Wereldkampioenschap voetbal 2002

sportseizoen van een voetbalcompetitie

Het FIFA wereldkampioenschap voetbal 2002 was de 17de editie van een internationale voetbalwedstrijd tussen de nationale mannenteams van landen die aangesloten zijn bij de FIFA. De eindronde van het evenement werd van 31 mei tot 30 juni in Japan en Zuid-Korea[1] gehouden. Het was de eerste editie die in Azië werd gehouden. Ook was het het eerste wereldkampioenschap dat door twee landen werd georganiseerd. Het toernooi werd gewonnen door Brazilië, dat Duitsland in de finale met 2-0 versloeg en zo voor de vijfde maal de wereldtitel behaalde.

FIFA Wereldkampioenschap 2002
2002 FIFA 월드컵 한국/일본
2002 FIFAワールドカップ 韓国/日本
Wereldkampioenschap voetbal 2002
Toernooi-informatie
Gastlanden Vlag van Japan Japan / Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
Datum 31 mei – 30 juni 2002
Teams 32 (van 5 confederaties)
Stadions 20 (in 20 gaststeden)
Winnaar Vlag van Brazilië Brazilië (5e titel)
Toernooistatistieken
Wedstrijden 64
Doelpunten 161  (2,52 per wedstrijd)
Toeschouwers 2.701.197  (42.206 per wedstrijd)
Topscorer(s) Vlag van Brazilië Ronaldo (8 doelpunten)
Beste speler Vlag van Duitsland Oliver Kahn
Beste keeper Vlag van Duitsland Oliver Kahn
Fair-Playprijs Vlag van België België
Navigatie
Vorige     Volgende
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

KwalificatieBewerken

  Zie het artikel Wereldkampioenschap voetbal 2002 (kwalificatie) voor een uitgebreide beschrijving van de kwalificaties.
FIFA-lid Confederatie Kwalificatie Kwal.
datum
Aantal dln.
(incl. 2002)
Dln.
op rij
Eerste
dln.
Laatste
dln.
Titels
(excl. 2002)
Beste
prestatie
  Kameroen CAF Winnaar Groep 1 1 juli 2001 5e 4 1982 1998 0 Kwartfinale
  Nigeria CAF Winnaar Groep 2 29 juli 2001 3e 3 1994 1998 0 Achtste finale
  Senegal CAF Winnaar Groep 3 21 juli 2001 1e n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.
  Tunesië CAF Winnaar Groep 4 15 juli 2001 3e 2 1978 1998 0 Groepsfase
  Zuid-Afrika CAF Winnaar Groep 2 1 juli 2001 2e 2 1998 1998 0 Groepsfase
  Zuid-Korea AFC Gastland 31 mei 1996 6e 5 1954 1998 0 Vierde
  Japan AFC Gastland 31 mei 1996 2e 2 1998 1998 0 Achtste finale
  Saoedi-Arabië AFC Winnaar finalegroep A 21 oktober 2001 3e 3 1994 1998 0 Achtste finale
  China AFC Winnaar finalegroep B 7 oktober 2001 1e 1 n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.
  Frankrijk UEFA Kampioen 1998 12 juli 1998 11e 2 1930 1998 1 Winnaar
  Rusland UEFA Winnaar groep 1 6 oktober 2001 2e 1 1994 1994 0 Groepsfase
  Portugal UEFA Winnaar groep 2 6 oktober 2001 3e 1 1966 1986 0 Derde
  Denemarken UEFA Winnaar groep 3 6 oktober 2001 3e 2 1986 1998 0 Kwartfinale
  Zweden UEFA Winnaar groep 4 5 september 2001 10e 1 1934 1994 0 Tweede
  Polen UEFA Winnaar groep 5 1 september 2001 6e 1 1938 1986 0 Derde
  Kroatië UEFA Winnaar groep 6 6 oktober 2001 2e 2 1998 1998 0 Derde
  Spanje UEFA Winnaar groep 7 5 september 2001 11e 7 1934 1998 0 Vierde
  Italië UEFA Winnaar groep 8 6 oktober 2001 15e 11 1934 1998 3 Winnaar
  Engeland UEFA Winnaar groep 9 6 oktober 2001 11e 2 1950 1998 1 Winnaar
  België UEFA Winnaar play-off 14 november 2001 11e 6 1930 1998 0 Vierde
  Duitsland UEFA Winnaar play-off 14 november 2001 15e 13 1934 1998 3 Winnaar
  Slovenië UEFA Winnaar play-off 14 november 2001 1e 1 n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.
  Turkije UEFA Winnaar play-off 14 november 2001 2e 1 1954 1954 0 Groepsfase
  Ierland UEFA Intercontinentaal play-off
(UEFA–AFC)
15 november 2001 3e 1 1990 1994 0 Kwartfinale
  Costa Rica CONCACAF Finaleronde 1e 5 september 2001 2e 1 1990 1990 0 Groepsfase
  Mexico CONCACAF Finaleronde 2e 11 november 2001 12e 3 1930 1998 0 Kwartfinale
  Verenigde Staten CONCACAF Finaleronde 3e 7 oktober 2001 7e 4 1930 1998 0 Derde
  Argentinië CONMEBOL Nr. 1 CONMEBOL 15 augustus 2001 13e 7 1930 1998 2 Wereldkampioen
  Ecuador CONMEBOL Nr. 2 CONMEBOL 14 november 2001 1e 1 n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.
  Brazilië CONMEBOL Nr. 3 CONMEBOL 14 november 2001 17e 17 1930 1998 4 Wereldkampioen
  Paraguay CONMEBOL Nr. 4 CONMEBOL 8 november 2001 6e 2 1930 1998 0 Achtste finale
  Uruguay CONMEBOL Intercontinentaal play-off
(CONMEBOL–OFC)
25 november 2001 10e 1 1930 1990 2 Wereldkampioen

GroepenBewerken

 
Deelnemende landen
Groep A Groep B Groep C Groep D

  Denemarken
  Frankrijk
  Senegal
  Uruguay

  Paraguay
  Slovenië
  Spanje
  Zuid-Afrika

  Brazilië
  China
  Costa Rica
  Turkije

  Polen
  Portugal
  Verenigde Staten
  Zuid-Korea

Groep E Groep F Groep G Groep H

  Duitsland
  Ierland
  Kameroen
  Saoedi-Arabië

  Argentinië
  Engeland
  Nigeria
  Zweden

  Ecuador
  Italië
  Kroatië
  Mexico

  België
  Japan
  Rusland
  Tunesië

SpeelstedenBewerken

Zuid-Korea
Steden en stadions
Daegu Seoel Busan Incheon Ulsan
Daegustadion
Capaciteit: 68.014
Seoul World Cupstadion
Capaciteit: 64.677
Busan Asiad Mainstadion
Capaciteit: 55.983
Incheon Munhakstadion
Capaciteit: 52.179
Ulsan Munsu Voetbalstadion
Capaciteit: 43.550
         
Suwon Gwangju Jeonju Seogwipo Daejeon
Suwon World Cupstadion
Capaciteit: 43.288
Gwangju World Cupstadion
Capaciteit: 44.118
Jeonju World Cupstadion
Capaciteit: 42.477
Jeju World Cupstadion
Capaciteit: 36.800
Daejeon World Cupstadion
Capaciteit: 40.535
         
Japan
Steden en stadions
Yokohama Saitama Fukuroi Osaka Rifu
International Stadium Yokohama
Capaciteit: 70.000
Saitamastadion
Capaciteit: 63.000
Shizuokastadion
Capaciteit: 50.600
Nagaistadion
Capaciteit: 50.000
Miyagi Stadion
Capaciteit: 49.000
         
Ōita Niigata Kashima Kobe Sapporo
Ōitastadion
Capaciteit: 43.000
Denka Big Swan Stadium
Capaciteit: 42.300
Kashimastadion
Capaciteit: 42.000
Kobe City Misaki Park Stadion
Capaciteit: 42.000
Sapporo Dome
Capaciteit: 42.000
         

ScheidsrechtersBewerken

AFC
  Lu Jun
  Toru Kamikawa
  Saad Mane
  Kim Young-joo
  Ali Bujsaim
CAF
  Coffi Codjia
  Gamal Al-Ghandour
  Mohamed Guezzaz
  Falla N'Doye
  Mourad Daami

CONCACAF
  William Mattus
  Carlos Batres
  Peter Prendergast
  Felipe Ramos
  Brian Hall
OFC
  Mark Shield
CONMEBOL
  Ángel Sánchez
  René Ortubé
  Carlos Simon
  Óscar Ruiz
  Byron Moreno
  Ubaldo Aquino

UEFA
  Kim Milton Nielsen
  Graham Poll
  Gilles Veissière
  Markus Merk
  Kyros Vassaras
  Pierluigi Collina
  Jan Wegereef
  Terje Hauge
  Vítor Pereira
  Hugh Dallas
  Ľuboš Micheľ
  Antonio López Nieto
  Anders Frisk
  Urs Meier

EindrondeBewerken

Voor het eerst in de geschiedenis wordt het wereldkampioenschap voetbal georganiseerd door twee landen, namelijk Japan en Zuid-Korea, en eveneens voor het eerst is dit niet op het Europese of Amerikaanse continent, maar in Azië.

Ongeveer twee jaar voor de start van de wereldbeker starten de voorrondes om de landen te selecteren die mogen deelnemen aan het WK. Nederland haalt het niet, en is er dit WK voor het eerst in zestien jaar niet bij, België haalt het net wel, na twee barragewedstrijden tegen Tsjechië, en is er voor de zesde maal op rij bij.

De 32 deelnemende landen komen in eerste instantie in acht poules van vier tegen elkaar uit, waarna de nummers 1 en 2 doorgaan naar de achtste finales. Frankrijk, in 1998 nog wereldkampioen en behorende tot de favorieten, scoort in deze eerste ronde geen enkel doelpunt en behaalt slechts één punt, en is zodoende meteen uitgeschakeld. Ook andere favorieten krijgen het nog moeilijk in de eerste ronde, Argentinië en Portugal halen de achtste finales niet.

Zeer verrassend is het team van Zuid-Korea. Aanvankelijk tot de zwakste deelnemers gerekend, weet het land tot de halve finales door te stoten, waar het uiteindelijk door Duitsland wordt verslagen. De Nederlandse coach van Zuid-Korea, Guus Hiddink, wordt in het land mateloos populair. Ook Turkije heeft de halve finales bereikt. Ook waren de kwartfinale plaatsen voor de Verenigde Staten en Senegal verrassend.

In de finale zijn het echter toch twee landen met een lange WK-traditie die tegenover elkaar staan, Duitsland en Brazilië. Brazilië wint door twee doelpunten van Ronaldo, en is wereldkampioen.

Ook dit WK worden de scheidsrechters ter discussie gesteld. Enkele van deze beslissingen konden het verschil maken tussen winst of verlies. Ook FIFA-voorzitter Sepp Blatter uit zijn ontevredenheid over de scheidsrechters, en stelt dat de regel dat ieder land slechts één arbiter mag afvaardigen beter kan afgeschaft worden. Zo zouden enkel de beste arbiters geselecteerd kunnen worden, en zouden scheids- of lijnrechter uit hetzelfde land kunnen komen, zodat deze beter op elkaar zijn ingesteld. Italië en Spanje, twee favorieten die door Zuid-Korea waren verslagen, protesteerden tegen een aantal volgens hen foutieve beslissingen in het voordeel van Zuid-Korea, zoals de omstreden rode kaart van Totti (Italië) en de onterecht afgekeurde doelpunten van deze twee landenploegen.

GroepsfaseBewerken

Groep ABewerken

Frankrijk ging vol vertrouwen het kampioenschap tegemoet, het was de regerende Wereld- en Europees kampioen. Hun belangrijkste speler was nog steeds Zinedine Zidane, hij besliste vlak voor het WK de Champions-League finale van zijn club Real Madrid tegen Bayer Leverkusen met een volley: 2-1.[2] Echter, tijdens een vriendschappelijk duel tegen Zuid-Korea raakte Zdane zodanig geblesseerd, dat hij de start van het WK moest missen.[3] In het openingsduel speelde Frankrijk tegen Senegal, een land met 21 spelers uit de Franse competitie en een Franse coach, Bruno Metsu. Nadat David Trezeguet de paal raakte, scoorde Senegal: Bouba Diop profiteerde van half wegwerken van Fabien Barthez. In de tweede helft kreeg Frankrijk veel kansen, verder dan een schot van Thierry Henry op de lat kwam de ploeg niet.[3] In de tweede wedstrijd tegen Uruguay verloor Frankrijk vrij snel Thierry Henry, hij werd uit het veld gestuurd na een charge.[4] Verder dan een schot van Emmanuel Petit op de lat kwam de ploeg niet en kwalificatie voor de achtste finales kwam flink op de tocht.[5]

Frankrijk moest nu met 2-0 van Denemarken winnen om alsnog de volgende ronde te bereiken, op het EK won Frankrijk met 3-0. Het degelijke Deense team won met 2-1 van Uruguay en seelde met 1-1 gelijk tegen Senegal, Jon Dahl Tomasson scoorde alle doelpunten. Omdat de nood hoog was, werd Zinedine Zidane ingezet, weliswaar flink ingetapet. Meer kreupel dan fit kon hij het Franse wonder niet volbrengen, Denemarken won met 2-0[6] door doelpunten van spelers spelend in de Nederlandse competitie; Dennis Rommedahl van PSV en opnieuw Tomasson (Feyenoord). Opnieuw had Frankrijk pech met schoten op de lat van Marcel Desailly en David Trezeguet, voor de eerste keer sinds 1986 (Canada) scoorde een team geen doelpunten in het toernooi en voor de eerste keer sinds 1966 werd de wereldkampioen in de eerste ronde uitgeschakeld (Brazilië). Coach Roger Lemerre werd na het toernooi ontslagen.[7]

Senegal en Uruguay moesten uitmaken welk land naast Denemarken de achtste finale zou halen, Uruguay moest winnen. Senegal nam voor rust een 3-0 voorsprong mede door een makkelijk gegeven strafschop en een doelpunt neigend naar buitenspel. In de tweede helft gaf Uruguay gas, kwam terug in de wedstrijd en maakte twee doelpunten, Diego Forlán scoorde uit een volley, maar miste tevens een grote kans. De Nederlandse scheidsrechter Jan Wegereef gaf in de slotfase opnieuw een makkelijk gegeven strafschop nu aan Uruguay, Álvaro Recoba verzilverde de strafschop. In de ultieme slotfase miste Uruguay nog een vrije kopkans, Sengal ontsnapte en plaatste zich voor de achtste finales.[8] Wegereef maakte ook "indruk" door in een vrij sportieve wedstrijd twaalf gele kaarten uit te delen,[9] na de wedstrijd kon hij naar huis.[10]

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  Denemarken 3 2 1 0 5 2 3 7
  Senegal 3 1 2 0 5 4 1 5
  Uruguay 3 0 2 1 4 5 –1 2
  Frankrijk 3 0 1 2 0 3 –3 1

31 mei 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Frankrijk   0 – 1   Senegal Seoul World Cup Stadion, Seoel
Toeschouwers: 62.561
Scheidsrechter: Ali Bujsaim (  Verenigde Arabische Emiraten)
wedstrijdverslag   30' Bouba Diop

1 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Uruguay   1 – 2   Denemarken Munsu Cup Stadion, Ulsan
Toeschouwers: 30.157
Scheidsrechter: Saad Mane (  Koeweit)
Rodríguez   47' wedstrijdverslag   45'  83' Tomasson

6 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Denemarken   1 – 1   Senegal Daegu Blue Arc Stadion, Daegu
Toeschouwers: 43.500
Scheidsrechter: Carlos Batres (  Guatemala)
Tomasson   16' (pen.) wedstrijdverslag   52' Diao

6 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Frankrijk   0 – 0   Uruguay Busan Asiad Main Stadion, Busan
Toeschouwers: 38.289
Scheidsrechter: Felipe Ramos (  Mexico)
wedstrijdverslag

11 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Denemarken   2 – 0   Frankrijk Incheon Munhak Stadion, Incheon
Toeschouwers: 48.100
Scheidsrechter: Vítor Melo Pereira (  Portugal)
Rommedahl   22'
Tomasson   67'
wedstrijdverslag

11 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Senegal   3 – 3   Uruguay Suwon World Cup Stadion, Suwon
Toeschouwers: 33.681
Scheidsrechter: Jan Wegereef (  Nederland)
Fadiga   20' (pen.)
Bouba Diop   26'  38'
wedstrijdverslag   46' Morales
  69' Forlán
  88' (pen.) Recoba

Groep BBewerken

Spanje was als zo vaak een outsider voor de titel. Het verloor in de voorbereiding vaste doelman Santiago Cañizares door een blessure,[11], Iker Casillas verving hem als eerste doelman. Spanje won voor de eerste keer sinds 1950 zijn eerste duel op een WK, Slovenië werd met 3-1 verslagen. De Sloveense coach Srečko Katanec stuurde zijn sterspeler Zlatko Zahovič naar huis wegens kritiek op de leiding.[12] Zonder Zahovic verloor de ploeg kansloos van Zuid-Afrika, al was de uitslag draaglijk: 1-0.[13]

Zuid-Afrika en Paraguay streden om de tweede plaats in de groep: het onderlinge duel eindigde in 2-2. Zuid-Afrika had genoeg aan een gelijkspel tegen Spanje om verder te komen, het kwam twee keer terug van een achterstand, maar kwam uiteindelijk in de 56e minuut op een 3-2 achterstand. De Zuid-Afrikaanse doelman Andre Arendse, die de voorkeur kreeg boven de bij SC Heerenveen spelende Hans Vonk maakte vooral bij het eerste doelpunt een ongelukkige indruk.[14] Op dat moment stond Paraguay met 0-1 achter tegen Slovenië, mede door een vroege rode kaart van Carlos Peredes en een inschattingsfout van doelman José Luis Chilavert. Daarna begon het te draaien bij Paraguay en het won met 3-1, het laatste doelpunt viel in de 84e minuut. De Zuid-Afrikaanse coach Jomo Sono vond het niet nodig zijn ploeg te informeren over de stand bij de andere wedstrijd[15] en met miniem verschil in doelsaldo (Paraguay scoorde één keer meer dan Zuid-Afrika) plaatste Paraguay zich voor de achtste finales.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  Spanje 3 3 0 0 9 4 5 9
  Paraguay 3 1 1 1 6 6 0 4
  Zuid-Afrika 3 1 1 1 5 5 0 4
  Slovenië 3 0 0 3 2 7 –5 0

2 juni 2002
«onderlinge duels»
16:30 (UTC+9)
Paraguay   2 – 2   Zuid-Afrika Busan Asiad Mainstadion, Busan
Toeschouwers: 25.186
Scheidsrechter: Ľuboš Micheľ (  Slowakije)
Santa Cruz   39'
Arce   55'
wedstrijdverslag   63' Mokoena
  90+1' (pen.) Fortune

2 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Spanje   3 – 1   Slovenië Gwangju World Cupstadion, Gwangju
Toeschouwers: 28.598
Scheidsrechter: Mohamed Guezzaz (  Marokko)
Raúl   44'
Valerón   74'
Hierro   87' (pen.)
wedstrijdverslag   45+2' Cimirotič

7 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Spanje   3 – 1   Paraguay Jeonju World Cupstadion, Jeonju
Toeschouwers: 24.000
Scheidsrechter: Gamal Ghandour (  Egypte)
Morientes   53'  69'
Hierro   83' (pen.)
wedstrijdverslag   10' (e.d.) Puyol

8 juni 2002
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+9)
Zuid-Afrika   1 – 0   Slovenië Daegu Blue Arc Stadion, Daegu
Toeschouwers: 47.226
Scheidsrechter: Ángel Sánchez (  Argentinië)
Nomvethe   4' wedstrijdverslag

12 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Zuid-Afrika   2 – 3   Spanje Daejeon World Cupstadion, Daejeon
Toeschouwers: 31.024
Scheidsrechter: Saad Mane (  Koeweit)
McCarthy   31'
Radebe   53'
wedstrijdverslag   4'  56' Raúl
  45+1' Mendieta

12 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Slovenië   1 – 3   Paraguay Jeju World Cupstadion, Seogwipo
Toeschouwers: 30.176
Scheidsrechter: Felipe Ramos (  Mexico)
Ačimovič   45+1' wedstrijdverslag   65'  84' Cuevas
  73' Campos

Groep CBewerken

China plaatste zich voor de eerste keer voor het WK en de FIFA kwam de Chinese supporters tegemoet door China te laten spelen in Zuid-Korea.[16] Het team werd gecoacht door Bora Milutinović, die voor de vijfde achtereenvolgende keer deelnam aan het WK met een andere ploeg. Bereikte hij met Mexico, Costa Rica, de Verenigde Staten en Nigeria steeds de achtste finales, nu werden alle drie wedstrijden kansloos verloren zonder een doelpunt te maken.

De interessantste affiche van deze groep was Brazilië tegen Turkije, dat voor de eerste keer sinds 1954 deelnam aan het WK. Brazilië had een roerige WK-kwalificatie achter de rug met zes nederlagen en drie bondscoaches, maar het had wel Ronaldo terug, de sterspeler had meer dan twee jaar niet gespeeld vanwege een blessure.[17] De wedstrijd dreigde op 1-1 te eindigen door doelpunten van Hasan Şaş en Ronaldo, totdat Alpay Luizão buiten het strafschopgebied neerhaalde. De scheidsrechter gaf een strafschop, die door Rivaldo werd benut.[18] Geïrriteerd door het voorval gooide Hakan Ünsal de bal naar Rivaldo, die acteerde alsof zijn gezicht was geraakt.[19] De scheidsrecht gaf de speler een tweede gele kaart, Rivaldo werd later door de FIFA beboet met een geldboete.[20]

Turkije streed met Costa Rica om de tweede plaats in de groep. In het onderlinge duel kwam Costa Rica vlak voor tijd gelijk[21] en had nu genoeg aan een gelijkspel tegen Brazilië om de achtste finales te halen. In een doelpuntrijke wedstrijd voldeed Brazilië aan zijn sportieve plicht en won met 5-2, in Seoul versloeg Turkije China met 3-0 en op basis van een beter doelsaldo plaatste Turkije zich voor de achtste finales.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  Brazilië 3 3 0 0 11 3 8 9
  Turkije 3 1 1 1 5 3 2 4
  Costa Rica 3 1 1 1 5 6 –1 4
  China 3 0 0 3 0 9 –9 0

3 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Brazilië   2 – 1   Turkije Munsu Cup Stadion, Ulsan
Toeschouwers: 33.842
Scheidsrechter: Kim Young-Joo (  Zuid-Korea)
Ronaldo   50'
Rivaldo   87' (pen.)
wedstrijdverslag   45+2' Şaş

4 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
China   0 – 2   Costa Rica Gwangju World Cupstadion, Gwangju
Toeschouwers: 27.217
Scheidsrechter: Kyros Vassaras (  Griekenland)
wedstrijdverslag   61' Gómez
  65' Wright

8 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Brazilië   4 – 0   China Jeju World Cupstadion, Seogwipo
Toeschouwers: 36.750
Scheidsrechter: Anders Frisk (  Zweden)
Roberto Carlos   15'
Rivaldo   32'
Ronaldinho   45' (pen.)
Ronaldo   55'
wedstrijdverslag

9 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Costa Rica   1 – 1   Turkije Incheon Munhak Stadion, Incheon
Toeschouwers: 42.299
Scheidsrechter: Coffi Codjia (  Benin)
Parks   86' wedstrijdverslag   39' Belözoğlu

13 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Costa Rica   2 – 5   Brazilië Suwon World Cup Stadion, Suwon
Toeschouwers: 38.524
Scheidsrechter: Gamal Ghandour (  Egypte)
Wanchope   39'
Gómez   56'
wedstrijdverslag   10'  13' Ronaldo
  38' Edmilson
  62' Rivaldo
  64' Júnior

13 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Turkije   3 – 0   China Seoul World Cup Stadion, Seoel
Toeschouwers: 43.605
Scheidsrechter: Oscar Ruíz (  Colombia)
Şaş   6'
Bülent   9'
Davala   85'
wedstrijdverslag

Groep DBewerken

Zuid-Korea had in vijf WK-eindronden nog nooit een wedstrijd gewonnen, daar moest op het WK (deels) in eigen land verandering in komen, de Nederlander Guus Hiddink werd hiervoor aangetrokken.[22] Om het doel te bereiken gebruikte Hiddink voor Koreaanse begrippen onorthodoxe methoden, de hiërarchie van de oude spelers werd doorbroken, jonge spelers kregen een kans en er werd vooral geoefend tegen sterke tegenstanders om de weerstand te vergroten.[23] Weerstand tegen deze aanpak was groot, maar Hiddink wist de bond te overtuigen van zijn aanpak. In de eerste wedstrijd van het WK werd eindelijk de eerste zege op een WK geboekt, Polen werd met 2-0 verslagen. Tegen de Verenigde Staten werd met 1-1 gelijk gespeeld mede door een gemiste strafschop.[24]

Portugal had de laatste jaren indruk gemaakt met een halve finale op het EK, Luis Figo werd in 2001gekozen tot beste speler van de wereld[25] en in de kwalificatie werd de nummer vier van het laatste WK Nederland verslagen. De wedstrijd tegen de Verenigde Staten leek vooraf geen probleem maar binnen 36 minuten stond de ploeg met 3-0 achter, het eerste doelpunt werd gescoord door de bij Ajax spelende John O'Brien. Portugal kwam nog terug in de wedstrijd mede door een ongelukkig eigen doelpunt van Jeff Agoos,[26] cverder dan een 3-2 nederlaag kwam de ploeg niet.[27] Na het debacle nam Portugal revanche door met 4-0 van Polen te winnen: Pauleta scoorde drie doelpunten. Voor de laatste speelronde stonden Zuid-Korea en de Verenigde Staten aan de leiding met vier punten, gevolgd door Portugal met drie punten, Polen was na twee duidelijke nederlagen kansloos.

Polen nam in ieder geval sportieve revanche door met 3-1 van de Verenigde Staten te winnen, daardoor zouden Portugal en Zuid-Korea in hun onderling duel genoeg aan een gelijkspel hebben, maar Zuid-Korea had de drive om voor eigen publiek een goede indruk te maken. Portugal had opnieuw moeite met een veel minder getalenteerd maar enthousiaste tegenstander en leefde zich uit in hard spel. João Pinto kreeg na 27 minuten een rode kaart na een onbesuisde charge, hij zou later voor vier maanden geschorst worden, omdat hij tevens de scheidsrechter in de maag stompte.[28] Beto kreeg in de 68e minuut een tweede gele kaart, waardoor Portugal nog met negen man speelde. Vlak daarna scoorde Park Ji-sung met een geslaagde uithaal 1-0. Met negen man viel Portugal overdroten aan, Luis Figo's vrije trap miste precisie en in een chaotische situatie raakte Sérgio Conceição de paal, het mocht niet baten en Portugal was voortijdig uitgeschakeld.[29] Na dit mislukte toernooi nam coach António Oliveira ontslag.[30]

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  Zuid-Korea 3 2 1 0 4 1 3 7
  Verenigde Staten 3 1 1 1 5 6 –1 4
  Portugal 3 1 0 2 6 4 2 3
  Polen 3 1 0 2 3 7 –4 3

4 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Zuid-Korea   2 – 0   Polen Busan Asiad Mainstadion, Busan
Toeschouwers: 48.760
Scheidsrechter: Oscar Ruíz (  Colombia)
Hwang Sun-hong   26'
Yoo Sang-chul   53'

5 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Verenigde Staten   3 – 2   Portugal Suwon World Cup Stadion, Suwon
Toeschouwers: 37.306
Scheidsrechter: Byron Moreno (  Ecuador)
O'Brien   4'
J. Costa   29' (e.d.)
McBride   36'
  39' Beto
  71' (e.d.) Agoos

10 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Zuid-Korea   1 – 1   Verenigde Staten Daegu Blue Arc Stadion, Daegu
Toeschouwers: 60.778
Scheidsrechter: Urs Meier (  Zwitserland)
Ahn Jung-hwan   78'   24' Mathis

10 juni 2002
«onderlinge duels»
15:00 (UTC+9)
Portugal   4 – 0   Polen Jeonju World Cupstadion, Jeonju
Toeschouwers: 31.000
Scheidsrechter: Hugh Dallas (  Schotland)
Pauleta   14'  65'  77'
Costa   88'

14 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Portugal   0 – 1   Zuid-Korea Incheon Munhak Stadion, Incheon
Toeschouwers: 50.239
Scheidsrechter: Ángel Sánchez (  Argentinië)
  70' Park Ji-sung

14 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Polen   3 – 1   Verenigde Staten Daejeon World Cupstadion, Daejeon
Toeschouwers: 26.482
Scheidsrechter: Lu Jun (  China)
Olisadebe   3'
Kryszałowicz   5'
Żewłakow   66'
  83' Donovan

Groep EBewerken

Één van de grote verrassingen van de kwalificatie was de uitschakeling van het Nederland door Ierland, in september 2001 verloor de formatie van Louis van Gaal met 1-0 door een doelpunt van Jason McAteer.[31] Belangrijkste speler was Roy Keane, de compromisloze, harde middenvelder van Manchester United. Keane gaf tijdens het trainingskamp al aan dat hij na het WK zou stoppen als international.[32] Tijdens het trainingskamp in Saipan ergerde hij zich overal aan, maakte met iedereen ruzie en beledigde manager Mick McCarthy tijdens groepsgesprekken.[33] Mc Carthy stuurde Keane naar huis.[34] Er werd niets meer verwacht van de Ierse ploeg, maar de ploeg bleef keurig op de been tegen de kampioen van Afrika Kameroen: 1-1. Tegen Duitsland kwam de ploeg snel op achterstand, het stuitte constant op de uitblinkende doelman Oliver Kahn, in de blessuretijd scoorde Robbie Keane de gelijkmaker.[35] Ierland zou nu genoeg hebben aan een 2-0 overwinning op Saoedi-Arabië, mede door twee fouten van doelman Mohammed Al-Deayea won Ierland met 3-0 en plaatste zich voor de achtste finales.

Duitsland, dat een slecht EK en een moeizame WK-kwalificatie achter de rug had behoorde niet tot de favorieten. Het profiteerde wel van de goede prestaties van Bayer Leverkusen dat streed voor de Duitse titel, de Duitse beker en de Champions League Finale, maar geen prijzen won, liefst vijf spelers zaten in de Duitse selectie. Belangrijkste speler was middenvelder Michael Ballack, hij vertrok naar de grote concurrent Bayern München. Duitsland haalde een grote score tegen Saoedi-Arabië: 8-0, de bij FC Kaiserslautern spelende Miroslav Klose was drie keer succesvol met het hoofd. Na het gelijkspel was de wedstrijd tegen Ierland was de wedstrijd tegen Kameroen beslissend, Duitsland zou genoeg hebben aan een gelijkspel. Kameroen werd getraind door de Duitser Winfried Schäfer en had in Samuel Eto'o een veelbelovende jonge aanvaller. In de eerste helft hield Kahn de ploeg weer op de been, maar verloor Carsten Ramelow door twee gele kaarten. In de tweede helft kon Kameroen geen vuist meer maken en won Duitsland met 2-0[36] door doelpunten van Bode en Miroslav Klose, zijn vijfde doelpunt alweer. Een opvallend record boekte scheidsrechter López Nieto; in een niet hard duel deelde hij twaalf gele en twee rode kaarten uit , hij verbeterte het record van Jan Wegereef tijdens Uruguay-Senegal een paar uur eerder.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  Duitsland 3 2 1 0 11 1 10 7
  Ierland 3 1 2 0 5 2 3 5
  Kameroen 3 1 1 1 2 3 –1 4
  Saoedi-Arabië 3 0 0 3 0 12 –12 0

1 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Ierland   1 – 1   Kameroen Niigata Stadion, Niigata
Toeschouwers: 33.679
Scheidsrechter: Toru Kamikawa (  Japan)
Holland   52'   39' Mboma

1 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Duitsland   8 – 0   Saoedi-Arabië Sapporo Dome, Sapporo
Toeschouwers: 32.218
Scheidsrechter: Ubaldo Aquino (  Paraguay)
Klose   20'  25'  70'
Ballack   40'
Jancker   45+1'
Linke   73'
Bierhoff   84'
Schneider   90+1'

5 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Duitsland   1 – 1   Ierland Kashimastadion , Ibaraki
Toeschouwers: 35.854
Scheidsrechter: Kim Milton Nielsen (  Denemarken)
Klose   19'   90+2' Keane

6 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Kameroen   1 – 0   Saoedi-Arabië Saitama Stadion 2002, Saitama
Toeschouwers: 52.328
Scheidsrechter: Terje Hauge (  Noorwegen)
Eto'o   66'

11 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Kameroen   0 – 2   Duitsland Shizuoka 'ECOPA' Stadion, Shizuoka
Toeschouwers: 47.085
Scheidsrechter: Antonio López Nieto (  Spanje)
  50' Bode
  79' Klose

11 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Saoedi Arabië   0 – 3   Ierland International Stadion, Yokohoma
Toeschouwers: 65.320
Scheidsrechter: Falla Ndoye (  Senegal)
  7' Keane
  61' Breen
  87' Duff

Groep FBewerken

Argentinië behoorde vooraf samen met Frankrijk tot de topfavorieten van dit toernooi. Het plaatste zich met overmacht als eerste in de Zuid-Amerikaanse kwalificatieronde, het had een voorsprong van 13 punten op Brazilië.[37]. Acht spelers speelden bij Italiaanse topclubs, belangrijkste aanvaller was nog steeds Gabriel Batistuta, die in zijn vorige twee WK-Toernooien negen keer scoorde, maar geen eremetaal met zijn land vergaarde. Argentinië was ingedeeld in een sterke groep, de "groep des doods"[38] met Nigeria, Zweden en aartsvijand Engeland als tegenstanders. In de eerste wedstrijd miste het veel kansen tegen Nigeria, alleen Batistuta was succesvol in de 63e minuut. In de tweede wedstrijd zinde Engeland op revanche vanwege de nederlaag van 1998 op het vorige WK, waarbij David Beckham uit het veld werd gestuurd na een provocatie van Diego Simeone.[39] Net als toen had Argentinië veel moeite met Michael Owen, hij schoot op de paal en veroorzaakte in een duel met Mauricio Pochettino een strafschop.[40] Uitgerekend David Beckham verzilverde de strafschop en had zijn ultieme revanche.[41] In de tweede helft bleef Engeland sterker, alleen in de slotfase kon Argentinië gevaarlijk worden, maar sterk ingrijpen van David Seaman zorgde dat de Engelse overwinning veilig werd gesteld.[42]

Nigeria was uitgeschakeld na een 2-1 nederlaag tegen Zweden, he kwam aan de leiding door een doelpunt van Julius Aghahowa, indruk maakte vooral de 8-voudige salto om het doelpunt te vieren.[43] Het fysiek sterke Zweden versloeg uiteindelijk de artiesten van Nigeria door twee doelpunten van Henrik Larsson.[44] Zweden en Engeland stonden nu bovenaan de groep met vier punten met één punt voorsprong op Argentinië, dat nu moest winnen van Zweden. Zweden groef zich in en Argentinië kreeg met name via Juan Pablo Sorín en Claudio López goede kansen de score te openen. In de tweede helft kreeg Zweden bij een zeldzame uitbraak een vrije trap die door Anders Svensson werd benut. Argentinië viel wanhopig aan en in de tegenaanval schoot Andreas Andersson op de paal. In de slotfase mistte Ariel Ortega een strafschop na een zelf versierde actie, Hernán Crespo schoot raak in de rebound, maar de tijd was voor Argentinië tekort om het winnende doelpunt te scoren.[45] Na Frankrijk was nu ook Argentinië uitgeschakeld, het plaatste zich voor de eerste keer sinds 1962 niet voor de eerste ronde. Engeland had genoeg aan een gelijkspel tegen Nigeria om zich te plaatsen: 0-0.[46]

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  Zweden 3 1 2 0 4 3 1 5
  Engeland 3 1 2 0 2 1 1 5
  Argentinië 3 1 1 1 2 2 0 4
  Nigeria 3 0 1 2 1 3 –2 1

2 juni 2002
«onderlinge duels»
14:30 (UTC+9)
Argentinië   1 – 0   Nigeria Kashimastadion, Ibaraki
Toeschouwers: 34.050
Scheidsrechter: Gilles Veissière (  Frankrijk)
Batistuta   63'

2 juni 2002
«onderlinge duels»
18:30 (UTC+9)
Engeland   1 – 1   Zweden Saitama Stadion 2002, Saitama
Toeschouwers: 52.721
Scheidsrechter: Carlos Simon (  Brazilië)
Campbell   24'   59' Alexandersson

7 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Zweden   2 – 1   Nigeria Kobe Wing Stadion, Kobe
Toeschouwers: 36.194
Scheidsrechter: René Ortube (  Bolivia)
Larsson   35'  63' (pen.)   27' Aghahowa

7 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Argentinië   0 – 1   Engeland Sapporo Dome, Sapporo
Toeschouwers: 35.927
Scheidsrechter: Pierluigi Collina (  Italië)
  44' (pen.) Beckham

12 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Zweden   1 – 1   Argentinië Miyagistadium, Rifu
Toeschouwers: 45.777
Scheidsrechter: Ali Busjaim (  Verenigde Arabische Emiraten)
Svensson   59'   88' Crespo

12 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Nigeria   0 – 0   Engeland Nagaistadion, Osaka
Toeschouwers: 44.684
Scheidsrechter: Brian Hall (  Verenigde Staten)

Groep GBewerken

Italië begon zoals gebruikelijk met een zakelijke benadering aan het WK, tegen Ecuador hield het de verdediging gesloten en voor rust besliste de ultieme afmaker Christian Vieri het duel met twee doelpunten. Tegen Kroatië zorgde Vierri voor zijn derde doelpunt van het toernooi. Het duel kantelde echter, twee doelpunten van Italië werden op dubieuze gronden afgekeurd en mistasten in de Italiaanse verdediging zorgde voor twee Kroatische doelpunten.[47]

Italië moest nu winnen van Mexico om zich zeker te stellen van de achtste finales. Mexico was het toernooi begonnen met twee minimale overwinningen op Kroatië (1-0) en Ecuador (2-1) en kon zich geen nederlaag veroorloven, aangezien Kroatië tegen het puntloze Ecuador speelde. Na een sterkere beginfase van Italië met opnieuw een dubieuze afkeuring van een Italiaans doelpunt (Filippo Inzaghi) kwam Mexico op voorsprong dankzij een bijzondere achterwaartse kopbal van Jared Borgetti.[48] De Mexicanen speelden nu sterker, Fabio Cannavaro redde de bal op het laatste moment om de 2-0 te voorkomen. In de 78e minuut zorgde invaller Alessandro Del Piero voor de gelijkmaker. Omdat Kroatië verloor van Ecuador[49] plaatste Italië zich alsnog voor de achtste finales.[50]

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  Mexico 3 2 1 0 4 2 2 7
  Italië 3 1 1 1 4 3 1 4
  Kroatië 3 1 0 2 2 3 –1 3
  Ecuador 3 1 0 2 2 4 –2 3

3 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Kroatië   0 – 1   Mexico Niigata Stadion, Niigata
Toeschouwers: 32.239
Scheidsrechter: Lu Jun (  China)
  60' (pen.) Blanco

3 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Italië   2 – 0   Ecuador Sapporo Dome, Sapporo
Toeschouwers: 31.081
Scheidsrechter: Brian Hall (  Verenigde Staten)
Vieri   7'  27'

8 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Italië   1 – 2   Kroatië Kashimastadion, Ibaraki
Toeschouwers: 36.472
Scheidsrechter: Graham Poll (  Engeland)
Vieri   55'   73' Olić
  76' Rapaić

9 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Mexico   2 – 1   Ecuador Miyagistadion, Rifu
Toeschouwers: 45.610
Scheidsrechter: Mourad Daami (  Tunesië
Borgetti   28'
Torrado   57'
  5' Delgado

13 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Mexico   1 – 1   Italië Ōitastadion, Oita
Toeschouwers: 39.291
Scheidsrechter: Carlos Simon (  Brazilië)
Borgetti   34'   85' Del Piero

13 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Ecuador   1 – 0   Kroatië International Stadion, Yokohoma
Toeschouwers: 65.862
Scheidsrechter: William Mattus (  Costa Rica)
Méndez   48'

Groep HBewerken

Net als Zuid-Korea met Guus Hiddink trok Japan een buitenlandse coach aan om het land aanzien te geven op hun wereldkampioenschap in eigen land, alleen in 1998 kwalificeerde Japan zich eerder voor een WK en verloor daar alle wedstrijden. Vanaf 1998 werd Philippe Troussier coach, daarvoor was hij bondscoach van verschillende Afrikaanse landen. In een niet bijster sterke groep plaatste Japan zich voor de achtste finales na een gelijkspel tegen België (2-2) en overwinningen op Rusland (1-0) en Tunesië (2-0). Opvallendste speler was Junichi Inamoto, die voor Arsenal, maar daar totaal niet aan bod kwam. Inamato scoorde twee doelpunten, tegen België en de winnende tegen Rusland.[51]

Het rommelde behoorlijk in het Belgische kamp. vlak voor de reis naar Japan raakte bekend dat bondscoach Robert Waseige na het WK had getekend bij Standard Luik zonder de pers in lichten.[52] Wesley Sonck eiste een basisplaats op als spits, terwijl hij alleen maar invaller was en de Belgische pers speelde in op de almaar groter worden onrust in en rond de nationale ploeg, met ruzies, achterklap en persboycots van zowel spelers als journalisten als gevolg.[53] De prestaties waren beroerd met gelijke spelen tegen Japan en Tunesië, de laatste wedstrijd tegen Rusland moest gewonnen worden. Bij een 1-1 stand scoorde uigerekend invaller Wesley Sonck 2-1, vlak daarna scoorde de enige speler die achter de bondscoach stond Marc Wilmots. België leunde sterk op hun routinier en aanvoerder, hij scoorde in alle drie wedstrijden. Rusland scoorde nog in de slotfase 3-2, maar de zege kwam niet in gevaar.[54]

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  Japan 3 2 1 0 5 2 3 7
  België 3 1 2 0 6 5 1 5
  Rusland 3 1 0 2 4 4 0 3
  Tunesië 3 0 1 2 1 5 –4 1

4 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Japan   2 – 2   België Saitama Stadion 2002, Saitama
Toeschouwers: 55.256
Scheidsrechter: William Mattus (  Costa Rica)
Suzuki   59'
Inamoto   67'
  57' Wilmots
  75' Van Der Heyden

5 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Rusland   2 – 0   Tunesië Kobe Wing Stadion, Kobe
Toeschouwers: 30.957
Scheidsrechter: Peter Prendergast (  Jamaica)
Titov   59'
Karpin   64' (pen.)

9 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Japan   1 – 0   Rusland International Stadion, Yokohama
Toeschouwers: 66.108
Scheidsrechter: Markus Merk (  Duitsland)
Inamoto   51'

10 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Tunesië   1 – 1   België Ōitastadion, Ōita
Toeschouwers: 52.000
Scheidsrechter: Mark Shield (  Australië)
Bouzaiene   17'   13' Wilmots

14 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Tunesië   0 – 2   Japan Nagaistadion, Osaka
Toeschouwers: 45.213
Scheidsrechter: Gilles Veissière (  Frankrijk)
  48' Morishima
  75' Nakata

14 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
België   3 – 2   Rusland Shizuoka 'ECOPA' Stadion, Shizuoka
Toeschouwers: 46.640
Scheidsrechter: Kim Milton Nielsen (  Denemarken)
Walem   7'
Sonck   78'
Wilmots   82'
  52' Bestsjastnych
  88' Sytsjov

Knock-outfaseBewerken

Achtste finale Kwartfinale Halve finale Finale
15 juni – Seogwipo            
   Duitsland  1
21 juni – Ulsan
   Paraguay  0  
   Duitsland  1
17 juni – Jeonju
     Verenigde Staten  0  
   Mexico  0
25 juni – Seoul
   Verenigde Staten  2  
   Duitsland  1
16 juni – Suwon
     Zuid-Korea  0  
   Spanje  1 (3)
22 juni – Gwangju
   Ierland  1 (2)  
   Spanje  0 (3)
18 juni – Daejeon
     Zuid-Korea  0 (5)  
   Zuid-Korea  2
30 juni – Yokohama
   Italië  1  
   Duitsland  0
15 juni – Niigata
     Brazilië  2
   Denemarken  0
21 juni – Shizuoka
   Engeland  3  
   Engeland  1
17 juni – Kobe
     Brazilië  2  
   Brazilië  2
26 juni – Saitama
   België  0  
   Brazilië  1
16 juni – Ōita
     Turkije  0   Derde plaats
   Zweden  1
22 juni – Osaka 29 juni – Daegu
   Senegal  2  
   Senegal  0    Zuid-Korea  2
18 juni – Miyagi
     Turkije  1      Turkije  3
   Japan  0
   Turkije  1  

Achtste finaleBewerken

In vergelijking met het vorig WK plaatsten Brazilië, Italië, Denemarken, Duitsland, Paraguay, Mexico en Engeland zich opnieuw voor de achtste finales, Frankrijk en Nederland werden uitgeschakeld door respectievelijk Senegal en Ierland, Argentinië en Nigeria werden beiden uitgeschakeld door Zweden. De plaatsen van Kroatië, Noorwegen, Chili, Joegoslavië en Roemenië werden ingenomen door Turkije, Zuid-Korea, Japan en de Verenigde Staten. Het aantal deelnemers uit Europa daalde in vergelijking met het vorige WK van tien naar negen, Zuid-Amerika van vier naar twee. Noord-Amerika ging van één naar twee, Afrika behield zijn ene deelname en Azië ging van nul naar twee deelnemers. Opvallend was de uitschakeling van de topfavorieten Frankrijk en Argentinië, Zuid-Korea, Japan, Senegal en de Verenigde Staten waren de grote verrassingen in de eerste ronde.

Duitsland - ParaguayBewerken

De coach van Paraguay, Cesare Maldini was bij het vorige WK coach van Italië en stond bekend als een defensieve coach. Dat kwam uit, want Paraguay speelde vooral om niet te verliezen, Duitsland probeerde het wel, maar kon weinig creëeren. De beste kans in de eerste helft was voor Paraguay, Jorge Campos produceerde een schot van afstand, die door doelman Oliver Kahn zorgvuldig werd gepareerd. In de laatste minuut van de wedstrijd onderschepte Kahn een zeldzame aanval van Paraguay, schoot de bal ver over de middenlijn, via een Paraguyaanse verdediger kwam de bal bij Bernd Schneider, die invaller Oliver Neuville bediende. Tijd was tekort om er nog iets van te maken bij Paraguay, in de slotfase werd Roberto Acuña uit het veld gestuurd na een elleboogstoot op Michael Ballack.[55]


15 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Duitsland   1 – 0   Paraguay Jeju World Cupstadion, Seogwipo
Toeschouwers: 25.176
Scheidsrechter: Carlos Batres (  Guatemala)
Neuville   88'

Denemarken - EngelandBewerken

Denemarken presenteerde zich tot dusverre als een solide team dat weinig fouten maakte. Tegen Engeland zorgden echter misgrepen ervoor dat Denemarken al in de eerste helft kansloos was. Gegrabbel van doelman Thomas Sørensen zorgde ervoor dat de kopbal van Rio Ferdinand gepromoveerd werd tot doelpunt, na de 2-0 van Michael Owen bediende Niclas Jensen per abuis David Beckham die Emile Heskey liet scoren.[56] Bij alle doelpunten was Beckham betrokken, hij zorgde ook voor een spaarzaam hoogtepunt in de tweede helft, zijn afstandsschot werd gepareerd door Sørensen. De uitschakeling betekende het einde van de interandcarrière van aanvoerder Jan Heintze die op 38-jarige leeftijd nog steeds op topniveau speelde.[57]


15 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Denemarken   0 – 3   Engeland Niigata Stadion, Niigata
Toeschouwers: 40.582
Scheidsrechter: Markus Merk (  Duitsland)
  5' Ferdinand
  22' Owen
  44' Heskey

Senegal - ZwedenBewerken

Senegal tegen Zweden was een wedstrijd tussen twee reuzendoders, deze ploegen waren er mede-verantwoordelijk voor dat de topfavorieten Frankrijk en Argentinië werden uitgeschakeld. In het begin had Zweden de overhand en Henrik Larsson opende de score met een kopbal. Daarna kwam Senegal opzetten, met name El Hadji Diouf hield de Zweedse verdediging bezig met zijn onvoorspelbare soli en duikelingen. Nadat een treffer van Papa Bouba Diop werd afgekeurd sloeg Henri Camara toe met een diagonaal schot. In de tweede helft kreeg invaller Zlatan Ibrahimović namens Zweden nog de beste kans, hij ging voor eigen succes, terwijl afspelen naar Henk Larsson misschien een betere optie was. In de verlengingen was de Zweed Anders Svensson het dichtst bij de "golden goal", met een zeldzame pirouette speelde hij zichzelf vrij, maar hij schoot op de paal.[58] Vlak daarna slalomde Camara zich door de Zweedse verdediging en zorgde voor de "golden goal".[59] Senegal was het tweede Afrikaanse land na Kameroen dat zich plaatste voor de kwartfinales voor een wereldkampioenschap.


16 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Zweden   1 – 2
(nv)
  Senegal Ōitastadion, Ōita
Toeschouwers: 39.747
Scheidsrechter: Ubaldo Aquino (  Costa Rica)
Larsson   11'   37'   104' Camara

Spanje - IerlandBewerken

Spanje kwam al vroeg op voorsprong via een doelpunt van Fernando Morientes en leek op basis van hun surplus aan techniek weinig problemen te hebben met Ierland. Ierland bleek echter net zo taai als bij eerdere confrontaties tegen (op papier) sterkere teams en op onverzettelijkheid vocht de ploeg zich terug in de wedstrijd. Spanje en in het bijzonder doelman Iker Casillas hadden grote problemen met de lange ballen en man-op man gevechten in de lucht en buitenspeler Damien Duff was een ware plaag voor de Spaanse verdediging. Een actie tegen Duff leverde een strafschop op, die gemist werd door Ian Harte. De Spaanse bondscoach José Antonio Camacho liet zijn ploeg steeds defensiever spelen door Morientes te wisselen, maar moest een paar minuten later toezien dat de andere steraanvaller Raúl ook gewisseld moest worden vanwege een blessure. In de slotfase kreeg Ierland opnieuw een strafschop, die nu benut werd door Robbie Keane. In de verlengingen haalde het aangeslagen Spanje op tandvlees de strafschoppen, waarbij drie Ieren en twee Spanjaarden misten. Gaizka Mendieta benutte uiteindelijk de beslissende strafschop, waardoor Spanje met moeite de kwartfinales haalde.[60]


16 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Spanje   1 – 1
(nv)
  Ierland Suwon World Cup Stadion, Suwon
Toeschouwers: 38.926
Scheidsrechter: Anders Frisk (  Zweden)
Morientes   8'   90' (pen.) Keane
    strafschoppen  
Hierro  
Baraja  
Juanfran  
Valerón  
Mendieta  
3 – 2   Keane
  Holland
  Connolly
  Kilbane
  Finnan
 

Mexico - Verenigde StatenBewerken

Voor de eerste keer sinds 1970 (Mexico - El Salvador) was er een confrontatie tussen twee Midden-Amerikaanse ploegen op een WK. De Mexicanen maakten indruk in de eerste ronde, de Verenigde Staten plaatsten zich gelukkig door gunstige resultaten. De Amerikanen kwamen echter snel op voorsprong via Brian McBride en konden hun favoriete spel spelen: achterover leunen en spelen op de counter. In de eerste helft kwam Mexico moeizaam tot kansen, bij kansen stond Brad Friedel in de weg. In de tweede helft gaf Mexico nog gas, er werd een handssituatie met John O'Brien ten nadele van Mexico beoordeeld, maar na de 2-0 van Landon Donovan was het gedaan met de Mexicaanse aspiraties. De Mexicanen leefden zich uit in overtredingen en Rafael Márquez werd uit het veld gestuurd.[61]


17 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Mexico   0 – 2   Verenigde Staten Jeonju World Cupstadion, Jeonju
Toeschouwers: 36.380
Scheidsrechter: Vítor Melo Pereira (  Portugal)
  8' McBride
  65' Donovan

Brazilië - BelgiëBewerken

Het boterde nog steeds niet tussen het Belgisch voetbalelftal en de Belgische pers. De spelers weigerden met de pers te praten en daarop boycotten de pers op één na de persconferentie van bondscoach Robert Waseige.[62] Tegen het torenhoog favoriete Brazilië kwam België goed voor de dag en kwam op een 1-0 voorsprong door een doelpunt van Marc Wilmots. De Jamaïcaanse scheidsrechter Peter Prendergast constateerde echter een lichte schouderduw van Wilmots ten opzichte van Roque Júnior en keurde het doelpunt af. De keeper Marcos bracht de bal snel in het veld zodat de Belgen nauwelijks tijd hadden om te protesteren.[63] Marc Wilmots liet zich niet uit het veld slaan en testte Marcos twee keer achter elkaar. De zoveelse verrassing van het toernooi lag in de maak, maar de individuele klasse van de Brazilianen gaf de doorslag. Rivaldo scoorde met een omhaal en vlak voor tijd besliste Ronaldo de wedstrijd: 2-0.[64]


17 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Brazilië   2 – 0   België Kobe Wing Stadion, Kobe
Toeschouwers: 40.440
Scheidsrechter: Peter Prendergast (  Jamaica)
Rivaldo   67'
Ronaldo   87'

Japan - TurkijeBewerken

Heel Japan was er helemaal klaar voor om de kwartfinales te halen tegen het ook niet hoog aangeschreven Turkije, maar al na 12 minuten kopte de met een hanenkam getooide Ümit de openingstreffer binnen. In de eerste helft schoot Alex een vrije trap op de lat, maar met name in de tweede helft bleef Turkije makkelijk overeind.[65]


18 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Japan   0 – 1   Turkije Miyagistadium, Rifu
Toeschouwers: 45.666
Scheidsrechter: Pierluigi Collina (  Italië)
  12' Ümit Davala

Zuid-Korea - ItaliëBewerken

Drievoudig wereldkampioen Italië had slechte herinneringen aan het spelen tegen een Koreaans team, in 1966 werd Italië uitgeschakeld door Noord-Korea door een 1-0 nederlaag.[66] In de eerste helft gaf de Ecuadoraanse scheidsrechter Bryan Moreno een dubieuze strafschop aan Zuid-Korea, Gianluigi Buffon stopte de strafschop van Ahn Jung-hwan. Christian Vieri scoorde zijn vierde doelpunt van het toernooi en kreeg in de tweede helft de grootste kans de wedstrijd te beslissen. Twee minuten voor tijd scoorde Zuid-Korea de gelijkmaker en de verlengingen moesten de beslissing brengen. Moreno speelde een dubieuze rol door Francesco Totti uit het veld te sturen door een overtreding van de Zuid-Koreanen op Totti te interpeteren als een "Schwalbe" en werd een doelpunt van Damiano Tommasi ten onrechte afgekeurd vanwege buitenspel.[67] Italië kreeg in de verlenging de kans om de "golden goal" te maken, maar de Koreaanse doelman Lee Woon-jae redde de inzet van Gennaro Gattuso. Vlak daarna scoorde Ahn de "golden goal" voor Zuid-Korea[68] en de druiven waren zuur voor Italië. coach Giovanni Trapattoni en Totti beschuldigde de FIFA van een complot tegen Italië[69] en de Italiaanse club Perugia ontsloeg zelfs Ahn.[70] In 2010 kwam Moreno opnieuw in het nieuws, hij werd gearresteerd op het vliegveld van New York door heroïne te smokkelen in zijn onderbroek, hij werd later veroordeeld.[71] Na het toernooi nam Paolo Maldini na 126 interlands afscheid van het nationale team, hij wordt beschouwd als de beste linkervleugelverdediger aller tijden.[72] Het land Zuid-Korea stond al op zijn kop door de goede prestaties van het team, maar het land was nu helemaal door het dolle heen[73]. Coach Guus Hiddink werd beschouwd als een heilige, de komende zomer kwamen vele Koreanen naar Varsseveld om de geboorteplaats van Hiddink te bezoeken.[74]


18 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Zuid-Korea   2 – 1
(nv)
  Italië Daejeon World Cupstadion, Daejeon
Toeschouwers: 38.588
Scheidsrechter: Byron Moreno (  Ecuador)
Seol Ki-hyeon   88'
Ahn Jung-hwan   117'
  18' Vieri

KwartfinaleBewerken

In vergelijking met het vorig WK plaatsten alleen Brazilië en Duitsland zich opnieuw voor de kwartfinales, Frankrijk en Italië werden uitgeschakeld door respectievelijk Senegal en Zuid-Korea, zowel Denemarken als Argentinië door Engeland. De plaatsen van Kroatië en Nederland werden ingenomen door Spanje, Turkije en de Verenigde Staten. Europa had op het vorig WK zes deelnemers, nu vier, Zuid-Amerika ging van twee naar één. Azië, Afrika en Noord-Amerika hadden nu één deelnemer in de kwartfinales.

Engeland - BraziliëBewerken

Engeland en Brazilië waren de laatste favorieten die nog aanwezig waren op het WK. Na een voorzichtig begin aan beide kanten pofiteerde Michael Owen van een beoordelingsfout van Lúcio en opende de score. Vlak voor rust begon Ronaldinho aan een lange solo, waarna hij in staat stelde Rivaldo de gelijkmaker te laten scoren. Vlak na rust toonde Ronaldinho opnieuw zijn genialiteit: bij een vrije trap zag hij dat doelman David Seaman te ver voor zijn doel stond en hij verschalkte de doelman met een lange lob.[75] Bij een aanvallende actie ging Ronaldinho op de voet van Danny Mills staan en ontving de rode kaart. Met tien man bleef Brazilië vrij eenvoudig overeind en Engeland was niet bij machte veel kansen te creëren.[76]


21 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Engeland   1 – 2   Brazilië Shizuoka ‘ECOPA’ Stadion, Shizuoka
Toeschouwers: 47.436
Scheidsrechter: Felipe Ramos (  Mexico)
Owen   23'   45+2' Rivaldo
  50' Ronaldinho

Duitsland - Verenigde StatenBewerken

De Verenigde Staten overvleugelde Duitsland, maar doelman Oliver Kahn vervulde weer een heldenrol, twee, grote kansen van Landon Donovan werden niet benut. Vlak voor rust kende Duitsland een opleving, Michael Ballack kopte raak uit een standaardsituatie en Miroslav Klose kopte op de lat. In de tweede helft was het rest alleen maar eenrichtingsverkeer: Gregg Berhalter leek te scoren, de Scheidsrechter constateerde dat de bal niet over de lijn was gegaan en hands van Torsten Frings bij dezelfde situatie werd weggewuifd. Daarna volgden nog veel kansen voor het Amerikaanse team, maar misfortuin en het keeperswerk van Kahn zorgden dat Duitsland de halve finales haalde.[77]


21 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Duitsland   1 – 0   Verenigde Staten Munsu Cup Stadion, Ulsan
Toeschouwers: 37.337
Scheidsrechter: Hugh Dallas (  Schotland)
Ballack   39'

Spanje - Zuid-KoreaBewerken

Spanje nam net als tegen Ierland weinig risico ondanks hun surplus aan kwalificatie ten opzichte van de Zuid Korea, waardoor beide teams kwa veldspel gelijkwaardig aan elkaar waren, Spanje creërde wel de meeste kansen vooral dankzij de 20-jarige buitenspeler Joaquín. Spanje had veel pech met de arbitrage, een kopbal van Iván Helguera werd afgekeurd vanwege een licht vergrijp van shirtje trekken. In de tweede helft werd een kopbal van Fernando Morientes afgekeurd, omdat de voorzet van Joaquín over de lijn zou zijn gegaan, terwijl uit de tv-beelden anders bleek.[78] In de tweede helft had Spanje de beste kans voor het maken van de " golden goal", maar Morientas kopte op de paal. In de strafschoppenserie miste uiteindelijk uitgerekend alleen Joaquín en Zuid-Korea stond volledig op zijn kop.[79] In Spanje was er vooral veel verontwaardiging over de arbitrage van scheidsrechter Gamal Al-Ghadour[80], die zelf niet van kwaad bewust was.[81]


22 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Spanje   0 – 0
(nv)
  Zuid-Korea Gwangju World Cup Stadium, Gwangju
Toeschouwers: 42.114
Scheidsrechter: Gamal Al-Ghadour (  Egypte)
    strafschoppen  
Hierro  
Baraja  
Xavi  
Joaquín  
3 – 5   Hwang Sun-hong
  Park Ji-sung
  Seol Ki-hyeon
  Ahn Jung-hwan
  Hong Myung-bo
 

Turkije - SenegalBewerken

Geheel in de trend van dit toernooi mochten een debutant (Senegal) en een land dat al bijna vijftig jaar geen deelnemer aan een WK was (Turkije) uitmaken wie halve finalist zou worden. Het beste was er af bij Senegal, kreeg de ploeg in de eerste helft nog wat kansen, in de tweede helft was het wachten op het Turkse doelpunt. Opvallend was de improductiviteit van de topscorer en aanvoerder Hakan Şükür, die opgelegde kansen verprutste. Hij werd in de 69e minuut gewisseld door de tweede spits İlhan Mansız, hij scoorde vroeg in de verlengingen " the golden goal",[82] waardoor Turkije zich plaatste voor de halve finle en opnieuw tegen Brazilië mocht spelen.[83]


22 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Senegal   0 – 1
(nv)
  Turkije Nagaistadion, Osaka
Toeschouwers: 44.233
Scheidsrechter: Óscar Ruiz (  Colombia)
  94' Mansiz

Halve finaleBewerken

In vergelijking met het vorige WK plaatste alleen Brazilië zich opnieuw voorde halve finales. De plaatsen van Frankrijk, Kroatië en Nederland werden ingenomen door Duitsland, Turkije en Zuid-Korea. In vergelijking met het vorige WK daalde het aantal zetels van Europa van drie naar twee, Zuid-Amerika behield zijn titel en Azië had nu één zetel in de halve finale.

Duitsland - Zuid-KoreaBewerken

Het beste was er bij Zuid-Korea af na de extra-lange slijtage-slag tegen Spanje en het had één dag minder kunnen uitrusten dan Duitsland. In de beginfase kreeg Zuid-Korea zijn beste kans, maar een schot van Lee Chun-soo werd vakkundig gestopt door Oliver Kahn. Duitsland speelde als zo vaak afwachtend, waardoor er weinig kansen in de wedstrijd waren. Op het moment dat Zuid-Korea meer risico durfde te nemen, sloeg Duitsland toe, na een snelle uitbraak via Oliver Neuville scoorde Michael Ballack in tweede instantie het winnende doelpunt. Ballack had twee minuten daarvoor een gele kaart ontvangen, waardoor hij geschorst zou zijn voor de finale. Zuid-Korea was niet mij machte de Duitsers nog te verontrusten en het sprookje van de ploeg van Guus Hiddink was afgelopen.[84]


25 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Duitsland   1 – 0   Zuid-Korea Seoul World Cup Stadion, Seoel
Toeschouwers: 65.256
Scheidsrechter: Urs Meier (  Zwitserland)
Ballack   75'

Brazilië - TurkijeBewerken

Turkije, één van de relevaties van het toernooi zinde op wraak na een eerdere nederlaag tegen Brazilië nadat in de voorornde ongelukkig werd verloren mede door theatraal gedrag van Rivaldo. In tegenstelling tot vele duels in de play-offs was dit een vrij open duel, waarbij beide teams vaak de aanval zochten. In de eerste helft waren de beste kansen voor Brazilië, maar Rivaldo, Ronaldo en Cafu konden de uitblinkende Turkse doelman Rüştü Reçber niet passeren.


26 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Brazilië   1 – 0   Turkije Saitama Stadion 2002, Saitama
Toeschouwers: 61.058
Scheidsrechter: Kim Milton Nielsen (  Denemarken)
Ronaldo   49'

TroostfinaleBewerken


29 juni 2002
«onderlinge duels»
20:00 (UTC+9)
Zuid-Korea   2 – 3   Turkije Daegu Blue Arc Stadion, Daegu
Toeschouwers: 63.483
Scheidsrechter: Saad Mane (  Koeweit)
Lee Eul-Yong   9'
Song Chong-gug   90+3'
  1' Hakan Şükür
  13'  32' İlhan

FinaleBewerken

  Zie Finale wereldkampioenschap voetbal 2002 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

30 juni 2002
«onderlinge duels»
20:00 (UTC+9)
Duitsland   0 – 2   Brazilië International Stadion, Yokohama
Toeschouwers: 69.029
Scheidsrechter: Pierluigi Collina (  Italië)
Wedstrijdverslag   67'   79' Ronaldo
2002 Wereldkampioen
     
 
BRAZILIË
Vijfde titel

ToernooiranglijstBewerken

Plaats Land Groep GW Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
1   Brazilië C 7 7 0 0 18 4 +14 21
2   Duitsland E 7 5 1 1 14 3 +11 16
3   Turkije C 7 4 1 2 10 6 +4 13
4   Zuid-Korea D 7 3 2 2 8 6 +2 11
Uitgeschakeld in de Kwartfinales
5   Spanje B 5 3 2 0 10 5 +5 11
6   Engeland F 5 2 2 1 6 3 +3 8
7   Senegal A 5 2 2 1 7 6 +1 8
8   Verenigde Staten D 5 2 1 2 7 7 0 7
Uitgeschakeld in de Achtste Finales
9   Japan H 4 2 1 1 5 3 +2 7
10   Denemarken A 4 2 1 1 5 5 0 7
11   Mexico G 4 2 1 1 4 4 0 7
12   Ierland E 4 1 3 0 6 3 +3 6
13   Zweden F 4 1 2 1 5 5 0 5
14   België H 4 1 2 1 6 7 −1 5
15   Italië G 4 1 1 2 5 5 0 4
16   Paraguay B 4 1 1 2 6 7 −1 4
Uitgeschakeld in de groepsfase
17   Zuid-Afrika B 3 1 1 1 5 5 0 4
18   Argentinië F 3 1 1 1 2 2 0 4
19   Costa Rica C 3 1 1 1 5 6 −1 4
20   Kameroen E 3 1 1 1 2 3 −1 4
21   Portugal D 3 1 0 2 6 4 +2 3
22   Rusland H 3 1 0 2 4 4 0 3
23   Kroatië G 3 1 0 2 2 3 −1 3
24   Ecuador G 3 1 0 2 2 4 −2 3
25   Polen D 3 1 0 2 3 7 −4 3
26   Uruguay A 3 0 2 1 4 5 −1 2
27   Nigeria F 3 0 1 2 1 3 −2 1
28   Frankrijk A 3 0 1 2 0 3 −3 1
29   Tunesië H 3 0 1 2 1 5 −4 1
30   Slovenië B 3 0 0 3 2 7 −5 0
31   China C 3 0 0 3 0 9 −9 0
32   Saoedi-Arabië E 3 0 0 3 0 12 −12 0

StatistiekenBewerken

Aantal wedstrijden 64
Totaal aantal doelpunten 162
Eigen doelpunten 3
Aantal rode kaarten 19
Aantal gele kaarten 257
Doelpuntgemiddelde per wedstrijd 2,52
Toeschouwerstotaal 2.705.134
Toeschouwersgemiddelde 42.268

DoelpuntenmakersBewerken

8 doelpunten
5 doelpunten
4 doelpunten
3 doelpunten
2 doelpunten
1 doelpunt
Eigen doelpunt

The Other FinalBewerken

  Zie The Other Final voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
 
Het voetbalveld in Thimpu, Bhutan

Tegelijk met de WK-finale werd in Thimphu, Bhutan een vriendschappelijke wedstrijd gespeeld tussen de, volgens de FIFA-ranglijst van dat moment, twee slechtste voetballanden ter wereld: Bhutan (nr. 202) en Montserrat (203). De wedstrijd was een idee van een Nederlands reclamebureau. Het gastland won met 4-0 met drie doelpunten van aanvoerder Wangyel Dorji en een van Dinesh Chhetru. Schattingen over de toeschouwersaantallen lopen uiteen van 10.000 tot 25.000. De Nederlander Johan Kramer maakte een documentaire over de wedstrijd, waarvoor hij diverse internationale prijzen ontving.

WK 2002 In BeeldBewerken

Externe linkBewerken

  Zie de categorie 2002 FIFA World Cup van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.