Jan Lammers (autocoureur)

Nederlands autocoureur

Johannes Antonius (Jan) Lammers (Zandvoort, 2 juni 1956) is een Nederlands autocoureur, wiens bijnaam Jantje luidt.

Jan Lammers
Jan Lammers
Algemene informatie
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Geboren 2 juni 1956
Zandvoort
Formule 1-carrière
Jaren actief 1979-1982 & 1992
Teams Shadow
ATS
Ensign
Theodore
March
Races 41 (23 starts)
Punten 0
Eerste race Argentinië 1979
Laatste race Australië 1992
Portaal  Portaalicoon   Autosport
Jan Lammers
Jan Lammers
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Team Tom Walkinshaw Racing
Eerdere ervaring 24 uur van Le Mans
BTCC
Dakar-rally
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Als kind werkte Lammers op de anti-slipschool van autocoureur Rob Slotemaker. Al snel mocht Lammers als baanspuiter en autowasser zijn kunsten vertonen op de gladde baan naast het circuit van zijn woonplaats. Slotemaker zag het talent van zijn pupil, die uitgroeide tot het boegbeeld van de school. Hoewel hij amper boven het stuur uitkwam, won Lammers in 1972 de racecursus van Zandvoort en was hij klaar voor zijn debuut in de autosport.

Als 16-jarige, nog zonder rijbewijs, reed Lammers zijn eerste race en was hij direct succesvol. Hij won met de Simca van mentor Slotemaker in de Groep 1 toerwagens.

Naast de Formule 1 en de Sportcars heeft hij nog heel veel andere klassen succesvol gereden.

Formule 1Bewerken

Lammers debuteerde als regerend Europees Formule 3 kampioen in 1979 op 22-jarige leeftijd in de Formule 1. Zijn beste resultaat in 1979 in een race was zijn 9e plaats op Montréal. In 1980 reed Lammers in de ATS-Ford naar de vierde startplaats voor de Grand Prix van Amerika op Long Beach, echter na 100 meter racen was het in Amerika over voor Lammers door een gebroken steekas. Later dat seizoen moest Lammers plaatsmaken voor de weer fitte Marc Surer en ging hij nog rijden voor Ensign, maar omdat hij daar in een slechte auto reed, kon hij zich slechts drie keer kwalificeren voor de race.

In 1981 kwam Lammers bij hetzelfde team niet echt uit de verf en zag in San Marino ineens een nieuwe teamgenoot aan zijn zijde - ABBA-drummer Slim Borgudd - die later ook het kopmanschap bij het team zou overnemen, waarna Lammers het veld moest ruimen. Hij keerde tijdens de Grand Prix van België terug in de Formule 1, maar stapte noodgedwongen opnieuw in een kansloze auto. In het turbulente jaar 1982 leek Lammers' carrière een nieuwe wending te krijgen toen Renault-rijder Alain Prost zich bij een crash op Monaco blesseerde. De eventuele vervanging van de Fransman door Lammers vond geen doorgang toen deze in Detroit met zijn Theodore in de muur smakte en daarbij zelf een duim brak. Lammers reed dat jaar op Zandvoort zijn laatste Grand Prix.

In 1992 gebeurde iets unieks: Lammers' comeback in de Formule 1, tien jaar na zijn laatste Grand Prix. Dat is nog steeds een absoluut record in de Formule 1. Twee dagen voor de eerste race van het F1 seizoen van 1993 raakte het noodlijdende March-team in de problemen toen Ilmor weigerde het team motoren te leveren. Lammers stond langs de kant en het team ging uiteindelijk failliet.

SportcarsBewerken

Niet langer bereid om met een slechte auto in de Formule 1 te rijden, stapte Lammers in 1983 over op de Sportcars.

Op Le Mans schreef hij in 1988 samen met Andy Wallace en Johnny Dumfries racehistorie: hij zat 13 van de 24 uur achter het stuur, versloeg de sinds 1982 ongeslagen Porsches en wist de SilkCut Jaguar ondanks een kapotte versnellingsbak als eerste over de finish te brengen. Het is de eerste overwinning voor Jaguar sinds 1957. Lammers werd in Engeland dan ook ontvangen op het paleis en kreeg, net als Enzo Ferrari en Juan Manuel Fangio, de zelden aan buitenlanders uitgereikte titel Honorary Member of the BRDC.

In 1999 begon Lammers zijn eigen Sportcars-team: Racing for Holland. In 2002 en 2003 won hij, samen met zijn protegé Val Hillebrand, met zijn eigen team, de FIA Awards voor zijn wereldtitels in het sportwagenkampioenschap.

In 2008 deed Racing for Holland niet mee aan het wereldkampioenschap sportscars en richtte zich volledig op de A1GP.

In 2011 stond Lammers opnieuw aan de start van de 24 uur van Le Mans. Hij racete voor Hope Racing met de experimentele Oreca Swiss HY Tech-Hybrid, de eerste hybride raceauto tijdens de 24-uurs race. De auto viel na 20 ronden uit. Lammers is tot nu toe 21 keer gestart aan de 24 uur van Le Mans en hoort daarbij tot de veteranen, hij staat achtste in de lijst met coureurs die het vaakst deelnamen.

A1GPBewerken

Sinds 2005 leidt Jan Lammers het Nederlands A1-GP team A1 Team The Netherlands, in dat jaar met Jos Verstappen als eerste rijder en Jeroen Bleekemolen als reserverijder. Een hoogtepunt in het eerste seizoen was Verstappens eerste plaats tijdens de Grand Prix van Zuid-Afrika. A1 Team The Netherlands met Verstappen zou uiteindelijk op de zevende plaats eindigen in het kampioenschap 2005/2006. In het seizoen 2006/2007 werd gereden met Jeroen Bleekemolen als coureur en Renger van der Zande als reservecoureur; Jeroen Bleekemolen eindigde op een zesde plaats. In seizoen 2007/2008 bestond het team uit Jeroen Bleekemolen als coureur en Arie Luyendyk jr. als reservecoureur. Dit derde seizoen werd met 87 punten afgesloten, goed voor een zevende plaats in het kampioenschap.

Le DakarBewerken

 
Ginaf X2222 4x4
 
Lammers in actie tijdens de Dakar Pre-Proloog 2011.

In 2009 heeft Frits van Eerd, de directeur van Jumbo Supermarkten, Lammers gevraagd of hij in zijn plaats Le Dakar 2010, die plaatsvindt in Argentinië en Chili, wilde rijden. Lammers hoefde niet lang te denken en nam de uitdaging aan. Lammers reed met een Ginaf X-2222 voor het Jumbo Rally Team en werd technisch ondersteund door GINAF Rally Service. Lammers reed zijn eerste editie van Dakar 2010 niet uit, hij strandde in etappe 7. In Le Dakar 2011 kwam Lammers voor het Ginaf Rally Power-team uit, wederom met een Ginaf X-2222. Hij finishte deze keer als 19e.

In 2012 nam Lammers deel aan Le Dakar 2012 met zijn eigen team, met een vrachtwagen met het 'blokjesconcept'; de vrachtwagen is gespoten in de zwart-witte blokken van een finishvlag, waarbij elk zwart of wit vlak gevuld kan worden met een sponsor. Dit concept heeft Lammers al meerdere keren uitgevoerd met zijn Racing for Holland-team in de 24 uur van Le Mans.[1] Ook dit jaar werd Lammers technisch ondersteund door GINAF Rally Service.

Jaar Naam Rally / Route Startnummer Team Merk/Type Positie Trucks Overall Totale Rijtijd Start/Finish(Afstand Totaal/Special)
2010 Le Dakar
 Buenos Aires -
 Antofagasta -  Buenos Aires
522 Jumbo Rally Team Ginaf X2222 4x4
wedstrijdtruck
uitgevallen in etappe 7 00h00'00"(9030/4810)
2011 Le Dakar
 Buenos Aires -
 Arica -  Buenos Aires
521 Ginaf Rally Power Ginaf X2222 4x4
wedstrijdtruck
19e plaats 122h14'22"(8697/4222)
2012 Le Dakar
 Mar del Plata -
 Copiapó -  Lima
528 Racing for Holland Ginaf X2222 4x4
wedstrijdtruck
33e plaats 82h38'31"(8333/4151)
2013 Le Dakar
  Lima -
  San Miguel de Tucuman -
  Santiago
523 Racing for Holland Ginaf X2222 4x4
wedstrijdtruck
25e plaats 54h24'10"(8121/3541)
2014 Le Dakar
  Rosario -
  Salta /   Uyuni -
  Valparaíso
526 Racing for Holland Ginaf X2222 4x4
wedstrijdtruck
uitgevallen in etappe 4 00h00'00"(9188/5212)

Jan als stripheldBewerken

Lammers heeft een kleine rol in een aantal stripboeken van Jean Gratons Michel Vaillant.

Over Jan LammersBewerken

  • Hans van der Klis, Dwars door de Tarzanbocht: de dertien Nederlandse Formule 1-coureurs. Amsterdam, 2007 (3e ed.), p. 98-115
  • Coo Dijkman, Jantje. Hilversum, Fleetstreet, 1979
  Zie de categorie Jan Lammers van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Voorganger:
  Piercarlo Ghinzani
Europees Formule 3 kampioen
1978
Opvolger:
  Alain Prost
Voorganger:
  Marco Zadra
FIA Sportscar Championship SR1 kampioen
2002
  Val Hillebrand
Opvolger:
klasse opgeheven