Formule 1 in 1981

raceseizoen

Het Formule 1-seizoen 1981 was het 32ste FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 15 maart en eindigde op 17 oktober na vijftien races.

32e Formule 1-seizoen (1981)
Volgende: 1982
Vorige: 1980
Nelson Piquet, wereldkampioen 1981
Algemene informatie
Races 15
Coureurs 39
Constructeurs 17
Verdedigend
kampioen
Vlag van Australië Alan Jones (coureurs)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Williams (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Brazilië Nelson Piquet 50
(1e titel)
2e plaats Vlag van Argentinië Carlos Reutemann 49
3e plaats Vlag van Australië Alan Jones 39
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Williams 95
(2e titel)
2e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham 61
3e plaats Vlag van Frankrijk Renault 54
Portaal  Portaalicoon   Autosport

KalenderBewerken

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van de Verenigde Staten West   Long Beach GP Circuit Long Beach (Californië) 15 maart
2 GP van Brazilië   Circuit van Jacarepagua Rio de Janeiro 29 maart
3 GP van Argentinië   Autódromo Oscar Alfredo Gálvez Buenos Aires 12 april
4 GP van San Marino   Autodromo Dino Ferrari Imola 3 mei
5 GP van België   Circuit Zolder Heusden-Zolder 17 mei
6 GP van Monaco   Circuit de Monaco Monte Carlo 31 mei
7 GP van Spanje   Circuito Permanente del Jarama San Sebastián de los Reyes 21 juni
8 GP van Frankrijk   Circuit de Dijon-Prenois Dijon 5 juli
9 GP van Groot-Brittannië   Silverstone Circuit Silverstone 18 juli
10 GP van Duitsland   Hockenheimring Hockenheim 2 augustus
11 GP van Oostenrijk   Österreichring Spielberg 16 augustus
12 GP van Nederland   Circuit Zandvoort Zandvoort 30 augustus
13 GP van Italië   Autodromo Nazionale Monza Monza 13 september
14 GP van Canada   Circuit Île Notre-Dame Montreal (Quebec) 27 september
15 GP van Las Vegas   Caesars Palace Grand Prix Circuit Las Vegas (Nevada) 17 oktober

Niet afgelast, niet tellend voor kampioenschapBewerken

De Grand Prix van Zuid-Afrika werd niet afgelast en zoals gepland op 7 februari verreden. Er was echter, net als in 1980 voor de Grand Prix van Spanje onenigheid tussen de FISA en de FOCA over de aerodynamica. Er werd besloten dat de race niet onder FISA-reglementen gehouden zou worden en dus niet mee zou tellen voor voor het wereldkampioenschap. Alfa Romeo, Ferrari, Ligier, Osella and Renault deden hierdoor niet mee aan de race. De race, nu verreden onder FOCA-reglemten als Formule Libra race werd gewonnen door Carlos Reutemann in een Williams.

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Zuid-Afrika   Kyalami Grand Prix Circuit Midrand 7 februari

AfgelastBewerken

De Grand Prix van de Verenigde Staten kon door financiële problemen niet door gaan. [1]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Originele datum
16 GP van de Verenigde Staten   Watkins Glen International Watkins Glen (New York) 4 oktober

Resultaten en klassementBewerken

Grands PrixBewerken

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1   GP van de Verenigde Staten West   Ricardo Patrese   Alan Jones   Alan Jones   Williams-Ford G Verslag
2   GP van Brazilië   Nelson Piquet   Marc Surer   Carlos Reutemann   Williams-Ford G Verslag
3   GP van Argentinië   Nelson Piquet   Nelson Piquet   Nelson Piquet   Brabham-Ford G Verslag
4   GP van San Marino   Gilles Villeneuve   Gilles Villeneuve   Nelson Piquet   Brabham-Ford M Verslag
5   GP van België   Carlos Reutemann   Carlos Reutemann   Carlos Reutemann   Williams-Ford M Verslag
6   GP van Monaco   Nelson Piquet   Alan Jones   Gilles Villeneuve   Ferrari M Verslag
7   GP van Spanje   Jacques Laffite   Alan Jones   Gilles Villeneuve   Ferrari M Verslag
8   GP van Frankrijk   René Arnoux   Alain Prost   Alain Prost   Renault M Verslag
9   GP van Groot-Brittannië   René Arnoux   René Arnoux   John Marshall Watson   McLaren-Ford M Verslag
10   GP van Duitsland   Alain Prost   Alan Jones   Nelson Piquet   Brabham-Ford G Verslag
11   GP van Oostenrijk   René Arnoux   Jacques Laffite   Jacques Laffite   Talbot Ligier-Matra M Verslag
12   GP van Nederland   Alain Prost   Alan Jones   Alain Prost   Renault M Verslag
13   GP van Italië   René Arnoux   Carlos Reutemann   Alain Prost   Renault M Verslag
14   GP van Canada   Nelson Piquet   John Marshall Watson   Jacques Laffite   Talbot Ligier-Matra M Verslag
15   GP van Las Vegas   Carlos Reutemann   Didier Pironi   Alan Jones   Williams-Ford G Verslag

PuntentellingBewerken

Punten worden toegekend aan de top zes geklasseerde coureurs.

Positie  1e   2e   3e   4e   5e   6e 
Punten 9 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureursBewerken

De elf beste resultaten van alle wedstrijden tellen mee voor de eindstand.

Pos. Coureur Grands Prix Punten
 
VSW
 
BRA
 
ARG
 
SMR
 
BEL
 
MON
 
SPA
 
FRA
 
GBR
 
DUI
 
OOS
 
NED
 
ITA
 
CAN
 
LSV
1   Nelson Piquet 3 12P 1PS 1 DNF DNFP DNF 3 DNF 1 3 2 6 5P 5 50
2   Carlos Reutemann 2 1 2 3 1PS DNF 4 10 2 DNF 5 DNF 3S 10 8P 49
3   Alan Jones 1S 2 4 12 DNF 2S 7S 17 DNF 11S 4 3S 2 DNF 1 46
4   Jacques Laffite DNF 6 DNF DNF 2 3 2P DNF 3 3 1S DNF DNF 1 6 44
5   Alain Prost DNF DNF 3 DNF DNF DNF DNF 1S DNF 2P DNF 1P 1 DNF 2 43
6   John Watson DNF 8 DNF 10 7 DNF 3 2 1 6 6 DNF DNF 2S 7 27
7   Gilles Villeneuve DNF DNF DNF 7PS 4 1 1 DNF DNF 10 DNF DNF DNF 3 DSQ 25
8   Elio de Angelis DNF 5 6 WD 5 DNF 5 6 DSQ 7 7 5 4 6 DNF 14
9   René Arnoux 8 DNF 5 8 DNQ DNF 9 4P 9PS 13 2P DNF DNFP DNF DNF 11
10   Héctor Rebaque DNF DNF DNF 4 DNF DNQ DNF 9 5 4 DNF 4 DNF DNF DNF 11
11   Riccardo Patrese DNFP 3 7 2 DNF DNF DNF 14 10 DNF DNF DNF DNF DNF 11 10
12   Eddie Cheever 5 NC DNF DNF 6 5 NC 13 4 5 DNQ DNF DNF 12 DNF 10
13   Didier Pironi DNF DNF DNF 5 8 4 15 5 DNF DNF 9 DNF 5 DNF 9S 9
14   Nigel Mansell DNF 11 DNF WD 3 DNF 6 7 DNQ DNF DNF DNF DNF DNF 4 8
15   Bruno Giacomelli DNF NC 10 DNF 9 DNF 10 15 DNF 15 DNF DNF 8 4 3 7
16   Marc Surer DNF 4S DNF 9 11 6 12 11 14 DNF 8 DNQ 9 DNF 4
17   Mario Andretti 4 DNF 8 DNF 10 DNF 8 8 DNF 9 DNF DNF DNF 7 DNF 3
18   Andrea de Cesaris DNF DNF 11 6 DNF DNF DNF 11 DNF DNF 8 DNS 7 DNF 12 1
19   Patrick Tambay 6 10 DNF 11 DNQ 7 13 DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF 1
20   Slim Borgudd 13 DNQ DNQ DNQ DNQ 6 DNF DNF 10 DNF DNF DNQ 1
21   Eliseo Salazar DNQ DNQ DNQ DNF DNQ DNQ 14 DNF DNQ NC DNF 6 DNF DNF NC 1
22   Jean-Pierre Jarier DNF 7 8 8 10 DNF 9 DNF DNF 0
23   Derek Daly DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ 16 DNF 7 DNF 11 DNF DNF 8 DNQ 0
24   Siegfried Stohr DNQ DNF 9 DNQ DNF DNF DNF DNQ DNF 12 DNF 7 DNQ 0
25   Chico Serra 7 DNF DNF DNQ DNF DNQ 11 DNS DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ 0
26   Keke Rosberg DNF 9 DNF DNF DNF DNQ 12 DNF DNF DNQ DNQ DNQ DNQ 10 0
27   Michele Alboreto DNF 12 DNF DNQ 16 DNF DNQ DNF 9 DNF 11 13 0
28   Brian Henton DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ 10 DNQ DNQ 0
29   Jan Lammers DNF DNQ 12 DNF 0
30   Ricardo Zunino 13 13 0
31   Piercarlo Ghinzani 13 DNQ 0
  Jean-Pierre Jabouille DNQ NC DNF DNQ DNF 0
  Beppe Gabbiani DNF DNQ DNQ DNF DNF DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ 0
  Derek Warwick DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNF 0
  Miguel Angel Guerra DNQ DNQ DNQ DNF 0
  Jacques Villeneuve DNQ DNQ 0
  Kevin Cogan DNQ 0
  Giorgio Francia DNQ 0
  Ricardo Londoño EX 0
Pos. Coureur  
VSW
 
BRA
 
ARG
 
SMR
 
BEL
 
MON
 
SPA
 
FRA
 
GBR
 
DUI
 
OOS
 
NED
 
ITA
 
CAN
 
LSV
Punten
Grands Prix
Resultaat
Winnaar
Tweede plaats
Derde plaats
Gefinisht, in punten
Gefinisht, geen punten
Uitgevallen (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Niet deelgenomen (ND)
P Pole position
S Snelste ronde

Klassement bij de constructeursBewerken

Pos. Constructeur Nr. Grands Prix Punten
 
VSW
 
BRA
 
ARG
 
SMR
 
BEL
 
MON
 
SPA
 
FRA
 
GBR
 
DUI
 
OOS
 
NED
 
ITA
 
CAN
 
LSV
1   Williams-Ford 1 1S 2 4 12 DNF 2S 7S 17 DNF 11S 4 3S 2 DNF 1 95
2 2 1 2 3 1PS DNF 4 10 2 DNF 5 DNF 3S 10 8P
2   Brabham-Ford 5 3 12P 1PS 1 DNF DNFP DNF 3 DNF 1 3 2 6 5P 5 61
6 DNF DNF DNF 4 DNF DNQ DNF 9 5 4 DNF 4 DNF DNF DNF
3   Renault 15 DNF DNF 3 DNF DNF DNF DNF 1S DNF 2P DNF 1P 1 DNF 2 54
16 8 DNF 5 8 DNQ DNF 9 4P 9PS 13 2P DNF DNFP DNF DNF
4   Ligier-Matra 25 DNF 7 DNQ NC DNF DNQ DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF 44
26 DNF 6 DNF DNF 2 3 2P DNF 3 3 1S DNF DNF 1 6
5   Ferrari 27 DNF DNF DNF 7PS 4 1 1 DNF DNF 10 DNF DNF DNF 3 DSQ 34
28 DNF DNF DNF 5 8 4 15 5 DNF DNF 9 DNF 5 DNF 9S
6   McLaren-Ford 7 DNF 8 DNF 10 7 DNF 3 2 1 6 6 DNF DNF 2S 7 28
8 DNF DNF 11 6 DNF DNF DNF 11 DNF DNF 8 DNS 7 DNF 12
7   Lotus-Ford 11 DNF 5 6 WD 5 DNF 5 6 DSQ 7 7 5 4 6 DNF 22
12 DNF 11 DNF WD 3 DNF 6 7 DNQ DNF DNF DNF DNF DNF 4
8   Arrows-Ford 29 DNFP 3 7 2 DNF DNF DNF 14 10 DNF DNF DNF DNF DNF 11 10
30 DNQ DNF 9 DNQ DNF DNF DNF DNQ DNF 12 DNF 7 DNQ DNQ DNQ
9   Alfa Romeo 22 4 DNF 8 DNF 10 DNF 8 8 DNF 9 DNF DNF DNF 7 DNF 10
23 DNF NC 10 DNF 9 DNF 10 15 DNF 15 DNF DNF 8 4 3
10   Tyrrell-Ford 3 5 NC DNF DNF 6 5 NC 13 4 5 DNQ DNF DNF 12 DNF 10
4 DNQ 13 13 DNF 12 DNF DNQ 16 DNF DNQ DNF 9 DNF 11 13
11   Ensign-Ford 14 DNF 4S DNF 9 11 6 14 DNF DNQ NC DNF 6 DNF DNF NC 5
12   Theodore-Ford 33 6 10 DNF 11 DNQ 7 13 12 11 14 DNF 8 DNQ 9 DNF 1
13   ATS-Ford 9 DNF DNQ 12 DNF DNQ DNQ DNQ DNQ 6 DNF DNF 10 DNF DNF DNQ 1
10 13
14   March-Ford 17 DNQ DNQ DNQ DNF DNQ DNQ 16 DNF 7 DNF 11 DNF DNF 8 DNQ 0
18 DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
15   Fittipaldi-Ford 20 DNF 9 DNF DNF DNF DNQ 12 DNF DNF DNQ DNQ DNQ DNQ 10 0
21 7 DNF DNF DNQ DNF DNQ 11 DNS DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
16   Osella-Ford 31 DNQ DNQ DNQ DNF 13 DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ 0
32 DNF DNQ DNQ DNF DNF DNQ DNQ WD 8 8 10 DNF 9 DNF DNF
17   Toleman-Hart 35 DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ 10 DNQ DNQ 0
36 DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNF
Pos. Constructeur Nr.  
VSW
 
BRA
 
ARG
 
SMR
 
BEL
 
MON
 
SPA
 
FRA
 
GBR
 
DUI
 
OOS
 
NED
 
ITA
 
CAN
 
LSV
Punten
Grands Prix
Resultaat
Winnaar
Tweede plaats
Derde plaats
Gefinisht, in punten
Gefinisht, geen punten
Uitgevallen (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Niet deelgenomen (ND)
P Pole position
S Snelste ronde

Zie de categorie 1981 in Formula One van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.