Hoofdmenu openen

Wereldkampioenschap voetbal 1966

sportseizoen van een voetbalcompetitie

Het FIFA Wereldkampioenschap voetbal 1966 was de achtste editie van een internationale voetbalwedstrijd tussen de nationale mannenteams van landen die aangesloten zijn bij de FIFA. Engeland was dat jaar gastheer van de eindronde, zoals zes jaar eerder, op 22 augustus 1960, besloten tijdens een FIFA-congres in Rome. Aan de voorronden deden 53 landen mee. De loting voor de eindronde had plaats op 6 januari 1966 in Londen. Het toernooi zelf begon op 11 juli en eindigde op 30 juli. De winnaar van het toernooi werd het organiserende land zelf, Engeland.

Wereldkampioenschap voetbal 1966
FIFA World Cup 1966
Toernooi-informatie
Gastland Vlag van Engeland Engeland
Datum 11 juli – 30 juli 1966
Teams 16 (van 4 confederaties)
Stadions (in 7 gaststeden)
Winnaar Vlag van Engeland Engeland (1e titel)
Toernooistatistieken
Wedstrijden 32
Doelpunten 89  (2,78 per wedstrijd)
Toeschouwers 1.614.677  (50.459 per wedstrijd)
Topscorer(s) Vlag van Portugal Eusébio
Beste speler Vlag van Engeland Bobby Charlton
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

KwalificatieBewerken

  Zie het artikel Wereldkampioenschap voetbal 1966 (kwalificatie) voor een uitgebreide beschrijving van de kwalificaties
FIFA-lid Confederatie Kwalificatie Aantal dln.
(inclusief 1966)
Dln.
op rij
Eerste
dln.
Laatste
dln.
Titels
(exclusief 1966)
Beste
prestatie
  Engeland UEFA Gastland 5e 5 1950 1962 0 Kwartfinale
  Bulgarije UEFA Winnaar groep 1 2e 2 1962 1962 0 Groepsfase
  West-Duitsland UEFA Winnaar groep 2 6e 4 1934 1962 1 Kampioen
  Frankrijk UEFA Winnaar groep 3 6e 1 1930 1958 0 Derde
  Portugal UEFA Winnaar groep 4 1e 1 n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.
  Zwitserland UEFA Winnaar groep 5 6e 2 1934 1962 0 Kwartfinale
  Hongarije UEFA Winnaar groep 6 6e 4 1934 1962 0 Tweede
  Sovjet-Unie UEFA Winnaar groep 7 3e 3 1958 1962 0 Kwartfinale
  Italië UEFA Winnaar groep 8 6e 2 1934 1962 2 Winnaar
  Spanje UEFA Winnaar groep 9 4e 2 1934 1962 0 Vierde
  Mexico CONCACAF Finaleronde 6e 5 1930 1962 0 Groepsfase
  Brazilië CONMEBOL Titelverdediger 8e 8 1930 1962 2 Kampioen
  Uruguay CONMEBOL Winnaar groep 1 5e 2 1930 1962 2 Kampioen
  Chili CONMEBOL Winnaar groep 2 4e 2 1930 1962 0 Derde
  Argentinië CONMEBOL Winnaar groep 3 5e 3 1934 1962 0 Tweede
  Noord-Korea AFC Eerste ronde 1e 1 n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.

Deelnemende landenBewerken

SpeelstedenBewerken

Londen Birmingham Liverpool
Wembley Stadium White City Stadium Villa Park Goodison Park
Toeschouwers:100.000 Toeschouwers: 76.567 Toeschouwers: 55.000 Toeschouwers: 40.157
       
Manchester Sunderland
Old Trafford Roker Park
Toeschouwers: 42.730 Toeschouwers: 40.310
   
Sheffield Middlesbrough
Hillsborough Ayresome Park
Toeschouwers: 42.730 Toeschouwers: 40.310
   

White City Stadium was eigenlijk niet bedoeld als stadion voor het toernooi. Alle wedstrijden van groep A zouden volgens de oorspronkelijke plannen op Wembley worden gespeeld. Op vrijdags werd Wembley echter standaard gebruikt voor Greyhoundracing. De wedstrijd tussen Uruguay en Frankrijk op vrijdag 15 juli 1966 werd daarom verplaatst naar White City, dat overigens zelf ook voornamelijk voor Greyhoudracing werd gebruikt,

ScheidsrechtersBewerken

GroepsfaseBewerken

Groep ABewerken

Engeland begon het toernooi in eigen land matig met een 0-0 gelijkspel tegen de oud-wereldkampioen Uruguay, dat vooral verdedigde. Het gastland herstelde zich tegen Mexico en Frankrijk met twee identieke overwinningen: 2-0. Uruguay won van Frankrijk, speelde gelijk tegen Mexico en plaatste zich ook voor de kwartfinales. Bij Mexico nam doelman Carbajal afscheid van het internationale podium, het was zijn vijfde wereldkampioenschap, een record dat in 1998 werd geëvenaard door de Duitser Lothar Matthaeus.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  Engeland 3 2 1 0 4 0 4 5
  Uruguay 3 1 2 0 2 1 1 4
  Mexico 3 0 2 1 1 3 –2 2
  Frankrijk 3 0 1 2 2 5 –3 1

11 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Engeland   0 – 0   Uruguay Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 87.148
Scheidsrechter: Istvan Zsolt (  Hongarije)
Wedstrijdverslag

13 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Frankrijk   1 – 1   Mexico Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 69.237
Scheidsrechter: Menachem Ashkenazi (  Israël)
Hausser   62' Wedstrijdverslag Borja   48'

15 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Uruguay   2 – 1   Frankrijk White City Stadium, Londen
Toeschouwers: 45.662
Scheidsrechter: Karol Galba (  Tsjecho-Slowakije)
Rocha   26'
Cortés   31'
Wedstrijdverslag De Bourgoing   15' (pen.)

16 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Engeland   2 – 0   Mexico Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 92.570
Scheidsrechter: Concetto Lo Bello (  Italië)
B. Charlton   37'
Hunt   75'
Wedstrijdverslag

19 juli 1966
«onderlinge duels»
16:30 UTC
Mexico   0 – 0   Uruguay Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 61.112
Scheidsrechter: Bertil Lööw (  Zweden)
wedstrijdverslag

20 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Engeland   2 – 0   Frankrijk Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 98.270
Scheidsrechter: Arturo Yamasaki (  Peru)
Hunt   38'  75' wedstrijdverslag

Groep BBewerken

De Zwitserse bondscoach besloot twee spelers disciplinair te schorsen voor de wedstrijd tegen West Duitsland, omdat ze te lang waren wezen "stappen". Gevolg was wel een duidelijke 5-0 nederlaag voor Zwitserland. Franz Beckenbauer, toen nog een aanvallende middenvelder, vervolmaakte zijn debuut op het internationale podium met twee doelpunten. In de tweede wedstrijd strandde de Duitsers op het betonvoetbal van de Argentijnen: 0-0. Europees kampioen Spanje begon het toernooi slecht met een nederlaag tegen Argentinië en moest winnen van de Duitsers om zich te kwalificeren. Spanje kwam wel met 1-0 voor, maar wist de voorsprong niet vast te houden: 2-1 nederlaag. Argentinië plaatste zich ook voor de kwartfinales door met 2-0 te winnen van Zwitserland. Het was voor de eerste keer sinds 1930, dat de Zuid-Amerikaanse ploeg de eerste ronde overleefde.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  West-Duitsland 3 2 1 0 7 1 6 5
  Argentinië 3 2 1 0 4 1 3 5
  Spanje 3 1 0 2 4 5 –1 2
  Zwitserland 3 0 0 3 1 9 –8 0

12 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
West-Duitsland   5 – 0   Zwitserland Hillsborough, Sheffield
Toeschouwers: 36.000
Scheidsrechter: Hugh Phillips (  Schotland)
Held   16'
Haller   21'  77' (pen.)
Beckenbauer   40'  52'
Wedstrijdverslag

13 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Argentinië   2 – 1   Spanje Villa Park, Birmingham
Toeschouwers: 48.000
Scheidsrechter: Dimiter Rumentchev (  Bulgarije)
Artime   65'  77' Wedstrijdverslag Pirri   67'

15 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Spanje   2 – 1   Zwitserland Hillsborough, Sheffield
Toeschouwers: 32.000
Scheidsrechter: Tofik Bakhramov (  Sovjet-Unie)
Sanchís   57'
Amancio   75'
wedstrijdverslag Quentin   31'

16 juli 1966
«onderlinge duels»
15:00 UTC
Argentinië   0 – 0   West-Duitsland Villa Park, Birmingham
Toeschouwers: 51.000
Scheidsrechter: Konstantin Zečević (  Joegoslavië)
Wedstrijdverslag

19 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Argentinië   2 – 0   Zwitserland Hillsborough, Sheffield
Toeschouwers: 32.000
Scheidsrechter: Joaquim Campos (  Portugal)
Artime   52'
Onega   79'
Wedstrijdverslag

20 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
West-Duitsland   2 – 1   Spanje Villa Park, Birmingham
Toeschouwers: 51.000
Scheidsrechter: Armando Marques (  Brazilië)
Emmerich   39'
Seeler   84'
Wedstrijdverslag Fusté   23'

Groep CBewerken

Een ware poule des doods met de regerend wereldkampioen Brazilië. Brazilië wilde alles op alles zetten de derde titel op rij te winnen, maar sloeg in de voorbereiding op hol. Men speelde veel te veel vriendschappelijke wedstrijden met veel te veel verschillende spelers. Uit een selectie van meer dan veertig spelers werden veel spelers geselecteerd op hun reputatie. Garrincha was duidelijk nog slechts een schim van vroeger maar ging gewoon mee evenals de 37-jarige Djalma Santos, die zijn vierde wereldkampioenschap ging spelen. Latere grote spelers als Jairzinho en Tostão gingen ook mee, maar waren nog te licht voor het grote werk. Alle hoop was gevestigd op een nu fitte Pelé. De wedstrijd tegen Bulgarije leverde een overwinning op dankzij vrije trappen van Garrincha en Pelé. Pelé was vaak getackled door de Bulgaren, daarom gaf de trainer hem rust. Hongarije, dat de eerste wedstrijd verloor van Portugal, zag mogelijkheden en was veel sterker met Flórián Albert als absolute uitblinker. Het was de eerste nederlaag van Brazilië op een WK sinds 1954 (Hongarije was dezelfde tegenstander) en de eerste en laatste nederlaag van Garrincha als international. In de beslissende wedstrijd tegen Portugal wijzigde coach Feola het elftal op negen plaatsen, alle wereldkampioenen van 1958 en 1962 werden gepasseerd, alleen Pelé deed nu weer mee. Het hielp niet, want na een half uur stond het 2-0 voor Portugal. Pelé werd door Morais uit de wedstrijd geschopt en kon niet meer verder. Het contrast met Eusébio was groot, hij scoorde twee goals in de met 3-1 gewonnen wedstrijd en loodste zijn debuterende ploeg naar de kwartfinales samen met Hongarije.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  Portugal 3 3 0 0 9 2 7 6
  Hongarije 3 2 0 1 7 5 2 4
  Brazilië 3 1 0 2 4 6 –2 2
  Bulgarije 3 0 0 3 1 8 –7 0

12 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Brazilië   2 – 0   Bulgarije Goodison Park, Liverpool
Toeschouwers: 48.000
Scheidsrechter: Kurt Tschenscher (  Duitsland)
Pelé   15'
Garrincha   63'
Wedstrijdverslag

13 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Portugal   3 – 1   Hongarije Old Trafford, Manchester
Toeschouwers: 37.000
Scheidsrechter: Leo Callaghan (  Wales)
José Augusto   1'  67'
Torres   90'
Wedstrijdverslag Bene   60'

15 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Hongarije   3 – 1   Brazilië Goodison Park, Liverpool
Toeschouwers: 52.000
Scheidsrechter: Ken Dagnall (  Engeland)
Bene   2'
Farkas   64'
Mészöly   73' (pen.)
Wedstrijdverslag Tostão   14'

16 juli 1966
«onderlinge duels»
15:00 UTC
Portugal   3 – 0   Bulgarije Old Trafford, Manchester
Toeschouwers: 26.000
Scheidsrechter: José María Codesal (  Uruguay)
Vutsov   17' (e.d.)
Eusébio   38'
Torres   81'
Wedstrijdverslag

19 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Portugal   3 – 1   Brazilië Goodison Park, Liverpool
Toeschouwers: 62.000
Scheidsrechter: George McCabe (  Engeland)
Simões   15'
Eusébio   27'  85'
Wedstrijdverslag Rildo   70'

20 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
  Hongarije 3 – 1   Bulgarije Old Trafford, Manchester
Toeschouwers: 22.000
Scheidsrechter: Roberto Goicoechea (  Argentinië)
Davidov   43' (e.d.)
Mészöly   45'
Bene   54'
Wedstrijdverslag Asparuhov   15'

Groep DBewerken

Vooraf leek een groep D een spannende strijd te worden tussen drie kanshebbers: Italië, Chili en de Sovjet-Unie, alleen het volslagen onbekende Noord Korea leek kansloos. De Koreanen speelden alle wedstrijden in Middlesbrough en werden eerst wantrouwend aangekeken vanwege de Koude Oorlog en de recent verlopen Korea-oorlog, waar Engeland en Noord-Koreanen vijanden waren. Later werden de Koreanen toegejuicht vanwege hun onbevangen spel. De eerste wedstrijd tegen de Sovjet-Unie ging met 3-0 verloren, omdat de Russen veel groter en agressiever waren. In de tweede wedstrijd zorgden de Koreanen al voor een verrassing door in de slotfase een gelijkspel te behalen tegen de nummer drie van het vorige WK, Chili De laatste wedstrijd was tegen de voormalige wereldkampioen Italiĕ. Het Italiaans voetbal was zeer succesvol in het clubvoetbal, AC Milan en Inter Milan wonnen Europa Cups en de ploeg had grote spelers als Gianni Rivera en Sandro Mazzola. In de eerste wedstrijd namen ze wraak op de "slag van Santiago" van 1962 door te winnen van Chili, daarna werd er verloren van de Sovjet-Unie. In de eerste helft verloren de Italianen al snel aanvoerder Bulgarelli door een mislukte tackle van dezelfde speler. Aangezien er geen wissels waren toegestaan moesten de Italianen verder met tien man. Vlak voor rust schreef de tandarts uit Pyongyang Pak-Doo-Ik geschiedenis door het winnende doelpunt te scoren. De sensatie was compleet en toen Chili verloor van de Sovjet-Unie plaatste Noord-Korea zich voor de kwartfinales. De Italianen gingen beschaamd naar huis, waar ze door een woedende menigte werden opgewacht met rotte tomaten en eieren. Sindsdien heet een onverwachte nederlaag in het Italiaanse voetbal een "Korea".

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  Sovjet-Unie 3 3 0 0 6 1 5 6
  Noord-Korea 3 1 1 1 2 4 –2 3
  Italië 3 1 0 2 2 2 0 2
  Chili 3 0 1 2 2 5 –3 1

12 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Sovjet-Unie   3 – 0   Noord-Korea Ayresome Park, Middlesbrough
Toeschouwers: 22.000
Scheidsrechter: Juan Gardeazábal Garay (  Spanje)
Malofejev   31'  88'
Banisjevski   33'
Wedstrijdverslag

13 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Italië   2 – 0   Chili Roker Park, Sunderland
Toeschouwers: 30.000
Scheidsrechter: Gottfried Dienst (  Zwitserland)
Mazzola   8'
Barison   88'
Wedstrijdverslag

15 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Chili   1 – 1   Noord-Korea Ayresome Park, Middlesbrough
Toeschouwers: 16.000
Scheidsrechter: Ali Kandil (  Verenigde Arabische Republiek)
Marcos   26' (pen.) Wedstrijdverslag Pak Seung-Zin   88'

16 juli 1966
«onderlinge duels»
15:00 UTC
Sovjet-Unie   1 – 0   Italië Roker Park, Sunderland
Toeschouwers: 27.800
Scheidsrechter: Rudolf Kreitlein (  Duitsland)
Tsjislenko   57' Wedstrijdverslag

19 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Noord-Korea   1 – 0   Italië Ayresome Park, Middlesbrough
Toeschouwers: 18.000
Scheidsrechter: Pierre Schwinte (  Frankrijk)
Pak Doo-Ik   42' Wedstrijdverslag

20 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Sovjet-Unie   2 – 1   Chili Roker Park, Sunderland
Toeschouwers: 22.000
Scheidsrechter: John Adair (  Ierland)
Porkoejan   28'  85' Wedstrijdverslag Marcos   32'

SamenvattingBewerken

Van de Europese landen plaatsten zich vijf landen voor de volgende ronde, vorig WK zes. Deze plaats werd ingvuld door Azië, het aantal ploegen uit Zuid Amerika bleef hetzelfde, twee. West Duitsland, Engeland, de Sovjet Unie en Hongarije plaatsten zich opnieuw, zowel Brazilië als Tsjecho-Slowakije werden uitgeschakeld door Portugal, Chili door Noord Korea, de plaats van Joegoslavië werd ingenomen door Argentinië en Uruguay.

Ronduit sensationeel waren de uitschakelingen van Brazilië en Italië, ook Spanje, Chili en Frankrijk stelden teleur. De beste indruk maakten Portugal en Hongarije, West-Duitsland, Engeland, de Sovjet-Unie, Uruguay en Argentinië voldeden aan de verwachtingen en ronduit sensationeel was de kwalificatie van Noord-Korea. Er was geen duidelijke favoriet voor de eindzege.

Knock-outfaseBewerken

kwartfinale halve finale finale
                   
23 juli – Londen        
   Engeland  1
26 juli – Londen
   Argentinië  0  
   Engeland  2
23 juli – Liverpool
     Portugal  1  
   Portugal  5
30 juli – Londen
   Noord-Korea  3  
   Engeland  4
23 juli – Sheffield
     West-Duitsland  2
   West-Duitsland  4
25 juli – Liverpool
   Uruguay  0  
   West-Duitsland  2 derde plaats
23 juli – Sunderland
     Sovjet-Unie  1   28 juli – Londen
   Sovjet-Unie  2
     Portugal  2
   Hongarije  1  
   Sovjet-Unie  1

KwartfinaleBewerken

Veel beroering was er rond de wedstrijden van de Zuid-Amerikaanse ploegen. West-Duitsland tegen Uruguay werd geleid door de Engelse scheidsrecht Finney. Uruguay was niet de mindere van Duitsland, en de scheidsrechter liet een handspel van Karl-Heinz Schnellinger onbestraft. Na een 1-0 achterstand raakte Uruguay van de kook en werden twee spelers van Uruguay uit het veld gestuurd. Op weg naar de kleedkamer sloeg aanvoerder Hector Silva Uwe Seeler in het gezicht. Tegen negen man liep West-Duitsland in de slotfase uit naar 4-0. Engeland tegen Argentinië was nog erger. De Duitse scheidsrechter Rudolf Kreitlein stuurde de Argentijnse aanvoerder Rattin uit het veld vanwege onophoudelijk protesteren. Echter, de Duitser sprak geen woord Spaans en Rattin weigerde van het veld af te stappen. Het duurde tien minuten, voordat de wedstrijd kon doorgaan. Daarna ontaardde de wedstrijd in een ordinaire schoppartij met als enig hoogtepunt het Engelse doelpunt van Geoff Hurst. Na afloop mochten de Engelse spelers van coach Alf Ramsey geen shirts wisselen en hij noemde de tegenstander na afloop beesten. De Argentijnen en Uruguayanen waren woedend op de arbitrage, stelden de neutraliteit van de Engelse en Duitse scheidsrechters ter discussie, stuurden alle journalisten naar huis en overwogen uit de FIFA te stappen. Vanwege deze incidenten besloot de FIFA later het systeem van gele en rode kaarten in te voeren. Hongarije tegen Sovjet-Unie werd beslist door de keepers. Een blunder van de Hongaarse doelman leverde een 1-0 voorsprong van de Russen op. Lev Jasjin moest maar één doelpunt incasseren tegen de fel aanvallende Hongaren en zorgde zo mee voor de 2-1 overwinning. Op Goodison Park in Liverpool ontspon zich een wonderlijk duel: na 25 minuten stonden de Noord-Koreanen met 3-0 voor tegen Portugal. Twee oorzaken zorgden voor de ommekeer van de Portugezen: de Noord-Koreanen bleven maar roekeloos aanvallen en de klasse van Eusébio. Hij scoorde vier keer achter elkaar waaronder twee benutte strafschoppen. Augusto zorgde voor de beslissing: 5-3 voor Portugal. Desondanks was men lyrisch over het spel van Noord-Korea.


23 juli 1966
«onderlinge duels»
15:00 UTC
Portugal   5 – 3   Noord-Korea Goodison Park, Liverpool
Toeschouwers: 51.780
Scheidsrechter: Menachem Ashkenazi (  Israël)
Eusébio   27'  43' (pen.)  56'  59' (pen.)
José Augusto   80'
Wedstrijdverslag Pak Seung-Zin   1'
Li Dong-Woon   22'
Yang Seung-Kook   25'

23 juli 1966
«onderlinge duels»
15:00 UTC
West-Duitsland   4 – 0   Uruguay Hillsborough stadion, Sheffield
Toeschouwers: 34.000
Scheidsrechter: Jim Finney (  Engeland)
Haller   11'  83'
Beckenbauer   70'
Seeler   75'
Wedstrijdverslag

23 juli 1966
«onderlinge duels»
15:00 UTC
Sovjet-Unie   2 – 1   Hongarije Roker Park, Sunderland
Toeschouwers: 26.844
Scheidsrechter: Juan Gardeazábal Garay (  Spanje)
Tsjislenko   5'
Porkoejan   46'
Wedstrijdverslag Bene   57'

23 juli 1966
«onderlinge duels»
15:00 UTC
Engeland   1 – 0   Argentinië Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 90.000
Scheidsrechter: Rudolf Kreitlein (  Duitsland)
Hurst   78' Wedstrijdverslag

Alle vier halvefinalisten kwamen uit Europa, vorig WK waren er nog twee ploegen uit Zuid Amerika in de beslissende fase. In vergelijking met het vorige WK plaatste geen enkel land zich opnieuw voor de halve finales, Brazilië en Tsjechië werden beiden verslagen door Portugal, Engelan, de Sovjet-Unie en West Duitsland namen de plaats in van Joegoslavië en Chili.

Halve finaleBewerken

De halve finale tussen de Sovjet-Unie tegen West-Duitsland kenmerkte zich door hard spel van de Russen. Hun intimidatie-tactiek had echter een averechts effect, in de eerste helft moest Sabo strompelend de wedstrijd vervolgen na een onbesuisde zelfuitgevoerde tackle en Tsjislenko werd uit het veld gestuurd. De Duitsers wonnen met 2-1 dankzij treffers van Franz Beckenbauer en Helmut Haller. Engeland liet zich eindelijk van zijn positieve kant zien. In een buitengewoon sportieve wedstrijd won het gastland met 2-1 van Portugal dankzij twee treffers van Bobby Charlton. Eusébio werd effectief uit de wedstrijd gehouden door Nobby Stiles, al scoorde hij nog wel zijn achtste doelpunt van het toernooi uit een strafschop, het eerste tegendoelpunt van de Engelsen dit toernooi. De Engelse keeper Gordon Banks verrichtte nog een cruciale redding in de slotminuut. Eusébio was ontroostbaar aan het einde van de wedstrijd: debutant Portugal was ver gekomen maar een finale-plaats was niet haalbaar.


25 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
West-Duitsland   2 – 1   Sovjet-Unie Goodison Park, Liverpool
Toeschouwers: 38.300
Scheidsrechter: Concetto Lo Bello (  Italië)
Haller   42'
Beckenbauer   67'
Wedstrijdverslag Porkoejan   88'

26 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Engeland   2 – 1   Portugal Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 95.000
Scheidsrechter: Pierre Schwinte (  Frankrijk)
B. Charlton   30'  80' Wedstrijdverslag Eusébio   82' (pen.)

TroostfinaleBewerken


28 juli 1966
«onderlinge duels»
19:30 UTC
Portugal   2 – 1   Sovjet-Unie Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 88.000
Scheidsrechter: Ken Dagnall (  Engeland)
Eusébio   12' (pen.)
Torres   89'
Wedstrijdverslag Malofejev   43'

FinaleBewerken

  Zie Finale wereldkampioenschap voetbal 1966 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

30 juli 1966
«onderlinge duels»
15:00 UTC
Engeland   4 – 2
(n.v.)
  West-Duitsland Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 98.000
Scheidsrechter: Gottfried Dienst (  Zwitserland)
Hurst   18'  101'  120'
Peters   78'
Wedstrijdverslag Haller   12'
Weber   89'
1966 Wereldkampioen
 
 
ENGELAND
Eerste titel

ToernooiranglijstBewerken

Plaats Land Groep GW Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
1   Engeland A 6 5 1 0 11 3 +8 11
2   West-Duitsland B 6 4 1 1 15 6 +9 9
3   Portugal C 6 5 0 1 17 8 +9 10
4   Sovjet-Unie D 6 4 0 2 10 6 +4 8
Uitgeschakeld in de kwartfinale
5   Argentinië B 4 2 1 1 4 2 +2 5
6   Hongarije C 4 2 0 2 8 7 +1 4
7   Uruguay A 4 1 2 1 2 5 −3 4
8   Noord-Korea D 4 1 1 2 5 9 −4 3
Uitgeschakeld in de groepsfase
9   Italië D 3 1 0 2 2 2 0 2
10   Spanje B 3 1 0 2 4 5 −1 2
11   Brazilië C 3 1 0 2 4 6 −2 2
12   Mexico A 3 0 2 1 1 3 −2 2
13   Chili D 3 0 1 2 2 5 −3 1
  Frankrijk A 3 0 1 2 2 5 −3 1
15   Bulgarije C 3 0 0 3 1 8 −7 0
16   Zwitserland B 3 0 0 3 1 9 −8 0

StatistiekenBewerken

Aantal wedstrijden 32
Totaal aantal doelpunten 89
Eigen doelpunten 2
Aantal uitsluitingen (rood) 5
Doelpuntgemiddelde per wedstrijd 2,78
Toeschouwerstotaal 1.614.677
Toeschouwersgemiddelde 50.459

DoelpuntenmakersBewerken

Het derde doelpuntBewerken

Het door Engeland in de verlenging van de finale gemaakte derde en beslissende doelpunt is nog steeds onderwerp van discussie. Vooral in Duitsland, daar spreekt men van Das Wembley Tor. De bal werd door Geoff Hurst tegen de onderkant van de lat geschoten en kaatste naar beneden. De vraag is of de bal voor of achter de doellijn de grond raakte. Een recent onderzoek wijst erop dat dit vermoedelijk voor de doellijn zou zijn geweest. Maar op advies van zijn grensrechter keurde de scheidsrechter de goal goed. Ook het vierde Engelse doelpunt is omstreden omdat zich op het ogenblik dat deze goal viel, vlak voor het eindsignaal, al Engelse supporters op het veld bevonden. Tegenwoordig wordt in een dergelijke situatie de wedstrijd stilgelegd.

WK 1966 in beeldBewerken