Hoofdmenu openen

Borussia Dortmund

voetbalteam uit Duitsland
Zie artikel Voor het gelijknamige Superleague Formula team, zie Borussia Dortmund (Superleague Formula).

Borussia Dortmund is een Duitse voetbalclub uit Dortmund, Noordrijn-Westfalen. De club heeft ook een handbal- en tafeltennisafdeling. De club speelt in het grootste stadion van de Bundesliga, het Signal Iduna Park. De clubkleuren zijn zwart-geel. De aartsrivaal van Dortmund is Schalke 04, uit het nabijgelegen Gelsenkirchen. Onderlinge wedstrijden staan bekend als de Kohlenpottderby. Tegenwoordig is Bayern München ook een rivaal van Dortmund. De club won acht landstitels en was in 1966 de eerste Duitse club die een Europese beker wist te winnen. In 1997 won de club ook de Champions League en de wereldbeker voor clubteams.

Borussia Dortmund

CompetitiesterCompetitiester

Borussia Dortmund
Naam Ballspiel-Verein Borussia
1909 e.V. Dortmund
Bijnaam Die Borussen
Die Schwarzgelben
Opgericht 19 december 1909
Stadion Signal Iduna Park
Capaciteit 81.359
Voorzitter Vlag van Duitsland Dr. Reinhard Rauball
Trainer Vlag van Zwitserland Lucien Favre
Competitie Bundesliga
Thuis
Uit
Alternatief
Geldig voor 2018/19
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Inhoud

GeschiedenisBewerken

BeginjarenBewerken

De club werd opgericht op 19 december 1909. Aan het begin van de oprichtingsvergadering was er nog geen naam voor de nieuwe club. Er werd voor Borussia gekozen, volgens sommigen naar de nabijgelegen Borussiabrouwerij, maar het zou ook om de Latijnse benaming van Pruisen kunnen gaan omdat in vele Pruisische steden er wel een voetbalclub is met die naam. Het duurde een hele tijd voor Dortmund de topclub werd die het nu is. In de begindagen stond de club in de schaduw van stadsrivalen Dortmunder SC 1895, VfB Dortmund 1897, Alemannia 05 Dortmund en BV 04 Dortmund.

Er bestond al in de begindagen ook een atletieksectie bij de club, die toen nog voluit bekendstond als BV Borussia 09 Dortmund. Op 19 juni 1910 sloot de atletieksectie zich bij de West-Duitse bond aan. De voetbalafdeling volgde op 3 december. De atletieksectie diende als een Trojaans paard, er waren in die tijd zoveel voetbalclubs dat de bond regelmatig een stop inlaste voor nieuwe leden. Omdat de atletieksectie al lid was kon de voetbalafdeling ook probleemloos lid worden. De eerste officiële wedstrijd van de club werd gespeeld op 15 januari 1911 en werd met 9-3 gewonnen van VfB Dortmund 1897. Vanaf september 1911 werd de club opgenomen in de competitie. De club startte in de C-klasse, de laagste reeks, en werd daar meteen kampioen. In de zomer van 1912 sloten de clubs Rhenania, Britannia en Deutsche Flagge zich bij Borussia aan. De club veranderde de blauw-wit-zwarte kleuren nu naar zwart-citroengeel. In 1914 werd de club kampioen in de B-klasse, echter werd de verdere groei van de club bemoeilijkt door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Hierdoor werd de Ruhrcompetitie in meerdere reeksen onderverdeeld en zo speelde de club in 1916/17 in de hoogste reeks. Het district Dortmund was in twee reeksen verdeeld en Borussia werd derde in groep 2 achter SuS Alemannia 05 en Östlicher SV. Vanwege de oorlog moest de club echter de activiteiten voor jaren staken. Negen van de achttien stichtende leden van de club sneuvelden in de oorlog. In 1918/19 nam de club opnieuw deel aan het kampioenschap en werd weer derde. Na dit seizoen werd er opnieuw gevoetbald zoals voor de oorlog en was er één competitie waardoor Borussia terug naar de tweede klasse moest. Na een tweede plaats werd de club kampioen in 1921, in de eindronde om promotie ging de club echter de boot in tegen SV 08 Dortmund. In 1923 werd de speelwei uitgebreid naar een stadion voor 10.000 toeschouwers. Na de vicetitel in 1926 promoveert de club weer naar de hoogste klasse. Samen met SV Langendreer 04 eindigde de club daar echter op de laatste plaats en degradeerde. Een onmiddellijke terugkeer zag Borussia aan de neus voorbij gaan door een tweede plaats.

Door een competitiehervorming verzeilde de club in 1929 zelfs in de derde klasse, na één jaar kon de club wel weer promoveren. In 1932 werd de club kampioen, maar slaagde er niet in te promoveren. Het volgende seizoen verloor de club weerveen testwedstrijd om de titel tegen Arminia 08 Marten.

GauligaBewerken

In 1933 kwam de NSDAP aan de macht in Duitsland en de West-Duitse bond werd ontbonden. De acht competities werden vervangen door drie Gauliga's. Geen enkele club uit Dortmund kon de afgelopen jaren haar stempel drukken op de competitie, de overheid besloot een topclub te vormen door Dortmunder SC 95 en de Sportfreunde te fuseren. Dit project mislukte, daar de club meteen degradeerde uit de Gauliga Westfalen. Later werd deze fusie ontbonden en Dortmund had twee jaar lang geen club op het hoogste niveau. Na de titel van Borussia in de Bezirksklasse in 1936 kwam daar verandering. Borussia was nu voor het eerst de beste club van de stad en werd meteen derde in de competitie. De club verhuisde van het noordoosten van de stad naar een nieuw stadion (Stadion Rote Erde) in het zuiden van de stad. In de Tschammerpokal, de voorloper van de DFB-Pokal, bereikte de club de kwartfinale en werd zo ook voor het eerst op nationaal niveau bekend, Waldhof Mannheim schakelde de club uit. Het volgende seizoen werd de club vicekampioen, achter Schalke 04 dat de Gauliga domineerde en elk seizoen kampioen werd. Na nog een derde plaats in 1938/39 werd de club voorlaatste het volgende seizoen en werd enkel maar gered doordat de competitie met twee clubs uitgebreid werd. Borussia herstelde zich met een vierde en tweede plaats de volgende seizoenen. In de laatste twee seizoenen werd de club zesde en derde.

BloeiperiodeBewerken

De eerste successen boekte Borussia Dortmund in de jaren vijftig. Na enkele malen districtskampioen geworden te zijn, werd in 1956 in een finale tegen Karlsruher SC voor de eerste maal het landskampioenschap behaald. Dat werd een jaar later herhaald.

In 1963 was Borussia de laatste Duitse landskampioen voor de invoering van de Bundesliga. In het volgende jaar werd de halve finale van de Europacup I bereikt, maar daarin werd van Internazionale verloren. In 1966 was het Europees wel raak, de Europacup II werd gewonnen tegen Liverpool.

Daarna ging het bergafwaarts met de club, uitmondend in een degradatie in 1972. In 1976 werd er weer gepromoveerd, maar in de jaren tachtig bleef het vechten tegen degradatie.

De jaren negentig waren het topdecennium voor Borussia. In 1989 won de club al de DFB-Pokal in een finale tegen Werder Bremen. Maar in 1991 werd de onbekende trainer Ottmar Hitzfeld aangesteld. Hij had al meteen succes, want dat jaar werd Dortmund bijna kampioen. In 1995 was het dan wel zover, met spelers als Jürgen Kohler en Andreas Möller. Na het kampioenschap van het jaar daarop, behaalde Borussia in 1997 zijn grootste prijs. In de halve finale van de Champions League werd eerst Manchester United verslagen en in de finale won Dortmund van Juventus.

In 2000 werd Borussia als eerste Duitse voetbalclub op de beurs gezet. In 2002 werd nog een keer verrassend het kampioenschap gewonnen, nadat Bayer Leverkusen drie rondes voor het eind van de competitie nog 5 punten voor lag. In dat jaar werd ook de finale van de UEFA Cup bereikt, maar Borussia verloor toen van Feyenoord.

 
Borussia Dortmund-spelers vieren het winnen van de Bundesliga in 2011

In 2004 kwam Bert van Marwijk als trainer over van Feyenoord. Maar de club had grote schulden en kon zich dus niet met de top meten. Er moest in 2005 zelfs nog even voor degradatie gevreesd worden. Op 18 december 2006 gingen Van Marwijk en de club uit elkaar. Hij werd opgevolgd door Jürgen Röber, die op 12 maart 2007 weer vertrok. Nadien werd Thomas Doll aangesteld, die daarvoor ontslagen was bij Hamburger SV. Onder Doll werd in 2008 de finale bereikt van de DFB-Pokal, die na verlenging met 2-1 werd verloren van Bayern München. Doordat Bayern ook kampioen werd, mocht Dortmund voor het eerst in vijf jaar weer Europees voetbal spelen.

Nog voor de start van het nieuwe seizoen 2008/09 werd Doll bedankt voor bewezen diensten, en werd de jonge trainer Jürgen Klopp aangesteld. Klopp had tot dan 19 jaren bij FSV Mainz gewerkt als speler en daarna als trainer. Ondanks het magere seizoen 2007/08, dat op de 13e plaats werd afgesloten, bleven de fans hondstrouw en werden weer bijna 50.000 seizoenkaarten verkocht. Het gemiddelde toeschouwersaantal lag ook vorig seizoen weer ruim boven de 74.000 per thuiswedstrijd, waar de bekende Südtribune (26.000 staanplaatsen) een echte Gelbe Wand vormt. De sfeer is in heel Duitsland en ver daarbuiten bekend.

In het seizoen 2012/13 haalde de ploeg de finale van de Champions League (25 mei 2013 in het Wembley Stadium) door Real Madrid, Málaga en Sjachtar Donetsk te verslaan. In de poule eindigde de ploeg als eerste, voor Real Madrid, Ajax en Manchester City.

In het seizoen 2016/17 verzekerde Borussia Dortmund zich van directe plaatsing voor de UEFA Champions League door op de slotdag van de Bundesliga met 4-3 te winnen van Werder Bremen. De ploeg van trainer-coach Thomas Tuchel eindigde door die overwinning op de derde plaats en daarmee boven 1899 Hoffenheim, dat niet verder kwam dan een 0-0 gelijkspel tegen Augsburg[1]. In de slotfase van het duel tegen Werder Bremen kroonde aanvaller Pierre-Emerick Aubameyang zich vanaf de strafschopstip tot topscorer van de Bundesliga. Met 31 treffers maakte hij er één meer dan Robert Lewandowski van Bayern München.

Borussia Dortmund bleek in het seizoen 2016/17 de Europese voetbalclub met de meeste toeschouwers per thuiswedstrijd. Gemiddeld 79.653 fans bevolkten het stadion van de Duitse Bundesligaclub[2] Dortmund voerde daarmee de Europese ranglijst aan, zo becijferde de Franse sportkrant L'Equipe, en versloeg het beroemde stadion Camp Nou van FC Barcelona. Daar zaten gemiddeld 77.572 toeschouwers op de tribunes bij thuiswedstrijden. Het Old Trafford van Manchester United volgde op plaats drie met 75.290 toeschouwers

Borussia Dortmund sloot het seizoen 2016/17 succesvol af door op zaterdag 27 mei de DFB-Pokal te winnen. In de finale, gespeeld in het Olympisch Stadion in Berlijn, won de ploeg met 2-1 van Eintracht Frankfurt. Drie dagen later echter werd coach Thomas Tuchel ontslagen. Enkele onenigheden met het bestuur en sommige spelers zouden aan de basis van het ontslag hebben gelegen[3] Hij werd opgevolgd door Peter Bosz, die overkwam van AFC Ajax, met wie hij kort daarvoor in de finale van de UEFA Europa League had gestaan. Bosz had nog een contract tot de zomer van 2019 bij Ajax, maar dat werd afgekocht door de kapitaalkrachtige Duitse club. Naar verluidt zou daarmee een bedrag van enkele miljoenen euro's zijn gemoeid. Bosz zelf zou een slordige 4 miljoen per jaar gaan verdienen in Dortmund[4]. De eerste keuze, de Zwitserse trainer Lucien Favre van OGC Nice, bleek onhaalbaar, aangezien zijn club hem niet wilde laten gaan en de trainer zelf dat respecteerde[5].

Op 11 april 2017 werd er voor de Europa League-wedstrijd tegen AS Monaco een aanslag gepleegd op de spelersbus van Borussia Dortmund. Hierbij vielen er twee gewonden waaronder een politieagent en de verdediger Marc Bartra, er vielen geen dodelijke slachtoffers. Het motief voor de aanslag was het speculeren op een koersval van de aandelen uit geldgewin. De Russische verdachte Sergej V. zal terechtstaan voor 28-voudige moordpoging op de spelers. De match werd één dag uitgesteld. [6]

Dortmund roerde zich flink op de transfermarkt na afloop van het seizoen 2016/17. Achtereenvolgens Ömer Toprak (Bayer Leverkusen), Mahmoud Dahoud (Borussia Mönchengladbach), Dan-Axel Zagadou (Paris Saint-Germain) en Maximilian Philipp (SC Freiburg) werden gehaald[7]

SponsoringBewerken

Sinds het seizoen 2006/2007 is Evonik hoofdsponsor van Borussia Dortmund. Deze overeenkomst werd in februari 2012 verlengd tot 30 juni 2016. Het eerdere contract liep tot midden 2013. Op de borst van de BVB-spelers prijkte in de overgangsperiode tot aan de bekendmaking van de naam Evonik in september 2007 alleen een uitroepteken van de kunstenaar Otmar Alt. Naar aanleiding van de nieuwe naam voor de afgescheiden tak van RAG Aktiengesellschaft in Evonik werden aan de meer dan 50.000 seizoenkaarthouders in het seizoen 2007/2008 gratis voetbalshirts (thuisshirts) met het Evonik-logo uitgedeeld. Op 17 mei 2011 schonk Evonik in het kader van een benefietwedstrijd tussen Borussia Dortmund en een Japanse selectie één miljoen euro aan een kinderziekenhuis in het aardbevingsgebied in Tohoku/Ichinosekishi, dat tijdens de Tōhoku-aardbeving in 2011 verwoest was.

Periode Kledingsponsor Shirtsponsor
1974-1976 adidas /
1976-1978 Samson
1978-1980 Prestolith
1980-1983 UHU
1983-1986 Arctic
1986-1990 Die Continentale
1990-1997 Nike
1997-2000 s.Oliver
2000-2006 Goool.de E-on
2004-2006 Nike
2006-2007 /
2007-2009 Evonik
2009-2012 Kappa
2012- Puma

ErelijstBewerken

Competitie aantal Jaren
Internationaal
Wereldbeker voor clubteams 1x 1997
UEFA Champions League 1x 1997
Europacup II 1x 1966
Nationaal
Duits landskampioenschap    8x 1956, 1957, 1963, 1995, 1996, 2002, 2011, 2012
DFB-Pokal 4x 1965, 1989, 2012, 2017
Duitse Supercup 6x 1989, 1995, 1996, 2008, 2013, 2014
DFB Hallen Pokal 4x 1990, 1991, 1992, 1999

Borussia Dortmund in EuropaBewerken

  Zie Lijst van Europese wedstrijden van Borussia Dortmund voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Borussia Dortmund speelt sinds 1956 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam:

1995/96, 1996/97, 1997/98, 1999/00, 2001/02, 2002/03, 2003/04, 2011/12, 2012/13, 2013/14, 2014/15, 2016/17, 2017/18
1956/57, 1957/58, 1963/64
2010/11, 2015/16
1965/66, 1966/67, 1989/90
1982/83, 1987/88, 1990/91, 1992/93, 1993/94, 1994/95, 1999/00, 2001/02, 2003/04, 2008/09
-
1964/65

Selectie 2018/2019Bewerken

No. Naam Nationaliteit Geboortedatum Vorige club
Keepers
1. Roman Bürki   Zwitserland 14-11-1990   SC Freiburg
35. Marwin Hitz   Zwitserland 18-09-1987   FC Augsburg
40. Eric Oelschlägel   Duitsland 20-09-1995   Werder Bremen II
Verdedigers
2. Dan-Axel Zagadou   Frankrijk 03-06-1999   Paris Saint-Germain B
4. Abdou Diallo   Frankrijk 04-05-1996   Mainz 05
13. Raphaël Guerreiro   Portugal 22-12-1993   FC Lorient
15. Jeremy Toljan   Duitsland 08-08-1994   TSG 1899 Hoffenheim
16. Manuel Akanji   Zwitserland 19-07-1995   FC Basel
26. Łukasz Piszczek   Polen 03-06-1985   Hertha BSC
29. Marcel Schmelzer   Duitsland 22-01-1988 Eigen jeugd
36. Ömer Toprak   Turkije 21-07-1989   Bayer Leverkusen
37. Erik Durm   Duitsland 12-05-1992   Mainz 05 II
5. Achraf Hakimi   Marokko 04-11-1998   Real Madrid (huur)
Middenvelders
6. Thomas Delaney   Denemarken 03-09-1991   Werder Bremen
7. Jadon Sancho   Engeland 25-03-2000   Manchester City
8. Nuri Şahin   Turkije 05-09-1988   Real Madrid
10. Mario Götze   Duitsland 03-06-1992   Bayern München
17. Sergio Gómez   Spanje 04-09-2000   FC Barcelona B
18. Sebastian Rode   Duitsland 11-10-1990   Bayern München
19. Mahmoud Dahoud   Duitsland 01-01-1996   Borussia Mönchengladbach
21. André Schürrle   Duitsland 06-11-1990   VfL Wolfsburg
22. Christian Pulisic   Verenigde Staten 18-09-1998 Eigen jeugd
23. Shinji Kagawa   Japan 17-03-1989   Manchester United
28. Axel Witsel   België 12-01-1989   Tianjin Quanjian
32. Dženis Burnić   Duitsland 22-05-1998   VfB Stuttgart
33. Julian Weigl   Duitsland 08-09-1995   TSV 1860 München
Aanvallers
11. Marco Reus   Duitsland 31-05-1989   Borussia Mönchengladbach
14. Alexander Isak   Zweden 21-09-1999   AIK Fotboll
20. Maximilian Philipp   Duitsland 01-03-1994   SC Freiburg
27. Marius Wolf   Duitsland 27-05-1995   Eintracht Frankfurt
34. Jacob Bruun Larsen   Denemarken 19-09-1998   VfB Stuttgart
9. Paco Alcácer   Spanje 30-08-1993   FC Barcelona (huur)

TrainersBewerken

Bekende (oud-)spelersBewerken

Borussia Dortmund IIBewerken

Borussia Dortmund II is het tweede elftal van de Duitse voetbalclub Borussia Dortmund uit Dortmund. Het team speelt in de 3. Liga, de op twee na hoogste voetbalcompetitie in Duitsland. Borussia Dortmund II speelt haar thuiswedstrijden in het Stadion Rote Erde, dat een capaciteit van 25.000 plaatsen heeft. Net als het eerste elftal van Borussia Dortmund speelt het in de clubkleuren geel en zwart. Borussia Dortmund II werd in 2012 kampioen in de Regionalliga West waardoor het promoveerde naar de 3. Liga.

Externe linkBewerken