Formule 1 in 1959

raceseizoen

Het Formule 1 seizoen 1959 was het 10de FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 10 mei en eindigde op 12 december na negen races.

  • Jack Brabham werd voor het eerst wereldkampioen in een Cooper. Het team werd ook constructeurskampioen.
10e Formule 1-seizoen (1959)
Volgende: 1960
Vorige: 1958
De wereldkampioen Formule 1 1959, Jack Brabham
Algemene informatie
Races 9
Coureurs 88
Constructeurs 12
Verdedigend
kampioen
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hawthorn (coureurs)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Vanwall (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Australië Jack Brabham 31
(1e titel)
2e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Brooks 27
3e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Stirling Moss 25,5
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Cooper 40
(1e titel)
2e plaats Vlag van Italië Ferrari 32
3e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk BRM 18
Portaal  Portaalicoon   Autosport

KalenderBewerken

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Monaco   Circuit de Monaco Monte Carlo 10 mei
2 Indianapolis 500   Indianapolis Motor Speedway Indianapolis 30 mei
3 GP van Nederland   Circuit Zandvoort Zandvoort 31 mei
4 GP van Frankrijk   Circuit de Reims-Gueux Reims 5 juli
5 GP van Groot-Brittannië   Aintree Circuit Aintree 18 juli
6 GP van Duitsland   AVUS Berlijn 2 augustus
7 GP van Portugal   Monsanto Park Lissabon 23 augustus
8 GP van Italië   Autodromo Nazionale Monza Monza 13 september
9 GP van de Verenigde Staten   Sebring International Raceway Sebring 12 december

AfgelastBewerken

Er zouden een record aantal races worden gereden in 1959 maar er werden drie Grands Prix afgelast[1], te weten:

  • De Grand Prix van Argentinië omdat de lokale helden Juan Manuel Fangio en José Froilán González waren gestopt met racen en daarmee de interesse ontbrak.
  • De Grand Prix van België, onder andere vanwege onenigheid over startgelden.
  • De Grand Prix van Marokko vanwege geldproblemen bij de organisatie.
Ronde Grand Prix Circuit Plaats Originele datum
1 GP van Argentinië   Autódromo Oscar Alfredo Gálvez Buenos Aires 25 januari
5 GP van België   Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 14 juni
11 GP van Marokko   Ain-Diab Circuit Ain-Diab 11 oktober

Resultaten en klassementBewerken

Grands PrixBewerken

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1   GP van Monaco   Stirling Moss   Jack Brabham   Jack Brabham   Cooper-Climax D Verslag
2   Indianapolis 500   Johnny Thomson   Johnny Thomson   Rodger Ward   Watson-Offenhauser F Verslag
3   GP van Nederland   Joakim Bonnier   Stirling Moss   Joakim Bonnier   BRM D Verslag
4   GP van Frankrijk   Tony Brooks   Stirling Moss   Tony Brooks   Ferrari D Verslag
5   GP van Groot-Brittannië   Jack Brabham   Stirling Moss
  Bruce McLaren
  Jack Brabham   Cooper-Climax D Verslag
6   GP van Duitsland   Tony Brooks   Tony Brooks   Tony Brooks   Ferrari D Verslag
7   GP van Portugal   Stirling Moss   Stirling Moss   Stirling Moss   Cooper-Climax D Verslag
8   GP van Italië   Stirling Moss   Phil Hill   Stirling Moss   Cooper-Climax D Verslag
9   GP van de Verenigde Staten   Stirling Moss   Maurice Trintignant   Bruce McLaren   Cooper-Climax D Verslag

PuntentellingBewerken

Punten worden toegekend aan de top vijf geklasseerde coureurs, en 1 punt voor de coureur die de snelste ronde heeft gereden in de race.

Positie  1e   2e   3e   4e   5e   S 
Punten 8 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureursBewerken

Slechts de beste vijf van de negen resultaten telden voor het kampioenschap. Punten werden verdeeld als meerdere coureurs één auto hadden gedeeld. Daarbij werd niet gekeken naar het aantal ronden dat elke coureur had gereden.

Pos Coureur  
MON
 
500
 
NED
 
FRA
 
GBR
 
DUI
 
POR
 
ITA
 
VST
Punten
1   Jack Brabham 1S 2 3 1P DNF DNF 3 4 31 (34)
2   Tony Brooks 2 DNF 1P DNF 1PS 9 DNF 3 27
3   Stirling Moss DNFP DNFS DSQS 2S DNF 1PS 1P DNFP 25,5
4   Phil Hill 4 6 2 3 DNF 2S DNF 20
5   Maurice Trintignant 3 8 11 5 4 4 9 2S 19
6   Bruce McLaren 5 5 3S DNF DNF DNF 1 16,5
7   Dan Gurney DNF 2 3 4 13
8   Joakim Bonnier DNF 1P DNF DNF 5 DNF 8 10
9   Masten Gregory DNF 3 DNF 7 DNF 2 10
10   Rodger Ward 1 DNF 8
11   Jim Rathmann 2 6
12   Johnny Thomson    3PS    5
13   Harry Schell DNF DNF 7 4 7 5 7 DNF 5
14   Innes Ireland 4 DNF DNF DNF DNF 5 5
15   Olivier Gendebien 4 6 3
16   Tony Bettenhausen 4 3
17   Cliff Allison DNF 9 DNF 5 DNF 2
18   Jean Behra DNF 5 DNF 2
19   Paul Goldsmith 5 2
20   Roy Salvadori 6 DNF DNF 6 6 DNF DNF 0
21   Ron Flockhart DNF 6 DNF 7 13 0
22   Ian Burgess DNF DNF 6 14 0
23   Wolfgang von Trips DNF 6 0
24   Johnny Boyd 6 0
25   Graham Hill DNF 7 DNF 9 DNF DNF DNF 0
26   Duane Carter 7 0
  Harry Blanchard 7 0
28   Carroll Shelby DNF DNF 8 10 0
29   Giorgio Scarlatti DNQ 8 12 0
30   Alan Stacey 8 DNF 0
31   Eddie Johnson 8 0
32   Carel Godin de Beaufort 10 9 0
33   Paul Russo 9 0
34   Fritz d'Orey 10 DNF DNF 0
35   A.J. Foyt 10 0
  Chris Bristow 10 0
  Mário de Araújo Cabral 10 0
38   Colin Davis DNF 11 0
39   Gene Hartley 11 0
  Henry Taylor 11 0
41   Bob Veith 12 0
  Peter Ashdown 12 0
43   Ivor Bueb DNQ 13 0
44   Al Herman 13 0
45   Jimmy Daywalt 14 0
46   Chuck Arnold 15 0
  Giulio Cabianca 15 0
48   Jim McWithey 16 0
  Hans Hermann DNF DNF 0
  Jack Fairman DNF DNF 0
  Bruce Halford DNF 0
  Eddie Sachs DNF 0
  Al Keller DNF 0
  Pat Flaherty DNF 0
  Dick Rathmann DNF 0
  Bill Cheesbourg DNF 0
  Don Freeland DNF 0
  Ray Crawford DNF 0
  Don Branson DNF 0
  Bob Christie DNF 0
  Bobby Grim DNF 0
  Jack Turner DNF 0
  Chuck Weyant DNF 0
  Jud Larson DNF 0
  Mike Magill DNF 0
  Red Amick DNF 0
  Len Sutton DNF 0
  Jimmy Bryan DNF 0
  Brian Naylor DNF 0
  David Piper DNF 0
  Mike Taylor DNF 0
  Alessandro de Tomaso DNF 0
  George Constantine DNF 0
  Bob Said DNF 0
  Alain de Changy DNQ 0
  Lucien Bianchi DNQ 0
  Maria Teresa de Filippis DNQ 0
  Pete Lovely DNQ 0
  Jean Lucienbonnet DNQ 0
  André Testut DNQ 0
  Bill Moss DNQ 0
  Keith Greene DNQ 0
  Mike Parkes DNQ 0
  Trevor Taylor DNQ 0
  Dennis Taylor DNQ 0
  Tim Parnell DNQ 0
  Asdrúbal Fontes Bayardo DNS 0
  Phil Cade DNS 0
Pos Coureur  
MON
 
500
 
NED
 
FRA
 
GBR
 
DUI
 
POR
 
ITA
 
VST
Punten
Kleur Resultaat
Goud Winnaar
Zilver Tweede plaats
Brons Derde plaats
Groen Gefinisht, punten behaald
Blauw Gefinisht, geen punten behaald
Paars Uitgevallen (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Rood Niet gekwalificeerd (DNQ)
Zwart Gediskwalificeerd (DSQ)
Wit Niet gestart (DNS)
Blanco Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken / Niet deelgenomen (ND)
P Poleposition
S Snelste ronde

Klassement bij de constructeursBewerken

Constructeurs verdienen alleen punten met de best geklasseerde coureur per race.

De vijf beste resultaten tellen mee voor de eindstand.

Pos Constructeur  
MON
 
NED
 
FRA
 
GBR
 
DUI
 
POR
 
ITA
 
VST
Punten
1   Cooper-Climax 1PS 2S 3S 1S 4 1PS  1P 1PS  40 (53)
2   Ferrari 2 5 1P 1PS 3 2S 3 32 (38)
3   BRM DNF 1P 6 2P 5 5 7 18
4   Lotus-Climax DNF 4 DNF 8 DNF DNF 5 5
5   Cooper-Maserati 6 DNF DNF 6 10 11 DNF 0
6   Aston Martin DNF 6 6 10 0
7   Porsche DNF 10 7 0
8   Maserati DNQ 10 DNF 15 DNS 0
9   Cooper-Bogward 10 DNF 0
  JWB-Maserati DNF 0
  Vanwall DNF 0
  Kurtis Kraft-Offenhauser DNF 0
  Cooper-OSCA DNF 0
  Tec-Mec-Maserati DNF 0
  Connaught-Alta DNF 0
  Fry-Climax DNQ 0
Pos Constructeur  
MON
 
NED
 
FRA
 
GBR
 
DUI
 
POR
 
ITA
 
VST
Punten
Kleur Resultaat
Goud Winnaar
Zilver Tweede plaats
Brons Derde plaats
Groen Gefinisht, punten behaald
Blauw Gefinisht, geen punten behaald
Paars Uitgevallen (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Rood Niet gekwalificeerd (DNQ)
Zwart Gediskwalificeerd (DSQ)
Wit Niet gestart (DNS)
Blanco Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken / Niet deelgenomen (ND)
P Poleposition
S Snelste ronde