Formule 1 in 1987

raceseizoen

Het Formule 1-seizoen 1987 was het 38ste FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 12 april en eindigde op 15 november na zestien races.

  • Door de dominantie van de turbomotoren werd een apart klassement voor ongeblazen motoren opgemaakt. Bij de constructeurs was dit de Colin Chapman Trofee, bij de rijders de Jim Clark Trofee.
38e Formule 1-seizoen (1987)
Volgende: 1988
Vorige: 1986
Nelson Piquet wereldkampioen 1987
Algemene informatie
Races 16
Coureurs 32
Constructeurs 16
Verdedigend
kampioen
Vlag van Frankrijk Alain Prost (coureurs)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Brazilië Nelson Piquet 73
(3e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell 61
3e plaats Vlag van Brazilië Ayrton Senna 57
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams 137
(4e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren 67
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus 64
Jim Clark Trofee (coureurs)
1e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jonathan Palmer 95
(1e titel)
2e plaats Vlag van Frankrijk Philippe Streiff 74
3e plaats Vlag van Frankrijk Philippe Alliot 43
Colin Chapman Trofee (constructeurs)
1e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tyrrell 169
(1e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lola 50
3e plaats Vlag van Frankrijk AGS 41
Portaal  Portaalicoon   Autosport

KalenderBewerken

De Grand Prix Japan stond voor het eerst in 10 jaar weer op de kalender van de Formule 1.

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Brazilië   Circuit van Jacarepagua Rio de Janeiro 12 april
2 GP van San Marino   Autodromo Dino Ferrari Imola 3 mei
3 GP van België   Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 17 mei
4 GP van Monaco   Circuit de Monaco Monte Carlo 31 mei
5 GP van de Verenigde Staten Oost   Stratencircuit Detroit Detroit (Michigan) 21 juni
6 GP van Frankrijk   Circuit Paul Ricard Le Castellet 5 juli
7 GP van Groot-Brittannië   Silverstone Circuit Silverstone 12 juli
8 GP van Duitsland   Hockenheimring Hockenheim 26 juli
9 GP van Hongarije   Hungaroring Mogyoród 9 augustus
10 GP van Oostenrijk   Österreichring Spielberg 16 augustus
11 GP van Italië   Autodromo Nazionale Monza Monza 6 september
12 GP van Portugal   Autódromo do Estoril Estoril 20 september
13 GP van Spanje   Circuito Permanente de Jerez Jerez de la Frontera 27 september
14 GP van Mexico   Autódromo Hermanos Rodríguez Mexico-Stad 18 oktober
15 GP van Japan   Circuit Suzuka Suzuka 1 november
16 GP van Australië   Stratencircuit van Adelaide Adelaide 15 november

AfgelastBewerken

De Grand Prix van Canada ging niet door omdat er onenigheid tussen twee rivaliserende brouwerijen was om de race te sponsoren, te weten de Labatt Brouwerij en de Molson Brouwerij.[1]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Originele datum
6 GP van Canada   Circuit Gilles Villeneuve Montreal (Quebec) 14 juni

Resultaten en klassementBewerken

Grands PrixBewerken

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1   GP van Brazilië   Nigel Mansell   Nelson Piquet   Alain Prost   McLaren-TAG G Verslag
2   GP van San Marino   Ayrton Senna   Teo Fabi   Nigel Mansell   Williams-Honda G Verslag
3   GP van België   Nigel Mansell   Alain Prost   Alain Prost   McLaren-TAG G Verslag
4   GP van Monaco   Nigel Mansell   Ayrton Senna   Ayrton Senna   Lotus-Honda G Verslag
5   GP van de Verenigde Staten Oost   Nigel Mansell   Ayrton Senna   Ayrton Senna   Lotus-Honda G Verslag
6   GP van Frankrijk   Nigel Mansell   Nelson Piquet   Nigel Mansell   Williams-Honda G Verslag
7   GP van Groot-Brittannië   Nelson Piquet   Nigel Mansell   Nigel Mansell   Williams-Honda G Verslag
8   GP van Duitsland   Nigel Mansell   Nigel Mansell   Nelson Piquet   Williams-Honda G Verslag
9   GP van Hongarije   Nigel Mansell   Nelson Piquet   Nelson Piquet   Williams-Honda G Verslag
10   GP van Oostenrijk   Nelson Piquet   Nigel Mansell   Nigel Mansell   Williams-Honda G Verslag
11   GP van Italië   Nelson Piquet   Ayrton Senna   Nelson Piquet   Williams-Honda G Verslag
12   GP van Portugal   Gerhard Berger   Gerhard Berger   Alain Prost   McLaren-TAG G Verslag
13   GP van Spanje   Nelson Piquet   Gerhard Berger   Nigel Mansell   Williams-Honda G Verslag
14   GP van Mexico   Nigel Mansell   Nelson Piquet   Nigel Mansell   Williams-Honda G Verslag
15   GP van Japan   Gerhard Berger   Alain Prost   Gerhard Berger   Ferrari G Verslag
16   GP van Australië   Gerhard Berger   Gerhard Berger   Gerhard Berger   Ferrari G Verslag

PuntentellingBewerken

Punten worden toegekend aan de top zes geklasseerde coureurs.

Positie 1e 2e 3e 4e 5e 6e
Punten bgcolor=cfcfff|9 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureursBewerken

De elf beste resultaten van alle wedstrijden tellen mee voor de eindstand. Bij "Punten" staan de getelde kampioenschapspunten gevolgd door de totaal behaalde punten tussen haakjes.

Pos. Nr. Coureur Constructeur Grands Prix Punten
 
BRA
 
SMR
 
BEL
 
MON
 
VSO
 
FRA
 
GBR
 
DUI
 
HON
 
OOS
 
ITA
 
POR
 
SPA
 
MEX
 
JPN
 
AUS
1 6   Nelson Piquet Williams-Honda 2S DNS DNF 2 2 2S 2P 1 1S 2P 1P 3 (4)P 2S 15 DNF 73 (76)
2 5   Nigel Mansell Williams-Honda 6P 1 DNFP DNFP 5P 1P 1S DNFPS 14P 1S 3 DNF 1 1P DNS 61
3 12   Ayrton Senna| Lotus-Honda DNF 2P DNF 1S 1S 4 3 3 2 5 2S 7 5 DNF 2 DSQ 57
4 1   Alain Prost McLaren-TAG 1 DNF 1S 9 3 3 DNF 7 3 6 15 1 2 DNF 7S DNF 46
5 28   Gerhard Berger Ferrari 4 DNF DNF 4 4 DNF DNF DNF DNF DNF 4 2PS DNFS DNF 1P 1PS 36
6 2   Stefan Johansson McLaren-TAG 3 4 2 DNF 7 8 DNF 2 DNF 7 6 5 3 DNF 3 DNF 30
7 27   Michele Alboreto Ferrari 8 3 DNF 3 DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF 15 DNF 4 2 17
8 20   Thierry Boutsen Benetton-Ford 5 DNF DNF DNF DNF DNF 7 DNF 4 4 5 14 16 DNF 5 3 16
9 19   Teo Fabi Benetton-Ford DNF DNFS DNF 8 DNF 5 6 DNF DNF 3 7 4 DNF 5 DNF DNF 12
10 18   Eddie Cheever Arrows-Megatron DNF DNF 4 DNF 6 DNF DNF DNF 8 DNF DNF 6 8 4 9 DNF 8
11 3   Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 10 DNF DNF 5 11 7 8 5 7 14 14 10 DNF 7 8 4 7
12 11   Satoru Nakajima Lotus-Honda 7 6 5 10 DNF NC 4 DNF DNF 13 11 8 9 DNF 6 DNF 7
13 7 (15x)
5 (1x)
  Riccardo Patrese Brabham-BMW
Williams-Honda
DNF 9 DNF DNF 9 DNF DNF DNF 5 DNF DNF DNF 13 3 11 9 6
14 8   Andrea de Cesaris Brabham-BMW DNF DNF 3 DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF 8 4
15 4   Philippe Streiff Tyrrell-Ford 11 8 9 DNF DNF 6 DNF 4 9 DNF 12 12 7 8 12 DNF 4
16 17   Derek Warwick Arrows-Megatron DNF 11 DNF DNF DNF DNF 5 DNF 6 DNF DNF 13 10 DNF 10 DNF 3
17 30   Philippe Alliot Lola-Ford (Larrousse) 10 8 DNF DNF DNF DNF 6 DNF 12 DNF DNF 6 6 DNF DNF 3
18 9   Martin Brundle Zakspeed DNF 5 DNF 7 DNF DNF NC NC DNF DSQ DNF DNF 11 DNF DNF DNF 2
19 16   Ivan Capelli March-Ford DNS DNF DNF 6 DNF DNF DNF DNF 10 11 13 9 12 DNF DNF DNF 1
20 25   René Arnoux Ligier-Megatron DNS 6 11 10 DNF DNF DNF DNF 10 10 DNF DNF DNF DNF DNF 1
21 14   Roberto Moreno AGS-Ford DNF 6 1
22 29   Yannick Dalmas Lola-Ford (Larrousse) 9 14 5* 0*
23 10   Christian Danner Zakspeed 9 7 DNF EX 8 DNF DNF DNF DNF 9 9 DNF DNF DNF DNF 7 0
24 26   Piercarlo Ghinzani Ligier-Megatron DNF 7 12 DNF DNF EX DNF 12 8 8 DNF DNF DNF 13 DNF 0
25 14   Pascal Fabre AGS-Ford 12 13 10 13 12 9 9 DNF 13 NC DNF 0
26 24   Alessandro Nannini Minardi-Motori Moderni DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF 11 DNF 16 11 DNF DNF DNF DNF 0
27 21   Alex Caffi Osella-Alfa Romeo DNF 12 DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF nq DNF DNF DNQ 0
28 23   Adrián Campos Minardi-Motori Moderni DSQ DNF DNF DNS DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF 14 DNF DNF DNF 0
22   Franco Forini Osella-Alfa Romeo DNF DNF DNQ 0
32   Nicola Larini Coloni-Ford DNQ DNF 0
22   Gabriele Tarquini Osella-Alfa Romeo DNF 0
7   Stefano Modena Brabham-BMW DNF 0
Pos. Nr. Coureur Constructeur  
BRA
 
SMR
 
BEL
 
MON
 
VSO
 
FRA
 
GBR
 
DUI
 
HON
 
OOS
 
ITA
 
POR
 
SPA
 
MEX
 
JPN
 
AUS
Punten
Grands Prix
Resultaat
Winnaar
Tweede plaats
Derde plaats
Gefinisht (punten behaald)
Gefinisht (geen punten behaald)
Niet geklasseerd (NC)
Uitgevallen (DNF)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken (WD)
Niet deelgenomen (blanco cel)
P Pole position
S Snelste ronde

— Coureur is niet gefinisht in de GP, maar heeft wel 90% van de race-afstand afgelegd, waardoor hij als geklasseerd genoteerd staat.
* Yannick Dalmas kreeg geen punten in de Grand Prix van Australië omdat Larrousse slechts één auto had ingeschreven aan het begin van het seizoen. Dalmas reed in de tweede wagen.

Klassement Jim Clark TrofeeBewerken

De Jim Clark Trofee werd uitgereikt aan de beste rijder die met een ongeblazen motor reed.

Pos. Nr. Coureur Constructeur Grands Prix Punten
 
BRA
 
SMR
 
BEL
 
MON
 
VSO
 
FRA
 
GBR
 
DUI
 
HON
 
OOS
 
ITA
 
POR
 
SPA
 
MEX
 
JPN
 
AUS
1 3   Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 1 DNF DNS 1 1 2 1 2 1 3 3 2 DNF 2 1 1 95
2 4   Philippe Streiff Tyrrell-Ford 2 1 2 DNF DNF 1 DNF 1 2 DNF 1 3 2 3 2 DNF 74
3 30   Philippe Alliot Lola-Ford (Larrousse) 2 1 DNF DNF DNF DNF 3 DNF 2 DNF DNF 1 1 DNF DNF 43
4 16   Ivan Capelli March-Ford DNS DNF DNF 2 DNF DNF DNF DNF 2 1 2 1 3 DNF DNF DNF 40
5 14   Pascal Fabre AGS-Ford 3 3 3 3 2 3 2 DNF 4 NC DNQ DNQ DNF DNQ 35
6 14   Roberto Moreno AGS-Ford DNF 3 4
7 29   Yannick Dalmas Lola-Ford (Larrousse) 4* 3* 2* 0*
8 32   Nicola Larini Coloni-Ford DNQ DNF 0

* Yannick Dalmas kreeg geen punten omdat Larrousse slechts één auto had ingeschreven aan het begin van het seizoen. Dalmas reed in de tweede wagen.

Klassement bij de constructeursBewerken

pos. team + motor tot.
1   Williams-Honda 137
2   McLaren-TAG 76
3   Lotus-Honda 64
4   Ferrari 53
5   Benetton-Ford 28
6   Tyrrell-Ford 11
7   Arrows-Megatron 11
8   Brabham-BMW 10
9   Lola-Ford (Larrousse) 3
10   Zakspeed 2
11   Ligier-Megatron 1
12   AGS-Ford 1
13   March-Ford 1

De overige teams (Osella-Alfa Romeo, Minardi-Motori Moderni en Coloni-Ford) behaalden geen punten in het wereldkampioenschap.

Klassement Colin Chapman TrofeeBewerken

De Colin Chapman Trofee werd uitgereikt aan het beste team dat met een ongeblazen motor reed.

pos. team + motor tot.
1 Tyrrell-Ford 169
2 Lola-Ford (Larrousse) 50
3 AGS-Ford 41
4 March-Ford 38
5 Coloni-Ford 0

Zie de categorie 1987 in Formula One van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.