Oolde (havezate)

Rijksmonument op Ooldselaan 17

Oolde is een rijksbeschermde historische buitenplaats in de gelijknamige buurtschap Oolde bij Laren, gemeente Lochem, in de Nederlandse provincie Gelderland. Oolde is erkend als havezate.

Oolde
Oolde
Locatie Oolde, Nederland
Algemeen
Kasteeltype havezate
Bouwmateriaal baksteen-Bentheimer zandsteen
Eigenaar familie Croll - van Verschuer[1][2]
Huidige functie woonhuis
Gebouwd in 1663
Gebouwd door Goossens van Keppel
Monumentnummer 513111

Geschiedenis

bewerken

Het eerste huis werd rond 1545 gebouwd door Derck van Oolde. Omdat er reeds een middeleeuws huis Oolde bestond, kreeg zijn nieuwe kasteel aanvankelijk de naam Nijenhuis. In 1653 werd Goossens van Keppel met Nijenhuis beleend en hij liet het in 1663 herbouwen.

In 1745 erfde Bastiaan van Keppel het Nijenhuis, dat inmiddels Oolde was gaan heten. Het middeleeuwse Oolde werd voortaan aangeduid als Oud Oolde. Beide huizen waren een havezate.

In 1771 gaf Bastiaan het huis Oolde cadeau aan zijn neef Derk Jan van Keppel, die gehuwd was met de vermogende Charlotte Clara Elisabeth van Heeckeren van Overlaer. Zij lieten het huis Oolde moderniseren.[3]

In 1820 kwam Oolde in bezit van de familie Van Heeckeren nadat jhr. Derk Jan Carel Sebastiaan van Keppel tot Old-oolde in 1819 was overleden. In 1839 erfde Adolf Frederik Lodewijk graaf van Rechteren Limpurg, heer van Almelo, het huis. Hij kocht tien jaar later tevens Oud Oolde aan en verenigde zo beide goederen.

Zijn dochter Maria Catharina Frederica erfde in 1851 de bezittingen van haar vader. Samen met echtgenoot Wilbert graaf van Wassenaer Starrenburg gaf zij Hendrik Copijn opdracht het landschapspark te ontwerpen.

In 1900 werd een groot deel van de bezittingen, waaronder Oud Oolde, geveild. Zes jaar later overleed Maria.

In 1958 kocht Cornelia Charlotte Bieruma Oosting (1899-1996) het huis Oolde aan. Via haar dochter jonkvrouwe Charlotte Cornelia Loudon-van Sminia (1923-2014) kwam het aan het echtpaar Croll-van Verschuer, de laatste een kleindochter van Oosting.[4]

Beschrijving

bewerken

Het hoofdgebouw is voorzien van de jaartalankers 1663. De ingangspartij van Bentheimer zandsteen is rond 1771 toegevoegd. Het gebouw kent een souterrain en twee bouwlagen, en wordt afgedekt met een schilddak. Aan de voorgevel zijn de wapens van de geslachten Van Keppel en Heeckeren bevestigd. Voor de linker zijgevel is een bordesterras gebouwd met een ingemetselde wapensteen voorzien van de wapens van de geslachten Van Keppel, Van Ittersum, Van Coeverden en Sloet.[5]

Het landgoed is opengesteld voor het publiek, het huis en haar directe omgeving niet.