Thibaut Courtois

Belgisch doelman (1992-)

Thibaut Nicolas Marc Courtois (Bree, 11 mei 1992) is een Belgische voetballer dienstdoend als doelman. Hij tekende in augustus 2018 een contract tot medio 2024 bij Real Madrid, dat circa €35.000.000,- voor hem betaalde aan Chelsea. Courtois debuteerde in november 2011 in het Belgisch voetbalelftal.

Thibaut Courtois
Courtois bij het WK 2018
Persoonlijke informatie
Volledige naam Thibaut Nicolas Marc Courtois
Bijnaam "El Muro" ("de muur")
Tintin (Kuifje)
Tarantula (Vogelspin)
Tortuga (Schildpad)[1]
Geboortedatum 11 mei 1992
Geboorteplaats Bree, Vlag van België België
Lengte 200 cm
Been Links
Positie Doelman
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Spanje Real Madrid
Rugnummer 1
Contract tot 30 juni 2026
Jeugd
1997–1999
1999–2009
Vlag van België Bilzen VV
Vlag van België KRC Genk
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2009–2011
2011–2018
2011–2014
2018–
Vlag van België KRC Genk
Vlag van Engeland Chelsea
Vlag van Spanje Atlético Madrid
Vlag van Spanje Real Madrid
41(0)
126(0)
111(0)
127(0)
Interlands **
2009–2010
2011–
Vlag van België België -18
Vlag van België België
4(0)
94(0)

* Bijgewerkt op 16 januari 2022
** Bijgewerkt op 16 januari 2022
Portaal  Portaalicoon   Voetbal
Presentatie van Courtois bij Real Madrid

CarrièreBewerken

 
Courtois bij de jeugd van KRC Genk.

KRC GenkBewerken

Tijdens het seizoen 2008/09 begon Courtois bij de beloften van KRC Genk. Hij was op dat ogenblik de zesde doelman van het eerste elftal, maar in geen tijd schoof hij enkele plaatsen op. In januari vertrokken doelmannen Logan Bailly en Sinan Bolat bij KRC Genk, waarna Davino Verhulst de nieuwe nummer 1 werd, met Sem Franssen als zijn doublure. Toen Verhulst vervolgens een schorsing opliep en reservedoelman Sem Franssen geblesseerd raakte en Koen Casteels net uit kwetsuur terugkwam, mocht Courtois op 17 april 2009 zijn debuut maken in Eerste Klasse. Courtois was op dat ogenblik 16 jaar en had zelfs nog nooit op de bank gezeten.[2]

Een seizoen later trok KRC Genk de Hongaarse doelman László Köteles aan. Courtois zakte opnieuw een plaats in de pikorde en kwam tijdens het seizoen 2009/10 niet aan spelen toe. In de zomer van 2010 greep hij tijdens de voorbereiding volop zijn kans. Verhulst was opnieuw geblesseerd en László Köteles was niet speelgerechtigd, waardoor Courtois opnieuw onder de lat terechtkwam. Zijn tweede wedstrijd voor KRC Genk was meteen ook zijn Europese vuurdoop. Het ging om de wedstrijd tegen het Finse Inter Turku in de derde voorronde van de Europa League.

Vanaf dan verliet Courtois het Genkse doel niet meer. De 18-jarige keeper werd de nieuwe nummer 1 van KRC Genk en oogstte meteen veel lof. Courtois hield zijn team meermaals recht en had een grote verdienste in het behalen van de landstitel in 2011. In Play-off I pakte hij tijdens de slotminuten van de beslissende wedstrijd tegen Standard Luik uit met drie opmerkelijke reddingen.[3] Standard bleef zo steken op 1-1, waardoor KRC Genk kampioen werd. Zijn prestaties leverden hem wat later de trofee voor Keeper van het Jaar op en de interesse van Europese topclubs als Manchester United, Chelsea FC, Tottenham Hotspur en Schalke 04. Uiteindelijk zou hij voor 9 miljoen euro vertrekken naar Chelsea FC. Door deze transfer zou het voor hem moeilijk worden om mee te dingen naar de Gouden Schoen. Hij kon enkel punten krijgen voor de periode januari-mei 2011. Desondanks werd hij toch nog derde, op 37 punten van winnaar Matías Suárez.

ChelseaBewerken

Op 16 juli 2011 zette Courtois zijn handtekening onder een contract van vijf seizoenen bij Chelsea. De Engelse club betaalde een transfersom van negen miljoen euro aan KRC Genk, dat de speler vervolgens een jaar wilde huren van Chelsea. Courtois werd niettemin aan Atlético Madrid uitgeleend.[4] De transfer van Courtois was op dat moment de duurste transfer in de geschiedenis van KRC Genk. Een jaar later werd Christian Benteke voor nog een miljoen meer verkocht aan Aston Villa.

Verhuur aan Atlético MadridBewerken

Courtois werd na zijn transfer naar Chelsea meteen verhuurd aan Atlético Madrid. Hij moest er de naar Manchester United vertrokken David de Gea opvolgen. De doelman werd bij Atlético op 26 juli 2011 voorgesteld aan de pers. Tot verwondering van de pers vertelde de nieuweling dat de toenmalige doelman van aartsrivaal Real Madrid, Iker Casillas, zijn grote voorbeeld was. Op 25 augustus 2011 maakte hij zijn officiële debuut voor de Spaanse club. Hij startte toen in de basis in een wedstrijd in de Europa League tegen Vitória Guimarães. Courtois werd onder trainer Gregorio Manzano meteen een titularis. Hij kreeg de voorkeur boven de Spaanse jeugdinternational Sergio Asenjo.

Op 26 november 2011 startte Courtois in de basis tegen Real Madrid. Atlético kwam 0-1 voor, maar Courtois haalde na 20 minuten de doorgebroken Karim Benzema neer en kreeg een rode kaart, waarna Real vanaf de stip gelijkmaakte. Atlético verloor met 4-1. Op 9 mei 2012 pakte hij als 26e, en op een na jongste, Belg ooit de UEFA Europa League (enkel zijn ex-coach Frank Vercauteren was jonger).[5] In het Arena Națională in Boekarest werd het 3-0 tegen Athletic Bilbao. Courtois was de eerste doelman die de nul kon houden tegen de Basken in deze editie. Enkele maanden later versloeg Courtois met Atlético zijn werkgever Chelsea in een duel om de UEFA Super Cup. De Spanjaarden wonnen met 1-4.

In zijn tweede seizoen was Courtois weer succesvol. Ondanks het feit dat hij geen enkele Europese wedstrijd speelde, behalve die van de Europese Supercup, bewees hij zijn kunnen in de Spaanse beker en competitie. Atlético won de Copa Del Rey van stadsrivaal Real Madrid met 1-2.[6] In de nationale competitie werden ze derde, op 24 punten van kampioen FC Barcelona. Het was het beste resultaat van de club sinds de landstitel in 1996. Tevens werd Courtois beloond met de Trofeo Zamora, een prijs voor de minst gepasseerde doelman van het seizoen. Hij is niet alleen de jongste maar ook de eerste Belg die de trofee wist te winnen. Daarvoor waren er alleen Spanjaarden, Argentijnen en één Kameroener die laureaat werden.[7] Courtois werd nadien door de Marca-lezers verkozen tot beste doelman van het jaar. Hij stond ook samen met zijn ploeggenoot Radamel Falcao in de ploeg van het jaar. Hij heeft de voorbije seizoenen interesse van FC Barcelona opgewekt[8]

Op 8 juni 2013 maakte Courtois bekend dat hij nog een jaar in Madrid zou blijven. Dit zou in overleg gebeurd zijn met José Mourinho, de nieuwe coach van Chelsea.[9] Op 2 december 2013 werd hij in Spanje verkozen tot beste doelman. Hij ging in het referendum collega's Víctor Valdés en Willy Caballero vooraf.

Op 17 mei 2014 werd Courtois met Atlético Madrid Spaans landskampioen. Op de laatste speeldag speelde hij met zijn ploeg 1-1 gelijk uit bij titelconcurrent Barcelona. Dat was genoeg om een voorsprong van drie punten op de ranglijst over de eindstreep te trekken. Ook haalde Courtois met zijn ploeg dat seizoen de finale van de UEFA Champions League, waarin hij van de eerste tot en met de laatste minuut speelde. Tegen stadsgenoot Real Madrid werd het 1-1 in de reguliere speeltijd. In de verlenging ging de toernooiwinst naar Real, dat daarin nog drie keer scoorde.

Nadien keerde Courtois terug naar Chelsea waarmee hij in 2015 en 2017 kampioen van Engeland werd. Ook won hij er de League Cup in 2015 en de FA Cup in 2018.

Real MadridBewerken

In de zomer van 2018 vertrok Courtois naar Real Madrid waarmee hij het Spaans kampioenschap won in 2020. In 2021 verlengde hij er zijn lopend contract van 2024 tot 2026.[10]

ControverseBewerken

Courtois kwam in april 2013 in het oog van een storm terecht toen een tijdschrift ermee uitpakte dat hij in Spanje iets gehad zou hebben met de toenmalige vriendin van Kevin De Bruyne, Caroline Lijnen. De Bruyne sprak niet over de zaak, maar liet op sociaalnetwerksites wel een paar keer zijn ongenoegen blijken. Het ging zelfs zover dat bondscoach Marc Wilmots moest onderhandelen om beiden nog samen in de nationale ploeg te houden, wat hem uiteindelijk lukte.[11]

In februari 2014 veroorzaakte hij wederom opschudding binnen de nationale ploeg. Hij vond dat zijn concurrent Simon Mignolet geen respect toonde en dat hij er maar mee moest leren leven dat Courtois eerste keus was. Ook hier moest Marc Wilmots tussenkomen.[12]

Courtois was heel kritisch op de tactiek van Wilmots na de uitschakeling op het EK 2016. Wanneer dit twee jaar later bij een tv-interview met ex-bondscoach Wilmots ter sprake kwam, uitte hij zijn vermoedens dat Thierry Courtois, de vader van doelman Thibaut Courtois, de bron was van meerdere lekken naar de media. Zo zou hij ploegopstellingen hebben doorgegeven. Een dag later dienden Thibaut en zijn vader een klacht in voor laster en eerroof.[13]

ClubstatistiekenBewerken

 
Courtois tijdens Real Madrid - Atlético Madrid op 28 September 2013
Seizoen Club Competitie Competitie Beker Europa Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2008/09 KRC Genk   Eerste klasse 1 0 0 0 0 0 1 0
2009/10 0 0 0 0 0 0 0 0
2010/11 40 0 1 0 3 0 44 0
Club Totaal 41 0 1 0 3 0 45 0
2011/12 Chelsea   Premier League 0 0 0 0 0 0 0 0
Club Totaal 0 0 0 0 0 0 0 0
2011/12 Atlético Madrid   Primera División 37 0 0 0 15 0 52 0
2012/13 37 0 8 0 1 0 46 0
2013/14 37 0 7 0 12 0 56 0
Club Totaal 111 0 15 0 28 0 154 0
2014/15 Chelsea   Premier League 32 0 2 0 5 0 39 0
2015/16 23 0 4 0 3 0 30 0
2016/17 36 0 3 0 37 0
2017/18 35 0 3 0 8 0 48 0
Club Totaal 126 0 12 0 16 0 154 0
2018/19 Real Madrid   Primera Division 27 0 1 0 5 0 35 0
2019/20 34 0 2 0 7 0 43 0
2020/21 38 0 1 0 10 0 49 0
2021/22 21 0 2 0 6 0 29 0
Club Totaal 120 0 6 0 28 0 162 0
Totaal 397 0 34 0 75 0 606 0

InterlandcarrièreBewerken

In maart 2011 werd Courtois voor de eerste maal opgeroepen voor de Rode Duivels. Bondscoach Georges Leekens selecteerde hem als vervanger voor de geblesseerde Silvio Proto. Op 15 november 2011 maakte hij zijn debuut voor de nationale ploeg. Hij speelde mee in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Frankrijk. Courtois hield zijn netten schoon, de wedstrijd eindigde op 0-0. Hij is de jongste keeper ooit bij de Rode Duivels.[14] Tijdens de kwalificatiewedstrijden voor Euro 2012 opteerde Georges Leekens voor Simon Mignolet als nummer één. Toen Marc Wilmots bondscoach werd, werd Courtois de nieuwe nummer één. Hij keepte alle WK-kwalificatiewedstrijden op weg naar Brazilië. In acht kwalificatiewedstrijden slikte Courtois vier doelpunten.

Courtois werd op 13 mei 2014 geselecteerd als doelman nummer 1 voor het WK in Brazilië. De nationale ploeg speelde ter voorbereiding van dit WK drie vriendschappelijke interlands. Courtois stond twee keer tussen de palen, namelijk tegen Zweden en Tunesië. Hij hield hier telkens de nul. In de andere vriendschappelijke interland tegen Luxemburg werd Sammy Bossut (SV Zulte Waregem) opgesteld, omdat Thibaut Courtois nog niet bij de selectie was aangesloten (hij speelde de week voordien de Champions League-finale) en Simon Mignolet (Liverpool FC) een blessure had opgelopen op training. Omdat de bondscoach één keer te veel wisselde, wordt de oefeninterland tegen Luxemburg niet door FIFA erkend.

In 2016 stond hij alle wedstrijden in doel bij de Belgen op het EK in Frankrijk. Hij sloot het tornooi af met drie clean sheets. Na de uitschakeling in de kwartfinale tegen Wales uitte Courtois achteraf openlijk kritiek op de aanpak van coach Wilmots.[15]

Ook het wereldkampioenschap van 2018 in Rusland, ditmaal onder bondscoach Martinez, was hij de eerste keuze. Hij speelde een quasi foutloos tornooi en pakte uit met heel wat wereldsaves. Helaas kon ook hij een nederlaag in de halve finale tegen Frankrijk niet vermijden. Hij pakte uiteindelijk brons met België en won de trofee voor de beste doelman van het toernooi.

InterlandsBewerken

Interlands van Thibaut Courtois voor   België
Nr. Datum Wedstrijd Uitslag Soort wedstrijd Goals
Als speler bij   Atlético Madrid
1. 15 november 2011   FrankrijkBelgië   0 – 0 Vriendschappelijk -
2. 25 mei 2012   BelgiëMontenegro   2 – 2 Vriendschappelijk -
3. 15 augustus 2012   BelgiëNederland   4 – 2 Vriendschappelijk -
4. 7 september 2012   WalesBelgië   0 – 2 Kwalificatie WK 2014 -
5. 11 september 2012   BelgiëKroatië   1 – 1 Kwalificatie WK 2014 -
6. 12 oktober 2012   ServiëBelgië   0 – 3 Kwalificatie WK 2014 -
7. 16 oktober 2012   BelgiëSchotland   2 – 0 Kwalificatie WK 2014 -
8. 22 maart 2013   MacedoniëBelgië   0 – 2 Kwalificatie WK 2014 -
9. 26 maart 2013   BelgiëMacedonië   1 – 0 Kwalificatie WK 2014 -
10. 7 juni 2013   BelgiëServië   2 – 1 Kwalificatie WK 2014 -
11. 14 augustus 2013   BelgiëFrankrijk   0 – 0 Vriendschappelijk -
12. 6 september 2013   SchotlandBelgië   0 – 2 Kwalificatie WK 2014 -
13. 11 oktober 2013   KroatiëBelgië   1 – 2 Kwalificatie WK 2014 -
14. 15 oktober 2013   BelgiëWales   1 – 1 Kwalificatie WK 2014 -
15. 5 maart 2014   BelgiëIvoorkust   2 – 2 Vriendschappelijk -
16. 1 juni 2014   ZwedenBelgië   0 – 2 Vriendschappelijk -
17. 7 juni 2014   BelgiëTunesië   1 – 0 Vriendschappelijk -
18. 17 juni 2014   AlgerijeBelgië   1 – 2 WK 2014 -
19. 22 juni 2014   BelgiëRusland   1 – 0 WK 2014 -
20. 26 juni 2014   Zuid-KoreaBelgië   0 – 1 WK 2014 -
Als speler bij   Chelsea FC
21. 1 juli 2014   Verenigde StatenBelgië   1 – 2 WK 2014 -
22. 5 juli 2014   ArgentiniëBelgië   1 – 0 WK 2014 -
23. 4 september 2014   BelgiëAustralië   2 – 0 Vriendschappelijk -
24. 10 oktober 2014   BelgiëAndorra   6 – 0 Kwalificatie EK 2016 -
25. 13 oktober 2014   Bosnië en HerzegovinaBelgië   1 – 1 Kwalificatie EK 2016 -
26. 12 november 2014   BelgiëIJsland   3 – 1 Vriendschappelijk -
27. 16 november 2014   BelgiëWales   0 – 0 Kwalificatie EK 2016 -
28. 28 maart 2015   BelgiëCyprus   5 – 0 Kwalificatie EK 2016 -
29. 31 maart 2015   IsraëlBelgië   0 – 1 Kwalificatie EK 2016 -
30. 7 juni 2015   Frankrijk - België   3 - 4 Vriendschappelijk -
31. 12 juni 2015   Wales - België   1 - 0 Kwalificatie EK 2016 -
32. 3 september 2015   België - Bosnië en Herzegovina   3 - 1 Kwalificatie EK 2016 -
33. 6 september 2015   Cyprus - België   0 - 1 Kwalificatie EK 2016 -
34. 29 maart 2016   Portugal - België   2 - 1 Vriendschappelijk -
35. 28 mei 2016   Zwitserland - België   1 - 2 Vriendschappelijk -
36. 1 juni 2016   België - Finland   1 - 1 Vriendschappelijk -
37. 5 juni 2016   België - Noorwegen   3 - 2 Vriendschappelijk -
38. 13 juni 2016   België - Italië   0 - 2 EK 2016 -
39. 18 juni 2016   België - Ierland   3 - 0 EK 2016 -
40. 22 juni 2016   Zweden - België   0 - 1 EK 2016 -
41. 26 juni 2016   Hongarije - België   0 - 4 EK 2016 -
42. 1 juli 2016   Wales - België   3 - 1 EK 2016 -
43. 1 september 2016   België - Spanje   0 - 2 Vriendschappelijk -
44. 6 september 2016   Cyprus - België   0 - 3 Kwalificatie WK 2018 -
45. 7 oktober 2016   België - Bosnië en Herzegovina   4 - 0 Kwalificatie WK 2018 -
46. 10 oktober 2016   GibraltarBelgië   0 – 6 Kwalificatie WK 2018 -
47. 13 november 2016   BelgiëEstland   8 – 1 Kwalificatie WK 2018 -
48. 25 maart 2017   BelgiëGriekenland   1 – 1 Kwalificatie WK 2018 -
49. 5 juni 2017   BelgiëTsjechië   2 – 1 Vriendschappelijk -
50. 9 juni 2017 Estland  België   0 – 2 Kwalificatie WK 2018 -
51. 31 augustus 2017   BelgiëGibraltar   9 – 0 Kwalificatie WK 2018 -
52. 3 september 2017   GriekenlandBelgië   1 – 2 Kwalificatie WK 2018 -
53. 7 oktober 2017   Bosnië en HerzegovinaBelgië   3 – 4 Kwalificatie WK 2018 -
54. 10 oktober 2017   BelgiëCyprus   4 – 0 Kwalificatie WK 2018 -
55. 10 november 2017   BelgiëMexico   3 – 3 Vriendschappelijk -
56. 2 juni 2018   BelgiëPortugal   0 – 0 Vriendschappelijk -
57. 6 juni 2018   BelgiëEgypte   3 – 0 Vriendschappelijk -
58. 11 juni 2018   BelgiëCosta Rica   4 – 1 Vriendschappelijk -
59. 18 juni 2018   BelgiëPanama   3 – 0 WK 2018 groepsfase -
60. 23 juni 2018   BelgiëTunesië   5 – 2 WK 2018 groepsfase -
61.   28 juni 2018   EngelandBelgië   0 – 1 WK 2018 groepsfase -
62. 2 juli 2018   BelgiëJapan   3 – 2 WK 2018 achtste finale -
63. 6 juli 2018   BraziliëBelgië   1 – 2 WK 2018 kwartfinale -
64. 10 juli 2018   FrankrijkBelgië   1 – 0 WK 2018 halve finale -
65. 14 juli 2018   BelgiëEngeland   2 – 0 WK 2018 troostfinale -
Als speler bij   Real Madrid
66. 7 september 2018   SchotlandBelgië   0 – 4 Vriendschappelijk -
67. 11 september 2018   IJslandBelgië   0 – 3 UEFA Nations League 2018/19 -
68. 12 oktober 2018   BelgiëZwitserland   2 – 1 UEFA Nations League 2018/19 -
69. 15 november 2018   BelgiëIJsland   2 – 0 UEFA Nations League 2018/19 -
70. 12 oktober 2018   ZwitserlandBelgië   5 – 2 UEFA Nations League 2018/19 -
71. 21 maart 2019   BelgiëRusland   3 – 1 Kwalificatie EK2020 -
72. 24 maart 2019   CyprusBelgië   0 – 2 Kwalificatie EK 2020 -
73. 8 juni 2019   BelgiëKazachstan   3 – 0 Kwalificatie EK 2020 -
74. 11 juni 2019   BelgiëSchotland   3 – 0 Kwalificatie EK 2020 -
75. 6 september 2019   San MarinoBelgië   0 – 4 Kwalificatie EK 2020 -
76. 9 september 2019   SchotlandBelgië   0 – 4 Kwalificatie EK 2020 -
77. 10 oktober 2019   BelgiëSan Marino   9 – 0 Kwalificatie EK 2020 -
78. 13 oktober 2019   KazachstanBelgië   0 – 2 Kwalificatie EK 2020 -
79. 16 november 2019   RuslandBelgië   1 – 4 Kwalificatie EK 2020 -
80. 15 november 2020   BelgiëEngeland   2 – 0 UEFA Nations League 2020/21 -
81. 18 november 2020   BelgiëDenemarken   4 – 2 UEFA Nations League 2020/21 -
82. 24 maart 2021   BelgiëWales   3 – 1 Kwalificatie WK 2022 -
83. 27 maart 2021   TsjechiëBelgië   1 – 1 Kwalificatie WK 2022 -
84. 6 juni 2021   BelgiëKroatië   1 – 0 Vriendschappelijk -
85. 12 juni 2021   België - Rusland   3 – 0 EK 2020 groepsfase -
86. 17 juni 2021   Denemarken - België   1 – 2 EK 2020 groepsfase -
87. 21 juni 2021   Finland - België   0 – 2 EK 2020 groepsfase -
88. 27 juni 2021   België - Portugal   1 – 0 EK 2020 achtste finale -
89. 2 juli 2021   België - Italië   1 – 2 EK 2020 kwartfinale -
90. 2 september 2021   Estland - België   2 – 5 Kwalificatie WK 2022 -
91. 5 september 2021   België  Tsjechië 3 – 0 Kwalificatie WK 2022 -
92. 7 oktober 2021   BelgiëFrankrijk   2 – 3 UEFA Nations League 2020/21 halve finale -
93. 10 oktober 2021   ItaliëBelgië   2 – 1 UEFA Nations League 2020/21 troostfinale -
94. 13 november 2021   België - Estland   3 – 1 Kwalificatie WK 2022 -
Totaal 0
Bijgewerkt t/m 13 november 2021.[16][17]

ErelijstBewerken

 
Courtois tegenover Álvaro Morata van Real Madrid.
Competitie Aantal Jaren
  KRC Genk
Eerste klasse 1x 2010/11
Beker van België 1x 2008/09
  Atlético Madrid
UEFA Europa League 1x 2011/12
UEFA Super Cup 1x 2012
Primera División 1x 2013/14
Copa del Rey 1x 2012/13
  Chelsea
Premier League 2x 2014/15, 2016/17
FA Cup 1x 2017/18
EFL Cup 1x 2014/15
  Real Madrid
FIFA Club World Cup 1x 2018
Primera División 2x 2019/20, 2021/22
Supercopa de España 2x 2019/20, 2021/22
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
  België
FIFA WK 1x   2018
Individueel
Belgisch doelman van het jaar 1x 2011
Spaans doelman van het jaar 1x 2013
Trofeo Zamora 3x 2013, 2014, 2020
Beste Belgische voetballer in het Buitenland 2x 2013, 2014
Belgisch Sportman van het jaar 1x 2014
Golden Glove 1x 2018
Wereldkeeper van het jaar 1x 2018
The Best FIFA Men's Goalkeeper 1x 2018

RecordsBewerken

Atlético MadridBewerken

  • 2012-2013: Hij is de doelman die het langst zijn netten schoon hield voor Atlético in eigen huis (819 minuten).
  • 2012-2013: Hij is de doelman die het langst zijn netten schoon hield voor Atlético buitenhuis (680 minuten).
  • 2012-2013: Hij is de keeper die de meeste 'clean sheets' in de Primera División heeft gerealiseerd, namelijk 20.

TriviaBewerken

  • Courtois is de zoon van de Vlaamse Gitte Lambrechts en Waalse Thierry Courtois, een voormalig professioneel volleybalspeler die einde jaren 80-begin jaren 90 in de Belgische Eredivisie uitkwam voor Zonhoven, Genk-Opglabbeek VC, Bilzen. Ook zijn moeder speelde volleybal op het hoogste niveau. Zijn zus, Valérie Courtois, is Belgisch international bij de nationale vrouwenvolleybalploeg. Broer Gaétan speelt eveneens volleybal.
  • Een variant op planking, een internetrage, was Thibauting. Hierbij is het de bedoeling dat een redding van Courtois al liggend wordt nagedaan. Het Thibauting-idee komt van een Colombiaanse Atletico-fan, Martin Rosenow, die in Miami woont.[18]
  • Courtois is samen met Borja Iglesias hoofdaandeelhouder van het e-sportsbedrijf DUX Gaming. In juni 2020 kochten ze samen de Spaanse derdeklasser CF Internacional de Madrid op.[19] In maart 2021 voegden ze ook vrouwenvoetbalploeg EMF Logroño, die uitkomt in de Primera División Femenina, toe aan hun portefeuille.[20]
  • Thibaut Courtois heeft geen familiale link met Imke Courtois.[21]

Zie ookBewerken

KRC Genk (mannen) – Belgisch landskampioen voetbal 2010–2011
Doelmannen: 25 Casteels · 26 Köteles · 28 Courtois · 32 Lentz
Verdedigers: 2 Daeseleire · 4 Joneleit · 5 Matoukou · 11 Vanden Borre · 16 Anele · 17 Mavinga · 20 Nadson · 24 Durwael · 33 Pudil
Middenvelders: 6 Hubert   · 7 Camus · 8 Tőzsér · 14 De Bruyne · 19 Buffel · 21 Ndabashinze · 22 Aquino · 39 Limbombe
Aanvallers: 9 Vossen   · 18 Barda · 27 Kennedy · 31 Ogunjimi
Coach: Vercauteren
Voorganger:
Simon Mignolet
Keeper van het Jaar (België)
2011
Opvolger:
Silvio Proto
Voorganger:
Iker Casillas
Keeper van het Jaar (Spanje)
2013
Opvolger:
Keylor Navas
  Zie de categorie Thibaut Courtois van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.