Formule 1 in 1956

raceseizoen

Het Formule 1-seizoen 1956 was het zevende FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 22 januari en eindigde op 2 september na acht races.

7e Formule 1-seizoen (1956)
Volgende: 1957
Vorige: 1955
Juan Manuel Fangio werd voor de 4e maal kampioen
Algemene informatie
Races 8
Coureurs 83
Verdedigend
kampioen
Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio (coureurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio 30
(4e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss 27
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Peter Collins 25
Portaal  Portaalicoon   Autosport

KalenderBewerken

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Argentinië   Autódromo Oscar Alfredo Gálvez Buenos Aires 22 januari
2 GP van Monaco   Circuit de Monaco Monte Carlo 13 mei
3 Indianapolis 500   Indianapolis Motor Speedway Indianapolis 30 mei
4 GP van België   Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 3 juni
5 GP van Frankrijk   Circuit de Reims-Gueux Reims 1 juli
6 GP van Groot-Brittannië   Silverstone Circuit Silverstone 14 juli
7 GP van Duitsland   Nürburgring Nordschleife Nürburg 5 augustus
8 GP van Italië   Autodromo Nazionale Monza Monza 2 september

AfgelastBewerken

De Grands Prix van Nederland en Spanje werden afgelast, onder andere vanwege de hoge olieprijzen ontstaan door de Suezcrisis.[1]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Originele datum
5 GP van Nederland   Circuit Park Zandvoort Zandvoort 17 juni
10 GP van Spanje   Circuit Pedralbes Barcelona 21 oktober

Resultaten en klassementBewerken

Grands PrixBewerken

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1   GP van Argentinië   Juan Manuel Fangio   Juan Manuel Fangio   Luigi Musso
  Juan Manuel Fangio
  Ferrari E Verslag
2  GP van Monaco   Juan Manuel Fangio   Juan Manuel Fangio   Stirling Moss   Maserati P Verslag
3   Indianapolis 500   Pat Flaherty   Paul Russo   Pat Flaherty   Watson-Offenhauser F Verslag
4   GP van België   Juan Manuel Fangio   Stirling Moss   Peter Collins   Ferrari E Verslag
5   GP van Frankrijk   Juan Manuel Fangio   Juan Manuel Fangio   Peter Collins   Ferrari E Verslag
6   GP van Groot-Brittannië   Stirling Moss   Stirling Moss   Juan Manuel Fangio   Ferrari E Verslag
7   GP van Duitsland   Juan Manuel Fangio   Juan Manuel Fangio   Juan Manuel Fangio   Ferrari E Verslag
8   GP van Italië   Juan Manuel Fangio   Stirling Moss   Stirling Moss   Maserati P Verslag

PuntentellingBewerken

Punten worden toegekend aan de top vijf geklasseerde coureurs, en 1 punt voor de coureur die de snelste ronde heeft gereden in de race.

Positie  1e   2e   3e   4e   5e   S 
Punten 8 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureursBewerken

Slechts de beste vijf van de acht resultaten telden voor het kampioenschap. Punten werden verdeeld als meerdere coureurs één auto hadden gedeeld. Daarbij werd niet gekeken naar het aantal ronden dat elke coureur had gereden.

Pos. Coureur  
ARG
 
MON
 
500
 
BEL
 
FRA
 
GBR
 
DUI
 
ITA
Punten
1   Juan Manuel Fangio 1PS   ^ / DNF 2PS   ^ / 4^ DNFP 4PS 1 1PS 2P^ / 8^ 30 (33)
2   Stirling Moss DNF 1 3S^ / DNF 5^ / DNF DNFPS 2 1S 27 (28)
3   Peter Collins DNF 2^ 1 1 2^ / DNF DNF^ / DNF 2^ 25
4   Jean Behra 2 3 7 3 3 3 DNF^ / DNF 22
5   Pat Flaherty 1P 8
6   Eugenio Castellotti DNF 4^ / DNF DNF 2 10^ DNF^ / DNF 8^ / DNF 7,5
7   Sam Hanks 2 6
  Paul Frère 2 6
9   Paco Godia DNF 7 8 4 4 6
10   Jack Fairman 4 5 5
11   Luigi Musso 1^ DNF DNF^ DNF 4
12   Mike Hawthorn 3 10^ DNF 4
13   Ron Flockhart DNF 3 4
14   Don Freeland 3 4
15   Alfonso de Portago DNF 2^ / 10^ DNF^ DNF 3
16   Cesare Perdisa 7 3^ 5^ 7 DNF 4
17   Harry Schell DNF 4 10^ / DNF DNF DNF DNF 3
18   Johnnie Parsons 4 3
19   Louis Rosier DNF 8 6 DNF 5 2
20   Luigi Villoresi 5 DNF 6 DNF DNF^ 2
21   Hermano da Silva Ramos 5 8 DNF DNF 2
22   Horace Gould 8 DNF 5 DNF 2
23   Olivier Gendebien 5 DNF 2
24   Dick Rathmann 5 2
25   Gerino Gerini 4^ 10 1,5
26   Chico Landi 4^ 1,5
27   Paul Russo DNFS 1
28   André Pilette 6^ 6 11 DNF 0
29   Luigi Piotti DNF 6 0
30   Óscar González 6^ 0
  Alberto Uria 6^ 0
  Élie Bayol 6^ 0
  Bob Sweikert 6 0
34   Bob Veith 7 0
  Toulo de Graffenried 7 0
36   Rodger Ward 8 0
37   Robert Manzon DNF 9 9 DNF DNF 0
38   André Simon DNF 9 0
39   Jimmy Reece 9 0
40   Cliff Griffith 10 0
41   Roy Salvadori DNF DNF 11 0
42   Gene Hartley 11 0
  Bob Gerard 11 0
44   Fred Agabashian 12 0
45   Bob Christie 13 0
46   Al Keller 14 0
47   Eddie Johnson 15 0
48   [[Billy GarDNFt]] 16 0
49   Duke Dinsmore 17 0
50   Pat O'Connor 18 0
51   Jimmy Bryan 19 0
  Ottorino Volonterio NC 0
  Maurice Trintignant DNF DNF DNF DNF DNF 0
  Umberto Maglioli DNF DNF DNF^ 0
  Bruce Halford DNF DSQ DNF 0
  José Froilán González DNF DNF 0
  Piero Taruffi DNF DNF 0
  Giorgio Scarlatti DNQ DNF 0
  Carlos Menditeguy DNF 0
  Jim Rathmann DNF 0
  Johnnie Tolan DNF 0
  Tony Bettenhausen DNF 0
  Jimmy Daywalt DNF 0
  Jack Turner DNF 0
  Keith Andrews DNF 0
  Andy Linden DNF 0
  Al Herman DNF 0
  Ray Crawford DNF 0
  Johnny Boyd DNF 0
  Troy Ruttman DNF 0
  Johnny Thomson DNF 0
  Ed Elisian DNF^ 0
  Eddie Russo DNF^ 0
  Piero Scotti DNF 0
  Desmond Titterington DNF 0
  Tony Brooks DNF 0
  Archie Scott-Brown DNF 0
  Paul Emery DNF 0
  Jack Brabham DNF 0
  André Milhoux DNF 0
  Les Leston DNF 0
  Joakim Bonnier DNF^ 0
  Colin Chapman DNS 0
Pos. Coureur  
ARG
 
MON
 
500
 
BEL
 
FRA
 
GBR
 
DUI
 
ITA
Punten
Kleur Resultaat
Goud Winnaar
Zilver Tweede plaats
Brons Derde plaats
Groen Gefinisht, punten behaald
Blauw Gefinisht, geen punten behaald
Paars Uitgevallen (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Rood Niet gekwalificeerd (DNQ)
Zwart Gediskwalificeerd (DSQ)
Wit Niet gestart (DNS)
Blanco Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken / Niet deelgenomen (ND)
P Poleposition
S Snelste ronde
  • ^ Positie gedeeld door meerdere rijders van dezelfde wagen