Formule 1 in 1966

raceseizoen

Het Formule 1-seizoen 1966 was het 17de FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 22 mei en eindigde op 23 oktober na negen races.

  • Jack Brabham werd voor de derde keer wereldkampioen, voor het eerst in zijn eigen wagen.
  • In het seizoen 1966 werden voor het eerst de 3-liter motoren geïntroduceerd. Enkel Ferrari en Brabham waren terdege voorbereid en hadden een 3-liter motor bij de eerste race. Later in het seizoen introduceerde ook BRM een nieuwe H16 3-liter motor maar deze flopte.
  • De film Grand Prix werd dit seizoen opgenomen.
17e Formule 1-seizoen (1966)
Volgende: 1967
Vorige: 1965
Jack Brabham werd kampioen in zijn eigen auto
Algemene informatie
Races 9
Coureurs 32
Constructeurs 15
Verdedigend
kampioen
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark (coureurs)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Australië Jack Brabham 42
(3e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk John Surtees 28
3e plaats Vlag van Oostenrijk Jochen Rindt 22
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Brabham 42
(1e titel)
2e plaats Vlag van Italië Ferrari 31
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper 30
Portaal  Portaalicoon   Autosport

KalenderBewerken

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Monaco   Circuit de Monaco Monte Carlo 22 mei
2 GP van België   Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 12 juni
3 GP van Frankrijk   Circuit de Reims-Gueux Reims 3 juli
4 GP van Groot-Brittannië   Brands Hatch West Kingsdown 16 juli
5 GP van Nederland   Circuit Park Zandvoort Zandvoort 24 juli
6 GP van Duitsland   Nürburgring Nordschleife Nürburg 7 augustus
7 GP van Italië   Autodromo Nazionale Monza Monza 4 september
8 GP van de Verenigde Staten   Watkins Glen International Watkins Glen (New York) 2 oktober
9 GP van Mexico   Magdalena Mixhuca Circuit Mexico-Stad 23 oktober

Resultaten en klassementBewerken

Grands PrixBewerken

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1   GP van Monaco   Jim Clark   Lorenzo Bandini   Jackie Stewart   BRM D Verslag
2   GP van België   John Surtees   John Surtees   John Surtees   Ferrari D Verslag
3   GP van Frankrijk   Lorenzo Bandini   Lorenzo Bandini   Jack Brabham   Brabham-Repco G Verslag
4   GP van Groot-Brittannië   Jack Brabham   Jack Brabham   Jack Brabham   Brabham-Repco G Verslag
5   GP van Nederland   Jack Brabham   Denny Hulme   Jack Brabham   Brabham-Repco G Verslag
6   GP van Duitsland   Jim Clark   John Surtees   Jack Brabham   Brabham-Repco G Verslag
7   GP van Italië   Mike Parkes   Ludovico Scarfiotti   Ludovico Scarfiotti   Ferrari F Verslag
8   GP van de Verenigde Staten   Jack Brabham   John Surtees   Jim Clark   Lotus-BRM F Verslag
9   GP van Mexico   John Surtees   Richie Ginther   John Surtees   Cooper-Maserati D Verslag

PuntentellingBewerken

Punten worden toegekend aan de top zes geklasseerde coureurs.

Positie  1e   2e   3e   4e   5e   6e 
Punten 9 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureursBewerken

De vijf beste resultaten tellen mee voor de eindstand.

Pos. Coureur  
MON
 
BEL
 
FRA
 
GBR
 
NED
 
DUI
 
ITA
 
VST
 
MEX
Punten
1   Jack Brabham DNF (4) 1 1PS    1P 1 DNF DNFP 2 42 (45)
2   John Surtees DNF 1PS    DNF DNF DNF 2S DNF 3S 1P 28
3   Jochen Rindt DNF 2 4 (5) DNF 3 4 2 DNF 22 (24)
4   Denny Hulme DNF DNF 3 2 DNFS DNF 3 DNF 3 18
5   Graham Hill 3 DNF DNF 3 2 4 DNF DNF DNF 17
6   Jim Clark DNFP DNF DNS 4 3 DNFP DNF 1 DNF 16
7   Jackie Stewart 1 DNF DNF 4 5 DNF DNF DNF 14
8   Mike Parkes 2 DNF DNF 2P 12
9   Lorenzo Bandini 2S 3 NCPS    6 6 DNF DNF 12
10   Ludovico Scarfiotti DNF 1S 9
11   Richie Ginther DNF 5 DNF NC 4S 5
12   Dan Gurney NC 5 DNF DNF 7 DNF DNF 5 4
13   Mike Spence DNF DNF DNF DNF 5 DNF 5 DNF DNS 4
14   Bob Bondurant 4 DNF 9 DNF 7 DSQ DNF 3
15   Jo Siffert DNF DNF DNF NC DNF DNF 4 DNF 3
16   Bruce McLaren DNF DNS 6 DNS 5 DNF 3
17   Peter Arundell DNS DNF DNF DNF 8 8 6 7 1
18   Jo Bonnier NC DNF NC DNF 7 DNF DNF NC 6 1
19   Bob Anderson DNF 7 NC DNF DNF 6 1
20   John Taylor 6 8 8 DNF 1
21   Chris Irwin 7 0
22   Ronnie Bucknum DNF 8 0
23   Chris Amon 8 DNQ 0
24   Guy Ligier NC NC NC 10 9 DNS 0
25   Giacomo Russo 9 0
26   Chris Lawrence 11 DNF 0
  Giancarlo Baghetti NC 0
  Pedro Rodriguez DNF DNF DNF 0
  Innes Ireland DNF DNF 0
  Trevor Taylor DNF 0
  Moises Solana DNF 0
  Phil Hill DNS DNF DNQ 0
  Vic Wilson DNS 0
Pos. Coureur  
MON
 
BEL
 
FRA
 
GBR
 
NED
 
DUI
 
ITA
 
VST
 
MEX
Punten
Resultaat
Winnaar
Tweede plaats
Derde plaats
Gefinisht (punten)
Gefinisht (geen punten)
Uitgevallen (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Niet deelgenomen (ND)
P Pole position
S Snelste ronde

Klassement bij de constructeursBewerken

Alleen de beste resultaat per constructeur per race telt mee voor het kampioenschap.

De vijf beste resultaten tellen mee voor de eindstand.

Pos. Constructeur  
MON
 
BEL
 
FRA
 
GBR
 
NED
 
DUI
 
ITA
 
VST
 
MEX
Punten
1   Brabham-Repco DNF (4) 1 1PS    1PS    1 (3) DNFP 2 42 (49)
2   Ferrari 2S 1PS    2PS    6 (6) 1PS    DNF 31 (32)
3   Cooper-Maserati DNF 2 4 (5) 7 2S (4) 2S 1P 30 (35)
4   BRM 1 DNF DNF 3 2 4 7 DNF DNF 20
5   Lotus-BRM DNF DNF DNF DNF 5 8 5 1 7 13
6   Lotus-Climax DNFP DNF DNF 4 3 DNFP 9 6 8
7   Eagle-Climax NC 5 DNF DNF 7 DNQ DSQ 5 4
8   Honda DNF NC 4S 3
9   McLaren-Ford DNF 5 DNF 2
10   Brabham-Climax DNF DNF 7 7 DNF DNF 6 1
11   McLaren-Serenissama DNS 6 1
12   Brabham-BRM DNF 6 8 8 DNF DNQ 1
13   Cooper-Ferrari 11 DNF 0
  Eagle-Weslake DNF DNF DNF 0
  Shannon-Climax DNF 0
Pos. Constructeur  
MON
 
BEL
 
FRA
 
GBR
 
NED
 
DUI
 
ITA
 
VST
 
MEX
Punten
Resultaat
Winnaar
Tweede plaats
Derde plaats
Gefinisht (punten)
Gefinisht (geen punten)
Uitgevallen (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Niet deelgenomen (ND)
P Pole position
S Snelste ronde