Hoofdmenu openen

Álvaro Borja Morata Martín (Madrid, 23 oktober 1992) is een Spaans voetballer die als aanvaller speelt. Hij tekende in juli 2017 een contract tot medio 2022 bij Chelsea, dat circa €64.600.000,- voor hem betaalde aan Real Madrid. Dat kreeg daarbij tot circa €13.400.000,- extra in het vooruitzicht aan eventuele bonussen. Morata debuteerde in 2014 in het Spaans voetbalelftal.

Álvaro Morata
Alvaro Morata namens Chelsea in 2017.
Alvaro Morata namens Chelsea in 2017.
Persoonlijke informatie
Volledige naam Álvaro Borja Morata Martín
Geboortedatum 23 oktober 1992
Geboorteplaats Madrid, Vlag van Spanje Spanje
Lengte 190 cm
Been Rechts
Positie Centrumspits
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Spanje Atlético Madrid
Rugnummer 9
Contract tot 30 juni 2022 (bij Chelsea)[1]
Verhuurd tot 30 juni 2020
Jeugd
2005–2007
2007–2008
2008–2010
Vlag van Spanje Atlético Madrid
Vlag van Spanje Getafe CF
Vlag van Spanje Real Madrid
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2010–2014
2010–2014
2014–2016
2016–2017
2017–
2019–
Vlag van Spanje Real Madrid B
Vlag van Spanje Real Madrid
Vlag van Italië Juventus
Vlag van Spanje Real Madrid
Vlag van Engeland Chelsea
Vlag van Spanje Atlético Madrid
83 (45)
37 (10)
63 (15)
26 (15)
47 (16)
16 0(7)
Interlands **
2009
2010
2010–2012
2013–2014
2014–
Vlag van Spanje Spanje –17
Vlag van Spanje Spanje –18
Vlag van Spanje Spanje –19
Vlag van Spanje Spanje –21
Vlag van Spanje Spanje
6 0(2)
2 0(3)
13 (11)
13 (13)
31 (16)

* Bijgewerkt op 19 augustus 2019
** Bijgewerkt op 19 augustus 2019
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

ClubcarrièreBewerken

Real MadridBewerken

Morata speelde twee jaar in de jeugdopleiding van Atlético Madrid en één jaar bij Getafe CF, voordat hij in 2008 naar Real Madrid kwam. In juli 2010 speelde hij bij het B-elftal, Real Madrid Castilla, nadat hij 34 doelpunten maakte in één seizoen bij de Juvenil A. Samen met vier andere B-spelers nam José Mourinho hem mee op de zomertoer naar de Verenigde Staten. Op 15 augustus 2012 maakte Morata zijn debuut bij Real Madrid Castilla in een vriendschappelijke wedstrijd tegen AD Alcorcón. Hij maakte het enige doelpunt van de wedstrijd. Zijn competitiedebuut maakte hij tegen Coruxo FC. Op 31 oktober maakte Morata zijn eerste competitiedoelpunt voor Castilla tegen RSD Alcalá.

Op 12 december 2010 speelde Morata zijn eerste duel in het A-elftal van Real Madrid. In de met 3–1 gewonnen competitiewedstrijd tegen Real Zaragoza verving hij na 88 minuten Ángel Di María. Tien dagen later maakte hij zijn debuut in de Copa del Rey. Morata mocht een paar minuten voor tijd invallen. In januari 2011 viel Gonzalo Higuaín uit met een zware blessure. De Spaanse media eisten dat Morata zijn kans kreeg, maar trainer Mourinho beweerde dat Morata nog niet klaar was voor een rol als vervanger van Higuaín. In die periode was Morata vijfmaal trefzeker in vier wedstrijden bij Castilla. Real Madrid huurde Emmanuel Adebayor van Manchester City om de geblesseerde Higuaín op te vangen.

Op 13 februari 2011 scoorde Morata de eerste hattrick in zijn professionele carrière. Castilla won met 7–1 van Deportivo La Coruña. Hij eindigde zijn eerste seizoen bij Castilla met vijftien doelpunten in 28 wedstrijden (seizoen 2010/11). Alleen Joselu maakte meer doelpunten. In het seizoen 2012/13 kreeg Morata opnieuw een kans bij het eerste elftal. Op 11 november 2012 maakte hij zijn eerste officiële doelpunt in de hoofdmacht: in een uitwedstrijd tegen Levante UD viel hij in na 83 minuten voor Mesut Özil en maakte hij een minuut later het winnende doelpunt. Real won met 1–2. Op 17 februari 2013 maakte Morata zijn tweede doelpunt voor Real Madrid. In een debry tegen Rayo Vallecano mocht hij in het basiselftal starten – voor het eerst in zijn carrière bij Real Madrid. In de derde minuut maakte hij het openingsdoelpunt. Na een rode kaart voor medespeler Sergio Ramos na 18 minuten werd Morata in de 27ste minuut opgeofferd voor een extra verdediger, Raúl Albiol. In het seizoen 2012/13 speelde Morata in de Primera División twaalf wedstrijden en daarnaast in het B-elftal achttien duels (twaalf doelpunten) in de Segunda División. Op 2 maart 2013 speelde Morata negentig minuten in El Clásico tegen FC Barcelona. Hij gaf de assist bij het openingsdoelpunt van Karim Benzema. Real won met 2–1.

JuventusBewerken

Morata tekende in juli 2014 een vierjarig contract bij Juventus, dat hem voor circa €18.000.000,- overnam van Real Madrid.[2] In het daaropvolgende seizoen won hij zowel de Italiaanse landstitel als de nationale beker met de club. Ook behaalde hij met Juventus de finale van de UEFA Champions League 2014/15, die met 1–3 werd verloren van FC Barcelona. In de Champions League 2014/15 speelde Morata twaalf wedstrijden, waarin hij vijf doelpunten maakte. In de Serie A 2014/15 speelde hij 29 competitieduels (elf basisplaatsen) en was hij achtmaal trefzeker. Morata won in het seizoen 2015/16 opnieuw zowel het landskampioenschap als de nationale beker met Juventus. Ditmaal scoorde hij zeven keer in 34 competitiewedstrijden. In de bekerfinale tegen AC Milan maakte hij het enige doelpunt van de wedstrijd.

Real Madrid (2)Bewerken

Real Madrid maakte in juni 2016 bekend dat het gebruikmaakte van een terugkoopclausule in het contract van Morata. De Spaanse club haalde hem daarmee voor circa €30.000.000 terug naar Spanje.[3] Hij won dat jaar zowel zijn tweede landskampioenschap als Champions League met Real, maar werd opnieuw geen basisspeler. Desondanks maakte hij dat seizoen twintig doelpunten in veertig wedstrijden.

ChelseaBewerken

Morata tekende in juli 2017 een contract tot medio 2022 bij Chelsea, de kampioen van de Premier League in het voorgaande seizoen. Dat betaalde in eerste instantie circa €64.600.000,- voor hem aan Real Madrid. Dat maakte hem de duurste aankoop in de geschiedenis van de Engelse club. Die gaf Madrid daarnaast tot circa €13.400.000,- extra in het vooruitzicht aan eventuele bonussen.[4][5] Zijn debuut voor die club maakte hij op 6 augustus 2017 door in de wedstrijd om het FA Community Shield 2017 in minuut 74 in te vallen voor Michy Batshuayi. De wedstrijd tegen stadsgenoot Arsenal werd verloren na een strafschoppenserie, Morata miste zijn penalty. Zijn debuut in de Premier League maakte hij zes dagen later, tegen Burnley. Dat deed de Spanjaard door opnieuw Batshuayi te vervangen. Hij kwam in het veld bij een 3-0 achterstand. Het eerste doelpunt van Morata voor Chelsea hielp de Londenaren niet aan een punt. Tegen Tottenham Hotspur maakte Morata zijn basisdebuut voor 'The Blues'. Dankzij twee goals van zijn landgenoot Marcos Alonso deed hij dat in een winstpartij. Morata maakte een hattrick tegen Stoke City. Dit was tevens zijn eerste wedstrijd voor Chelsea die hij van begin tot einde speelde. Vier dagen later maakte hij zijn Europese debuut voor Chelsea, in een wedstrijd tegen Atlético Madrid. Chelsea won met 2-1, Morata maakte zijn eerste Europese doelpunt voor Chelsea. Chelsea won dat seizoen de FA Cup door in de finale Manchester United met 1-0 te verslaan.

ClubstatistiekenBewerken

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2010/11 Real Madrid Castilla   Segunda División 28 15 28 15
2011/12 37 17 37 17
2012/13 9 3 9 3
Club totaal 83 45 0 0 0 0 83 45
2010/11 Real Madrid   Primera División 1 0 1 0 0 0 2 0
2011/12 1 0 0 0 0 0 1 0
2012/13 12 2 2 0 1 0 15 2
2013/14 23 8 6 0 5 1 34 9
Club totaal 37 10 9 0 6 1 52 11
2014/15 Juventus   Serie A 29 8 4 2 12 5 45 15
2015/16 34 7 5 3 8 2 47 12
Club totaal 63 15 9 5 20 7 92 27
2016/17 Real Madrid   Primera División 26 15 5 2 9 3 40 20
Club totaal 26 15 5 2 9 3 40 20
2017/18 Chelsea   Premier League 31 11 9 3 7 1 47 15
2018/19 16 5 3 2 4 2 23 9
Club totaal 47 16 12 5 11 3 70 24
2018/19 Atlético Madrid   Primera División 15 6 0 0 2 0 17 6
2019/20 1 1 0 0 0 0 1 1
Club totaal 16 7 0 0 2 0 18 7

Bijgewerkt tot en met 19 augustus 2019

InterlandcarrièreBewerken

Morata speelde met Spanje –17 het wereldkampioenschap voetbal onder 17 in 2009, waarop hij twee doelpunten maakte in vier wedstrijden. Spanje eindigde als derde. Met Spanje –19 werd hij tweede op het Japan International Tournament. Morata speelde met Spanje op het Europees kampioenschap onder 19 in Roemenië in 2011. Spanje won het toernooi en Morata werd topscorer met zes doelpunten. Morata speelde met het Spaans voetbalelftal onder 21 op het Europees kampioenschap onder 21 in Israël in 2013. Met die selectie won Morata het toernooi en werd hij met vier doelpunten topscorer. Een van de doelpunten maakte hij tegen Nederland.

Op 15 november 2014 maakte Morata zijn debuut in het Spaans voetbalelftal. In de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Wit-Rusland (3–1 winst) viel hij na tachtig minuten speeltijd in voor Isco. Ook José Callejón (SSC Napoli) maakte zijn debuut voor Spanje in dit duel.[6] Op 27 maart 2015 maakte Morata in de derde kwalificatiewedstrijd tegen Oekraïne zijn eerste interlanddoelpunt en tevens het enige doelpunt van het wedstrijd. Op 17 mei 2016 werd hij opgenomen in de Spaanse selectie voor het Europees kampioenschap voetbal 2016 in Frankrijk.[7] Spanje werd in de achtste finale uitgeschakeld door Italië (2–0). Hij ontbrak daarentegen in de 23-koppige selectie van de Spaanse bondscoach Julen Lopetegui voor het WK voetbal 2018 in Rusland, net als zijn Chelsea-ploeggenoot Cesc Fabregas.

ErelijstBewerken

Competitie
Aantal Jaren
  Real Madrid B
Segunda División B 1x 2011/12
  Real Madrid
Wereldkampioenschap voor clubs 1x 2016
UEFA Champions League 2x 2013/14, 2016/17
UEFA Super Cup 1x 2016
Primera División 2x 2011/12, 2016/17
Copa del Rey 2x 2010/11, 2013/14
  Juventus
Serie A 2x 2014/15, 2015/16
Coppa Italia 2x 2014/15, 2015/16
Supercoppa 1x 2015
  Chelsea
FA Cup 1x 2017/18
  Spanje –21
Europees kampioenschap –21 1x 2013
  Spanje –19
Europees kampioenschap –19 1x 2011