Hoofdmenu openen

De 51e editie van de Eneco Tour werd verreden van 8 augustus tot en met 14 augustus. De etappes werden verreden in verschillende plekken verspreid over België en Nederland. Eindwinnaar werd de Noor Edvald Boasson Hagen. Hij won ook het sprinters klassement en het jongeren klassement

Vlag van Nederland Vlag van België Eneco Tour 2011
51e editie
Routekaart Eneco Tour 2011
Routekaart Vlag van Nederland Vlag van België Eneco Tour 2011
Periode 814 augustus
Startplaats Vlag van Nederland Amersfoort
Finishplaats Vlag van Nederland Sittard-Geleen
Totale afstand 967,8 km
Deelnemers 198
Klassementen na 6e etappe
Winnaar Vlag van Noorwegen Edvald Boasson Hagen
Tweede Vlag van België Philippe Gilbert
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk David Millar
Andere jaren
Vorige editie Eneco Tour 2010
Volgende editie Eneco Tour 2012
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Inhoud

DeelnemersBewerken

ParcoursBewerken

De enige wedstrijd in de UCI World Tour die door twee landen wordt georganiseerd zal in Amersfoort beginnen met een proloog van 5,7 km. Na deze proloog zullen er verschillende etappes worden verreden op Nederlands en Belgisch grondgebied worden verreden. Er zal halverwege de ronde wedstrijd nog een individuele tijdrit worden gereden in Roermond en na nog een uitstap naar Genk zal men de laatste etappe rijden in Sittard-Geleen.

VerloopBewerken

De proloogBewerken

De eerste etappe van 5,7 km was een kleine proloog in en rondom Amersfoort. Tijdens het eerste uur van de proloog dreigde deze helemaal in het water te vallen, een hevige regenbui zorgde ervoor dat het wegdek spekglad was en top tijden niet gereden konden worden. De tijd van Robert Wagner, die mocht starten voor de regenbui, bleef zodoende een lange tijd staan. Een uur na de regenbui was het wegdek vrijwel volledig opgedroogd en werd de tijd als eerst door de jonge Nieuw-Zeelander Jesse Sergent verbeterd. Echter werd de tijd daarna door vele snel achter elkaar verbeterd. Het was de jonge Amerikaan Taylor Phinney die toen een tijd neer zette waar niemand meer aan kwam. De Amerikaan werd de eerste leider van de Eneco Tour 2011, gevolgd door: op de tweede plaats de Noor Edvald Boasson Hagen en op de derde plaats de Schot David Millar.

Het vlakke NederlandBewerken

Vanuit Amersfoort volgde twee relatief vlakke etappes door Nederland. Deze etappes hadden een gelijk beeld, er sprong in beide etappes een groep weg die maximaal 5 minuten kreeg. Door het werk van de BMC ploeg, van leider Taylor Phinney, en de Omega Pharma-Lotto ploeg, van sprinter André Greipel, werd in beide etappes de achterstand van het peloton tenietgedaan. Dit resulteerde in twee massa sprints, en om de gelijkenis nog groter te maken hadden beide etappes dezelfde winnaar, de duitser André Greipel werd in beide etappes goed door zijn ploeg af gezet en kon zo beide sprints winnen.

De ArdennenBewerken

De eerste heuvel rit van de Eneco Tour 2011 begon op een vrijwel gelijke manier als zijn voorgaande twee etappes. Er sprong een groep weg van vier renners, waaronder de Deen Alex Rasmussen die op negen seconde van de leider stond, die negen minuten kregen. Doordat de Deen zo gevaarlijk was voor de leiderspositie van Taylor Phinney nam zijn ploeg het initiatief en begonnen ze te koersen, uiteindelijk werd de groep koplopers terug gepakt. Op de laatste klim plaatste de Belg Philippe Gilbert een beslissende aanval en pakte zo belangrijke secondes, in combinatie met de bonificatie seconde nam de Belg de leiders trui over van Taylor Phinney

De individuele tijdritBewerken

Na de veldslag in de Ardennen keerde de renners nog eenmaal terug naar Nederland, dit keer naar Roermond voor een individuele tijdrit. Net als proloog werd ook deze tijdrit erg beïnvloed door de weersomstandigheden, het technische parcours had erg te lijden onder de stevige regenbuien voor de start, hierdoor hebben de eerste rijders van het peloton allemaal hinder van de regen ondervonden. De Nieuw-Zeelander Jesse Sergent was de eerste die op een droge weg mocht starten en hij zette ook gelijk een tijd die door niemand meer gebroken zou worden, dit komt mede doordat er na de rit van de Nieuw-Zeelander er nog een tweede zware regenbui over het parcours trok. De leiderspositie die Philippe Gilbert ingenomen had moest hij tijdens deze rit alweer af staan, ditmaal aan de Noor Edvald Boasson Hagen, die 17 seconde sneller was dan de Belg en zodoende de leiderstrui overnam met een voorsprong van 12 seconde.

SlotweekendBewerken

In het slotweekend waren er nog twee etappes door Nederland. Op zaterdag was Matteo Bono zowel zijn vluchtgenoten Sergey Renev en Artem Ovechkin als het peloton waarvan Tomas Vaitkus de sprint won te vlug af. Op zondag bevestigde Edvald Boasson Hagen zijn suprematie in door de sprint te winnen waarin Jürgen Roelandts en Denis Galimzjanov onderuit gingen.

Etappe-overzichtBewerken

Klassementsleider na elke etappeBewerken

EindresultatenBewerken

Algemeen klassementBewerken

Plaats Naam Ploeg Tijd
    Edvald Boasson Hagen Sky ProCycling 22u54'22"
2   Philippe Gilbert Omega Pharma-Lotto + 0'22"
3   David Millar Team Garmin-Cervélo + 0'28"
4   Taylor Phinney BMC Racing Team + 0'35"
5   Jos van Emden Rabobank + 0'57"
6   Joost van Leijen Vacansoleil-DCM + 1'04"
7   Dominique Cornu Topsport Vlaanderen-Mercator + 1'07"
8   Dries Devenyns Quick Step + 1'08"
9   Ben Hermans Team RadioShack + 1'09"
10   Linus Gerdemann Team Leopard-Trek + 1'13"

NevenklassementenBewerken

Puntenklassement
Plaats Naam Ploeg Punten
    Edvald Boasson Hagen Sky ProCycling 122
2   Taylor Phinney BMC Racing Team 85
3   André Greipel Omega Pharma-Lotto 68
4   Grega Bole Lampre-ISD 66
5   Lars Boom Rabobank 56
6   Philippe Gilbert Omega Pharma-Lotto 47
7   Jesse Sergent Team RadioShack 43
8   Jürgen Roelandts Omega Pharma-Lotto 42
9   Julien Fouchard Cofidis, le crédit en ligne 40
10   Denis Galimzjanov Team Katjoesja 40
Jongerenklassement
Plaats Naam Ploeg Tijd
    Edvald Boasson Hagen Sky ProCycling 22u54'22"
2   Taylor Phinney BMC Racing Team + 0'35"
3   Ben Hermans Team RadioShack + 1'09"
4   Damiano Caruso Liquigas-Cannondale + 2'04"
5   Maxime Vantomme Team Katjoesja + 2'19"
6   Simone Ponzi Liquigas-Cannondale + 2'36"
7   Pieter Jacobs Topsport Vlaanderen-Mercator + 2'43"
8   Romain Zingle Cofidis, le crédit en ligne + 2'48"
9   Michael Schär BMC Racing Team + 3'06"
10   Laurens De Vreese Topsport Vlaanderen-Mercator + 3'07"