Eden Hazard

Belgisch voetballer

Eden Michael Hazard (La Louvière, 7 januari 1991) is een Belgisch voetballer die doorgaans als aanvallende middenvelder of vleugelspeler speelt. Hij verruilde in juni 2019 Chelsea voor Real Madrid. Hazard debuteerde in 2008 in het Belgisch voetbalelftal, waarmee hij op de WK's van 2014, 2018 en 2022 speelde. Alsook op de EK's van 2016 en 2020 maakte hij deel uit van de selectie. Hazard stopte als international in december 2022.[1] Hij speelde 126 interlands en was daarin goed voor 33 doelpunten.

Eden Hazard
Hazard in 2019
Persoonlijke informatie
Volledige naam Eden Michael Hazard
Geboortedatum 7 januari 1991
Geboorteplaats La Louvière, Vlag van België België
Lengte 175 cm
Been Rechts
Positie Aanvallende middenvelder, vleugelspeler
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Spanje Real Madrid
Rugnummer 7
Contract tot 30 juni 2024
Jeugd
1998–2003
2003–2005
2005–2007
Vlag van België Stade Brainois
Vlag van België Tubize
Vlag van Frankrijk Lille
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2007–2012
2012–2019
2019–
Vlag van Frankrijk Lille
Vlag van Engeland Chelsea
Vlag van Spanje Real Madrid
147(36)
245(85)
51(4)
Interlands **
2006
2006
2006–2008
2009
2008–2022
Vlag van België België –15
Vlag van België België –16
Vlag van België België –17
Vlag van België België –19
Vlag van België België
5(1)
4(2)
17(2)
11(6)
126(33)

* Bijgewerkt op 7 december 2022
** Bijgewerkt op 7 december 2022
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

CarrièreBewerken

JeugdBewerken

Hazard is een zoon van oud-voetballer Thierry Hazard. Zijn moeder Carine voetbalde ook. Hij begon met voetballen bij Royal Stade Brainois. Nadien werd hij tijdens een jeugdtoernooi met Tubize opgemerkt door talentscouts van Lille, die hem al snel naar Frankrijk lieten overkomen. Hij kon in die periode ook naar RSC Anderlecht, maar verkoos de jeugdopleiding van Lille boven die van Anderlecht. Hij speelde zich in de kijker op het EK onder 17, waar hij beslissend was voor de Rode Duivels, die in de halve finale strandden.

LilleBewerken

 
Hazard in november 2011, spelend voor Lille OSC.

Hij volgde daarna een speciale opleiding, die hem moest klaarstomen om de hoge verwachtingen waar te maken. Hij mocht dat seizoen regelmatig invallen en scoorde bij z'n eerste basisplaats een doelpunt tegen AS Saint-Etienne (eindstand: 3-0)

In de UEFA Europa League scoorde Hazard de 4–0 tegen Genoa. Tegen Lyonnais in de Coupe de France gaf hij twee assists en scoorde hij een doelpunt.

Zowel in het seizoen 2008/09 als 2009/10 werd hij verkozen tot beste jongere in de Ligue 1, waarmee hij in de voetsporen trad van Hatem Ben Arfa. De Franse voetballegende Zinédine Zidane sprak in 2009 zijn bewondering uit over Hazard, die hij naar eigen zeggen "met de ogen dicht zou meepakken naar Real Madrid".[2]

In 2011 pakte hij met Lille OSC de dubbel door zowel de Ligue 1 als de Coupe de France te winnen. Aan het eind van dit seizoen werd hij verkozen tot Speler van het Jaar. Dit maakte hem de jongste winnaar op de erelijst. In 2012 werd hij weer verkozen tot Speler van het Jaar.

ChelseaBewerken

In mei 2012 werd bekend dat Hazard overstapte naar Chelsea. De club betaalde rond de 40 miljoen euro voor hem, waarmee hij de op een na duurste Belg ooit (de duurste Belg was, tot juni 2019, Romelu Lukaku) en de op een na duurste speler van Chelsea werd, na Fernando Torres die in 2011 voor 60 miljoen euro werd overgenomen van Liverpool. Ook zijn broer, Thorgan Hazard, stapte in deze transferperiode over naar Chelsea. Thorgan werd meteen uitgeleend aan Zulte Waregem. Eden koos in eerste instantie voor het nummer 17. Op 18 juli 2012 speelde Hazard voor het eerst voor Chelsea in een oefenwedstrijd tegen het Amerikaanse Seattle Sounders. Zijn officiële debuut maakte hij in de FA Community Shield tegen Manchester City. In zijn eerste competitiewedstrijd, tegen Wigan Athletic, gaf Hazard een assist op Branislav Ivanović en lokte hij een strafschop uit die Frank Lampard benutte. Zijn eerste competitiedoelpunt maakte hij tegen Newcastle United door middel van een strafschop. Aan het einde van het seizoen 2012/13 won Hazard met Chelsea de Europa League. Op 30 augustus 2013 scoorde hij in de UEFA Super Cup in de Eden Aréna in Praag tegen Bayern München.

In februari 2015 verlengde Hazard zijn contract bij Chelsea tot medio 2020.[3] Twee maanden later werd hij als eerste Belg in de geschiedenis verkozen tot PFA Players' Player of the Year.

Zijn driehonderdste officiële wedstrijd voor Chelsea betrof de finale van de strijd om de FA Cup, op 19 mei 2018 in het Wembley Stadium, tegen Manchester United. Hazard nam in die wedstrijd vanaf de strafschopstip de enige treffer van de wedstrijd voor zijn rekening, waardoor de ploeg van trainer Antonio Conte voor de achtste keer in de clubgeschiedenis de FA Cup veroverde. De club uit Londen domineerde de eerste helft en kwam na 22 minuten aan de leiding, nadat Hazard zelf was gevloerd door verdediger Phil Jones.[4]

Real MadridBewerken

Hazard tekende op 7 juni 2019 een vijfjarig contract bij Real Madrid. Dat betaalde naar verluidt 100 miljoen euro aan Chelsea, wat zou kunnen oplopen tot een bedrag van 145 miljoen euro door eventuele bonussen. [5] In zijn eerste seizoen bij Real miste hij door aanhoudend blessureleed vele duels. In september 2020 lekte uit dat de transfersom die betaald was aan Chelsea in werkelijkheid hoger lag, 160 miljoen euro.[6] Ook zijn tweede seizoen bij Real (2020/21) werd geen succes door blessures.[7]

InternationaalBewerken

België onder 17Bewerken

Hazard nam in 2007 deel aan het EK onder 17 in eigen land. Uitgerekend in Tubeke, waar hij twee jaar voor Tubize speelde, had Hazard in de eerste groepswedstrijd met een benutte strafschop een voet in het 2–2-gelijkspel tegen Nederland.[8] Hazard speelde mee in alle groepswedstrijden en in de halve finale tegen Spanje, waarin België sneuvelde na strafschoppen. Hazard was samen met Christian Benteke de enige speler van de Belgische selectie die later doorgroeide tot international.

In datzelfde jaar nam Hazard met België onder 17 ook deel aan het WK onder 17 in Zuid-Korea. In een groep met Tadzjikistan, Tunesië en de Verenigde Staten sneuvelde België in de groepsfase na 3 op 9, hoewel de nummers twee en drie (respectievelijk Verenigde Staten en Tadzjikistan) evenveel punten haalden – beide landen behaalden een doelsaldo van –1, terwijl België afklokte op –3. Opnieuw groeiden van deze selectie enkel Hazard en Benteke uit tot Rode Duivels, hoewel verschillende spelers van deze selectie (onder anderen Dimitri Daeseleire, Guillaume François en Nill De Pauw) volwaardige eersteklassespelers werden.

België onder 19Bewerken

Met België onder 19 nam Hazard in juli 2008 deel aan de voorrondes voor het EK onder 19 in Oekraïne. Ondanks vijf doelpunten te scoren in de drie groepswedstrijden, overleefden de jonge Belgen de poulefase niet. Dankzij deze prestatie wist hij zich andermaal in de aandacht te spelen van de grootste Europese clubs.

Eerste elftalBewerken

Op 16 november 2008 werd hij door bondscoach René Vandereycken voor het eerst opgeroepen voor het Belgisch nationaal elftal, als vervanger van de geblesseerde Stijn De Smet. In de oefenwedstrijd tegen Luxemburg op 19 november 2008 maakte hij zijn debuut. Hij mocht in de 69e minuut invallen voor Wesley Sonck. Hij toonde meteen zijn onbevangenheid. Dankzij die invalbeurt was hij de achtste jongste speler die ooit voor de Belgische nationale ploeg uitkwam. Hij was op dat moment zeventien jaar en 316 dagen oud. Hoewel hij ook kon kiezen voor Frankrijk, was enkel een carrière als international bij België Hazards doel.

In de beginperiode bij de Rode Duivels kreeg Hazard veel kritiek te verduren wegens zijn gebrek aan scorend vermogen. Hij maakte pas zijn eerste doelpunt voor de Rode Duivels in zijn 23e interland in de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Kazachstan op 7 oktober 2011. Hij kreeg na afloop een staande ovatie van het Belgische publiek en maakte duidelijk dat hij de beste speler van de Franse competitie op dat moment was.[9]

WK 2014Bewerken

Op 25 mei 2012 scoorde Hazard tegen Montenegro een strafschop. Op 22 maart 2013 scoorde Hazard in de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Noord-Macedonië vanaf elf meter. Na eerst een penalty te hebben gescoord in de uitwedstrijd, werd de thuismatch dé partij van de Chelsea-ster. Het was Hazard die het lastige blok van de Macedoniërs wist uit te spelen. Na een afvallende bal zette de Belgische vleugelaanvaller zijn typische dribbel in en werkte hij met links prachtig af. Het bleek het échte begin van Hazard bij de Rode Duivels.

Op 26 maart 2013 maakte hij het enige doelpunt van de wedstrijd in een WK-kwalificatiewedstrijd tegen Macedonië. Op 11 oktober 2013 kwalificeerde Eden Hazard zich met België, door de 2-1 winst op Kroatië, voor het WK 2014 in Brazilië. Op 1 juni scoorde hij de 2–0 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Zweden.[10]

Op 13 mei 2014 maakte bondscoach Marc Wilmots bekend dat hij behoort tot de WK-selectie van de Rode Duivels.[11] Dit werd voor hem het eerste WK. Op 17 juni 2014 maakte Hazard zijn debuut op een WK-eindronde in de openingswedstrijd tegen Algerije die met 2-1 werd gewonnen. Hij behaalde met België uiteindelijk de kwartfinale waarin Argentinië met 1-0 te sterk was voor de Rode Duivels.

EK 2016Bewerken

België wist zich als nummer één in haar groep te kwalificeren voor het Europees kampioenschap voetbal 2016 in Frankrijk. De Rode Duivels hielden Wales met twee punten achter zich. In mei 2016 werd hij door Marc Wilmots opgenomen in de selectie voor het EK.[12] De Rode Duivels waren op het EK ingedeeld in een groep met Italië, Ierland en Zweden. De eerste wedstrijd op het EK werd door de Rode Duivels met 2-0 verloren van Italië. België won vervolgens wel met 3-0 van Ierland en met 1-0 van Zweden waardoor het als nummer twee in de groep doorging naar de knock-out fase. Hazard startte telkens in de basis. Als een ware artiest orkestreerde de kapitein België naar een 0-4-overwinning in de achtste finale tegen Hongarije op het EK. Met één goal, één assist en een briljante wedstrijd was hij ontzettend belangrijk. In de kwartfinale verloor België verrassend met 3-1 verliezen tegen Wales.

WK 2018Bewerken

In een vriendschappelijke voorbereidingswedstrijd tegen Egypte toonde Eden Hazard in 45 minuten dat hij helemaal klaar was voor de Wereldbeker in Rusland in 2018. Hazard bij alles betrokken. Met de bal vastgeplakt aan zijn voeten, slalomde hij zonder moeite door de Egyptische defensie. Rond het halfuur raakte hij nog maar eens door het blok en schoot hij maar eens op doel. Zijn schot werd gered door de doelman, maar Lukaku volgde goed en scoorde de rebound. Maar net voor de rust was het dan toch aan hem na een goeie actie van Yannick Carrasco op links. De Atléticospeler vond Hazard voor doel die in één tijd afwerkte met links. Vijf dagen later laat hij opnieuw van zich horen, deze keer in de oefenpartij tegen Costa Rica.

Op 4 juni 2018 werd de selectie voor het WK 2018 in Rusland bekend gemaakt. Kapitein Hazard behoorde zoals verwacht tot de selectie.[13] Hij startte in de eerste groepswedstrijden tegen Panama (3-0 overwinning) waarin hij goed was met een assist voor de derde goal van Romelu Lukaku. Tegen Tunesië (5-2 overwinning) was hij goed voor twee doelpunten waaronder een penalty doelpunt. In de derde en overbodige groepswedstrijd tegen Engeland werd hij gespaard. In de achtste finale tegen Japan (3-2 overwinning) stond Hazard weer in de basis. Hij gaf de assist voor de 2-2 aan Marouane Fellaini. In de kwartfinale ging titelfavoriet Brazilië met 1-2 voor de bijl. Hierin speelde hij een briljante kwartfinale wedstrijd, waarschijnlijk zijn allerbeste wedstrijd ooit. Elk van zijn 10 dribbels lukten, een prestatie die in de geschiedenis van het WK nog nooit was geleverd en zeker niet in een kwartfinale. Hazard scoorde niet of gaf geen assists, maar dat weerhield hem er niet van om de man van de wedstrijd te worden voor wat werd beschouwd als een van de meest indrukwekkende individuele prestaties in de recente geschiedenis van het WK. Uiteindelijk verloren de Belgen in de halve finale tegen Frankrijk met 1-0. In de troostfinale won Hazard met de Belgen met 2-0. Hazard scoorde de tweede goal. Op dat WK eindigde Hazard met België op een historische derde plaats. Hazard maakte drie doelpunten en was goed voor twee assists. De aanvoerder kreeg de Zilveren Bal voor zijn prestaties op het toernooi. Hij was de op één na beste speler na de Kroaat Luka Modric. Hazard had tijdens het toernooi een gemiddelde van 5,56 geslaagde dribbels per match.[14]

Op 24 maart 2019 speelde Hazard zijn 100e cap als Rode Duivel vieren tegen Cyprus. Hij was na Jan Vertonghen en Axel Witsel pas de derde speler in de geschiedenis van het Belgisch die de kaap van de 100 caps afrondde. Hij was op dat ogenblik dan pas 28 jaar, dus één jaar jonger dan zijn twee voorgangers.[15] Door aanhoudende blessures speelde hij geen enkel interland in 2020 en vond zijn beste vorm niet op het door COVID-19 uitgestelde EK 2020 in de zomer van 2021. In september 2021 wist hij na bijna twee jaren weer eens te scoren in de met 3–0 gewonnen WK-kwalificatiewedstrijd tegen Tsjechië.

EK 2020Bewerken

Op 17 mei 2021 werd Alderweireld door Roberto Martínez geselecteerd voor het EK 2020.[16] Hij viel in tegen Rusland (3-0 overwinning) en Denemarken (1-2 overwinning) en startte in de basis tegen in de laatste groepswedstrijd tegen Finland (0-2 overwinning). Tegen het einde van de 1/8 finale tegen Portugal (1-0 overwinning) verliet Hazard geblesseerd het veld, zonder ook maar één keer op doel getrapt te hebben, zelfs zonder een ploegmaat in een kansrijke positie gebracht te hebben. En toch was Eden de discrete held van de Belgische overwinning. Zeker in de tweede helft: toen de druk van de Portugezen steeds maar toenam, fungeerde hij als reddingsboei. Gerichte balcontroles, uitgelokte fouten, de bal afschermen onder druk: Hazard speelde toen opnieuw de match, zij het in mindere mate, die hij in 2018 tegen Brazilië had afgeleverd. In de kwartfinale tegen Italië moest hij geblesseerd toekijken hoe de Belgen ten onder gingen.

WK 2022Bewerken

Hazard maakte deel uit van de definitieve WK selectie voor WK 2022 in Qatar.[17] In de eerste twee groepswedstrijden tegen Canada (1-0 overwinning) en Marokko (0-2 verlies) stond Hazard in de basis. In het laatste duel tegen Kroatië (0-0) verving hij Thomas Meunier in de 87ste minuut. België eindigde derde in zijn groep en was hierdoor uitgeschakeld.

Op 7 december 2022, zes dagen na de WK-uitschakeling, kondigde hij op 31-jarige leeftijd zijn afscheid voor de Rode Duivels aan. Zijn ster was dan al een tijdje tanende. Tot 2020 was Hazard zeer belangrijk voor het nationale elftal. Tussen het begin van 2020 en het begin van het WK 2022 leverde de aanvoerder van de Duivels slechts 1 goal en 3 assists af in 17 wedstrijden. In de 17 matchen daarvoor scoorde hij 8 keer en gaf hij even veel assists. Een verschil om van te duizelen.[18] Uiteindelijk speelde hij in veertien jaar ruim 126 interlands. Daarin was hij goed voor 33 goals en 36 assists. 56 keer startte hij als kapitein van de nationale ploeg. De winger sukkelde de voorbije seizoenen met heel wat blessures en wou zich enkel nog concentreren op clubvoetbal.[19]

InterlandsBewerken

Interlands van Eden Hazard voor   België
No. Datum Wedstrijd Uitslag Soort Wedstrijd Doelpunten
Als speler bij   Lille OSC
1. 19 november 2008   LuxemburgBelgië   1 – 1 Vriendschappelijk -
2. 11 februari 2009   BelgiëSlovenië   2 – 0 Vriendschappelijk -
3. 28 maart 2009   BelgiëBosnië en Herzegovina   2 – 4 Kwalificatie WK 2010 -
4. 1 april 2009   Bosnië en HerzegovinaBelgië   2 – 1 Kwalificatie WK 2010 -
5. 12 augustus 2009   Tsjechië - België   3 – 1 Vriendschappelijk -
6. 5 september 2009   Spanje - België   5 – 0 Kwalificatie WK 2010 -
7. 9 september 2009   Armenië - België   2 – 1 Kwalificatie WK 2010 -
8. 10 oktober 2009   België - Turkije   2 – 0 Kwalificatie WK 2010 -
9. 14 oktober 2009   Estland - België   2 – 0 Kwalificatie WK 2010 -
10. 17 november 2009   Qatar - België   0 – 2 Vriendschappelijk -
11. 3 maart 2010   BelgiëKroatië   0 – 1 Vriendschappelijk -
12. 19 augustus 2010   BelgiëBulgarije   2 – 1 Vriendschappelijk -
13. 11 augustus 2010   FinlandBelgië   1 – 0 Vriendschappelijk -
14. 3 september 2010   BelgiëDuitsland   0 – 1 Kwalificatie EK 2012 -
15. 7 september 2010   TurkijeBelgië   3 – 2 Kwalificatie EK 2012 -
16. 12 oktober 2010   BelgiëOostenrijk   4 – 4 Kwalificatie EK 2012 -
17. 17 november 2010   RuslandBelgië   0 – 2 Vriendschappelijk -
18. 9 februari 2011   BelgiëFinland   1 – 1 Vriendschappelijk -
19. 25 maart 2011   OostenrijkBelgië   0 – 2 Kwalificatie EK 2012 -
20. 3 juni 2011   BelgiëTurkije   0 – 2 Kwalificatie EK 2012 -
21. 2 september 2011   AzerbeidzjanBelgië   1 – 1 Kwalificatie EK 2012 -
22. 6 september 2011   BelgiëVerenigde Staten   1 – 0 Vriendschappelijk -
23. 7 oktober 2011   BelgiëKazachstan   4 – 1 Kwalificatie EK 2012   43' (pen.)
24. 11 oktober 2011   DuitslandBelgië   3 – 1 Kwalificatie EK 2012 -
25. 25 november 2011   FrankrijkBelgië   0 – 0 Vriendschappelijk -
26. 29 februari 2012   GriekenlandBelgië   1 – 1 Vriendschappelijk -
27. 25 mei 2012   BelgiëMontenegro   2 – 2 Vriendschappelijk   34' (pen.)
28. 2 juni 2012   EngelandBelgië   1 – 0 Vriendschappelijk -
Als speler bij   Chelsea
29. 15 augustus 2012   BelgiëNederland   4 – 2 Vriendschappelijk -
30 7 september 2012   WalesBelgië   0 – 2 Kwalificatie WK 2014 -
31 11 september 2012   BelgiëKroatië   1 – 1 Kwalificatie WK 2014 -
32. 12 oktober 2012   ServiëBelgië   0 – 3 Kwalificatie WK 2014 -
33. 16 oktober 2012   BelgiëSchotland   2 – 0 Kwalificatie WK 2014 -
34. 6 februari 2012   BelgiëSlowakije   2 – 1 Vriendschappelijk   10' (pen.)
35. 22 maart 2013   Noord-MacedoniëBelgië   0 – 1 Kwalificatie WK 2014   63' (pen.)
36. 26 maart 2013   BelgiëNoord-Macedonië   2 – 0 Kwalificatie WK 2014   63'
37. 7 juni 2013   BelgiëServië   2 – 1 Kwalificatie WK 2014 -
38. 14 augustus 2013   BelgiëFrankrijk   0 – 0 Vriendschappelijk -
39. 11 oktober 2013   KroatiëBelgië   1 – 2 Kwalificatie WK 2014 -
40. 15 oktober 2013   BelgiëWales   1 – 1 Kwalificatie WK 2014 -
41. 14 november 2013   BelgiëColombia   0 – 2 Vriendschappelijk -
42. 19 november 2013   BelgiëJapan   2 – 3 Vriendschappelijk -
43. 5 maart 2014   BelgiëIvoorkust   2 – 2 Vriendschappelijk -
44. 26 mei 2014   BelgiëLuxemburg   5 – 1 Vriendschappelijk -
45. 1 juni 2014   ZwedenBelgië   0 – 2 Vriendschappelijk   78'
46. 7 juni 2014   BelgiëTunesië   1 – 0 Vriendschappelijk -
47. 17 juni 2014   AlgerijeBelgië   1 – 2 WK 2014 groepsfase -
48. 22 juni 2014   BelgiëRusland   1 – 0 WK 2014 groepsfase -
49. 27 juni 2014   Zuid-KoreaBelgië   0 – 1 WK 2014 groepsfase -
50. 1 juli 2014   BelgiëVerenigde Staten   2 – 1 WK 2014 achtste finale -
51. 5 juli 2014   ArgentiniëBelgië   1 – 0 WK 2014 kwartfinale -
52. 13 oktober 2014   Bosnië en HerzegovinaBelgië   1 – 1 Kwalificatie EK 2016 -
53. 12 november 2014   BelgiëIJsland   3 – 1 Vriendschappelijk -
54. 16 november 2014   BelgiëWales   0 – 0 Kwalificatie EK 2016 -
55. 28 maart 2015   BelgiëCyprus   5 – 0 Kwalificatie EK 2016   67'
56. 31 maart 2015   IsraëlBelgië   0 – 1 Kwalificatie EK 2016 -
57.   7 juni 2015   FrankrijkBelgië   3 – 4 Vriendschappelijk   54' (pen.)
58.   12 juni 2015   WalesBelgië   1 – 0 Kwalificatie EK 2016 -
59. 3 september 2015   BelgiëBosnië en Herzegovina   3 – 1 Kwalificatie EK 2016   78' (pen.)
60. 6 september 2015   Cyprus - België   0 – 1 Kwalificatie EK 2016   89'
61.   10 oktober 2015   Andorra - België   1 – 4 Kwalificatie EK 2016   56' (pen.)
62. 13 oktober 2015   BelgiëIJsland   3 – 1 Kwalificatie EK 2016   84'
63.   13 november 2015   BelgiëItalië   3 – 1 Vriendschappelijk -
64.   28 mei 2016   Zwitserland - België   1 – 2 Vriendschappelijk -
65.   1 juni 2016   BelgiëFinland   1 – 1 Vriendschappelijk -
66.   5 juni 2016   BelgiëNoorwegen   3 – 2 Vriendschappelijk   70'
67.   13 juni 2016   BelgiëItalië   0 – 2 EK 2016 groepsfase -
68.   18 juni 2016   BelgiëIerland   3 – 0 EK 2016 groepsfase -
69.   22 juni 2016   ZwedenBelgië   0 – 1 EK 2016 groepsfase -
70.   26 juni 2016   HongarijeBelgië   0 – 4 EK 2016 achtste finale   80'
71.   1 juli 2016   WalesBelgië   3 – 1 EK 2016 kwartfinale -
72.   1 september 2016   BelgiëSpanje   0 – 2 Vriendschappelijk -
73.   6 september 2016   CyprusBelgië   0 – 3 Kwalificatie WK 2018 -
74.   7 oktober 2016   BelgiëBosnië en Herzegovina   4 – 0 Kwalificatie WK 2018   29'
75.   10 oktober 2016   GibraltarBelgië   0 – 6 WK-kwalificatie 2018   79'
76.   9 november 2016   NederlandBelgië   1 – 1 Vriendschappelijk -
77.   13 november 2016   BelgiëEstland   8 – 1 Kwalificatie WK 2018   45'
78.   31 augustus 2017   BelgiëGibraltar   9 – 0 Kwalificatie WK 2018   25'
79. 3 september 2017   GriekenlandBelgië   1 – 2 Kwalificatie WK 2018 -
80.   7 oktober 2017   Bosnië en HerzegovinaBelgië   3 – 4 Kwalificatie WK 2018 -
81. 10 oktober 2017   BelgiëCyprus   4 – 0 Kwalificatie WK 2018   12'   63' (pen.)
82.   10 november 2017   BelgiëMexico   3 – 3 Vriendschappelijk   17'
83.   27 maart 2018   BelgiëSaoedi-Arabië   4 – 0 Vriendschappelijk
84.   2 juni 2018   BelgiëPortugal   0 – 0 Vriendschappelijk -
85.   6 juni 2018   BelgiëEgypte   3 – 0 Vriendschappelijk   38'
86.   11 juni 2018   BelgiëCosta Rica   4 – 1 Vriendschappelijk -
87.   18 juni 2018   BelgiëPanama   3 – 0 WK 2018 groepsfase -
88.   23 juni 2018   BelgiëTunesië   5 – 2 WK 2018 groepsfase   7' (pen.)   51'
89.   2 juli 2018   BelgiëJapan   3 – 2 WK 2018 achtste finale -
90.   6 juli 2018   BraziliëBelgië   1 – 2 WK 2018 kwartfinale -
91.   10 juli 2018   FrankrijkBelgië   1 – 0 WK 2018 halve finale -
92.   14 juli 2018   BelgiëEngeland   2 – 0 WK 2018 troostfinale   82'
93.   7 september 2018   Schotland - België   0 – 4 Vriendschappelijk   46'
94.   11 september 2018   IJsland - België   0 – 3 UEFA Nations League 2018/19   29' (pen.)
95.   12 oktober 2018   België - Zwitserland   2 – 1 UEFA Nations League 2018/19 -
96.   16 oktober 2018   België - Nederland   1 – 1 Vriendschappelijk -
97.   15 november 2018   België - IJsland   2 – 0 UEFA Nations League 2018/19 -
98.   18 november 2018   Zwitserland - België   5 – 2 UEFA Nations League 2018/19 -
99.   21 maart 2019   België - Rusland   3 – 1 Kwalificatie EK 2020   45' (pen.)   88'
100.   24 maart 2019   Cyprus - België   0 – 2 Kwalificatie EK 2020   10'
Als speler bij   Real Madrid
101.   8 juni 2019   België - Kazachstan   3 – 0 Kwalificatie EK 2020 -
102.   11 juni 2019   België - Schotland   3 – 0 Kwalificatie EK 2020 -
103.   10 oktober 2019   België - San Marino   9 – 0 Kwalificatie EK 2020 -
104.   13 oktober 2019   Kazachstan - België   0 – 2 Kwalificatie EK 2020 -
105.   16 november 2019   RuslandBelgië   1 – 4 Kwalificatie EK 2020   33'   40'
106.   19 november 2019   BelgiëCyprus   6 – 1 Kwalificatie EK 2020 -
107. 6 juni 2021   BelgiëKroatië   1 – 0 Vriendschappelijk -
108. 12 juni 2021   België - Rusland   3 – 0 EK 2020 groepsfase -
109. 17 juni 2021   Denemarken - België   1 – 2 EK 2020 groepsfase -
110.   21 juni 2021   Finland - België   0 – 2 EK 2020 groepsfase -
111.   27 juni 2021   België - Portugal   1 – 0 EK 2020 achtste finale -
112.   2 september 2021   Estland  België 2 – 5 Kwalificatie WK 2022 -
113.   5 september 2021   België  Tsjechië 3 – 0 Kwalificatie WK 2022   41'
114. 8 september 2021   Wit-Rusland  België 0 – 1 Kwalificatie WK 2022 -
115.   7 oktober 2021   BelgiëFrankrijk   2 – 3 UEFA Nations League 2020/21 halve finale -
116.   13 november 2021   België - Estland   3 – 1 Kwalificatie WK 2022 -
117.   3 juni 2022   BelgiëNederland   1 – 4 UEFA Nations League 2022/23 -
118.   8 juni 2022   BelgiëPolen   6 – 1 UEFA Nations League 2022/23 -
119. 11 juni 2022   Wales - België   1 – 1 UEFA Nations League 2022/23 -
120.   14 juni 2022   PolenBelgië   0 – 1 UEFA Nations League 2022/23 -
121.   22 september 2022   BelgiëWales   2 – 1 UEFA Nations League 2022/23 -
122.   25 september 2022   NederlandBelgië   1 – 0 UEFA Nations League 2022/23 -
123.   18 november 2022   BelgiëEgypte   1 – 2 Vriendschappelijk -
124.   23 november 2022   BelgiëCanada   1 – 0 WK 2022 groepsfase -
125.   27 november 2022   BelgiëMarokko   0 – 2 WK 2022 groepsfase -
126. 1 december 2022   KroatiëBelgië   0 – 0 WK 2022 groepsfase -
Totaal 33
Bijgewerkt t/m 1 december 2022.[20][21]

ClubstatistiekenBewerken

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Europa Totaal
Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass.
2007/08 Lille OSC   Ligue 1 4 0 0 0 0 0 4 0 0
2008/09 30 4 2 5 2 2 35 6 4
2009/10 37 5 10 3 1 0 12 4 3 52 10 13
2010/11 38 7 11 7 5 1 9 0 2 54 12 14
2011/12 38 20 18 5 2 2 6 0 2 49 22 22
Club totaal 147 36 42 20 10 5 27 4 7 194 50 54
2012/13 Chelsea   Premier League 34 9 14 12 4 4 16 1 4 62 13 22
2013/14 35 14 11 4 0 1 10 3 0 49 17 12
2014/15 38 14 10 7 2 0 7 3 4 52 19 14
2015/16 31 4 4 4 2 3 8 0 1 43 6 8
2016/17 36 16 5 6 1 2 0 0 0 42 17 7
2017/18 34 12 4 9 2 5 8 3 4 51 17 13
2018/19 37 16 15 7 3 0 8 2 3 52 21 18
Club totaal 245 85 63 49 13 15 57 12 16 350 110 94
2019/20 Real Madrid   Primera División 16 1 6 0 0 0 6 0 1 22 1 7
2020/21 14 3 1 2 0 0 5 1 0 21 5 1
2021/22 13 0 1 2 1 1 2 0 0 17 1 2
Club totaal 43 4 8 4 1 1 13 1 1 60 6 10
TOTAAL 435 125 113 73 24 21 97 17 24 605 166 158

ErelijstBewerken

Competitie Aantal Jaren
  Lille OSC
Ligue 1
1x
2010/11
Coupe de France
1x
2010/11
  Chelsea
UEFA Europa League
2x
2012/13, 2018/19
Premier League
2x
2014/15, 2016/17
FA Cup
1x
2017/18
Football League Cup
1x
2014/15
  Real Madrid
UEFA Champions League
1x
2021/22
UEFA Super Cup
1x
2022
Primera División
2x
2019/20, 2021/22
Supercopa de España
2x
2019/20, 2021/22
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
  België
Wereldkampioenschap voetbal
1x
  2018
Individueel
Trofee Aantal Jaren
  Franse belofte van het Jaar
2x
2009, 2010
  Franse speler van het Jaar
2x
2011, 2012
  Ligue 1 elftal van het seizoen
3x
2010, 2011, 2012
  Ligue 1 speler van de maand
4x
Maart 2010, maart 2011, maart 2012, april 2012
  Étoile d'or France Football
1x
2011
  Trofeo Bravo
1x
2011
  PFA Team of the Year
4x
2013, 2014, 2015, 2017
  PFA Players' Player of the Year
1x
2015
  FWA Footballer of the Year
1x
2015
  PFA Young Player of the Year
1x
2014
  PFA Player of the Month
2x
Oktober 2016, september 2018
  Zilveren bal
1x
2018
  Sportman van het jaar
1x
2018[22]

SponsoringBewerken

In 2012 bereikte hij met het Amerikaanse sportbedrijf Nike een sponsorovereenkomst. Hij verscheen in een advertentie voor de nieuwe Nike Green Speed II in november 2012 naast Mario Götze, Theo Walcott, Raheem Sterling, Christian Eriksen en Stephan El Shaarawy. In februari 2014 werd hij het gezicht van de productlijn Nivea Men voor cosmeticaproducent Nivea.[23]

FamilieBewerken

Hazard heeft drie, eveneens voetballende, jongere broers, Thorgan, Kylian en Ethan. Ook zijn vader Thierry Hazard was vroeger profvoetballer.

Hazard trouwde in 2012 met zijn jeugdliefde Natacha Van Honacker, met wie hij sinds zijn veertiende samen is.[24] Samen hebben ze vier kinderen. De namen van de kinderen zijn Yanis, Léo, Samy en Santi. Zijn oudste zoon Yanis werd vernoemd naar Yannis Salibur, zijn beste vriend bij Lille OSC.[25]

Zie ookBewerken

Voorganger:
Hatem Ben Arfa
Belofte van het Jaar (Frankrijk)
2009 & 2010
Opvolger:
Mamadou Sakho
Voorganger:
Lisandro Lopez
Speler van het Jaar (Frankrijk)
2011 & 2012
Opvolger:
Zlatan Ibrahimović
Voorganger:
Luis Suárez
PFA Players' Player of the Year
2015
Opvolger:
Riyad Mahrez
Voorganger:
Luis Suárez
FWA Footballer of the Year
2015
Opvolger:
Jamie Vardy
Zie de categorie Eden Hazard van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.