Hoofdmenu openen

Europees kampioenschap voetbal mannen onder 17

Icoontje doorverwijspagina Zie Europees kampioenschap voetbal vrouwen onder 17 voor het jaarlijks toernooi tussen de nationale vrouwenteams

Het Europees kampioenschap voetbal onder 17, tot en met 2001 Europees kampioenschap voetbal onder 16 genaamd, is een jaarlijks voetbaltoernooi tussen Europese landenteams met spelers onder de 17 jaar. Door middel van twee voorrondes plaatsen landen zich, waarna in anderhalve week tijd bepaald wordt welk land het beste van Europa is. In de jaren die niet deelbaar door twee zijn kan op het EK plaatsing verdiend worden voor het WK onder 17 van hetzelfde jaar. Sinds 2007 doen er vijf Europese deelnemers daaraan mee: de vier halvefinalisten van het EK-17, de vijfde deelnemer wordt bepaald door een play-off.

Europees kampioenschap voetbal onder 17
Sport Voetbal
Regio Europees kampioenschap
Bond/organisator UEFA
Eerste editie 1982
Regerend kampioen Vlag van Nederland Nederland
Recordkampioen Vlag van Spanje Spanje (9 titels)
Portaal  Portaalicoon   Sport

Het toernooi wordt sinds 1980 georganiseerd door de UEFA, de Europese voetbalbond, en wordt het elke jaar door een ander land georganiseerd. Vanaf 2015 is het toernooi uitgebreid van 8 naar 16 teams.

Historisch overzichtBewerken

Europees kampioenschap voetbal onder 16Bewerken

Jaar Gastland Finale Wedstrijd voor derde plaats
Kampioen Uitslag Tweede plaats Derde plaats Uitslag Vierde plaats
1982
Details
  Italië   Italië 1 - 0   West-Duitsland   Joegoslavië 0 - 0
(4 - 2 n.s.)
  Finland
1984
Details
  West-Duitsland   West-Duitsland 2 - 0   Sovjet-Unie   Engeland 1 - 0   Joegoslavië
1985
Details
  Hongarije   Sovjet-Unie 4 - 0   Griekenland   Spanje 1 - 0   DDR
1986
Details
  Griekenland   Spanje 2 - 1   Italië   Sovjet-Unie 1 - 1
(9 - 8 n.s.)
  DDR
1987
Details
  Frankrijk   Sovjet-Unie 3 - 0 *   Italië   Frankrijk 3 - 0   Turkije
1988
Details
  Spanje   Spanje 0 - 0
(4 - 2 n.s.)
  Portugal   DDR 0 - 0
(5 - 4 n.s.)
  West-Duitsland
1989
Details
  Denemarken   Portugal 4 - 1   DDR   Frankrijk 3 - 2   Spanje
1990
Details
  DDR   Tsjecho-Slowakije 3 - 2 (n.v.)   Joegoslavië   Polen 3 - 2   Portugal
1991
Details
  Zwitserland   Spanje 2 - 0   Duitsland   Griekenland 1 - 1
(5 - 4 n.s.)
  Frankrijk
1992
Details
  Cyprus   Duitsland 2 - 1   Spanje   Italië 1 - 0   Portugal
1993
Details
  Turkije   Polen 1 - 0   Italië   Tsjecho-Slowakije 2 - 1   Frankrijk
1994
Details
  Ierland   Turkije 1 - 0   Denemarken   Oekraïne 2 - 0   Oostenrijk
1995
Details
  België   Portugal 2 - 0   Spanje   Duitsland 2 - 1 (n.v.)   Frankrijk
1996
Details
  Oostenrijk   Portugal 1 - 0   Frankrijk   Israël 3 - 2   Griekenland
1997
Details
  Duitsland   Spanje 0 - 0
(5 - 4 n.s.)
  Oostenrijk   Duitsland 3 - 1   Zwitserland
1998
Details
  Schotland   Ierland 2 - 1   Italië   Spanje 2 - 1   Portugal
1999
Details
  Tsjechië   Spanje 4 - 1   Polen   Duitsland 2 - 1   Tsjechië
2000
Details
  Israël   Portugal 2 - 1   Tsjechië   Nederland 5 - 0   Griekenland
2001
Details
  Engeland   Spanje 1 - 0   Frankrijk   Kroatië 4 - 1   Engeland
  • 1987: Italië won van de Sovjet-Unie met 1 - 0, maar met een niet speelgerechtigde speler. Hierdoor werd het resultaat omgezet in een 3 - 0 winst voor de Sovjet-Unie.

Europees kampioenschap voetbal onder 17Bewerken

Jaar Gastland Finale Wedstrijd voor derde plaats
Kampioen Uitslag Tweede plaats Derde plaats Uitslag Vierde plaats
2002
Details
  Denemarken   Zwitserland 0 – 0
(4 – 2 n.s.)
  Frankrijk   Engeland 4 – 1   Spanje
2003
Details
  Portugal   Portugal 2 – 1   Spanje   Oostenrijk 1 – 0   Engeland
2004
Details
  Frankrijk   Frankrijk 2 – 1   Spanje   Portugal 4 – 4
(3 – 2 n.s.)
  Engeland
2005
Details
  Italië   Turkije 2 – 0   Nederland   Italië 2 – 1
(n.v.)
  Kroatië
2006
Details
  Luxemburg   Rusland 2 – 2
(5 – 3 n.s.)
  Tsjechië   Spanje 1 – 1
(3 – 2 n.s.)
  Duitsland
Jaar Gastland Finale Halve Finale
Kampioen Uitslag Tweede plaats
2007
Details
  België   Spanje 1 – 0   Engeland   België   Frankrijk
2008
Details
  Turkije   Spanje 4 – 0   Frankrijk   Nederland   Turkije
2009
Details
  Duitsland   Duitsland 2 – 1
(n.v.)
  Nederland   Italië   Zwitserland
2010
Details
  Liechtenstein   Engeland 2 – 1   Spanje   Frankrijk   Turkije
2011
Details
  Servië   Nederland 5 – 2   Duitsland   Denemarken   Engeland
2012
Details
  Slovenië   Nederland 1 – 1
(5 – 4 n.s.)
  Duitsland   Georgië   Polen
2013
Details
  Slowakije   Rusland 0 – 0
(5 – 4 n.s.)
  Italië   Slowakije   Zweden
2014
Details
  Malta   Engeland 1 – 1
(4 – 1 n.s.)
  Nederland   Portugal   Schotland
2015
Details
  Bulgarije   Frankrijk 4 – 1   Duitsland   België   Rusland
2016
Details
  Azerbeidzjan   Portugal 1 – 1
(5 – 4 n.s.)
  Spanje   Nederland   Duitsland
2017
Details
  Kroatië   Spanje 2 – 2
(4 – 1 n.s.)
  Engeland   Duitsland   Turkije
2018
Details
  Engeland   Nederland 2 – 2
(4 – 1 n.s.)
  Italië   België   Engeland
2019
Details
  Ierland   Nederland 4 – 2   Italië   Spanje   Frankrijk
2020
Details
  Estland

RanglijstBewerken

Rang Land* Aantal keer kampioen Aantal keer tweede
1   Spanje 9 6
2   Portugal 6 1
3   Nederland 4 3
4   Duitsland** 3 2
5   Engeland 2 2
6   Turkije 2 0
7   Frankrijk 1 4
8   Italië 1 4
9   Polen 1 1
9   Ierland 1 1
9   Zwitserland 1 1
12   Rusland 1 0
13   Tsjechië 0 2
14   Griekenland 0 1
14   Denemarken 0 1
14   Oostenrijk 0 1

(* Van de niet meer bestaande landen won de   Sovjet-Unie één keer en werd het één keer tweede.   Tsjecho-Slowakije won één keer. De   DDR en   Joegoslavië werden één keer tweede.)

(** Eén titel en één keer tweede als West-Duitsland.)

Persoonlijke prijzenBewerken

Jaar Gouden Bal (beste speler) Gouden Schoen (topscorer)
2012 Max Meyer (Duitsland) Max Meyer (Duitsland) - 3 goals
2011 Kyle Ebecilio (Nederland) Tonny Trindade de Vilhena (Nederland), Kyle Ebecilio (Nederland), Samed Yesil (Duitsland),
Hallam Hope (Engeland) - 3 goals
2010 Connor Wickham (Engeland) Francisco Alcacer (Spanje) - 3 goals
2009 Benjamin Siegrist (Zwitserland)
2008 Danijel Aleksic (Servie)
2007 Iago Falqué (Spanje) Toni Kroos (Duitsland), Victor Moses (Engeland) - 3 goals
2006 Bojan Krkić (Spanje) Manuel Fischer (Duitsland), Bojan Krkić (Spanje), Tomáš Necid (Tsjechië) - 5 goals
2005 Nuri Şahin (Turkije) Tevfik Köse (Turkije) - 6 goals
2004 Francesc Fàbregas (Spanje) Hatem Ben Arfa (Frankrijk), Bruno Gama (Portugal), Shane Paul (Engeland),
Marc Pedraza (Spanje) - 3 goals
2003 David Rodríguez (Spanje) David Rodríguez (Spanje) - 6 goals
2002 Wayne Rooney (Engeland) Jonathan Soriano (Spanje) - 7 goals
2001 Fernando Torres (Spanje) Florent Sinama-Pongolle (Frankrijk) - 12 goals