Everton FC

voetbalclub uit Verenigd Koninkrijk

Everton is een Engelse voetbalclub, die in 1878 werd opgericht door leden van de St. Domingo School uit Liverpool, die de club dezelfde naam gaven. Men ging spelen op een veldje in Stanley Park. In 1879 werd de naam veranderd in de huidige naam: Everton Football Club. Van alle Engelse voetbalclubs heeft Everton FC het vaakst op het hoogste niveau gespeeld, 110/114 keer.

Everton
Everton FC
Naam Everton Football Club
Bijnaam The Toffees
The Blues
Opgericht 1878
Plaats Liverpool, Engeland
Stadion Goodison Park
Capaciteit 39.414
Voorzitter Vlag van Engeland Bill Kenwright
Eigenaar Vlag van Engeland Farhad Moshiri
Algemeen directeur Vlag van Engeland Denise Barrett
Technisch directeur Vlag van Nederland Marcel Brands
Trainer Vlag van Spanje Rafael Benítez
(Hoofd)sponsor Vlag van Engeland Cazoo
Kledingmerk Vlag van Denemarken Hummel
Competitie Vlag van Engeland Premier League
Website Evertonfc.com
Thuis
Uit
Alternatief
Geldig voor 2021/22
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

GeschiedenisBewerken

In 1878 speelde de jonge club ook haar eerste wedstrijd, die met 6-0 werd gewonnen. In 1883 verhuisde de club naar een veldje aan Priory Road maar niet lang daarna verhuisde de club naar Anfield Road. Daar begonnen de successen voor Everton. In 1888 was het een van de 'Founding Members' van de Football League en in 1891 werden ze voor de eerste keer kampioen. Een jaar later vertrok de club echter van Anfield Road na een ruzie met de eigenaar van het veld (die dat jaar een nieuwe club oprichtte: Liverpool). Everton vertrok naar Goodison Park, waar ze nog steeds zit.

Tussen 1925 en 1938 speelde Dixie Dean bij Everton. In 431 wedstrijden voor de club scoorde hij 377 doelpunten. In maart 1980 stierf Dixie Dean op de tribune van Goodison Park tijdens de Merseyside-derby tussen Liverpool en Everton.

Midden jaren tachtig was Everton een van de grootmachten van het Engelse voetbal. Onder leiding van trainer-coach Howard Kendall werd twee keer het kampioenschap behaald (1985 en 1987) en de FA Cup gewonnen (1984). In 1985 werd de Europacup II gewonnen, door in De Kuip Rapid Wien met 3-1 te verslaan. De jaren tachtig waren de tijden van onder anderen Gary Lineker, Neville Southall, Peter Reid, Graeme Sharp, Kevin Ratcliffe en Trevor Steven.

In 1995 won Everton voor de vijfde keer de FA Cup. De ploeg van trainer-coach Joe Royle versloeg in de finale Manchester United met 1-0. Paul Rideout scoorde. De zege was opmerkelijk, want Everton vocht driekwart van het seizoen tegen degradatie. Een winnend doelpunt van Graham Stuart op de slotspeeldag tegen Wimbledon (3–2) behoedde de club voor degradatie. Trainer Mike Walker moest wegens de slechte prestaties in november vertrekken. Met diens vervanger Royle won Everton aan het begin van het seizoen 1995/96 ook de Engelse Supercup dankzij een 1-0 overwinning op landskampioen Blackburn Rovers. Het enige doelpunt kwam op naam van Vinny Samways.

Aan het begin van seizoen 2008/09 trok Everton vlak voor het verstrijken van de transferdeadline Marouane Fellaini aan voor recordbedrag. De op dat moment 20-jarige Belgisch international kwam voor 18,5 miljoen euro over van Standard Luik. Nooit eerder legde Everton een dergelijk hoog bedrag voor een speler neer. Fellaini, die bovendien de duurste Belg ooit is, tekende in Liverpool een contract voor vijf seizoenen[1].

Het seizoen 2012/13 was het elfde en laatste seizoen onder leiding van de Schotse coach David Moyes, die afzwaaide met de zesde plaats in de eindrangschikking. Eind mei had de clubleiding excuses aangeboden aan de aanhang voor het aanpassen van het clublogo. De fans reageerden furieus toen het nieuwe beeldmerk werd gepresenteerd. Daarin was de befaamde Prince Rupert's Tower gemoderniseerd en de Latijnse slogan Nil Satis Nisi Optimum (Alleen het beste is goed genoeg) verwijderd. Het leidde tot een petitie die door meer dan 22.500 mensen werd ondertekend. "Onze welgemeende excuses", reageerde Everton op de eigen website naar de supporters. "Het is duidelijk dat jullie betrokken wilden worden in onze plannen." De club besloot na te gaan of het logo voor het seizoen 2014/15 opnieuw kan worden veranderd. Voor het seizoen 2013/14 was dat niet meer mogelijk.[2]

In de zomer van 2013 trok Everton een nieuwe trainer aan in de persoon van Roberto Martínez. De Spaanse coach kwam over van Wigan Athletic en tekende een vierjarig contract bij de tweede club uit Liverpool[3] Martinez was op Goodison Park de opvolger van Moyes, die bij Manchester United op zijn beurt weer de opvolger is van zijn legendarische landgenoot Alex Ferguson. Met Wigan won met Martinez de FA Cup in het seizoen 2012/13, maar degradeerde de club wel uit de Premier League. Hij was de eerste trainer bij Everton die niet afkomstig was uit het Verenigd Koninkrijk of Ierland. In zijn eerste seizoen leidde Martinez de ploeg naar de vijfde plaats in de Premier League.

Op 30 juli 2014 noteerde Everton een nieuw record, toen de club Romelu Lukaku verloste van diens uitzichtloze situatie bij Chelsea. De Belgische aanvaller stapte definitief over naar Everton, dat hem in het seizoen 2013/14 al huurde van Chelsea. De ploeg uit Liverpool betaalde een recordbedrag van 35 miljoen euro voor de 'Rode Duivel', die een contract voor vijf jaar ondertekende[4].

Op 14 juni 2016 maakte de clubleiding bekend dat Ronald Koeman voor drie jaar had getekend als trainer-coach bij Everton. De club uit Liverpool betaalde een afkoopsom van ongeveer 6,4 miljoen euro aan Southampton[5]. Ook assistent-trainer en broer Erwin Koeman en fitnesstrainer Jan Kluitenberg maakten de overstap naar Goodison Park. Koeman volgde de ontslagen Spaanse trainer Roberto Martínez op. Hij moest vertrekken vanwege teleurstellende resultaten. De club uit Liverpool eindigde onder leiding van Martínez in het seizoen 2015/16 op de elfde plaats in de Premier League. Onder Koeman kende de club een bliksemstart in het seizoen 2016/17: na het 1-1 gelijkspel tegen Tottenham Hotspur in de openingsronde werden de vijf volgende wedstrijden gewonnen, waaronder het League Cup-duel tegen Yeovil Town[6].

Koeman leidde de club in zijn eerste seizoen naar de verdienstelijke zevende plaats in de Premier League. Maar in zijn tweede jaar bij The Toffees kreeg hij de ploeg niet aan de praat, ondanks de terugkeer van de verloren zoon Wayne Rooney. Hij keerde in juli na dertien jaar Manchester United terug bij de tweede club van Liverpool, waar hij in zijn jonge jaren speelde. Het transferbedrag werd niet bekendgemaakt. Rooney debuteerde in 2002 voor The Toffees en was toen de op een na jongste speler uit de clubgeschiedenis.

Op 22 oktober 2017, een dag na de 5-2 nederlaag op eigen veld tegen Arsenal, nam de club per direct afscheid van Koeman[7]. Everton stond op dat moment op de achttiende plaats in de competitie en behaalde in de groepsfase van de UEFA Europa League pas één punt.

Het grote probleem voor Koeman was het vertrek van Lukaku, de Belgische aanvalsleider die in de zomer voor 85 miljoen euro werd verkocht aan het Manchester United van trainer José Mourinho. Het vertrek van de topscorer kon niet worden opgevangen. De Nederlandse trainer-coach spendeerde een slordige 140 miljoen pond (bijna 160 miljoen euro) aan nieuwe spelers. Zo kwam Davy Klaassen (27 miljoen euro) over van AFC Ajax en werd Gylfi Sigurdsson voor 50 miljoen euro, een recordbedrag voor Everton, gekocht van Swansea City.

De clubleiding stelde oudgediende Sam Allardyce aan als opvolger van Koeman. Everton bleef in de eerste zes wedstrijden onder diens leiding ongeslagen en klom naar de negende plaats in de Premier League[8]. Toch zette de club hem aan het einde van het seizoen op straat.[9] Hij had nog een contract voor een jaar.

Toen Allardyce begon, stond Everton dertiende. De voormalig bondscoach van het Engelse nationale team leidde de club uit Liverpool uiteindelijk naar de achtste plaats in de Premier League, maar de fans hadden veel kritiek op zijn behoudende speelwijze. "Sam gaf ons afgelopen seizoen tijdens een moeilijke periode wat stabiliteit en daar zijn we hem dankbaar voor", zei bestuursvoorzitter Denise Barrett-Baxendale. "We hebben besloten dat we deze zomer, als onderdeel van ons meerjarenplan, een nieuwe manager zullen benoemen."

ErelijstBewerken

Competitie Aantal Jaren
Internationaal
Europacup II 1x 1984/85
Nationaal
Engels landskampioenschap 9x 1890/91, 1914/15, 1927/28, 1931/32, 1938/39, 1962/63, 1969/70, 1984/85, 1986/87
Football League Second Division 1x 1931
FA Cup 5x 1905/06, 1932/33, 1965/66, 1983/84, 1994/95
FA Community Shield 9x 1928, 1932, 1963, 1970, 1984, 1985, 1986, 1987, 1995

ClubcultuurBewerken

BijnaamBewerken

Everton heeft als bijnaam The Toffees. Deze naam komt van het winkeltje Mother Nobblet's. Deze winkel verkocht snoepgoed waaronder de Everton Mint, en de Toffees. Het winkeltje stond tegenover de 'lock-up', het torentje dat te zien is in het embleem. Na afloop van de wedstrijd plachten Evertonsupporters naar het winkeltje te gaan om Everton Mints en Toffees te halen. Ook werd het winkeltje gebruikt om af te spreken voor en na de wedstrijd. Omdat alle Evertonsupporters altijd naar dat winkeltje toe gingen, werd Everton ermee geassocieerd. Men noemde Everton daarom uiteindelijk The Toffees.

Eerste ElftalBewerken

SelectieBewerken

Nr. Naam Nationaliteit Contract Vorige club
Doelmannen
1 Jordan Pickford   Engeland 2024   Sunderland
31 João Virgínia   Portugal 2024
Asmir Begović   Bosnië en Herzegovina 2022   Bournemouth
Verdedigers
2 Jonjoe Kenny   Engeland 2022   Celtic
4 Mason Holgate   Engeland 2025   Barnsley
5 Michael Keane   Engeland 2025   Burnley
12 Lucas Digne   Frankrijk 2025   Barcelona
13 Yerry Mina   Colombia 2023   Barcelona
18 Niels Nkounkou   Frankrijk 2023   Olympique Marseille
22 Ben Godfrey   Engeland 2025   Norwich City
23 Séamus Coleman   Ierland 2022   Sligo Rovers
32 Jarrad Branthwaite   Engeland 2022   Carlisle United
Middenvelders
6 Allan   Brazilië 2023   Napoli
8 Fabian Delph   Engeland 2022   Manchester City
10 Gylfi Sigurðsson   IJsland 2022   Swansea City
16 Abdoulaye Doucouré   Frankrijk 2023   Watford
19 James   Colombia 2022   Real Madrid
21 André Gomes   Portugal 2024   Barcelona
25 Jean-Philippe Gbamin   Ivoorkust 2024   Mainz
26 Tom Davies   Engeland 2023
Beni Baningime   Engeland 2022
Aanvallers
7 Richarlison   Brazilië 2024   Watford
9 Dominic Calvert-Lewin   Engeland 2025   Sheffield United
14 Cenk Tosun   Turkije 2022   Besiktas
17 Alex Iwobi   Nigeria 2024   Arsenal
20 Bernard   Brazilië 2022   Shakhtar Donetsk
24 Anthony Gordon   Engeland 2025
27 Moise Kean   Italië 2024   Paris Saint-Germain
50 Ellis Simms   Engeland   Blackpool
Andros Townsend   Engeland 2023   Crystal Palace
Demarai Gray   Engeland 2024   Bayer Leverkusen

Laatste update: 21 juli 2021 12:25

# Reden
Speelt op huurbasis bij de club.

OverzichtslijstenBewerken

Eindklasseringen vanaf 1946/47Bewerken

  • 1947 10e
    First Division
  • 1948 14e
    First Division
  • 1949 18e
    First Division
  • 1950 18e
    First Division
  • 1951 22e
    First Division
  • 1952 7e
    Second Division
  • 1953 16e
    Second Division
  • 1954 2e
    Second Division
  • 1955 11e
    First Division
  • 1956 15e
    First Division
  • 1957 15e
    First Division
  • 1958 16e
    First Division
  • 1959 16e
    First Division
  • 1960 16e
    First Division
  • 1961 5e
    First Division
  • 1962 4e
    First Division
  • 1963 1e
    First Division
  • 1964 3e
    First Division
  • 1965 4e
    First Division
  • 1966 11e
    First Division
  • 1967 6e
    First Division
  • 1968 5e
    First Division
  • 1969 3e
    First Division
  • 1970 1e
    First Division
  • 1971 14e
    First Division
  • 1972 15e
    First Division
  • 1973 17e
    First Division
  • 1974 7e
    First Division
  • 1975 4e
    First Division
  • 1976 11e
    First Division
  • 1977 9e
    First Division
  • 1978 3e
    First Division
  • 1979 4e
    First Division
  • 1980 19e
    First Division
  • 1981 15e
    First Division
  • 1982 8e
    First Division
  • 1983 7e
    First Division
  • 1984 7e
    First Division
  • 1985 1e
    First Division
  • 1986 2e
    First Division
  • 1987 1e
    First Division
  • 1988 4e
    First Division
  • 1989 8e
    First Division
  • 1990 6e
    First Division
  • 1991 9e
    First Division
  • 1992 12e
    First Division
  • 1993 13e
    Premier League
  • 1994 17e
    Premier League
  • 1995 15e
    Premier League
  • 1996 6e
    Premier League
  • 1997 15e
    Premier League
  • 1998 17e
    Premier League
  • 1999 14e
    Premier League
  • 2000 13e
    Premier League
  • 2001 16e
    Premier League
  • 2002 15e
    Premier League
  • 2003 7e
    Premier League
  • 2004 17e
    Premier League
  • 2005 4e
    Premier League
  • 2006 11e
    Premier League
  • 2007 6e
    Premier League
  • 2008 5e
    Premier League
  • 2009 5e
    Premier League
  • 2010 8e
    Premier League
  • 2011 7e
    Premier League
  • 2012 7e
    Premier League
  • 2013 6e
    Premier League
  • 2014 5e
    Premier League
  • 2015 11e
    Premier League
  • 2016 11e
    Premier League
  • 2017 7e
    Premier League
  • 2018 8e
    Premier League
  • 2019 8e
    Premier League
  • 2020 12e
    Premier League
  • 2021 10e
    Premier League

In 1992 invoering van de Premier League en opheffing van de Fourth Division; in 2004 opheffing van de First, Second en Third Division.

SeizoensresultatenBewerken

Seizoen Clubs Divisie Duels Winst Gelijk Verlies Doelsaldo Punten Tsch
1992–1993 13 22 Premier League 42 15 8 19 53–55 53 20.445
1993–1994 17 22 Premier League 42 12 8 22 42–63 44 22.876
1994–1995 15 22 Premier League 42 11 17 14 44–51 50 31.291
1995–1996 6 20 Premier League 38 17 10 11 64–44 61 35.435
1996–1997 15 20 Premier League 38 10 12 16 44–57 42 36.186
1997–1998 17 20 Premier League 38 9 13 16 41–56 40 35.376
1998–1999 14 20 Premier League 38 11 10 17 42–47 43 36.202
1999–2000 13 20 Premier League 38 12 14 12 59–49 50 34.828
2000–2001 16 20 Premier League 38 11 9 18 45–59 42 34.135
2001–2002 15 20 Premier League 38 11 10 17 45–57 43 33.530
2002–2003 7 20 Premier League 38 17 8 13 48–49 59 38.481
2003–2004 17 20 Premier League 38 9 12 17 45–57 39 38.837
2004–2005 4 20 Premier League 38 18 7 13 45–46 61 36.834
2005–2006 11 20 Premier League 38 14 8 16 34–49 50 36.860
2006–2007 6 20 Premier League 38 15 13 10 52–36 58 36.739
2007–2008 5 20 Premier League 38 19 8 11 55–33 65 36.955
2008–2009 5 20 Premier League 38 17 12 9 55–37 63 35.710
2009–2010 8 20 Premier League 38 16 13 9 60–49 61 36.725
2010–2011 7 20 Premier League 38 13 15 10 51–45 54 36.039
2011–2012 7 20 Premier League 38 15 11 12 50–40 56 33.228
2012–2013 6 20 Premier League 38 16 15 7 55–40 63 36.356
2013–2014 5 20 Premier League 38 21 9 8 61–39 72 37.732
2014–2015 11 20 Premier League 38 12 11 15 48–50 47 38.406
2015–2016 11 20 Premier League 38 11 14 13 59–55 47 38.285
2016–2017 7 20 Premier League 38 17 10 11 62–44 61 39.310
2017–2018 8 20 Premier League 38 13 10 15 44–58 49 38.797
2018–2019 8 20 Premier League 38 15 9 14 54–46 54 31.030
2019–2020 12 20 Premier League 38 13 10 15 44–56 49 39.256
2020–2021 10 20 Premier League 38 17 8 13 47–48 59 --

Everton in EuropaBewerken

  Zie Lijst van Europese wedstrijden van Everton FC voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Everton speelt sinds 1962 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam. De editie die Everton FC heeft gewonnen is dik gedrukt:

2005/06
1963/64, 1970/71
2009/10, 2014/15, 2017/18
1966/67, 1984/85, 1995/96
1975/76, 1978/79, 1979/80, 2005/06, 2007/08, 2008/09
1962/63, 1964/65, 1965/66

Bekende (oud-)ToffeesBewerken

SpelersBewerken

  Zie Lijst van spelers van Everton FC voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

TrainersBewerken

  Zie Lijst van trainers van Everton FC voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Externe linkBewerken

  Zie de categorie Everton FC van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.