Hoofdmenu openen

KRC Genk

voetbalteam uit België
(Doorverwezen vanaf Racing Genk)
Zie artikel Voor de bijna-gelijknamige club in het vrouwenvoetbal, zie KRC Genk Ladies.

Koninklijke Racing Club Genk (KRC Genk) is een Belgische voetbalclub uit Genk, die bij de KBVB aangesloten is met stamnummer 322, voordien het nummer van KFC Winterslag. De club, met als clubkleuren blauw en wit, speelt haar thuiswedstrijden in de Luminus Arena te Waterschei. De club ontstond in 1988 uit de fusie van Thor Waterschei en KFC Winterslag. Genk is qua aantal toeschouwers en qua budget een van de 'Grote Vijf' in het Belgische voetbal.

KRC Genk
KRC Genk
Naam Koninklijke Racing Club Genk
Stamnummer 322
Opgericht 1 juli 1988 (fusie)
Plaats Genk
Stadion Luminus Arena
Capaciteit 23.718
Voorzitter Vlag van België Peter Croonen
Algemeen directeur Vlag van België Erik Gerits
Technisch directeur Vlag van België Dimitri de Condé
Trainer Vlag van België Felice Mazzu
(Hoofd)sponsor Beobank
Competitie Eerste klasse A
Prijzen Landskampioen (4): 1999 - 2002 - 2011 - 2019
Bekerwinnaar (4): 1998 - 2000 - 2009 - 2013
Supercup (1): 2011
Trofee Jules Pappaert (2): 1996 - 2002
Tenue ontbreekt
Geldig voor 2018/19
Icoontje huidige resultaten 2018/19
Icoontje historische resultaten 2017/18
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Inhoud

StadionBewerken

  Zie Luminus Arena voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het stadion van KRC Genk is de Luminus Arena in Waterschei, vernoemd naar de sponsor, energieleverancier Luminus. Voorheen droeg het stadion de naam Cristal Arena, Fenixstadion en het Thyl Gheyselinck stadion.[1]

Het stadion werd op 28 augustus 1999 in bijzijn van 15.000 supporters officieel geopend. Het eerste seizoen in het nieuwe stadion was meteen een succes, elke wedstrijd was het stadion met 20 000 man tot de nok gevuld. Daarom besloot Genk de capaciteit op te trekken tot zo'n 22.989 plaatsen om aan de vraag te kunnen blijven voldoen. Samen met deze eerste uitbreiding werd er aan de achterkant van het stadion een tribune gebouwd voor het B-plein en ook werd er een gloednieuw jeugdcomplex gebouwd. Uiteindelijk kwam er nog een derde uitbreiding, deze hield in dat de oude staantribune vervangen werd door een nieuwe met daarboven op nog een zittribune. Zo werd het stadion volledig dicht en waren er ongeveer 25.000 plaatsen. Later daalde de capaciteit licht, voornamelijk door aanpassingen om veiligheidsredenen.

In de zomer van 2007 werd de hoofdtribune volledig verbouwd.

GeschiedenisBewerken

BeginjarenBewerken

KRC Genk ontstond uit de fusie in 1988 van KFC Winterslag (stamnummer 322) en Waterschei SV Thor (stamnummer 553), allebei Genkse clubs.

KFC WinterslagBewerken

  Zie KFC Winterslag voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

KFC Winterslag was opgericht als FC Winterslag in 1923 met stamnummer 322. In 1957 kreeg de clubnaam de vermelding "Koninklijk", en werd het in 1958 KFC Winterslag. Deze club speelde in rood-zwart. De thuiswedstrijden werden afgewerkt aan de Noordlaan. De bijnaam van de spelers was de Vieze Mannen.

KFC Winterslag speelde negen seizoenen in de eerste klasse. In het seizoen 1981/82 speelde Winterslag in de UEFA Cup, en schakelde daarin Bryne FK uit Noorwegen en vervolgens het grote Engelse Arsenal FC uit, alvorens in de dichte mist zelf te worden gewipt door Dundee United uit Schotland.[2]

De opstelling van KRC Genk in de wedstrijd Harelbeke-Genk (16 mei 1999), waarin de Limburgers zich verzekerden van hun eerste titel.

Waterschei SV ThorBewerken

  Zie Waterschei SV Thor voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

K. Waterschei SV Thor Genk werd opgericht in 1919, bij de KBVB aangesloten in 1925 met stamnummer 553. De club zou in zijn geschiedenis in totaal 15 jaar in Eerste Klasse doorbrengen, namelijk een periode rond 1960 en een periode in de jaren 80.

Thor stond officieel voor 'Tot Herstel Onzer Rechten', als aanklacht tegen de Franstalige overheersing van het mijnbestuur. De clubkleuren waren dan ook niet toevallig geel en zwart. De politieke slogan, die de voetbalbond liever niet zag, veranderde men later naar 'Tot Heil Onzer Ribbenkast'.

De club won de Beker van België in 1980 en 1982. In 1980/81 en 1982/83 speelde Waterschei dan ook de Europese Beker voor Bekerwinnaars, waar het in 1983 na een memorabele wedstrijd thuis tegen Paris Saint-Germain de halve finale bereikte, maar verloor tegen de latere winnaar Aberdeen. In 1986 degradeerde de ploeg opnieuw naar Tweede Klasse.

Fusie en de beginjarenBewerken

De nieuwe club werd opgericht als KRC Genk in 1988 met stamnummer 322. De club speelt sindsdien haar thuiswedstrijden in het Thyl Gheyselinck Stadion van en in Waterschei, vandaag de Luminus Arena. De Noordlaan geraakte uiteindelijk in verval en werd platgelegd.

De fusie werd niet meteen een succesverhaal. Na amper één seizoen degradeerde de jonge club naar de tweede afdeling. Na haar tweede promotie in 1996 begon KRC Genk echter aan een indrukwekkende opmars. Onder Aimé Anthuenis won de club in 1998 voor het eerst de Beker van België en werd ze in 1999 voor het eerst landskampioen.

2000-2010Bewerken

 
Wesley Sonck (de Belgische Gouden Schoen 2001) scoorde 81 keer in 118 wedstrijden in 3 seizoenen. Sonck werd met Racing Genk Landskampioen in 2002.

Rond 2000 behaalde de club haar beste resultaten. Zij won in 2000 voor de tweede keer de beker onder Johan Boskamp en werd ook voor de tweede keer landskampioen in 2002 onder Sef Vergoossen. Dit leverde in 2002/03 deelname aan de Champions League op, waarin Genk in een zware groep met Real Madrid, AS Roma en AEK Athene laatste werd met vier gelijke spelen en twee nederlagen.

Genk eindigde het seizoen 2004/05 op een gedeelde derde plaats met Standard Luik. Voor het eerst moest een beslissingsduel gespeeld worden om te bepalen wie derde zou worden en naar de UEFA Cup zou mogen. Genk haalde het van Standard, maar de Europese campagne zou een ontgoocheling worden: na twee wedstrijden werd Genk door het Bulgaarse Liteks Lovetsj uit het toernooi gezet. Trainer Hugo Broos kon de goede resultaten van zijn voorganger René Vandereycken niet doortrekken.

Eind seizoen 2005/06 ontstond ophef rond jong talent en publiekslieveling Steven Defour, die een transfer naar het Nederlandse Ajax zag mislopen. Hij beschuldigde het bestuur van Genk ervan een overdreven transfersom te hebben geëist en pleegde contractbreuk. Volgens Genk was deze illegitiem, maar het water tussen club en speler was nu wel erg diep geworden. Genk zag zich genoodzaakt Defour te verkopen aan aartsrivaal Standard. Defour werd vervolgens persona non grata bij de supporters van zijn ex-club, mede door enkele uitspraken aan het adres van de ploeg. De hele soap werd voorzitter Jos Vaessen te veel. Hij stapte op en liet zijn functie aan Harry Lemmens. Ook sterspeler Koen Daerden maakte voor een mooi transferbedrag de overstap naar Club Brugge. Ondanks deze onrust begon Genk goed aan het seizoen en bezette de club na enkele speeldagen de eerste plaats. De leidersplaats werd niet meer afgegeven in de heenronde en bijgevolg kroonde Genk zich voor het eerst in de clubgeschiedenis tot herfstkampioen. In de terugronde kwam Anderlecht echter langszij, en ook in de Beker van België werd Genk door Anderlecht uitgeschakeld. Op de voorlaatste speeldag verloor Genk na anderhalf jaar nog eens in eigen huis, met 0-2 van Charleroi en moest zo definitief de titel aan Anderlecht laten.

De opstelling van KRC Genk in de wedstrijd Westerlo-Genk (28 april 2002), waarin de Limburgers zich verzekerden van zijn tweede titel.

Het seizoen 2007/08 startte meteen slecht. Genk werd onverwacht al in de tweede voorronde van de Champions League uitgeschakeld door FK Sarajevo. In de competitie begon Genk goed maar verloor op KAA Gent met 5-0 op de derde competitiespeeldag. Ook de beker werd niet echt een succes en Genk werd al vroeg (1/8ste finales) uitgeschakeld door Standard. Later zou een 2 op 21 tot het ontslag van trainer Hugo Broos leiden. Genk en Broos zouden met onderling overleg uit elkaar gaan. Beloftetrainer Ronny Van Geneugden zou het tot het einde van het seizoen 2007/08 overnemen, maar bleef uiteindelijk tot in maart 2009 hoofdcoach van Genk, waarna Pierre Denier overnam en Genk naar zijn derde bekeroverwinning leidde.

Na twee mindere seizoenen werd besloten de club deels de herstructureren. Met Hein Vanhaezebrouck werd een nieuwe coach gehaald, Dirk Degraen werd algemeen directeur en Sef Vergoossen kwam tijdelijk als technisch directeur. Ook de scouting en het bestuur werden herschikt. De wijzigingen leidden echter niet tot succes en eind november 2009 werd Hein Vanhaezebrouck ontslagen. Hij werd opgevolgd door Frank Vercauteren. Onder Vercauteren verbeterde het spel van Racing Genk. De ploeg eindigde de reguliere competitie op de elfde plaats met 34 punten. Genk speelde hierdoor in Play-Off II, waar het zijn groep won. In de finale werd VC Westerlo verslagen, waardoor Genk mocht strijden om een ticket voor de Europa League tegen aartsrivaal Sint-Truiden VV. Genk won beide wedstrijden en mocht zo via deze achterpoort naar Europa.

2010-2015Bewerken

Het seizoen 2010/11 begon met een 1-5-zege in en tegen FC Inter Turku in de voorronde van de Europa League. Ook thuis versloeg Racing Genk de Finse voetbalclub, waardoor Genk in de vierde ronde aan de slag moest tegen de Portugese topclub FC Porto; maar Genk verloor beide wedstrijden. Jelle Vossen kwam dit seizoen terug na een uitleenbeurt bij Cercle Brugge. Vossen scoorde vier maal in Europa en verloor in de reguliere competitie pas op de laatste speeldag de titel van topschutter aan Ivan Perisic. In de reguliere competitie kende Genk een sterke start. De ploeg verloor pas op de twaalfde speeldag in en tegen KV Kortrijk en kroonde zich op de 15de speeldag tot herfstkampioen.[3] Op 30 januari 2010 maakte KRC Genk bekend dat de vernieuwde overeenkomst met coach Frank Vercauteren liep tot juni 2013. Hij kreeg naast de functie van hoofdcoach ook die van technisch directeur.[4] KRC Genk begon Play-Off 1 als tweede, na RSC Anderlecht, en werd later leider. De laatste speeldag bepaalde wie kampioen werd: Genk behaalde dankzij een 1-1-gelijkspel zijn derde landstitel.

De opstelling van KRC Genk in de wedstrijd Genk-Standard (17 mei 2011), waarin de Limburgers zich verzekerden van de titel.

Het seizoen 2011/12 begon voor KRC Genk met het behalen de Belgische Supercup na een 1-0-overwinning tegen rivaal Standard Liège. Op 26 juli speelde KRC Genk zijn eerste Europese wedstrijd in de derde voorronde van de UEFA Champions League 2011/12. Na een 2-1-thuiszege tegen Partizan Belgrado en een 1-1-gelijkspel in Belgrado, stootte Genk door naar de play-off-ronde tegen Maccabi Haifa. Op 8 augustus 2011 lekte het nieuws uit dat trainer Frank Vercauteren Genk verliet voor Al-Jazira Club, een club uit Abu Dhabi in de Verenigde Arabische Emiraten. Na een 2-1-nederlaag in Israël tegen Maccabi Haifa (tevens de laatste match onder leiding van Frank Vercauteren) was de stand in de terugronde eveneens 2-1 na 90 minuten. Na verlengingen eindigde de strafschoppenreeks op 4-1 voor Racing Genk, dat zich zo voor de tweede keer in de clubgeschiedenis plaatste voor de groepsfase van de Champions League. KRC Genk werd in groep E geloot, samen met Chelsea FC, Valencia CF en Bayer 04 Leverkusen. Op 30 augustus werd Mario Been voorgesteld als nieuwe hoofdcoach. Genk eindigde zijn eerste thuiswedstrijd in de Champions League, tegen Valencia, op 0-0. Alle uitwedstrijden werden verloren: tegen Leverkusen met 2-0 verlies, op Chelsea met 5-0 verloren en op Valencia zelfs met 7-0. Net als tegen Chelsea kon Genk tegen Leverkusen thuis een gelijkspel afdwingen. Beide wedstrijden eindigden op 1-1. Op de laatste speeldag van de reguliere nationale competitie kon Genk zich verzekeren van een plaats in Play-Off 1 na 3-1-winst tegen AA Gent. In de Play-Offs haalde Genk uiteindelijk wel de gewenste resultaten en het klom het op naar een derde plaats, waarmee het zich verzekerde van een Europees voetbal.

In het seizoen 2012/13 deed de club het goed. Vooral in de Europa League behaalde men goede resultaten. Dankzij een 0-1-zege in het Hongaarse Videoton FC kon men zich plaatsen voor de tweede ronde van de Europa League. KRC Genk eindigde eerste in zijn groep na zes gespeelde wedstrijden en kon voor het eerst Europees overwinteren. Vossen werd Genks Europese topschutter aller tijden met 13 doelpunten. In de volgende ronde tegen het Duitse VfB Stuttgart speelden men eerst buitenshuis gelijk (1-1), maar een week later verloor Genk thuis met 0-2. In de bekercompetitie schakelde KRC Genk eerst Royale Union Saint-Gilloise uit en vervolgens ook Standard de Liège en Zulte-Waregem. In de halve finale verloor KRC Genk eerst met 1-0 op het veld van RSC Anderlecht en won het thuis met dezelfde cijfers. Na de verlengingen waren 20 strafschoppen nodig om een winnaar te kennen. Doelman László Köteles trapte de beslissende strafschop binnen, nadat Anderlecht doelman Silvio Proto zijn strafschop over trapte, en Genk won de strafschoppenreeks met 7-6. Op 9 mei 2013 won Genk de bekerfinale met 0-2 tegen Cercle Brugge.

 
Kevin De Bruyne vertrok voor € 8 miljoen naar Chelsea FC. In het seizoen 2010-2011 speelde hij met KRC Genk kampioen, voor de club de derde landstitel in de geschiedenis.

Op vrijdag 28 juni 2013 raakte bekend dat Mario Been zijn contract, dat in juni 2014 afliep, met KRC Genk voor 2 jaar verlengde tot in juni 2016.[5] Op 29 augustus 2013 plaatste Genk zich voor de poules van de Europa League na een 5-2-overwinning tegen FH Hafnarfjörður. De wedstrijd om de Belgische Supercup werd met 1-0 verloren van titelhouder Anderlecht. De competitie begon voortvarend; Genk bleef zeventien matchen ongeslagen. Daarna liep het minder en Genk won niet in zeven competitiematchen, met een 0-3 thuisnederlaag tegen Charleroi als dieptepunt voor de winterstop, waar Genk met een flink teleurstellend 6de plaats in ging. In Europa bleef Genk wél winnen. Het eindigde na onder meer twee zeges tegen Dynamo Kiev als eerste in de poule. Ook in de Beker van België drong Genk door tot de kwartfinale. Na de winterstop hoopte men op een ommekeer, maar die kwam niet. Coach Mario Been werd ontslagen na een 0-2-nederlaag tegen Waasland Beveren en opgevolgd door Emilio Ferrera. Onder hem ging het niet beter en met moeite haalde Genk Play-Off I, maar daar won Genk slechts twee keer. Genk sloot af als zesde.

In de voorbereiding op 2014/15 haalde Genk enkele nieuwe krachten, waaronder doelman Marco Bizot. De eerste competitiewedstrijd werd al meteen verloren op het veld van KV Mechelen met 3-1. Coach Emilio Ferrera werd na deze eerste speeldag ontslagen, vanwege de teleurstellende resultaten die onder zijn leiding niet zouden verbeteren. Op 22 augustus 2014 werd de Schot Alex McLeish aangesteld als nieuwe trainer. Enkele dagen later, op 25 augustus 2014, werd voormalig politicus Patrick Janssens aangesteld als algemeen directeur en volgde daarbij Dirk Degraen op.

2015-hedenBewerken

Voor het seizoen 2015-2016 werd Peter Maes aangesteld als hoofdtrainer. Hij loodste de ploeg naar een vierde plaats in het eindklassement. De ploeg won over twee duels van Sporting Charleroi met als inzet een Europees ticket.
In het seizoen 2016/17 behaalt de club in de competitie een achtste plaats. in de UEFA Europa League 2016/17 doet Racing Genk het bijzonder goed, ze spelen uiteindelijk de kwartfinale die ze verliezen van Celta de Vigo.

Sinds 27 december 2016 was Albert Stuivenberg de T1 van Racing Genk. Dit nadat Peter Maes ontslagen werd na een periode van tegenvallende resultaten.
Onder meer door de goede Europese resultaten speelde KRC Genk maar liefst 65 wedstrijden. Geen enkele Europese ploeg speelde dat seizoen meer wedstrijden. In het volgende seizoen werd Play-Off 1 niet behaald. De ploeg won Play-Off 2, maar verloor het barrageduel voor Europees voetbal tegen KV Oostende.

In het seizoen 2017-2018 werd Albert Stuivenberg in de kerstperiode ontslagen na tegenvallende resultaten. De ploeg stond op dat moment op de achtste plaats. Philippe Clement nam het roer over. De club verloor in maart nog de bekerfinale, maar met een vijfde plaats na de reguliere competitie werd wel Play-Off 1 behaald. Na tien speeldagen stonden ze vijfde, waardoor er een barrageduel volgde tegen de winnaar van Play-Off 2 Zulte-Waregem. Dankzij een 2-0 winst plaatste Genk zich voor de voorrondes van de Europa League.

Seizoen 2018-2019 begint vlot, Genk walst in de voorrondes van de Europa Leugue over Fola Esch, Lech Poznan en Brøndby IF en maakte er 22 goals in 6 wedstrijden. Uiteindelijk wint Genk zijn groep na o.m. een 2-4 spektakelzege tegen het Turkse Besiktas JK. Ook de competitie gaat goed, zo wordt Genk ongeslagen herfstkampioen, al wordt in de terugronde meteen 1-2 verloren tegen Cercle Brugge. Ook na de reguliere competitie blijft Genk eerste in de competitie met 7 punten voorsprong op eerste achtervolger Club Brugge. Op 16 mei, één speeldag van het einde, 20 jaar na de eerste landstitel, won Genk zijn vierde titel op het veld van Anderlecht.

De titel in de Jupiler Pro League was de zesde prijs die Genk dat seizoen pakte. Het werd namelijk ook kampioen in de reservencompetitie én pakte de Beker Van België voor U21 en in de jeugdreeksen pakte het de titel bij de U18, de U16 én de U15.

EmbleemBewerken

SponsorsBewerken

Periode Kledingsponsor Shirtsponsor
1988-1994 Diadora Kärcher
1994-1999 Olympic Hago schoonmaak
1999-2004 Kappa Nitto
2004-2006 Euphony
2006-2009 Airness
2009-2014 Nike
2014- Beobank

ErelijstBewerken

  Zie het artikel Waterschei SV Thor voor het palmares van Waterschei
  Zie het artikel KFC Winterslag voor het palmares van Winterslag

Trofeeën KRC Genk

Competitie Aantal Jaren
Belgisch landskampioen 1999, 2002, 2011, 2019
Beker van België 1998, 2000, 2009, 2013
Belgische Super Cup 2011
Trofee Jules Pappaert 1996, 2002

Individuele trofeeën

Verschillende spelers behaalden een trofee toen ze voor de club speelden:
Topscorer (3)
1998 (Branko Strupar), 2002 en 2003 (Wesley Sonck)
Gouden Schoen (2)
1998 (Branko Strupar), 2001 (Wesley Sonck)
Ebbenhouten Schoen (3)
1999 (Souleymane Oulare), 2002 (Moumouni Dagano), 2019 (Aly Samatta)
Profvoetballer van het Jaar (2)
1999 (Souleymane Oulare), 2002 (Wesley Sonck)
Trainer van het jaar (5)
1999 (Aimé Antheunis), 2002 (Sef Vergoossen), 2007 (Hugo Broos), 2011 (Frank Vercauteren), 2019 (Philippe Clement)
Trofee Raymond Goethals (1)
2018 (Philippe Clement)
Doelman van het jaar (1)
2011 (Thibaut Courtois)
Jonge Profvoetballer van het Jaar (2)
2002 (Koen Daerden), 2016 (Leon Bailey)

ResultatenBewerken

Seizoen Klasse Reeks Punten Opmerkingen Beker Europa
  I II III IV P.I
1988/89 18         Eerste klasse 15 1/16
1989/90   4       Tweede klasse 36 winnaar eindronde met 8 punten 1/4
1990/91 14         Eerste klasse 26 1/8
1991/92 16         Eerste klasse 26 1/16
1992/93 15         Eerste klasse 27 1/16
1993/94 18         Eerste klasse 18 1/16
1994/95   3       Tweede klasse 50 tweede in eindronde met 9 punten (evenveel als winnaar KRC Harelbeke) 1/16
1995/96   2       Tweede klasse 73 rechtstreekse promotie door verdwijnen van eersteklasser RFC Seraing 1/8
1996/97 8         Eerste klasse 48 1/16
1997/98 2         Eerste klasse 66 Verlies in Supercup 1998 winst IC: P
1998/99 1         Eerste klasse 73 Verlies in Supercup 1999 1/2 EC2: II
1999/00 8         Eerste klasse 54 Verlies in Supercup 2000 winst CL: voor
2000/01 11         Eerste klasse 42 1/2 UC: II
2001/02 1         Eerste klasse 72 Verlies in Supercup 2002 1/4
2002/03 6         Eerste klasse 55 1/8 CL: P
2003/04 4         Eerste klasse 59 1/16
2004/05 3         Eerste klasse 70 3e na beslissingswedstrijden tegen Standard de Liège 1/4 IC: 1/2
2005/06 5         Eerste klasse 57 1/8 UC: I
2006/07 2         Eerste klasse 72 1/4
2007/08 10         Eerste klasse 45 1/8
2008/09 8         Eerste klasse 50 Verlies in Supercup 2009 winst
2009/10 11         Eerste klasse 34 Genk veroverde als winnaar van play-off II het laatste Europese ticket 1/8
2010/11 1         Eerste klasse 51 na de reguliere competitie stond Genk op de 2e plaats met 64 punten, Supercupwinnaar 2011 1/8
2011/12 3         Eerste klasse 46 na de reguliere competitie stond Genk op de 5e plaats met 46 punten 1/8 CL: Groep
2012/13 5         Eerste klasse 40 na de reguliere competitie stond Genk op de 3e plaats met 55 punten, verlies in Supercup 2013 winst EL: 1/16
2013/14 6         Eerste klasse 32 na de reguliere competitie stond Genk op de 6e plaats met 45 punten 1/4 EL: 1/16
2014/15 7         Eerste klasse 49 In play-off II A eindigde Genk op de 2e plaats 1/16
2015/16 4         Eerste klasse 40 na de reguliere competitie stond Genk op de 5e plaats met 48 punten 1/2
  1A 1B 1Am 2Am 3Am P.I Vanaf 2016-17 zijn er 3 nationale en 2 regionale niveaus Beker Europa
2016/17 8           Eerste klasse A 48
  Zie KRC Genk in het seizoen 2016/17 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1/2 EL: 1/4
2017/18 5           Eerste klasse A 38
  Zie KRC Genk in het seizoen 2017/18 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
finalist -
2018/19 1           Eerste klasse A 52
  Zie KRC Genk in het seizoen 2018/19 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1/4 EL: 1/16

Grafiek eindstanden in de competitie sinds 1989Bewerken

18
4
14
16
15
18
3
2
8
2
1
8
11
1
6
4
3
5
2
10
8
11
1
3
5
6
7
4
8
5
1
89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19

competitie 18 ploegen zonder play-offs van 1989-2009, competitie 16 ploegen met play-offs (PO1, PO2A en PO2B, PO3) vanaf 2010

Legende
1ste klasse
2de klasse

Resultaten in de beker sinds 1988-1989Bewerken

16
4
8
16
16
16
16
8
16
W
2
W
2
4
8
16
4
8
4
8
W
8
8
8
W
4
16
2
2
F
4
89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19

16 betekent 1/16 de finale, idem voor 8, 4 en 2
F betekent bekerfinalist, W betekent winnaar

BekerwedstrijdenBewerken

  • de 1/64 ste finale wordt vanaf een bepaald seizoen de 4de ronde genoemd
  • de 1/32 ste finale wordt vanaf een bepaald seizoen de 5de ronde genoemd
Seizoen Ronde Club Score
1988-89 1/32 Germinal Ekeren 5-3
1/16 Zwarte Leeuw 1-3
1989-90 1/32 Looi Sport 5-0
1/16 Stade Leuven 2-1
1/8 KSV Waregem 0-1, 3-2
1/4 KSC Lokeren 1-0, 0-1 (pen 4-5)
1990-91 1/32 AS Eupen 3-1
1/16 Germinal Ekeren 2-0
1/8 RFC Luik 1-3
1991-92 1/32 SK Deinze 3-0
1/16 RWD Molenbeek 0-3
1992-93 1/16 Boom FC 0-2
1993-94 1/16 KSC Lokeren 2-3
1994-95 1/64 Sterrebeek 8-0
1/32 Racing Mechelen 3-1
1/16 AA Gent 2-2 (pen 4-5)
1995-96 1/64 Eendracht Hekelgem 3-0
1/32 Atlas Brussel 3-1
1/16 FC Denderleeuw 2-1
1/8 RSC Anderlecht 0-3 (n.v.)
1996-97 1/16 KV Kortrijk 0-1
1997-98 1/16 Rapid Lebbeke 2-1
1/8 K. Lierse SK 3-1
1/4 Sint-Truiden (STVV) 3-1
1/2 Germinal Ekeren 2-2, 0-0
Winst Club Brugge 4-0
1998-99 1/16 Zultse VV 6-2
1/8 Excelsior Moeskroen 4-3
1/4 Sint-Truiden (STVV) 1-0
1/2 K. Lierse SK 2-4, 1-1
1999-00 1/16 SK Tongeren 3-0
1/8 SV Ingelmunster 8-1
1/4 AA Gent 3-0
1/2 Sint-Truiden (STVV) 0-0, 0-1
Winst Standard Luik 4-1
2000-01 1/16 Excelsior Moeskroen 2-1
1/8 Verbroedering Geel 4-0
1/4 Cercle Brugge 4-4, 2-1
1/2 SK Lommel 1-2, 1-1
2001-02 1/16 Standard Luik 3-2
1/8 KVC Westerlo 2-1
1/4 Excelsior Moeskroen 2-5
2002-03 1/16 RE Virton 3-1
1/8 La Louvière 1-1 (pen 3-4)
2003-04 1/16 K Heusden-Zolder SK 0-2
2004-05 1/16 Kermt-Hasselt 5-0
1/8 RSC Anderlecht 2-1
1/4 Germinal Beerschot (GBA) 1-1, 1-3
2005-06 1/16 FC Doornik 2-1
1/8 Sint-Truiden (STVV) 1-2
2006-07 1/16 Verbroedering Geel 3-2
1/8 Excelsior Moeskroen 1-0
1/4 RSC Anderlecht 0-1, 0-6
2007-08 1/16 Olympic Charleroi 4-2
1/8 Standard Luik 0-2
2008-09 1/16 RFC Sérésien 6-0
1/8 KSC Lokeren 1-0
1/4 AA Gent 0-1, 2-0 (n.v.)
1/2 K. Lierse SK 2-2, 4-1
Winst KV Mechelen 2-0
2009-10 1/16 Sint-Truiden (STVV) 1-0
1/8 KSV Roeselare 1-2
2010-11 1/16 KVV Coxyde (Koksijde) 3-0
1/8 Standard Luik 1-2
2011-12 1/16 SK Deinze 6-2
1/8 K. Lierse SK 0-2
2012-13 1/16 Union Sint-Gillis 6-0
1/8 Standard Luik 1-0
1/4 SV Zulte Waregem 5-0, 0-1
1/2 RSC Anderlecht 0-1, 1-0 (pen 7-6)
Winst Cercle Brugge 2-0
2013-14 1/16 FC Tubeke 3-1
1/8 KV Mechelen 2-1
1/4 KV Oostende 0-0, 0-1
2014-15 1/16 KRC Mechelen 0-1
2015-16 1/16 Dessel Sport 5-2
1/8 Sporting Charleroi 1-1 (pen 5-4)
1/4 Moeksroen-Péruwelz 2-1
1/2 Standard Luik 0-2, 1-1
2016-17 1/16 Eendracht Aalst 4-0
1/8 Waasland-Beveren 3-1
1/4 Sporting Charleroi 3-1
1/2 KV Oostende 1-1, 0-1
2017/18 1/16 Cercle Brugge 1-0
1/8 KV Mechelen 1-1 (pen 5-4)
1/4 Waasland-Beveren 3-3 (pen 4-2)
1/2 KV Kortrijk 3-2, 0-1
FINALIST Standard Luik 1-0 nv
2018/19 1/16 Lommel SK 4-0
1/8 Sporting Charleroi 1-3
1/4 Union Sint-Gillis 2-2 (pen 4-3)

SupercupBewerken

Seizoen Club Score
1998 Club Brugge KV 1-2
1999 K. Lierse S.K. 1-3
2000 RSC Anderlecht 1-3
2002 Club Brugge KV 0-2
2009 Standard Luik 0-2
2011 Standard Luik 1-0 Winst
2013 RSC Anderlecht 0-1

Resultaten in Europese competities sinds 1997Bewerken

Champions LeagueBewerken

2Q
G
2Q
G
99
00
02
03
07
08
11
12

2Q = 2de kwalificatieronde, G = Groepsfase

Europe League / Uefa CupBewerken

2R
1R
4Q
4Q
16
16
4
16
00
01
05
06
09
10
10
11
12
13
13
14
16
17
18
19

4Q = 4de kwalificatieronde, 1R (2R) = 1ste (2de) ronde, 16 = 1/16 de finale, 4 = 1/4 de finale

De huidige 4de kwalificatieronde van de Europe League komt ongeveer overeen met de 1ste ronde uit de Uefa Cup (2005/2006) aangezien het de 6de laatste ronde is die voor de finale komt. De huidige groepsfase van de Europe League komt in hetzelfde opzicht overeen met de 2de ronde uit de Uefa Cup (2000/2001).

Europa Cup II en Intertoto CupBewerken

Links: Europa Cup II, rechts: Intertoto Cup

2R
98
99

2R = 2de ronde (1/8ste finale) |

G
H
97 04

G = groepsfase, H = halve finale

Europese wedstrijdenBewerken

  'Zie het artikel Waterschei SV Thor voor Europese resultaten van Waterschei'
  'Zie het artikel KFC Winterslag voor Europese resultaten van Winterslag'
  • Q = voorronde
  • R = ronde
  • Groep = groepsfase
  • 1/8 = achtste finale

KRC GenkBewerken

  Zie Lijst van Europese wedstrijden van KRC Genk voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

KRC Genk speelt sinds 1997 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam (voorrondes inbegrepen):

1999/00, 2002/03, 2007/08, 2011/12, 2019/20
2009/10, 2010/11, 2012/13, 2013/14, 2016/17, 2018/19
1998/99
2000/01, 2005/06
1997, 2004

Spelerskern 19/20Bewerken

  Zie KRC Genk in het seizoen 2019/20 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Nr. Naam Nationaliteit Geboortedatum Vorige club
Keepers
1 Danny Vuković   Australië 27-03-1985   Sydney FC
26 Maarten Vandevoordt   België 16-02-2002 eigen jeugd
30 Nordin Jackers   België 05-09-1997 eigen jeugd
Gaëtan Coucke   België 02-12-1998 eigen jeugd
Verdedigers
2 Casper De Norre   België 07-02-1997   STVV
5 Neto Borges   Brazilië 13-09-1996   Hammarby IF
6 Sébastien Dewaest   België 27-05-1991   Sporting Charleroi
21 Jere Uronen   Finland 13-06-1994   Helsingborgs IF
23 Rubin Seigers   België 11-01-1998 eigen jeugd
31 Joakim Mæhle   Denemarken 20-05-1997   Aalborg BK
33 Jhon Lucumí   Colombia 26-06-1998   Deportivo Cali
45 Joseph Aidoo   Ghana 29-09-1995   Hammarby IF
54 Vladimir Screciu   Roemenië 13-01-2000   Universitatea Craiova
Amine Khammas   België 06-04-1999 eigen jeugd
Bojan Nastić   Bosnië en Herzegovina 06-07-1994   FK Vojvodina
Middenvelders
4 Dries Wouters   België 28-01-1997 eigen jeugd
18 Roeslan Malinovski   Oekraïne 04-05-1993   Shakhtar Donetsk
19 Jakub Piotrowski   Polen 04-10-1997   Pogoń Szczecin
20 Ivan Fiolić   Kroatië 20-04-1996   Dinamo Zagreb
25 Sander Berge   Noorwegen 14-02-1998   Vålerenga IF
28 Bryan Heynen   België 06-02-1997 eigen jeugd
Pierre Zebli   Ivoorkust 06-12-1997   Perugia
Aanvallers
7 Junya Ito   Japan 09-03-1993   Kashiwa Reysol
10 Mbwana Samatta   Tanzania 23-12-1992   TP Mazembe
11 Joseph Paintsil   Ghana 01-02-1998   Ferencvárosi TC
14 Leandro Trossard     België 04-12-1994 eigen jeugd
77 Dieumerci Ndongala   Congo-Kinshasa 14-06-1991   Standard Luik
93 Zinho Gano   België 13-10-1993   KV Oostende
Theo Bongonda   België 20-11-1995   SV Zulte Waregem
Dante Vanzeir   België 16-04-1998 eigen jeugd
Manuel Benson   België 28-03-1997   Lierse SK
  •   Aanvoerder

Technische stafBewerken

Functie Naam Nationaliteit
Coach Felice Mazzu   België
Assistent-coach Jos Daerden   België
Assistent-coach Domenico Olivieri   België
Keeperstrainer Guy Martens   België
Physical-coach Ruben Peeters   België
Videoanalist Peter Persoons   België
High performance coach Bram Swinnen   België
Teammanager Pierre Denier   België

Uitgeleende spelersBewerken

Naam Nationaliteit Geboortedatum Uitgeleend aan
Edon Zhegrova   Kosovo 31-03-1999   FC Basel

Bekende oud-spelersBewerken

TransfersBewerken

Top 10 inkomende transfersBewerken

Hoogste bedragen die KRC Genk ooit betaald heeft voor een speler.

Naam speler Van club Prijs (milj. EUR) Jaar
1   Theo Bongonda   Zulte Waregem 7,0 2019
2   Marcus Ingvartsen   FC Nordsjælland 4,95 2017
3   Ilombe Mboyo   AA Gent 4,50 2013
4   Neeskens Kebano   Sporting Charleroi 4,0 2015
5   Casper De Norre   STVV 4,0 2019
6   João Carlos   KSC Lokeren 3,0 2008
7   Benjamin De Ceulaer   KSC Lokeren 3,0 2012
8   Joseph Paintsil   Tema Youth F.C. 3,0 2018
9   Nikolaos Karelis   Panathinaikos FC 2,5 2016
10   Jhon Lucumí   Deportivo Cali 2,5 2018

Bron: transfermarkt.nl

Top 10 uitgaande transfersBewerken

Hoogste bedragen die KRC Genk ooit gekregen heeft voor een speler.

Naam speler Naar club Prijs (milj. EUR) Jaar
1   Sergej Milinković-Savić   SS Lazio 18,0 2015
2   Wilfred Ndidi   Leicester City 17,6 2017
3   Leon Bailey   Bayer 04 Leverkusen 13,5 2017
4   Alejandro Pozuelo   Toronto FC 10,0 2019
5   Thibaut Courtois   Chelsea FC 8,95 2011
6   Christian Benteke   Aston Villa FC 8,8 2013
7   Kevin De Bruyne   Chelsea FC 8,0 2012
8   Kalidou Koulibaly   SSC Napoli 7,75 2014
9   Omar Colley   UC Sampdoria 7,75 2018
10   Christian Kabasele   Watford FC 6,95 2017

Bron: transfermarkt.nl

TrainersBewerken

  Zie Lijst van trainers van KRC Genk voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

AanvoerdersBewerken

Eerste doelmanBewerken

 
Thibaut Courtois vertrok voor € 9 miljoen naar Chelsea FC. Hij speelde kampioen bij KRC Genk in het seizoen 2010-2011, de derde landstitel in de clubgeschiedenis. Maar vertrok in de zomer van 2011 naar Chelsea FC.
Seizoen(en) Eerste doelman Seizoen(en) Eerste doelman Seizoen(en) Eerste doelman
1988/89   Ronny Gaspercic 1999/00   Istvan Brockhauser 2010/11   Thibaut Courtois¹
1989/90 2000/01   Jan Moons 2011/12   László Köteles
1990/91 2001/02 2012/13
1991/92   Jacky Mathijssen 2002/03 2013/14
1992/93 2003/04 2014/15
1993/94 2004/05 2015/16   Marco Bizot

  Mathew Ryan (on loan)

1994/95   Ronny Gaspercic 2005/06 2016/17
1995/96 2006/07   Logan Bailly 2017/18   Danny Vuković
1996/97   Istvan Brockhauser 2007/08 2018/19
1997/98 2008/09
1998/99 2009/10   László Köteles
  • ¹ Thibaut Courtois werd in het seizoen 2010/11 eerste doelman nadat er problemen waren met de visumpapieren van László Köteles naar KRC Genk, waardoor László niet voor KRC Genk mocht spelen begin dat seizoen en een definitieve transfer lang nasleepte. Ook Koen Casteels (toen dat seizoen tweede doelman in de rangorde) was geblesseerd.

SpelersrecordsBewerken

Meeste wedstrijdenBewerken

Plaats Naam Periode Wedstrijden
1.   Thomas Buffel 2009-2018 388
2.   Anele Ngcongca 2007-2015 274
3.   Domenico Olivieri 1988-1990, 1994-2000 272
4.   Jelle Vossen 2000-2015 246
5.   Wilfried Delbroek 1995-2003 228
6.   Jan Moons 2000-2006 225
7.   Eric Matoukou 2002-2011 221
8.   Dirk Verwimp 1990-1997 215
9.   Elyaniv Barda 2007-2013 211
10.   Ronny Gaspercic 1988-1996 210

Meeste doelpuntenBewerken

Plaats Naam Periode Doelpunten
1.   Branko Strupar 1994-1999 131
2.   Jelle Vossen 2006-2015 111
3.   Wesley Sonck 2000-2003 81
4.   Kevin Vandenbergh 2002-2007 75
5.   Elyaniv Barda 2007-2013 68
6.   Mbwana Samatta 2016- 66
7.   Souleymane Oulare 1996-1999 59
8.   Carmel Busuttil 1988-1994 52
9.   Marvin Ogunjimi 2003-2011 38
10.   Moumouni Dagano 2001-2003 38

Meeste Europese doelpuntenBewerken

Plaats Naam Periode Doelpunten
1.   Jelle Vossen 2000-2015 18
2.   Mbwana Samatta 2015- 14
3.   Souleymane Oulare 1996-1999 13
4.   Leandro Trossard 2010- 11
5.   Salif Keita 1997-1998 6
6.   Branko Strupar 1994-1999 5
7.   Elyaniv Barda 2007-2013 5
8.   Wesley Sonck 2000-2003 5
9.   Koen Daerden 1999-2006 5
10.   Leon Bailey 2015-2017 5

Competitie topschutters per seizoenBewerken

Seizoen Speler Goals Seizoen Speler Goals Seizoen Speler Goals
1988/99   Mark Farrington 5 2001/02   Wesley Sonck 30 2013/14   Jelle Vossen 12
1989/90   Carmel Busuttil 17 2002/03   Wesley Sonck 27 2014/15   Ilombe Mboyo 8
1990/91   Frane Bucan 7 2003/04   Cedric Roussel 14 2015/16   Nikos Karelis 10
1991/92   Carmel Busuttil 10 2004/05   Kevin Vandenbergh 17 2016/17   Mbwana Samatta 11
1992/93   Carmel Busuttil 11 2005/06   Kevin Vandenbergh 12 2017/18   Leandro Trossard 8
1993/94   Patrick Goots 13 2006/07   Kevin Vandenbergh 11   Mbwana Samatta
1994/95   Branko Strupar 32   Goran Ljubojević 2018/19   Mbwana Samatta 23
1995/96   Branko Strupar 18 2007/08   Elyaniv Barda 16
1996/97   Bart Goor 18 2008/09   João Carlos 7
1997/98   Branko Strupar 25 2009/10   Marvin Ogunjimi 12
1998/99   Branko Strupar 28 2010/11   Jelle Vossen 20
1999/00   Thordur Gudjonsson 18 2011/12   Jelle Vossen 20
2000/01   Wesley Sonck 17 2012/13   Jelle Vossen 17

Overall topschutters per seizoenBewerken

Seizoen Speler Goals Seizoen Speler Goals Seizoen Speler Goals
1988/89   Mark Farrington 5 2001/02   Wesley Sonck 30 2011/12   Jelle Vossen 27
1989/90   Carmel Busuttil 17 2002/03   Wesley Sonck 27 2012/13   Jelle Vossen 25
1990/91   Frane Bucan 7 2003/04   Cedric Roussel 14 2013/14   Jelle Vossen 19
1991/92   Carmel Busuttil 10 2004/05   Kevin Vandenbergh 17 2014/15   Ilombe Mboyo 8
1992/93   Carmel Busuttil 11 2005/06   Kevin Vandenbergh 12 2015/16   Nikos Karelis 18
1993/94   Patrick Goots 13 2006/07   Kevin Vandenbergh 11 2016/17   Mbwana Samatta 21
1994/95   Branko Strupar 32   Goran Ljubojević 2017/18   Leandro Trossard 8
1995/96   Branko Strupar 18 2007/08   Elyaniv Barda 17   Mbwana Samatta
1996/97   Bart Goor 18 2008/09   João Carlos 7 2018/19   Mbwana Samatta 32
1997/98   Branko Strupar 25   Adam Nemec
1998/99   Branko Strupar 28   Tom De Mul
1999/00   Thordur Gudjonsson 18 2009/10   Marvin Ogunjimi 13
2000/01   Wesley Sonck 17 2010/11   Jelle Vossen 24

OSV Gouden SchoenBewerken

Jaar Gouden schoen Zilveren schoen Bronzen schoen
2006   Steven Defour niet bekend niet bekend
2007   Logan Bailly   Sébastien Pocognoli   Wim De Decker
2008   Elyaniv Barda   Balázs Tóth   Igor Lolo
2009   João Carlos niet bekend niet bekend
2010   Thomas Buffel niet bekend niet bekend
2011   Thibaut Courtois   Jelle Vossen   Kevin De Bruyne
2012   Jelle Vossen   Kevin De Bruyne   Thomas Buffel
2013   Thomas Buffel   Jelle Vossen   Benjamin De Ceulaer
2014   Jelle Vossen   Thomas Buffel   László Köteles
2015   Thomas Buffel   László Köteles   Timothy Castagne
2016   Christian Kabasele   Thomas Buffel   Leon Bailey
2017   Alejandro Pozuelo   Leandro Trossard   Timothy Castagne
2018   Danny Vuković   Joseph Aidoo   Roeslan Malinovski
2019   Roeslan Malinovski   Aly Samatta   Sebastien Dewaest

Genkse selecties Rode DuivelsBewerken

Alle Genkse spelers die een selectie hebben ontvangen voor de Rode Duivels.

Naam speler Datum selectie Totaal caps Totaal doelpunten
  Davy Oyen 22-04-1998 3 0
  Daniel Kimoni 03-02-1999 3 0
  Wilfried Delbroek 03-02-1999 5 0
  Jan Moons 10-11-2001 0 0
  Wesley Sonck 02-06-2001 55 24
  Bernd Thijs 02-06-2001 7 0
  Koen Daerden 21-08-2002 9 3
  Cédric Roussel 11-10-2003 3 0
  Thomas Chatelle 8-02-2004 3 0
  Kevin Vandenbergh 29-05-2004 13 3
  Tom Soetaers 09-02-2005 8 1
  Wim De Decker 11-05-2006 2 0
  Steven Defour 11-05-2006 52 2
  Logan Bailly 02-06-2007 8 0
  Faris Haroun 06-06-2007 6 0
  Jelle Vossen 29-05-2009 12 2
  Thomas Buffel 10-10-2009 35 6
  Kevin De Bruyne 19-05-2010 68 15
  Marvin Ogunjimi 08-10-2010 7 5
  Anthony Vanden Borre 25-03-2011 29 1
  David Hubert 10-08-2011 2 0
  Christian Benteke 25-05-2012 34 12
  Christian Kabasele 01-06-2016 2 0
  Leandro Trossard 07-09-2018 0 0

VoorzittersBewerken

LiteratuurBewerken

Externe linkBewerken