Hoofdmenu openen

Ronde van Frankrijk 2015

102e editie van de Tour de France, met start in Utrecht

De 102de editie van de Ronde van Frankrijk werd van 4 tot en met 26 juli 2015 verreden. De Tour ging van start in de Nederlandse stad Utrecht en eindigde traditiegetrouw in Parijs.

Vlag van Frankrijk Ronde van Frankrijk 2015
102e editie
Het peloton rijdt onder de Utrechtse Domtoren door.
Het peloton rijdt onder de Utrechtse Domtoren door.
Routekaart Ronde van Frankrijk 2015
Routekaart Vlag van Frankrijk Ronde van Frankrijk 2015
Periode 4 t/m 26 juli 2015
Startplaats Vlag van Nederland Utrecht
Finishplaats Vlag van Frankrijk Parijs
Totale afstand 3.358 km
Deelnemers 198
Eindklassementen
Gele trui Leider Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Froome
Groene trui Punten Vlag van Slowakije Peter Sagan
Bolletjestrui Berg Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Froome
Witte trui Jongeren Vlag van Colombia Nairo Quintana
Rood rugnummer Strijdlust Vlag van Frankrijk Romain Bardet
Geel rugnummer Ploegen Vlag van Spanje Team Movistar
Andere jaren
Vorige editie Ronde van Frankrijk 2014
Volgende editie Ronde van Frankrijk 2016
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Winnaar Chris Froome

Het was de zesde keer dat de Ronde van Frankrijk van start ging in Nederland. In 1954 startte de Ronde in Amsterdam, in 1973 in Scheveningen, in 1978 in Leiden, in 1996 was 's-Hertogenbosch het vertrekpunt en in 2010 was de Grand Départ in Rotterdam.[1]

Voorafgaande ontwikkelingenBewerken

De gemeente Utrecht had eerder al geprobeerd de Tourstart van 2010 binnen te halen, maar was toen overtroefd door Rotterdam. Op 8 november 2013 maakte de Société du Tour de France bekend dat de stad in 2015 alsnog aan de beurt zou zijn.[1] Op 28 november 2013 volgden persconferenties in Parijs en vervolgens in Utrecht met meer gedetailleerde informatie over de start in 2015. Op 24 mei 2014 volgde het bericht dat de tweede etappe zou eindigen op het kunstmatige eiland Neeltje Jans in Zeeland. Het volledige routeschema werd in oktober 2014 onthuld.

De ploegen Bretagne-Séché Environnement, Cofidis Solutions Crédits, Team Europcar, Bora-Argon 18 en MTN-Qhubeka kregen op 14 januari 2015 een wildcard voor de koers.

ParcoursBewerken

De Grand Départ vond plaats in de stad Utrecht, met een rit tegen de klok van 14 km. Dit was meteen ook de enige individuele tijdrit van deze Ronde, die dus meer dan ooit in de bergetappes beslist zou gaan worden. Op dag 2, de eerste rit in lijn arriveerde het peloton, via Rotterdam, in de provincie Zeeland. Op Neeltje Jans werd gesprint voor de overwinning en de eerste groene trui. De derde rit was volledig Belgisch, met hellingen uit de Waalse Pijl. De start was in Antwerpen en de finish boven op de Muur van Hoei waar de Tour nooit eerder halt hield. De vierde rit ging van Seraing naar het Franse Cambrai. Een rit die in verband met de kasseistroken onrustig was, bovendien was deze rit de langste van deze Tour. Net als in 2014 keerde de Tour terug naar Arras met een vlakke rit naar Amiens. De volgende rit verbond Abbeville en Le Havre, met een vrij lastige finale heuvelop. De 7e dag, ontving Livarot de renners in een vlakke etappe, bestemd voor de sprinters. De achtste rit bracht de renners naar de Mûr-de-Bretagne via de noorderkant vanuit Menehiez, die voor het eerst beklommen werd in 2011. Op de zondag voor de rustdag in Pau werd een ploegentijdrit afgewerkt tussen Vannes en Plumelec.

Na de eerste rustdag in Pau volgden drie etappes in de Pyreneeën. De eerste was tussen Tarbes en het skistation Col de la Pierre Saint-Martin, een nieuwe aankomst. Het peloton keerde de volgende dag terug naar Pau en zette koers richting de stad Cauterets met onderweg de col d'Aspin en de legendarische Tourmalet. De aankomst lag op een klein klimmetje dat niet meetelde voor het bergklassement. Tot slot, de laatste Pyreneeënrit tussen Lannemezan en Plateau de Beille, na een passage langs de Portet d'Aspet (ter ere van Fabio Casartelli die hier twintig jaar eerder het leven liet) en de Port de Lers volgde de lastige slotbeklimming. Daarna kwam een vlakke rit tussen Muret en Rodez. De rit daarna was er weer een voor de meer klimmende types, Met passages rond het viaduct van Millau en langs de Gorges du Tarn. De aankomst was in Mende, op het vliegveld waar Laurent Jalabert twee decennia eerder won. Na een sprintersrit in Valence kregen de aanvallers opnieuw kansen tussen Bourg-de-Péage en Gap. Daarna rustten de renners een dag in Gap.

Na de tweede rustdag begon een pittige slotweek in de Alpen. De 17de etappe ging van Digne-les-Bains naar Pra Loup. De volgende dag kwam peloton aan in Saint-Jean-de-Maurienne na de Col du Glandon en de nooit eerder beklommen Lacets de Montvernier. Vanuit St.-Jean-de-Maurienne volgde een zeer korte rit maar met veel hoogteverschillen: de Chaussy, de Col de la Croix-de-Fer, de col du Mollard en de finish in het skistation van La Toussuire. De laatste Alpenrit was de koninginnenrit naar de gevreesde Alpe d'Huez, met onderweg nogmaals de Col de la Croix-de-Fer en de slotbeklimming naar L'Alpe d'Huez. Deze etappe zou aanvankelijk onderweg over de Galibier gaan, maar een aardverschuiving in het voorjaar maakte dit onmogelijk. Op zondag 26 juli was er de afsluiter naar Parijs met vertrek vanuit Sèvres.

FavorietenBewerken

Waar in de voorgaande jaren één of twee rijders als grote favorieten golden, waren er dit keer vier waarvan de kansen duidelijk groter werden ingeschat dan van de rest van het peloton: Oud-Tourwinnaars Alberto Contador (2007 en 2009), Chris Froome (2013) en Vincenzo Nibali (2014), en de Colombiaan Nairo Quintana (tweede plaats Ronde van Frankrijk 2013 en winnaar Ronde van Italië 2014). Ook van de Fransen werd veel verwacht. Jean-Christophe Péraud, Thibaut Pinot en Romain Bardet eindigden vorig jaar respectievelijk 2de, 3de en 6de. Als andere kandidaten voor een hoge positie werden onder meer Tejay van Garderen, Joaquim Rodriguez, Alejandro Valverde , Richie Porte en Bauke Mollema beschouwd.

Deelnemende ploegenBewerken

Etappe-overzichtBewerken

Datum Etappe Start-Finish Afstand (in km) Type Winnaar Ploeg Klassementsleider  
4 juli 1   Utrecht 13,7   individuele tijdrit   Rohan Dennis   BMC Racing Team   Rohan Dennis
5 juli 2   Utrecht -   Zeeland (Neeltje Jans) 166   vlakke rit   André Greipel   Lotto Soudal   Fabian Cancellara
6 juli 3   Antwerpen -   Muur van Hoei 159,5   heuvelrit   Joaquim Rodríguez   Katjoesja   Chris Froome
7 juli 4   Seraing - Cambrai 223,5   vlakke rit (kasseien)   Tony Martin   Etixx-Quick Step   Tony Martin
8 juli 5 Arras - Amiens 189,5   vlakke rit   André Greipel   Lotto Soudal
9 juli 6 Abbeville - Le Havre 191,5   vlakke rit   Zdeněk Štybar   Etixx-Quick Step
10 juli 7 Livarot - Fougères 190,5   vlakke rit   Mark Cavendish   Etixx-Quick Step   Chris Froome
11 juli 8 Rennes - Mûr-de-Bretagne 181,5   heuvelrit   Alexis Vuillermoz   AG2R La Mondiale
12 juli 9 Vannes - Plumelec 28   ploegentijdrit   BMC Racing Team (Van Garderen, Caruso, Dennis, Oss, Quinziato, Sánchez, Schär, Van Avermaet en Wyss)
13 juli Rustdag Pau
14 juli 10 Tarbes - La Pierre Saint-Martin 167   bergrit   Chris Froome   Team Sky   Chris Froome
15 juli 11 Pau - Cauterets 188   bergrit   Rafał Majka   Tinkoff-Saxo
16 juli 12 Lannemezan - Plateau de Beille 195   bergrit   Joaquim Rodríguez   Katjoesja
17 juli 13 Muret - Rodez 198,5   heuvelrit   Greg Van Avermaet   BMC Racing Team
18 juli 14 Rodez - Mende 178,5   heuvelrit   Steve Cummings   MTN-Qhubeka
19 juli 15 Mende - Valence 183   heuvelrit   André Greipel   Lotto Soudal
20 juli 16 Bourg-de-Péage - Gap 201   heuvelrit   Rubén Plaza   Lampre-Merida
21 juli Rustdag Gap
22 juli 17 Digne-les-Bains - Pra Loup 161   bergrit   Simon Geschke   Team Giant-Alpecin   Chris Froome
23 juli 18 Gap - Saint-Jean-de-Maurienne 186,5   bergrit   Romain Bardet   AG2R La Mondiale
24 juli 19 Saint-Jean-de-Maurienne - La Toussuire (Les Sybelles) 138   bergrit   Vincenzo Nibali   Astana Pro Team
25 juli 20 Modane - Alpe d'Huez 110,5   bergrit   Thibaut Pinot   FDJ
26 juli 21 Sèvres - Parijs (Champs-Élysées) 109,5   vlakke rit   André Greipel   Lotto Soudal

Klassementsleiders na elke etappeBewerken

Etappe Gele trui
 
Groene trui
 
Bolletjestrui
 
Witte trui
 
Ploegenklassement
 
Strijdlust
 
1   Rohan Dennis   Rohan Dennis1 niet uitgereikt   Rohan Dennis2   Team LottoNL-Jumbo niet uitgereikt
2   Fabian Cancellara   André Greipel   Tom Dumoulin   BMC Racing Team   Michał Kwiatkowski
3   Chris Froome   Joaquim Rodríguez   Peter Sagan 4   Jan Bárta
4   Tony Martin3   Vincenzo Nibali
5   Michael Matthews
6   Daniel Teklehaimanot   Perrig Quéméneur
7   Chris Froome   Anthony Delaplace
8   Peter Sagan   Bartosz Huzarski
9 niet uitgereikt
10   André Greipel   Chris Froome5   Nairo Quintana   Team Sky   Kenneth Vanbilsen
11   Peter Sagan   Daniel Martin
12   Team Movistar   Michał Kwiatkowski
13   Thomas De Gendt
14   Pierre-Luc Périchon
15   Peter Sagan
16   Peter Sagan
17   Simon Geschke
18   Joaquim Rodríguez   Romain Bardet
19   Romain Bardet   Pierre Rolland
20   Chris Froome6   Alexandre Geniez
21 niet uitgereikt
Eindklassement   Chris Froome   Peter Sagan   Chris Froome   Nairo Quintana   Team Movistar   Romain Bardet
  • 1 De groene trui werd in de tweede etappe gedragen door Tony Martin die tweede stond achter Dennis.
  • 2 De witte trui werd in de tweede etappe gedragen door Tom Dumoulin die tweede stond achter Dennis.
  • 3 De gele trui werd in de zevende etappe niet gedragen aangezien de klassementsleider Martin niet van start ging in die etappe.
  • 4 De witte trui werd in de negende etappe gedragen door Warren Barguil en in de tiende etappe door Nairo Quintana die tweede stonden achter Sagan.
  • 5 De bolletjestrui werd in de tiende, elfde en twaalfde etappe gedragen door Richie Porte, en in de dertiende tot en met achttiende etappe door Joaquim Rodríguez die tweede stonden achter Froome.
  • 6 De bolletjestrui werd in de eenentwintigste etappe gedragen door Romain Bardet die derde stond achter Froome en Quintana.

Algemeen klassementBewerken

OpgavesBewerken

Externe linkBewerken