan een meningsverschil met toenmalig Bari-trainer Marco Tardelli.

Terugkeer naar AS BariBewerken

Nadien keerde hij terug naar Bari, waar hij zich ontpopte tot een publiekslieveling. Hij werd ook aanvoerder van het team van trainer Antonio Conte. In 2008 verlengde hij zijn contract tot 2011. Een jaar later, in het seizoen 2008/09 promoveerde hij met Bari terug naar de hoogste afdeling. Het was 8 jaar geleden dat Bari nog op het hoogste niveau actief was.[4] In het seizoen 2009/10 bevestigt Gillet zijn hoge niveau. Met slechts 7 tegendoelpunten in de eerste 12 speeldagen behoort hij tot de minst verslagen verdedigingen van Europa. In 2010 hengelde Manchester City naar de diensten van Gillet, maar de aanvoerder bleef bij Bari. Op 18 maart 2010 vernieuwde hij zijn contract tot 2014, waar hij ondertussen het clubrecord van het grootste aantal wedstrijden verbrak.[5] Op 10 september 2010 speelde Gillet tegen Napoli voor de 319e keer in zijn carrière voor Bari.[6] Geen Bari-speler heeft hem dat ooit voorgedaan. Het is toch uitzonderlijk dat een buitenlander dit klaarspeelt. Gillet groeide bij Bari uit tot een clubicoon en speelde er uiteindelijk 364 wedstrijden.

Bologna FC 1909Bewerken

In 2011 leek Gillet terug te keren naar België toen hij genoemd werd als opvolger van Stijn Stijnen bij Club Brugge, maar uiteindelijk werd hij getransfereerd naar FC Bologna, dat eveneens in de Serie A uitkwam. Bij Bologna speelt hij samen met landgenoot en collega international Gaby Mudingayi. Na de degradatie van Bari vond iedereen het beter dat hij andere oorden opzocht. Bologna betaalde €1.360.000,- en legde Gillet voor 2 jaar vast. Bij Bologna moest hij Emiliano Viviano vervangen die eerder naar Inter vertrokken was. Hij kwam in 1 seizoen 30 keer in actie.

Torino FCBewerken

Op 5 juli 2012 werd bekend gemaakt dat de Luikenaar overstap naar het pas gepromoveerde Torino FC voor €2.000.000,-. Hij tekende er een contract tot 2015. Met coach Giampiero Ventura zal Gillet een oude bekende tegen komen. Ventura was twee jaar zijn trainer bij Bari.[7]

In 2013 werd Gillets naam genoemd in een omkoopschandaal in de Serie B tijdens het seizoen 2008-09. Toen Gillet voor Bari speelde, zou hij zich hebben laten omkopen bij wedstrijden tegen Treviso in 2008 en Salernitana in 2009. Op 16 juli 2013 werd hij veroordeeld tot een schorsing van 43 maanden. Hij was hiermee een van de zwaarst gestraften onder de aangeklaagde spelers.[8] Begin 2014 werd zijn schorsing teruggebracht naar 13 maanden, waardoor hij in augustus 2014 weer in actie kon komen.[9]

Op 22 augustus 2014 maakt hij zijn comeback in de selectie van Torino.[10] Alvorens in januari naar Calcio Catania te verhuizen, verdedigde Gillet 14 keer het doel van Torino. in de 2,5 jaar dat Gillet voor Torino uitkwam speelde hij 52 keer.

Catania CalcioBewerken

Op 30 januari 2015 tekende Jean-François Gillet een tweeënhalfjarig contract bij Catania in de Serie B. Gillet verkiest de Italiaanse tweedeklasser boven een transfer naar KV Mechelen. Dat wordt al zijn zesde Italiaanse club.[11] Met de overgang was €200.000,- gemoeid. Hij krijgt er het rugnummer 1. Uiteindelijk speelde hij slechts een half jaar en 16 wedstrijden voor Catania alvorens weer te vertrekken. Catania had financiële problemen maar kon zich door zijn sterke prestaties toch handhaven in de Serie B. Toen Gillet naar Catania getransfereerd werd stond de ploeg nog op een degradatie plaats.

Verhuur aan KV MechelenBewerken

Na 16 jaar in de Serie A en de Serie B gespeeld te hebben keert Jean-François Gillet terug naar België. Hij wordt verhuurd aan KV Mechelen dat tevens een optie tot aankoop had. De bedoeling was om Gillet via KV Mechelen naar het EK te loodsen.[12] Op 4 oktober 2015 stopte Gillet drie strafschoppen tegen RSC Anderlecht in het Asdtridpark.[13] Gillet was niet aan zijn proefstuk toe. Zo stopte hij ooit twee penalty's tegen Brescia in één wedstrijd.[14] Dit overtuigde Mechelen om de aankoopoptie te lichten maar Gillet weigerde het contractvoorstel en verkaste uiteindelijk naar Standard Luik.[15] In totaal speelde hij 38 wedstrijden voor KV Mechelen. Op het einde van het seizoen werd Gillet geselecteerd als derde doelman voor het EK 2016

Standard LuikBewerken

Na de interesse uit het verleden werd de overgang van Jean-François Gillet van Catania naar Standard officieel op 4 juni 2016. Hij tekende er een contract van 2 jaar bij zijn ex-club. Met de transfer was €100.000,- gemoeid. Hij debuteerde in zijn jeugdjaren (in het seizoen 1996/97) in de eerste ploeg maar speelde door de grote concurrentie slechts vier wedstrijden voor de Rouches, waarna hij naar Italië verkaste. Bij Standard werd Gillet de eerste keeper voor jeugdinternational Guillaume Hubert. De Rode Duivel zou er na zijn spelerscarrière ook aan de slag kunnen gaan in de omkadering. Voor trainer Yannick Ferrera was de ervaren rot de absolute nummer 1. Na een trainerswissel en een nederlaag tegen het Spaanse Celta de Vigo in de Europa League en tegen RSC Anderlecht in de competitie werd hij door trainer Alexander Janković vervangen door Hubert omdat hij een onzekere indruk naliet.

In juli 2017 tekende de Mexicaanse doelman Guillermo Ochoa een contract bij Standard. De nieuwe doelman moet de concurrentie aangaan met Jean-François Gillet na het vertrek van Hubert naar Club Brugge. Al snel werd duidelijk dat Gillet vrede moest nemen met de bekerwedstrijden. Ochoa kreeg immers de voorkeur in de competitie. Op 18 maart 2018 speelde Standard de bekerfinale in het Koning Boudewijnstadion tegen Racing Genk. Standard won de wedstrijd met 0-1, een goal in de verlengingen en kon zo de Croky Cup in de lucht steken. De 38-jarige Gillet werd de op twee na oudste speler ooit in een Belgische bekerfinale. Hij speelde een sterke wedstrijd en verrichte een aantal belangrijke reddingen. In december 2017 raakte bekend dat Gillet zijn contract verlengt tot medio 2020.

In juni 2020 verlengde de toen 41-jarige doelman Gillet zijn contract met één jaar. Hij blijft de doublure van Arnaud Bodart. Gillet zal tijdens zijn laatste contractjaar zijn trainerscursussen verder afwerken, waarna hij zal toetreden tot het opleidingscentrum van de Rouches.[16]

InternationalBewerken

Gillet kwam in het verleden uit voor de nationale beloften. Hij was onder meer eerste doelman van de jonge Rode Duivels in 1997 op het WK onder 20 in Maleisië. Het was toenmalig bondscoach Ariël Jacobs die hem selecteerde. Enkel Gillet, Carl Hoefkens, Tom Caluwé, Cédric Roussel en Olivier Renard werden later ook geselecteerd voor het A-team van de Rode Duivels.

Voor Gillet gebeurde dat pas voor de eerste keer op 30-jarige leeftijd. Op 5 september 2009 speelde hij zijn eerste match voor de Rode Duivels. Hij mocht in het doel staan tegen Spanje als vervanger voor de geblesseerde Stijn Stijnen. Hij speelde geen slechte wedstrijd (hij stopte onder meer een strafschop van David Villa), maar kreeg toch vijf goals om de oren. Ondanks zijn sterke reputatie in Italië speelt zijn onbekendheid in België hem soms parten. Nadat Stijnen de deur dichttrok bij de Duivels, kozen zowel Dick Advocaat als Georges Leekens voor hun eerste wedstrijd in de kwalificatiecampagne aanvankelijk voor de jongere maar bekendere Logan Bailly onder de lat. Gillet wist zich echter steeds terug in de concurrentiestrijd te knokken, mede doordat Bailly niet kon imponeren. Toen Bailly uit het doel verdween had de Belgische bondscoach keuze tussen Gillet, Thibaut Courtois en Simon Mignolet.

Door zijn schorsing voor het omkoopschandaal bij Bari, miste Gillet het Wereldkampioenschap voetbal 2014 in Brazilië.[17] Na zijn schorsing nam bondscoach Marc Wilmots Gillet, naast keepers Thibaut Courtois en Simon Mignolet, direct weer op in zijn selectie.[18] . Gillet werd geselecteerd als derde doelman voor het Europees kampioenschap voetbal 2016 in Frankrijk. Hij kreeg de voorkeur op Matz Sels en Koen Casteels Voor de (toen) 36-jarige doelman was dit zijn eerste grote tornooi.

Jean-Francois Gillet werd tussen 2009 en 2016 57 keer geselecteerd voor de Rode Duivels. Hierin verzamelde hij 9 caps.

Bijgewerkt t/m 6 februari 2013[19]

StatistiekenBewerken

Seizoen Club Land Competitie Competitie Play-offs Beker Europa Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
1996-1997 Standard Luik   Eerste klasse 1 0 0 0 0 0 1 0
1997-1998 2 0 0 0 0 0 2 0
1998-1999 1 0 0 0 0 0 1 0
1999-2000 AC Monza   Serie B 33 0 2 0 35 0
2000-2001 4 0 1 0 4 0
AS Bari Serie A 20 0 0 0 20 0
2001-2002 Serie B 33 0 0 0 33 0
2002-2003 23 0 2 0 25 0
2003-2004 ACD Treviso 44 0 0 0 44 0
2004-2005 AS Bari Serie B 41 0 2 0 43 0
2005-2006 41 0 2 0 43 0
2006-2007 42 0 1 0 43 0
2007-2008 40 0 1 0 41 0
2008-2009 40 0 2 0 42 0
2009-2010 Serie A 37 0 1 0 38 0
2010-2011 29 0 0 0 29 0
2011-2012 Bologna FC 1909 29 0 1 0 30 0
2012-2013 Torino FC 37 0 1 0 38 0
2013-2014 0 0 0 0 0 0 0 0
2014-2015 12 0 0 0 2 0 14 0
Calcio Catania 16 0 0 0 16 0
2015-2016 KV Mechelen   Jupiler Pro League 30 0 5 0 3 0 38 0
2016-2017 Standard Luik 20 0 8 0 1 0 3 0 32 0
2017-2018 2 0 0 0 6 0 0 0 8 0
2018-2019 0 0 0 0 1 0 0 0 1 0
2019-2020 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Carrière totaal 570 0 13 0 27 0 4 0 617 0

ErelijstBewerken

  AS Bari
2008/09
  Standard Luik
2017/18

Zie ookBewerken

  Zie de categorie Jean-François Gillet van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.