Harry Maguire

Brits voetballer

Jacob Harry Maguire (Sheffield, 5 maart 1993) is een Engels voetballer die doorgaans speelt als centrale verdediger. In augustus 2019 verruilde hij Leicester City voor Manchester United. Maguire maakte in 2017 zijn debuut in het Engels voetbalelftal.

Harry Maguire
Maguire in 2018 als speler van Engeland
Persoonlijke informatie
Volledige naam Jacob Harry Maguire
Geboortedatum 5 maart 1993
Geboorteplaats Sheffield, Vlag van Engeland Engeland
Lengte 194 cm
Been Rechts
Positie Centraal verdediger
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Engeland Manchester United
Rugnummer 5
Contract tot 30 juni 2025 (optie + 1 jaar)
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2011–2014
2014–2017
2015
2017–2019
2019–
Vlag van Engeland Sheffield United
Vlag van Engeland Hull City
Vlag van Engeland Wigan Athletic
Vlag van Engeland Leicester City
Vlag van Engeland Manchester United
139(9)
56(2)
16(1)
69(5)
106(4)
Interlands **
2017– Vlag van Engeland Engeland 53(7)

* Bijgewerkt op 13 december 2022
** Bijgewerkt op 13 december 2022
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

ClubcarrièreBewerken

Maguire speelde tussen 2004 en 2006 in de jeugdopleiding van Barnsley en verkaste in 2006 op dertienjarige leeftijd naar Sheffield United. Daar speelde hij vijf jaar in de jeugd, alvorens hij op 12 april 2011 zijn debuut mocht maken in de hoofdmacht.[1] Tijdens het seizoen 2010/11 kwam hij vijf keer in actie, maar hij kon Sheffield niet behoeden tegen degradatie naar de League One. Vanaf het seizoen 2011/12 kreeg Maguire een basisplaats en die wist hij ook te behouden. In oktober 2011 verlengde de jonge verdediger tevens zijn verbintenis tot medio 2015.[2]

Een jaar voor dit contract afliep, verkaste hij naar Hull City, dat iets meer dan drie miljoen euro voor zijn diensten betaalde.[3] In zijn eerste halve seizoen kwam Maguire tot drie wedstrijden en hierop werd hij verhuurd aan Wigan Athletic.[4] Na zijn terugkeer in Hull was de club gedegradeerd en in het Championship kwam hij vaker in actie voor de club. Na één jaar werd promotie terug naar de Premier League behaald.

In de zomer van 2017 maakte Maguire de overstap naar Leicester City, waar hij zijn handtekening zette onder een verbintenis voor de duur van vijf seizoenen.[5] Na een jaar werd zijn contract met één seizoen verlengd tot medio 2023.[6]

Maguire tekende in augustus 2019 een contract tot medio 2025 bij Manchester United, dat zevenentachtig miljoen euro voor hem betaalde. Met dit bedrag werd hij de duurste verdediger in de geschiedenis van het voetbal.[7] Aan het begin van de tweede helft van het seizoen 2019/20 kreeg Maguire de aanvoerdersband, doordat Ashley Young werd uitgeleend aan Internazionale.[8] In het begin van seizoen 2022/23 verloor hij onder nieuwe trainer Erik ten Hag al snel zijn basisplaats.[9]

ClubstatistiekenBewerken

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2010/11   Sheffield United Championship 5 0 0 0 5 0
2011/12 League One 47 1 9 0 56 1
2012/13 46 3 7 2 53 5
2013/14 41 5 11 1 52 6
2014/15   Hull City Premier League 3 0 2 0 1 0 6 0
  Wigan Athletic Championship 16 1 0 0 16 1
2015/16   Hull City 24 0 9 0 33 0
2016/17 Premier League 29 2 7 1 36 3
2017/18   Leicester City 38 2 6 0 44 2
2018/19 31 3 1 0 32 3
2019/20   Manchester United 38 1 8 2 9 0 55 3
2020/21 34 2 7 0 11 1 52 3
2021/22 30 1 1 0 6 1 37 2
2022/23 4 0 1 0 4 0 9 0
Totaal 386 21 69 6 31 2 486 29

Bijgewerkt op 13 december 2022.[10]

InterlandcarrièreBewerken

Maguire maakte zijn debuut in het Engels voetbalelftal op 8 oktober 2017, toen met 0–1 gewonnen werd van Litouwen door een benutte strafschop van Harry Kane. De verdediger mocht van bondscoach Gareth Southgate in de basis beginnen en hij speelde de volledige negentig minuten mee.[11] Maguire werd in mei 2018 door Southgate opgenomen in de selectie van Engeland voor het wereldkampioenschap in Rusland.[12] Engeland werd uiteindelijk vierde op het toernooi, nadat in de wedstrijd om de derde plaats met 2–0 verloren werd van België. Maguire speelde op het WK in alle zeven wedstrijden mee van Engeland. In de kwartfinale, tegen Zweden, kwam hij ook voor het eerst tot scoren in het nationale elftal. Na dertig minuten zette hij de Engelsen op voorsprong, waarna Dele Alli de wedstrijd besliste op 0–2.[13] Maguire werd in juni 2021 door Southgate opgenomen in de selectie van Engeland voor het uitgestelde EK 2020.[14] Tijdens het toernooi haalde Engeland de finale, waarin verloren werd van Italië (1–1, 3–2 na strafschoppen). In de groepsfase werd gewonnen van Kroatië (1–0) en Tsjechië (0–1) en gelijkgespeeld tegen Schotland (0–0). Daarna werd achtereenvolgens afgerekend met Duitsland (2–0), Oekraïne (0–4) en Denemarken (2–1 na verlenging). Maguire miste de wedstrijden tegen Kroatië en Schotland en speelde in de andere vijf wedstrijden mee. Zijn toenmalige teamgenoten Daniel James (Wales), Luke Shaw, Marcus Rashford, Dean Henderson (allen eveneens Engeland), Scott McTominay (Schotland), David de Gea (Spanje), Victor Lindelöf (Zweden), Paul Pogba (Frankrijk) en Bruno Fernandes (Portugal) waren ook actief op het EK.

In november 2022 werd Maguire door Southgate opgenomen in de selectie voor het WK 2022.[15] Tijdens dit WK werd Engeland door Frankrijk uitgeschakeld in de kwartfinales nadat in de groepsfase gewonnen was van Iran en Wales en gelijkgespeeld tegen de Verenigde Staten en in de achtste finales Senegal was uitgeschakeld. Maguire kwam in alle vijf duels in actie. Zijn toenmalige clubgenoten Tyrell Malacia (Nederland), Luke Shaw, Marcus Rashford (beiden eveneens Engeland), Lisandro Martínez (Argentinië), Christian Eriksen (Denemarken), Raphaël Varane (Frankrijk), Casemiro, Fred, Antony (allen Brazilië), Diogo Dalot, Cristiano Ronaldo, Bruno Fernandes (allen Portugal) en Facundo Pellistri (Uruguay) waren ook actief op het toernooi.

Interlands van Harry Maguire voor   Engeland
Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Goals
Als speler bij   Leicester City
1 8 oktober 2017   LitouwenEngeland   0 – 1 WK 2018 kwalificatie
2 10 november 2017   EngelandDuitsland   0 – 0 Vriendschappelijk
3 14 november 2017   EngelandBrazilië   0 – 0 Vriendschappelijk
4 23 maart 2018   NederlandEngeland   0 – 1 Vriendschappelijk
5 7 juni 2018   EngelandCosta Rica   2 – 0 Vriendschappelijk
6 18 juni 2018   TunesiëEngeland   1 – 2 WK 2018
7 24 juni 2018   EngelandPanama   6 – 1 WK 2018
8 28 juni 2018   EngelandBelgië   0 – 1 WK 2018
9 3 juli 2018   ColombiaEngeland   1 – 1 (3 – 4 n.s.) WK 2018
10 7 juli 2018   ZwedenEngeland   0 – 2 WK 2018   30'
11 11 juli 2018   KroatiëEngeland   2 – 1 (n.v.) WK 2018
12 14 juli 2018   BelgiëEngeland   2 – 0 WK 2018
13 8 september 2018   EngelandSpanje   1 – 2 Nations League 2018/19
14 11 september 2018   EngelandZwitserland   1 – 0 Vriendschappelijk
15 12 oktober 2018   KroatiëEngeland   0 – 0 Nations League 2018/19
16 15 oktober 2018   SpanjeEngeland   2 – 3 Nations League 2018/19
17 22 maart 2019   EngelandTsjechië   5 – 0 EK 2020 kwalificatie
18 25 maart 2019   MontenegroEngeland   1 – 5 EK 2020 kwalificatie
19 6 juni 2019   NederlandEngeland   3 – 1 Nations League 2018/19
20 9 juni 2019   ZwitserlandEngeland   0 – 0 Nations League 2018/19
Als speler bij   Manchester United
21 7 september 2019   EngelandBulgarije   4 – 0 EK 2020 kwalificatie
22 10 september 2019   EngelandKosovo   5 – 3 EK 2020 kwalificatie
23 11 oktober 2019   TsjechiëEngeland   2 – 1 EK 2020 kwalificatie
24 14 oktober 2019   BulgarijeEngeland   0 – 6 EK 2020 kwalificatie
25 14 november 2019   EngelandMontenegro   7 – 0 EK 2020 kwalificatie
26 17 november 2019   KosovoEngeland   0 – 4 EK 2020 kwalificatie
27 11 oktober 2020   EngelandBelgië   2 – 1 Nations League 2020/21
28 14 oktober 2020   EngelandDenemarken   0 – 1 Nations League 2020/21
29 12 november 2020   EngelandIerland   3 – 0 Vriendschappelijk   18'
30 18 november 2020   EngelandIJsland   4 – 0 Nations League 2020/21
31 28 maart 2021   AlbaniëEngeland   0 – 2 WK 2022 kwalificatie
32 31 maart 2021   EngelandPolen   2 – 1 WK 2022 kwalificatie   85'
33 22 juni 2021   TsjechiëEngeland   0 – 1 EK 2020
34 29 juni 2021   EngelandDuitsland   2 – 0 EK 2020
35 3 juli 2021   OekraïneEngeland   0 – 4 EK 2020   46'
36 7 juli 2021   EngelandDenemarken   2 – 1 EK 2020
37 11 juli 2021   ItaliëEngeland   1 – 1 (3 – 2 n.s.) EK 2020
38 2 september 2021   HongarijeEngeland   0 – 4 WK 2022 kwalificatie   69'
39 8 september 2021   PolenEngeland   1 – 1 WK 2022 kwalificatie
40 12 november 2021   EngelandAlbanië   5 – 0 WK 2022 kwalificatie   9'
41 15 november 2021   San MarinoEngeland   0 – 10 WK 2022 kwalificatie   6'
42 29 maart 2022   EngelandIvoorkust   3 – 0 Vriendschappelijk
43 4 juni 2022   HongarijeEngeland   1 – 0 Nations League 2022/23
44 7 juni 2022   DuitslandEngeland   1 – 1 Nations League 2022/23
45 11 juni 2022   EngelandItalië   0 – 0 Nations League 2022/23
46 14 juni 2022   EngelandHongarije   0 – 4 Nations League 2022/23
47 23 september 2022   ItaliëEngeland   1 – 0 Nations League 2022/23
48 26 september 2022   EngelandDuitsland   3 – 3 Nations League 2022/23
49 21 november 2022   EngelandIran   6 – 2 WK 2022
50 25 november 2022   EngelandVerenigde Staten   0 – 0 WK 2022
51 29 november 2022   WalesEngeland   0 – 3 WK 2022
52 4 december 2022   EngelandSenegal   3 – 0 WK 2022
53 10 december 2022   EngelandFrankrijk   1 – 2 WK 2022

Bijgewerkt op 13 december 2022.[16]

ReferentiesBewerken