Geraint Thomas

Brits (baan)wielrenner

Geraint Howell Thomas MBE (Cardiff, 25 mei 1986) is een Welsh wielrenner die anno 2021 rijdt voor INEOS Grenadiers. In 2018 won hij de Ronde van Frankrijk. Hij is beroepsrenner sinds 2005 en rijdt als enige sinds de oprichting in 2010 voor de ploeg van Dave Brailsford.

Geraint Thomas
Thomas tijdens het Critérium du Dauphiné 2011.
Persoonlijke informatie
Volledige naam Geraint Howell Thomas
Bijnaam “G”[1]
Geboortedatum 25 mei 1986
Geboorteplaats Cardiff, Vlag van Wales Wales
Nationaliteit Vlag van Verenigd Koninkrijk Brits
Lengte 183 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg INEOS Grenadiers
Discipline(s) Weg en baan
Specialisatie(s) Allrounder
Ploegen
2005
2006
2007–2009
2010–heden
Team Wiesenhof (stagiair)
Saunier Duval-Prodir (stagiair)
Barloworld
INEOS Grenadiers
Beste prestaties
Ronde van Vlaanderen 8e (2014)
Parijs-Roubaix 7e (2014)
Ronde van Frankrijk 1e (2018)
3 etappezeges
Overige
Zeges:  
E3 Harelbeke
Parijs-Nice
Critérium du Dauphiné
Ronde van Romandië
2015
2016
2018
2021
Medailleoverzicht
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Korte video gemaakt in 2015

LoopbaanBewerken

Geraint Thomas werd bekend als baanwielrenner, waar hij al diverse titels behaalde. In 2005 begon hij op de weg bij Team Wiesenhof, als stagiair. In 2006 reed hij, eveneens als stagiair, voor Saunier Duval. Van 2007 tot eind 2009 reed hij bij Team Barloworld. Sinds 2010 is hij actief in de formatie INEOS Grenadiers. Anno 2021 blijft Thomas als laatste renner over die de begindagen meemaakte van Team Sky, sinds 2019 INEOS genaamd. Karakteristiek of zelfs uniek aan de Welshman is zijn witte zonnebril, die hij draagt sinds jaar en dag.[2]

In 2010 droeg hij van de vierde tot en met de zesde etappe de (witte) jongerentrui in de Ronde van Frankrijk, en in 2011 mocht hij deze van de tweede tot en met de zesde etappe dragen. Thomas is een verdienstelijke tijdrijder. Ook als klassiekerrenner komt hij aardig uit de hoek, met onder andere ereplaatsen in Parijs-Roubaix en de Ronde van Vlaanderen in 2014 (respectievelijk 7de en 8ste), een tweede plaats in Dwars door Vlaanderen in 2011 en een overwinning in de voorjaarsklassieker E3 Harelbeke in 2015. Vanaf 2016 kiest Thomas ervoor om zich meer te profileren als ronderenner.

In de wegwedstrijd op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro werd Thomas elfde, op bijna tweeënhalve minuut van winnaar Greg Van Avermaet.

In de Ronde van Frankrijk 2017 won hij de openingstijdrit, waardoor hij ook de gele trui veroverde. Hij voerde het klassement vier dagen aan. In de negende etappe brak Thomas bij een val zijn sleutelbeen en moest daardoor de Tour verlaten.

In de Ronde van Frankrijk 2018 bleek Thomas sterker te zijn dan zijn kopman, meervoudig Tourwinnaar Chris Froome. Thomas won de elfde etappe, een bergrit naar La Rosière, en bemachtigde daarmee voor het tweede jaar op rij de gele trui. Ook de dag erna won hij de etappe (naar Alpe d'Huez) en verstevigde daarmee zijn koppositie. Deze koppositie zou hij niet meer afstaan, zodat hij na Wiggins en Froome de derde Brit werd die de Ronde van Frankrijk won.

BaanwielrennenBewerken

PalmaresBewerken

Jaar   BK   EK   WK   OS Overig
Junioren
2004   puntenkoers   scratch
Beloften
2005 UIV Cup: Bremen
UIV Cup Dortmund
2006   ploegenachtervolging
  scratch
Elite
2005   ploegenachtervolging
  scratch
2006   ploegenachtervolging   ploegenachtervolging WB Moskou:
  ploegenachtervolging
WB Sydney:
  ploegkoers
  ploegenachtervolging
Commonwealth Games:
  ploegkoers
2007   ploegenachtervolging WB Peking:
  ploegenachtervolging
WB Sydney:
  ploegkoers
2008   ploegenachtervolging   ploegenachtervolging WB Manchester:
  ploegenachtervolging
WB Kopenhagen:
  ploegenachtervolging
2009   achtervolging
  ploegkoers
WB Manchester:
  achtervolging
  ploegenachtervolging
2010   scratch
2011   ploegenachtervolging WB Manchester:
  ploegenachtervolging
  achtervolging
2012   ploegenachtervolging
  ploegkoers
  ploegenachtervolging WB Londen:
  ploegenachtervolging

WegwielrennenBewerken

OverwinningenBewerken

2004
Parijs-Roubaix, Junioren
2006
2e etappe Flèche du Sud
Eindklassement Flèche du Sud
2010
1e etappe Ronde van Qatar (ploegentijdrit)
  Brits kampioen op de weg, Elite
2011
Eindklassement Ronde van Beieren
Puntenklassement Ronde van Groot-Brittannië
2012
Proloog Ronde van Romandië
2013
2e etappe Tour Down Under
Puntenklassement Tour Down Under
2014
4e etappe Ronde van Beieren
Eindklassement Ronde van Beieren
  Wegrit op de Gemenebestspelen
2015
2e etappe Ronde van de Algarve
Eind- en puntenklassement Ronde van de Algarve
E3 Harelbeke
Proloog Ronde van Romandië
2016
Eindklassement Ronde van de Algarve
  Eindklassement Parijs-Nice
2017
2e etappe Tirreno-Adriatico
3e etappe Ronde van de Alpen
Eindklassement Ronde van de Alpen
1e etappe Ronde van Frankrijk
2018
3e etappe Ronde van de Algarve (individuele tijdrit)
  Eindklassement Critérium du Dauphiné
  Brits kampioen tijdrijden, Elite
11e etappe Ronde van Frankrijk
12e etappe Ronde van Frankrijk
  Eindklassement Ronde van Frankrijk
2021
Eindklassement Ronde van Romandië
5e etappe Critérium du Dauphiné

Resultaten in voornaamste wedstrijdenBewerken

Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
2007 140e  
2008 118e  
2009
2010 67e  
2011 31e  
2012 80e  
2013 140e  
2014 22e  
2015 15e   69e  
2016 15e  
2017 opgave   opgave (1) 
2018   ↑ (2) 
2019   ↑  
2020 opgave  
2021 41e  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Luik-Bast.‑Luik E3 Harelbeke Gent-Wevelgem WK op de weg Wereld­ranglijsten
2007
2008 opgave
2009 opgave
2010 33e 64e 50e opgave 144e (UWK)
2011 60e 10e buit.tijd 124e 81e 156e (UWT)
2012 120e (UWT)
2013 opgave 41e 79e 4e opgave opgave 43e (UWT)
2014 opgave 8e 7e opgave   ↑ 112e opgave 31e (UWT)
2015 31e 14e opgave   ↑   ↑ 14e (UWT)
2016 169e 12e opgave 37e (UWT)
2017 67e (UWT)
2018 opgave 56e 4e (UWT)
2019 opgave 41e (UWR)
2020 64e (UWR)
2021

Resultaten in kleinere rondesBewerken

Jaar Tour Down Under Parijs-Nice Tirreno-Adriatico Ronde van Catalonië Ronde van het Baskenland Ronde van Romandië Critérium du Dauphiné Ronde van Zwitserland Eneco Tour
2007 47e
2008
2009 opgave
2010 86e 21e 66e
2011 68e 83e 88e buiten tijd 57e
2012 46e opgave opgave (1)
2013   ↑ (1)   15e
2014 8e opgave 46e 6e
2015 32e 5e 87e  
2016 39e   opgave 51e 17e 32e
2017 49e 5e (1) 34e
2018  
2019 opgave 40e   opgave
2020   37e
2021 24e     .(1)

(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen

PloegenBewerken

  1. De ploeg heette tot 30 april Team Sky, maar na het aantrekken van een nieuwe sponsor heeft de ploeg per 1 mei de huidige naam.

Externe linkBewerken

  Commons heeft mediabestanden in de categorie Geraint Thomas.
(en) Profiel van Geraint Thomas op ProCyclingStats
Voorganger:
  Chris Froome
2015, 2016, 2017
  Winnaar van de Ronde van Frankrijk  
  Geraint Thomas
2018
Opvolger:
  Egan Bernal
2019
Wielerploegen

Grabsch · Greipel · Heppner (tot 31/08) · Knees · Kopp · Müller · Musiol · Obst · Poitschke · Radochla · Schröder · Siedler · Wackernagel · Thomas (stagiair) · Wagner (stagiair)

Arreitunandia · Augustyn · Bonomi · Caccia · Cárdenas · Cheula · Cox · Degano · Guidi · Hunter · Jefimkin · Lewis · Longo Borghini · Perry · Sabido · Siwtsow · Soler · Thomas · Corti (stagiair) · Swift (stagiair) · Rincón (stagiair)

Boswell · Deignan · Earle · Eisel · Fenn · Froome · Seb.Henao · Ser.Henao · Kennaugh · Kiryjenka     · Knees · König · López · Nieve · Nordhaug · Pate · Poels · Porte · Puccio · Roche · Rowe · Siwtsow · Stannard · Sutton · Swift · Thomas · Viviani · Wiggins       (tot 12/04) · Zandio · Geoghegan Hart (stagiair) · Peters (stagiair)

Amador · Basso · Bernal · Carapaz · Castroviejo · Dennis     · Doull · Dunbar · Froome · Ganna     · Geoghegan Hart · Gołaś · Hayter · Henao · Kiryjenka (t/m 31 januari) · Knees · Kwiatkowski · Lawless · Moscon · Narváez · Puccio · Rivera · Rodriguez · Rowe · Sivakov · Sosa · Stannard · Swift · Thomas · Van Baarle · Wurf (vanaf 1 februari)

ReferentiesBewerken