Hoofdmenu openen

Wikipedia β

UEFA Champions League

(Doorverwezen vanaf Europacup I (voetbal))

De UEFA Champions League is het belangrijkste internationale voetbaltoernooi voor clubs in en rond Europa. Het toernooi wordt georganiseerd door de Europese voetbalbond UEFA. De Champions League bestaat sinds 1992. Voor die tijd stond het toernooi bekend als Europacup I.

UEFA Champions League
Logo uefa 2012.png
Regio Europa
Bond UEFA
Opgericht 1955 als Europacup I
1992 als UEFA Champions League
Systeem Groepswedstrijden + Knock-out
Aantal teams 32 (hoofdtoernooi)
76 (hoofdtoernooi + voorronden)
Huidige kampioen Vlag van Spanje Real Madrid

(2017)

Recordkampioen Vlag van Spanje Real Madrid (12)
Topscorer Vlag van Portugal Cristiano Ronaldo (114)
Website UEFA.com
Huidig seizoen Actuele editie Champions League 2017/18
Portaal  Portaalicoon   Sport
Voetbal

De winnaar plaatst zich voor het Wereldkampioenschap voor clubs (in het verleden -t/m 2004- voor de tweekamp om de wereldbeker). Die club plaatst zich ook voor de UEFA Super Cup, het duel tussen de winnaar van de Champions League en de winnaar van de UEFA Europa League (sinds het seizoen 2009/10, daarvoor die van de Europacup II en vervolgens die van de UEFA Cup).

De Champions League-trofee van 1995, gewonnen door AFC Ajax, in het Ajax Museum

Inhoud

GeschiedenisBewerken

Europacup IBewerken

De Europacup I (de originele naam luidt 'Coupe des Clubs Champions Européens', en staat nog altijd op de beker) was het belangrijkste Europese clubtoernooi waaraan elk seizoen de landskampioenen van alle bij de UEFA aangesloten landen deelnamen. Alleen in de beginjaren waren er enkele uitzonderingen, waaronder het Nederlandse PSV dat in het seizoen 1955/56 deelnam in plaats van de Nederlandse kampioen Willem II. De te winnen beker, die nog steeds wordt uitgereikt aan de winnaar van de Champions League, wordt ook wel de "cup met de grote oren" genoemd. Die "grote oren" zijn afgeleid van de Grieks/Romeinse amfora, waarvan de oren als draaghouvast dienden.

In het toernooi vaardigde elk land één team uit, met daaraan eventueel toegevoegd de winnaar van het seizoen ervoor. De teams speelden een competitie volgens het knock-outsysteem, waarbij per ronde twee wedstrijden werden gespeeld: één thuis- en één uitwedstrijd. De finale, in mei op een vooraf bepaalde neutrale locatie, bestond echter uit slechts één wedstrijd. In 1991 werd die formule gewijzigd. Er waren eerst twee normale knock-outrondes waarna er van de beste acht ploegen twee poules werden opgemaakt die een hele competitie speelden. De winnaars van beide poules speelden de finale. In 1992 werd het toernooi voortgezet als de UEFA Champions League.

Het toernooi werd voor het eerst georganiseerd in het seizoen 1955/56, Real Madrid werd de winnaar van de eerste vijf edities en met de zesde zege in 1966 is deze club recordhouder. Nederlandse clubs wonnen het toernooi in totaal 6 keer: Feyenoord in 1970, AFC Ajax in 1971, 1972, 1973 en 1995, en PSV in 1988. In 1963 bereikte Feyenoord als eerste Nederlandse club de halve finale, in 1969 was Ajax de eerste Nederlandse club die de finale bereikte. De beste prestatie van een Belgische club was de verloren finale van Club Brugge in 1978. Tegenstander was Liverpool FC dat met 1–0 won op Wembley.

De Champions League ging in 1992 van start als voortzetting van de Europacup I. In dat jaar werd de groepsfase geïntroduceerd. Later zijn er nog meer wijzigingen aangebracht waarvan de belangrijkste in 1997: vanaf toen werd afgeweken van het concept dat enkel landskampioenen en titelverdedigers mee mochten doen.

Champions League 1992-1993Bewerken

DeelnameBewerken

Ieder land aangesloten bij de UEFA, met uitzondering van Liechtenstein, mocht zijn kampioen afvaardigen. De Liechtensteinse voetbalbond organiseert enkel een bekertoernooi en geen competitie, alle Liechtensteinse voetbalclubs spelen in de Zwitserse piramide. Namens het ondertussen verbrokkelde Joegoslavië nam het Sloveense Olimpija Ljubljana deel.

ToernooiopzetBewerken

Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie kwamen er tal van nieuwe landen bij. Daarom werd een kwalificatieronde ingevoerd voor de kampioenen van de 9 slechtst presterende landen in Europa. Omdat Oekraïne, Estland, Letland en Israël jonge leden waren binnen de UEFA, waren ook deze kampioenen tot deze voorronde veroordeeld.

Na de voorronde begon het hoofdtoernooi met 32 teams. Ronde 1 en 2 werkten volgens het knock-outsysteem. De 8 clubs die deze 2 ronden hadden overleefd, werden onderverdeeld in 2 groepen. De winnaars van deze 2 groepen (Olympique Marseille en AC Milan) speelden tegen elkaar de finale in het Olympiastadion in het Duitse München.

Champions League 1993-1994Bewerken

DeelnameBewerken

Weer mochten enkel de kampioenen deelnemen.

ToernooiopzetBewerken

In deze tweede editie van de Champions League waren nog meer landen vertegenwoordigd. Albanië, Moldavië, Georgië, Wales, Kroatië en Wit-Rusland werden voor het eerst vertegenwoordigd. De voorronde werd uitgebreid tot 20 clubs.

De 10 winnaars werden bij 22 andere kampioenen gevoegd die vervolgens het hoofdtoernooi speelden. Na 2 knock-outrondes werden de 8 winnaars weer in 2 groepen verdeeld. Nieuw was dat nu niet enkel de winnaars van de groep verder gingen, maar ook de clubs die als tweede in de groep eindigden. Zo werd er een halve finale in het leven geroepen.

Champions League 1994-1997Bewerken

DeelnameBewerken

Enkel kampioenen kwalificeerden zich. Opvallend was dat nu nog maar 16 kampioenen deelnamen aan het hoofdtoernooi van de Champions League in plaats van 32 bij de vorige opzet. Bovendien mochten alleen de kampioenen van de 24 succesvolste landen deelnemen aan de Champions League. Kampioenen van lager gewaardeerde landen waren veroordeeld tot deelname aan de UEFA-cup.

ToernooiopzetBewerken

Na de kwalificatieronde (16 clubs streden om de resterende 8 plaatsen in het hoofdtoernooi waar de 8 hoogst gewaardeerde clubs al rechtstreeks voor waren geplaatst) werd direct de groepsfase gespeeld. Deze bestond uit 4 groepen van 4 teams. Na de groepsfase gingen de 2 beste teams uit elke groep door naar de knock-outfase die begon bij de kwartfinales.

Champions League 1997-1999Bewerken

DeelnameBewerken

Niet alleen kampioenen kwalificeerden zich, ook clubs uit landen uit de top 8 die 2de eindigden in de vaderlandse competitie namen deel. De kampioenen van de landen uit de top 8 waren rechtstreeks geplaatst voor de groepsfase net als de titelhouder. Na het totale uiteenvallen van de Sovjet-Unie en Joegoslavië namen nu ook de kampioenen uit de Kaukasus en de Balkan deel.

Positie Champions League (24 plaatsen in HT)
HT voorronden
2e 1e
*) Titelhouder 1
1-8 1 1
9-17 1
18-47 1

ToernooiopzetBewerken

Door de uitbreiding van het aantal leden was er nood aan een 2de voorronde. Na twee voorronden werden 24 ploegen toegelaten tot het hoofdtoernooi. Deze werden onderverdeeld in zes groepen van vier teams. De zes groepswinnaars en de twee beste nummers twee kwalificeerden zich voor de kwartfinales.

Champions League 1999-2003Bewerken

DeelnameBewerken

Om het commercieel potentieel van de Champions League volledig uit te buiten, werd gekozen om meer teams uit de grote landen te laten deelnemen. Dit ging uiteindelijk ten koste van landen zonder voetbalcultuur, want de verschillen in budgetten werden enorm tussen top, sub-top en middenmoot van Europa.

Positie Champions League (32 plaatsen in HT)
HT voorronden
3e 2e 1e
*) Titelhouder 1
1-3 CH N2 N3 N4
4-6 CH N2 N3
7-9 CH N2
10-15 CH N2
16-22 CH
23-53 CH

ToernooiopzetBewerken

De groepsfase bestond nu uit 32 teams. Ook werden uit grote landen meer teams toegelaten. Dit had tot gevolg dat er een 3e voorronde moest komen. Na de knock-outfases van de voorronden ging het hoofdtoernooi met 32 teams van start. Deze waren volgens sterkte onderverdeeld in 8 groepen van 4. De 2 beste van iedere groep gingen verder. De 2e ronde was ook een groepsronde, maar deze keer maar 4 groepen van 4 teams. Ook hier stootten de 2 beste teams van iedere poule door. Hierna volgde de knock-outfase richting finale.

Champions League 2003- hedenBewerken

DeelnameBewerken

De deelname was hetzelfde voor deze periode als in de vorige.

ToernooiopzetBewerken

De 2de ronde werd nu ook een knock-outronde omdat de wedstrijdlast voor Europese ploegen te groot werd.

Primeur aantal deelnemers één landBewerken

De Champions League 2015/16 werd de eerste editie van het toernooi waaraan vijf deelnemers uit hetzelfde land deelnamen. FC Barcelona, Real Madrid en Atlético Madrid plaatsten zich door in het voorgaande seizoen eerste, tweede en derde te worden in de Spaanse competitie. Sevilla FC was als winnaar van de Europa League 2014/15 ook direct geplaatst. Valencia CF kwam hier in augustus 2015 als vijfde Spaanse ploeg bij door in de voorronde over twee wedstrijden te winnen van AS Monaco.

DeelnameBewerken

Een club kan zich voor dit toernooi plaatsen door een hoge eindpositie in de nationale competitie van het voorgaande jaar. Elk land dat bij de UEFA is aangesloten mag minimaal één en maximaal vier clubs afvaardigen; hoe sterker het land, hoe meer clubs mogen deelnemen. De verdeling wordt gebaseerd op de positie van het land op de UEFA-coëfficiëntenranglijst. Liechtenstein kent geen deelnemer in dit toernooi omdat dit ministaatje geen eigen nationale competitie heeft; de zeven clubs uit Liechtenstein spelen alle in de Zwitserse competitie.

Aan de eerste ronde van het hoofdtoernooi doen 32 clubs mee. Een aantal clubs is rechtstreeks geplaatst en de overige clubs moeten zich via de voorronden plaatsen.

In het seizoen 2009/10 zijn een aantal wijzigingen doorgevoerd in de samenstelling van de eerste ronde. Er zijn 22 in plaats van 16 clubs rechtstreeks geplaatst en er zullen ten minste 17 landskampioenen meedoen in plaats van 10.

VoorrondenBewerken

In drie voorronden, volgens het knock-outsysteem met een thuis- en een uitwedstrijd, worden de teams bepaald die zich in de eerste ronde bij de rechtstreeks geplaatste clubs mogen voegen. In de eerste voorronden spelen clubs van de zwakkere landen tegen elkaar. In de tweede en derde voorronden stromen clubs van sterkere landen in. Wanneer welke club instroomt hangt af van het aantal deelnemende clubs en het aantal vrije plaatsen in de eerste ronde.

In het seizoen 2009/10 zijn er 10 plaatsen in de eerste ronde beschikbaar voor clubs die niet rechtstreeks zijn geplaatst. Omdat in de voorronden de landskampioenen gescheiden worden van de niet-landskampioenen, zullen uiteindelijk 5 van de 10 plaatsen worden ingenomen door landskampioenen en 5 door niet-landskampioenen.

De verliezers van de derde voorronde schuiven door naar de Play-off ronde van de UEFA Europa League, de winnaars gaan door naar de Play-off ronde van de CL. De verliezers van deze ronde plaatsen zich voor de groepsfase van de Europa League.

Eerste ronde, groepsfaseBewerken

De eerste ronde van het toernooi wordt gespeeld in acht groepen van vier clubs. De indeling van deze groepen wordt bepaald door een "geleide" loting, die met behulp van coëfficiënten zou moeten resulteren in groepen die ongeveer gelijk van sterkte zijn. Clubs uit hetzelfde land kunnen elkaar in deze fase niet treffen.

De nummers één en twee van iedere poule gaan door naar de tweede ronde, terwijl de nummer drie door mag gaan in de tweede ronde van de lager aangeslagen Europa League. Voor de nummer vier van de groep is het Europees voetbal voor het betreffende seizoen voorbij. Indien meerdere clubs hetzelfde aantal punten halen, wordt gekeken naar het onderlinge resultaat.

Tweede ronde, knock-outfaseBewerken

De tweede ronde bestaat uit knock-outwedstrijden met een thuis- en uitwedstrijd. De acht groepswinnaars uit de eerste ronde spelen in de achtste finale tegen een nummer twee uit de groep en hebben als voordeel dat ze met een uitwedstrijd beginnen. Daarna is er een vrije loting voor de kwartfinale en de halve finale. De finale is één wedstrijd op een vooraf bepaalde locatie.

Tijdens de seizoenen 1999-2003 is geëxperimenteerd met een tweede groepsronde (16 ploegen in 4 groepen), maar omdat dit de voetbalkalender overvol maakte en het spektakelvoetbal achterwege bleef (ploegen gingen berekenend spelen), is weer overgegaan op het knock-outsysteem.

FinalesBewerken

Seizoen Datum Winnaar Uitslag Finalist Stadion, plaats UEFA Man of the Match
UEFA Champions League
2017/18 za 26-5-2018 NSK Olimpiejsky, Kiev, Oekraïne
2016/17 za 3-6-2017 Real Madrid CF   4 – 1   Juventus FC Millennium Stadium, Cardiff, Wales   Cristiano Ronaldo (Real Madrid)
2015/16 za 28-5-2016 Real Madrid CF   1 – 1 ns (5 – 3)   Atlético Madrid San Siro, Milaan, Italië   Sergio Ramos (Real Madrid)
2014/15 za 6-6-2015 FC Barcelona   3 – 1   Juventus FC Olympiastadion, Berlijn, Duitsland   Andrés Iniesta (Barcelona)
2013/14 za 24-5-2014 Real Madrid CF   1 – 1 nv 4 – 1   Atlético Madrid Estádio da Luz, Lissabon, Portugal   Ángel Di María (Real Madrid)
2012/13 za 25-5-2013 FC Bayern München   2 – 1   Borussia Dortmund Wembley, Londen, Engeland   Arjen Robben (Bayern München)
2011/12 za 19-5-2012 Chelsea FC   1 – 1 ns (5 – 4)   FC Bayern München Allianz Arena, München, Duitsland   Didier Drogba (Chelsea)
2010/11 za 28-5-2011 FC Barcelona   3 – 1   Manchester United FC Wembley, Londen, Engeland   Lionel Messi (Barcelona)
2009/10 za 22-5-2010 FC Internazionale Milano   2 – 0   FC Bayern München Estadio Santiago Bernabéu, Madrid, Spanje   Diego Milito (FC Internazionale Milano)
2008/09 wo 27-5-2009 FC Barcelona   2 – 0   Manchester United FC Stadio Olimpico, Rome, Italië   Xavi (Barcelona)
2007/08 wo 21-5-2008 Manchester United FC   1 – 1 ns (6 – 5)   Chelsea FC Olympisch Stadion Loezjniki, Moskou, Rusland   Edwin van der Sar (Manchester United)
2006/07 wo 23-5-2007 AC Milan   2 – 1   Liverpool FC Olympisch Stadion Spyridon Louis, Athene, Griekenland   Filippo Inzaghi (Milan)
2005/06 wo 17-5-2006 FC Barcelona   2 – 1   Arsenal FC Stade de France, Parijs, Frankrijk   Ronaldinho (Barcelona)
2004/05 wo 25-5-2005 Liverpool FC   3 – 3 ns (3 – 2)   AC Milan Atatürk Olympisch Stadion, Istanboel, Turkije   Steven Gerrard (Liverpool)
2003/04 wo 26-5-2004 FC Porto   3 – 0   AS Monaco Arena AufSchalke, Gelsenkirchen, Duitsland   Deco (Porto)
2002/03 wo 28-5-2003 AC Milan   0 – 0 ns (3 – 2)   Juventus FC Old Trafford, Manchester, Engeland   Paolo Maldini (Milan)
2001/02 wo 15-5-2002 Real Madrid CF   2 – 1   Bayer Leverkusen Hampden Park, Glasgow, Schotland   Zinédine Zidane (Real Madrid)
2000/01 wo 23-5-2001 FC Bayern München   1 – 1 ns (5 – 4)   Valencia CF San Siro, Milaan, Italië   Oliver Kahn (Bayern München)
1999/00 wo 24-5-2000 Real Madrid CF   3 – 0   Valencia CF Stade de France, Parijs, Frankrijk   Steve McManaman (Real Madrid)
1998/99 wo 26-5-1999 Manchester United FC   2 – 1   FC Bayern München Camp Nou, Barcelona, Spanje   Mario Basler (Bayern München)
1997/98 wo 20-5-1998 Real Madrid CF   1 – 0   Juventus FC Amsterdam ArenA, Amsterdam, Nederland Geen uitreiking
1996/97 wo 28-5-1997 Borussia Dortmund   3 – 1   Juventus FC Olympiastadion, München, Duitsland
1995/96 wo 22-5-1996 Juventus FC   1 – 1 ns (4 – 2)   AFC Ajax Stadio Olimpico, Rome, Italië
1994/95 wo 24-5-1995 AFC Ajax   1 – 0   AC Milan Ernst Happelstadion, Wenen, Oostenrijk
1993/94 wo 18-5-1994 AC Milan   4 – 0   FC Barcelona Olympisch Stadion Spyridon Louis, Athene, Griekenland
1992/93 wo 26-5-1993 Olympique Marseille   1 – 0   AC Milan Olympiastadion, München, Duitsland
Europacup I
1991/92 wo 20-5-1992 FC Barcelona   1 – 0 nv   UC Sampdoria Wembley, Londen, Engeland
1990/91 wo 29-5-1991 Rode Ster Belgrado   0 – 0 ns (5 – 3)   Olympique Marseille Stadio San Nicola, Bari, Italië
1989/90 wo 23-5-1990 AC Milan   1 – 0   Benfica Prater Stadion, Wenen, Oostenrijk
1988/89 wo 24-5-1989 AC Milan   4 – 0   Steaua Boekarest Camp Nou, Barcelona, Spanje
1987/88 wo 25-5-1988 PSV   0 – 0 ns (6 – 5)   Benfica Neckarstadion, Stuttgart, West-Duitsland
1986/87 wo 27-5-1987 FC Porto   2 – 1   FC Bayern München Prater Stadion, Wenen, Oostenrijk
1985/86 wo 7-5-1986 Steaua Boekarest   0 – 0 ns (2 – 0)   FC Barcelona Ramón Sánchez Pizjuán, Sevilla, Spanje
1984/85 wo 29-5-1985 Juventus FC   1 – 0   Liverpool FC Heizelstadion, Brussel, België (Zie ook: Heizeldrama)
1983/84 wo 30-5-1984 Liverpool FC   1 – 1 ns (4 – 2)   AS Roma Stadio Olimpico, Rome, Italië
1982/83 wo 25-5-1983 Hamburger SV   1 – 0   Juventus FC Olympisch Stadion Spyridon Louis, Athene, Griekenland
1981/82 wo 26-5-1982 Aston Villa FC   1 – 0   FC Bayern München De Kuip, Rotterdam, Nederland
1980/81 wo 27-5-1981 Liverpool FC   1 – 0   Real Madrid CF Parc des Princes, Parijs, Frankrijk
1979/80 wo 28-5-1980 Nottingham Forest FC   1 – 0   Hamburger SV Estadio Santiago Bernabéu, Madrid, Spanje
1978/79 wo 30-5-1979 Nottingham Forest FC   1 – 0   Malmö FF Olympiastadion, München, West-Duitsland
1977/78 wo 10-5-1978 Liverpool FC   1 – 0   Club Brugge KV Wembley, Londen, Engeland
1976/77 wo 25-5-1977 Liverpool FC   3 – 1   Borussia Mönchengladbach Stadio Olimpico, Rome, Italië
1975/76 wo 12-5-1976 FC Bayern München   1 – 0   AS Saint-Étienne Hampden Park, Glasgow, Schotland
1974/75 wo 28-5-1975 FC Bayern München   2 – 0   Leeds United AFC Parc des Princes, Parijs, Frankrijk
1973/74 wo 15-5-1974
vr 17-5-1974
FC Bayern München   1 – 1 nv
4 – 0
  Atlético Madrid Heizelstadion, Brussel, België
1972/73 wo 30-5-1973 AFC Ajax   1 – 0   Juventus FC Rode Ster-stadion, Belgrado, Joegoslavië
1971/72 wo 31-5-1972 AFC Ajax   2 – 0   FC Internazionale Milano De Kuip, Rotterdam, Nederland
1970/71 wo 2-6-1971 AFC Ajax   2 – 0   Panathinaikos FC Wembley, Londen, Engeland
1969/70 wo 6-5-1970 Feyenoord   2 – 1 nv   Celtic FC San Siro, Milaan, Italië
1968/69 wo 28-5-1969 AC Milan   4 – 1   AFC Ajax Estadio Santiago Bernabéu, Madrid, Spanje
1967/68 wo 29-5-1968 Manchester United FC   4 – 1 nv   Benfica Wembley, Londen, Engeland
1966/67 do 25-5-1967 Celtic FC   2 – 1   FC Internazionale Milano Estádio Nacional, Lissabon, Portugal
1965/66 wo 11-5-1966 Real Madrid CF   2 – 1   Partizan Belgrado Heizelstadion, Brussel, België
1964/65 do 27-5-1965 FC Internazionale Milano   1 – 0   Benfica San Siro, Milaan, Italië
1963/64 wo 27-5-1964 FC Internazionale Milano   3 – 1   Real Madrid CF Prater Stadion, Wenen, Oostenrijk
1962/63 wo 22-5-1963 AC Milan   2 – 1   Benfica Wembley, Londen, Engeland
1961/62 wo 2-5-1962 Benfica   5 – 3   Real Madrid CF Olympisch Stadion, Amsterdam, Nederland
1960/61 vr 31-3-1961 Benfica   3 – 2   FC Barcelona Wankdorf Stadion, Bern, Zwitserland
1959/60 wo 18-5-1960 Real Madrid CF   7 – 3   Eintracht Frankfurt Hampden Park, Glasgow, Schotland
1958/59 wo 3-6-1959 Real Madrid CF   2 – 0   Stade de Reims Neckarstadion, Stuttgart, West-Duitsland
1957/58 wo 28-5-1958 Real Madrid CF   3 – 2 nv   AC Milan Heizelstadion, Brussel, België
1956/57 do 30-5-1957 Real Madrid CF   2 – 0   AC Fiorentina Estadio Santiago Bernabéu, Madrid, Spanje
1955/56 wo 13-6-1956 Real Madrid CF   4 – 3   Stade de Reims Parc des Princes, Parijs, Frankrijk

Records en statistiekenBewerken

Winnaars aller tijdenBewerken

Club Winnaar Tweede plaats Winnaar in: Tweede plaats in:
  Real Madrid CF 12 3 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1966, 1998, 2000, 2002, 2014,

2016, 2017

1962, 1964, 1981
  AC Milan 7 4 1963, 1969, 1989, 1990, 1994, 2003, 2007 1958, 1993, 1995, 2005
  FC Bayern München* 5 5 1974, 1975, 1976, 2001, 2013 1982, 1987, 1999, 2010, 2012
  FC Barcelona 5 3 1992, 2006, 2009, 2011, 2015 1961, 1986, 1994
  Liverpool FC 5 2 1977, 1978, 1981, 1984, 2005 1985, 2007
  AFC Ajax* 4 2 1971, 1972, 1973, 1995 1969, 1996
  FC Internazionale Milano 3 2 1964, 1965, 2010 1967, 1972
  Manchester United FC* 3 2 1968, 1999, 2008 2009, 2011
  Juventus FC* 2 7 1985, 1996 1973, 1983, 1997, 1998, 2003, 2015, 2017
  Benfica 2 5 1961, 1962 1963, 1965, 1968, 1988, 1990
  Nottingham Forest FC 2 0 1979, 1980
  FC Porto 2 0 1987, 2004
  Celtic FC 1 1 1967 1970
  Hamburger SV 1 1 1983 1980
  Steaua Boekarest 1 1 1986 1989
  Olympique Marseille 1 1 1993 1991
  Borussia Dortmund 1 1 1997 2013
  Chelsea FC* 1 1 2012 2008
  Feyenoord 1 0 1970
  Aston Villa FC 1 0 1982
  PSV 1 0 1988
  Rode Ster Belgrado 1 0 1991

(*) Deze clubs wonnen alle drie de UEFA hoofdcompetities

Winnaars per landBewerken

Land Cups Club(s) Runner up(s) Club(s) Totaal in de finale
  Spanje 17 2 11 4 28
  Italië 12 3 16 6 28
  Engeland 12 5 7 5 19
  Duitsland 7 3 10 6 17
  Nederland 6 3 2 3 8
  Portugal 4 2 5 2 9
  Schotland 1 1 1 1 2
  Roemenië 1 1 1 1 2
  Joegoslavië 1 1 1 1 2
  Frankrijk 1 1 5 4 6

Belgische en Nederlandse winnaarsBewerken

Hieronder een (onvolledige) lijst met Belgen en Nederlanders die het toernooi wonnen.

Als spelerBewerken

Nederlanders

Belgen

Als trainerBewerken

Nederlanders

Belgen

Meeste wedstrijden aller tijdenBewerken

Zonder de voorrondewedstrijden en inclusief Europa Cup I, bijgewerkt tot en met 3 juni 2017 [16][17]

# Speler Nationaliteit Wedstrijden Club (aantal wedstrijden)
UEFA Champions League
1 Iker Casillas   Spanje 164 Real Madrid (150), FC Porto (14)
2 Xavi Hernández   Spanje 151 FC Barcelona
3 Ryan Giggs   Wales 145 Manchester United
4 Cristiano Ronaldo   Portugal 144 Sporting Lissabon (1), Manchester United (55), Real Madrid (88)
5 Raúl   Spanje 142 Real Madrid (130), Schalke 04 (12)
6 Paolo Maldini   Italië 135 AC Milan
7 Clarence Seedorf   Nederland 125 Ajax (11), Real Madrid (25), AC Milan (89)
8 Paul Scholes   Engeland 124 Manchester United
9 Roberto Carlos   Brazilië 120 Real Madrid (107), Fenerbahçe (13)
Andrés Iniesta   Spanje 120 FC Barcelona

Vetgedrukt = Dit seizoen nog actief

Topscorers aller tijdenBewerken

Zonder de voorrondewedstrijden en inclusief Europa Cup I, bijgewerkt tot en met 4 december 2017 [16][18]

# Speler Nationaliteit Doelpunten Club (aantal doelpunten)
UEFA Champions League
1 Cristiano Ronaldo   Portugal 119 Manchester United (15), Real Madrid (104)
2 Lionel Messi   Argentinië 100 FC Barcelona
3 Raúl   Spanje 71 Real Madrid (66), Schalke 04 (5)
4 Ruud van Nistelrooij   Nederland 56 PSV (8), Manchester United (35), Real Madrid (13)
5 Karim Benzema   Frankrijk 55 Olympique Lyonnais (12), Real Madrid (43)
6 Thierry Henry   Frankrijk 50 AS Monaco (7), Arsenal (35), FC Barcelona (8)
7 Alfredo Di Stéfano   Spanje 49 Real Madrid
8 Andrij Sjevtsjenko   Oekraïne 48 AC Milan (29), Chelsea (4), Dynamo Kiev (15)
Zlatan Ibrahimović   Zweden 48 Ajax (6), Juventus (3), Internazionale (6), FC Barcelona (4), AC Milan (9), Paris Saint-Germain (19)
10 Eusébio   Portugal 46 Benfica
Filippo Inzaghi   Italië 46 Juventus (17), AC Milan (29)

Vetgedrukt = Dit seizoen nog actief

Topscorers per seizoenBewerken

[16]

Jaar Topscorer Club Doelp.
UEFA Champions League
2016/17   Cristiano Ronaldo   Real Madrid 12
2015/16 16
2014/15   Cristiano Ronaldo
  Neymar
  Lionel Messi
  Real Madrid
  FC Barcelona
  FC Barcelona
10
2013/14   Cristiano Ronaldo   Real Madrid 17
2012/13 12
2011/12   Lionel Messi   FC Barcelona 14
2010/11 12
2009/10 8
2008/09 9
2007/08   Cristiano Ronaldo   Manchester United 8
2006/07   Kaká   AC Milan 10
2005/06   Andrij Sjevtsjenko 9
2004/05   Ruud van Nistelrooij   Manchester United 8
2003/04   Fernando Morientes   AS Monaco 9
2002/03   Ruud van Nistelrooij   Manchester United 12
2001/02 10
2000/01   Raúl   Real Madrid 7
1999/00   Rivaldo
  Raúl
  Mário Jardel
  FC Barcelona
  Real Madrid
  FC Porto
10
1998/99   Dwight Yorke
  Andrij Sjevtsjenko
  Manchester United
  Dynamo Kiev
8
1997/98   Alessandro Del Piero   Juventus 10
1996/97   Milinko Pantić   Atlético Madrid 5
1995/96   Jari Litmanen   Ajax 9
1994/95   George Weah   Paris Saint-Germain 7
1993/94   Christo Stoitsjkov   FC Barcelona 5
1992/93   Franck Sauzée   Olympique Marseille 5
Europacup 1
1991/92   Sergej Joeran
  Jean-Pierre Papin
  Benfica
  Olympique Marseille
7
1990/91   Peter Pacult
  Jean-Pierre Papin
  FC Tirol
  Olympique Marseille
6
1989/90   Romário
  Jean-Pierre Papin
  PSV
  Olympique Marseille
6
1988/89   Marco van Basten   AC Milan 10
1987/88   Rui Águas
  Rabah Madjer
  Míchel
  Jean-Marc Ferreri
  Gheorghe Hagi
  Ally McCoist
  Benfica
  FC Porto
  Real Madrid
  Girondins Bordeaux
  Steaua Bucuresti
  Rangers FC
5
1986/87   Borislav Cvetković   Crvena Zvezda 5
1985/86   Torbjörn Nilsson   IFK Göteborg 6
1984/85   Torbjörn Nilsson
  Michel Platini
  IFK Göteborg
  Juventus
7
1983/84   Viktor Sokol   Dinamo Minsk 6
1982/83   Paolo Rossi   Juventus 6
1981/82   Dieter Hoeneß   Bayern München 7
1980/81   Terry McDermott
  Karl-Heinz Rummenigge
  Graeme Souness
  Liverpool
  Bayern München
  Liverpool
6
1979/80   Søren Lerby   Ajax 10
1978/79   Claudio Sulser   Grasshoppers 11
1977/78   Allan Simonsen   Borussia Mönchengladbach 5
1976/77   Gerd Müller
  Franco Cucinotta
  Bayern München
  FC Zürich
5
1975/76   Jupp Heynckes   Borussia Mönchengladbach 6
1974/75   Gerd Müller
  Edoeard Markarov
  Bayern München
  Ararat Yerevan
5
1973/74   Gerd Müller   Bayern München 9
1972/73 12
1971/72   Silvester Takač
  Lou Macari
  Antal Dunai
  Standard Luik
  Celtic FC
  Újpesti Dózsa
5
1970/71   Antonis Antoniadis   Panathinaikos 10
1969/70   Ove Kindvall
  Mick Jones
  Feyenoord
  Leeds United
7
1968/69   Denis Law   Manchester United 9
1967/68   Eusébio   Benfica 6
1966/67   Paul Van Himst
  Jürgen Plepenburg
  Anderlecht
  Vorwärts Berlin
6
1965/66   Flórián Albert
  Eusébio
  Ferencváros
  Benfica
7
1964/65   José Torres   Benfica 9
1963/64   Vladica Kovačević
  Ferenc Puskás
  Sandro Mazzola
  Partizan Beograd
  Real Madrid
  FC Internazionale Milano
7
1962/63   José Altafini   AC Milan 14
1961/62   Justo Tejada
  Ferenc Puskás
  Alfredo Di Stéfano
  Real Madrid
  Real Madrid
  Real Madrid
7
1960/61   José Águas   Benfica 11
1959/60   Ferenc Puskás   Real Madrid 12
1958/59   Just Fontaine   Stade de Reims 10
1957/58   Alfredo Di Stéfano   Real Madrid 10
1956/57   Dennis Viollet   Manchester United 9
1955/56   Miloš Milutinović   Partizan Beograd 7

Snelste doelpunten in de UEFA Champions LeagueBewerken

[16]

# Speler Nationaliteit Sec Datum Wedstrijd Stadion, stad
1 Roy Makaay   Nederland 10,12 7 maart 2007 Bayern München - Real Madrid (2-1) Allianz Arena, München
2 Jonas   Brazilië 10,96 1 november 2011 Valencia (3-1) - Bayer Leverkusen Estadio Mestalla, Valencia
3 Gilberto Silva   Brazilië 20,07 25 september 2002 PSV - Arsenal (0-4) Philips Stadion, Eindhoven
4 Alessandro Del Piero   Italië 20,12 1 oktober 1997 Manchester United - Juventus (3-2) Old Trafford, Manchester
5 Clarence Seedorf   Nederland 21,06 28 september 2005 Schalke 04 - AC Milan (2-2) Arena AufSchalke, Gelsenkirchen
6 Pato   Brazilië 24,97 13 september 2011 FC Barcelona - AC Milan (2-2) Camp Nou, Barcelona
7 Marek Kincl   Tsjechië 25,20 2 november 2005 Club Brugge - Rapid Wien (3-2) Jan Breydelstadion, Brugge

Externe linksBewerken