Hoofdmenu openen

Tim Howard

Amerikaans doelman (1979-)

Tim Howard (North Brunswick, 6 maart 1979) is een voormalig Amerikaans professioneel voetbaldoelman. Hij kwam tussen 1998 en 2019 achtereenvolgens uit voor NY/NJ MetroStars, Manchester United, Everton en Colorado Rapids. In maart 2002 debuteerde hij in het Amerikaans voetbalelftal, waarvoor hij meer dan honderdtwintig interlands speelde.[1]

Tim Howard
Tim Howard Portland Timbers vs Colorado Rapids 2016-10-16.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Timothy Matthew Howard
Geboortedatum 6 maart 1979
Geboorteplaats Vlag van Verenigde Staten North Brunswick, Verenigde Staten
Lengte 191 cm
Been Rechts
Positie Doelman
Clubinformatie
Huidige club Gestopt in 2019
Jeugd
1995–1997 Vlag van Verenigde Staten Central Jersey Cosmos
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1998–2003
2003–2006
2006–2016
2016–2019
Vlag van Verenigde Staten NY/NJ MetroStars
Vlag van Engeland Manchester United
Vlag van Engeland Everton FC
Vlag van Verenigde Staten Colorado Rapids
85 0(0)
45 0(0)
354 0(1)
100 0(0)
Interlands
2002–2017 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 121 (0)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Howard werd in zowel 2008 als 2014 uitgeroepen tot Amerikaans voetballer van het jaar.[2]

ClubcarrièreBewerken

In 1998 maakte Howard zijn debuut in het betaald voetbal in het shirt van NY/NJ MetroStars, waar hij zes seizoenen verbleef. Hij werd er op zijn 22ste als jongste doelman ooit verkozen tot 'keeper van het jaar' in de Major League Soccer. Manchester United haalde hem in 2003 tegen een vergoeding van 3,2 miljoen euro naar Europa, als opvolger van de naar Frankrijk teruggekeerde Fabien Barthez. Na 45 competitiewedstrijden voor Manchester verhuisde Howard voor aanvang van het seizoen 2006/07 op huurbasis naar Everton. De club uit Liverpool maakte in februari 2007 gebruik van de koopclausule in de huurdeal en Howard verruilde Manchester United op permanente basis voor Everton.[3] Met die club stond hij op 30 mei 2009 in de finale van de strijd om de FA Cup. Daarin verloor de ploeg van trainer-coach David Moyes met 2-1 van Chelsea door goals van Didier Drogba en Frank Lampard. Op 20 maart 2016 maakte Howard bekend dat hij Everton zou verlaten en zou terugkeren naar de Major League Soccer. Hij ging spelen voor Colorado Rapids. Tevens was Howard zijn basisplaats kwijtgeraakt aan Joel Robles. Op 22 januari 2019 kondigde de doelman via Twitter het einde van zijn carrière aan.[4] Hij maakte kenbaar aan het eind van het MLS seizoen 2019 afscheid te nemen van het profvoetbal. Op 6 oktober 2019 keepte hij de laatste wedstrijd in zijn profcarrière, een nederlaag. Op bezoek bij Los Angeles FC werd Colorado Rapids met 3-1 verslagen.

InterlandcarrièreBewerken

Howard debuteerde op 19 maart 2002 tegen Ecuador in het Amerikaanse nationale team. Vervolgens was hij tweede doelman achter Kasey Keller op het WK 2006 en speelde hij voor de Amerikanen op onder meer het toernooi voor de gewonnen CONCACAF Gold Cup 2007, de FIFA Confederations Cup 2009, het WK 2010 en het WK 2014. In augustus 2014 maakte Howard bekend dat hij minstens tot en met september 2015 niet ging spelen voor de nationale ploeg.

CluboverzichtBewerken

Seizoen Club[5] Land Competitie Wedstrijden Doelpunten
1998 NY/NJ MetroStars   Major League Soccer 1 0
1999 9 0
2000 9 0
2001 26 0
2002 27 0
2003 13 0
2003/04 Manchester United   Premier League 32 0
2004/05 12 0
2005/06 1 0
2006/07 Everton 36 0
2007/08 36 0
2008/09 38 0
2009/10 38 0
2010/11 38 0
2011/12 38 1
2012/13 36 0
2013/14 37 0
2014/15 32 0
2015/16 25 0
2016 Colorado Rapids   Major League Soccer 19 0
2017 25 0
2018 33 0
2019 23 0
Totaal 594 1

ErelijstBewerken

Competitie
Aantal Jaren
  Manchester United
FA Cup 1x 2003/04
League Cup 1x 2005/06
FA Community Shield 1x 2003
  Verenigde Staten
CONCACAF Gold Cup 1x 2007

TriviaBewerken

Persoonlijk levenBewerken

Howard was getrouwd en is in 2010 gescheiden. Hij heeft twee kinderen. Hij huwde in het Italiaanse Firenze op 27 juni 2015 zijn 2e echtgenote.

Zie ookBewerken