Gebruiker:Dqfn13/Kladblok

Gtk-paste.svg
Dit is het persoonlijke kladblok van Dqfn13.
Een kladblok is een subpagina van iemands gebruikerspagina. Het dient als testruimte voor de gebruiker en is geen artikel in de encyclopedie. Wel is het, net als de artikelen in de encyclopedie, voor iedereen zichtbaar en dient het geen onoorbare dingen te bevatten.
Het is, ook in een kladblok, uitdrukkelijk niet toegestaan om zonder toestemming auteursrechtelijk beschermd materiaal van derden te publiceren.
Enkele handige links: Spiekbriefje | Snelcursus
Andere testplaatsen: De algemene zandbak | De probeerpagina van de snelcursus | De sjabloonzandbak

Spiekbriefje

Weesoverleg: weesoverleg op nlwiki (gemaakt door Basvb)

{{sjabloon|nominatiereden|jaar|maand|dag|kopje=kopjenaam}}
{{behouden|dag|maand|jaar}}
{{og|naam={{subst:PAGENAME}}|nominatiereden}}
{{Wikipedia:Coachingsprogramma/Gecoacht|NAAM COACH}}
{{intern|1=link naar specifieke gebeurtenis|2=woord ter aanduiding}}
<ref>{{Citeer web |url= |titel= |auteur= |uitgever= |datum= |bezochtdatum= }}</ref>
<ref>{{Citeer boek | achternaam = | voornaam = | auteurlink = | medeauteurs = | datum = | titel = | uitgever = | plaats = | ISBN = | NUR = | pagina's = | taal = | URL = | bezochtdatum = }}</ref>
{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=|titel=|oldid=|datum=}}
{{Vnom | naam =Paginatitel | nominator =Dqfn13 | dagpagina =20140526 | ne = | wiu =x | reclame = | auteur = | wb = | babel = | overig = }}
{{Afbeelding combi
| align= right
| afb1 = 
| caption1 = 
| afb2 = 
| caption2 = 
| afb3 = 
| caption3 = 
}}
{{uitspringen|aantal : of * van voorgaande commentaar.}}
{{Coor title dms|52|38|31.18|N|5|3|43.04|E|scale:195_type:landmark}}

Verzoek aan collega's

Doordat er de afgelopen jaren wel eens collega's ons zijn ontvallen, heb ik na zitten denken. Mocht blijken dat ik meer dan drie maanden niet actief ben geweest, dan zijn de teksten hier vrij om over te nemen en "mijn" artikel(en) af te maken. Ik zou het wel appreciëren als er naar deze pagina verwezen wordt als bron en dat alles in goed overleg tussen de actieve collegae gaat. Uiteraard wordt de 3 maanden verkort als een actieve collega mijn overlijden al eerder op mijn overlegpagina meld. Dqfn13 (overleg) 17 sep 2018 19:53 (CEST)

Regentenkamer

 
De regentenkamer in het Sint-Pietershof in Hoorn (Noord-Holland)

Een regentenkamer is een ruimte waar regenten van een instelling van oudsher in vergaderen. Dergelijke kamers komen nog voor bij hofjes, voormalige weeshuizen en soms ook nog bij ziekenhuizen. [[Categorie:Ruimte]]

Koepoortsweg

Koepoortsweg
 
Koepoortsweg 2-8
Geografische informatie
Locatie       Hoorn
Wijk Binnenstad en Hoorn-Noord
Begin Koepoortsplein
Eind Provincialeweg
Algemene informatie
Genoemd naar Koepoort
Bestrating Klinkers
Opvallende gebouwen Verpleeghuis Lindendael

De Koepoortsweg is een straat en voormalige toegangsweg in Hoorn. De straat loopt vanaf het Koepoortsplein, in de binnenstad, door Hoorn-Noord en eindigt tegen de Provincialeweg aan. Van oudsher was de weg een verbindingsweg tussen Blokker en Hoorn.

Geschiedenis

Rond 1890 reed ook de paardentram voor het eerst over de Koepoortsweg. De route bleef tot 1917 in gebruik. Omdat in 1885 de treinverbinding tussen Hoorn en Enkhuizen gereed kwam, kruisten de twee sporen elkaar op de Koepoortsweg. Tot de aanleg van de Provincialeweg liep de Koepoortsweg door over wat nu de Geldelozeweg is naar het Keern.

Verloop

De Koepoortsweg loopt vanaf het Koepoortsplein in een vrijwel rechte lijn naar het noorden en eindigt bij de Provincialeweg. Voor de aanleg van die weg liep de Koepoortsweg door en boog af naar het Keern. De weg kruist van zuid naar noord gezien met de volgende straten en wegen:

  • Spoorsingel en Draafsingel
  • Commandeur Ravenstraat
  • Merensstraat
  • Drieboomlaan
  • Van Dedemstraat en Johannes Poststraat
  • Tweeboomlaan
  • Juniusstraat
  • Maelsonstraat en Vredehofstraat
  • Provincialeweg

Alleen daar waar er twee straten genoemd worden, kruist de weg aan beide zijden. Alle overige kruisingen zijn feitelijk T-splitsingen met straten die aan de oostelijke zijde van de Koepoortsweg aansluiten. Dit komt doordat de Koepoortsweg aan de westelijke zijde de Tocht of Gouwe.

Monumenten

Aan de Koepoortsweg staat een groot aantal gemeentelijke monumenten en een rijksmonument. Zie voor een overzicht van de gemeentelijke monumenten de lijst van gemeentelijke monumenten aan de Koepoortsweg.

[[Categorie:Straat in Hoorn]]

Wapen van Lendelede

 
Wapen van Lendelede

Het wapen van Lendelede is het gemeentelijke wapen van de West-Vlaamse gemeente Lendelede.

Geschiedenis

[1]

Blazoening

De blazoenering van het wapen uit 1981 luidt als volgt:

In lazuur een kruis van goud vergezeld van achttien blokjes van hetzelfde, vijf in de bovenhoeken 2, 1, 2 geplaatst en vier in de benedenhoeken 2, 2 geplaatst; hartschild: in keel, bezaaid met zoutkorrels van zilver, een rechtopstaande beer van goud, aan de hals geketend met een gebroken ketting van hetzelfde, geklauwd, getongd en gehalsband van lazuur. Het schild getopt met een kroon van goud met drie fleurons gescheiden door drie parels 1 en 2 geplaatst en gehouden door twee wildemannen in vleeskleur, omgord en gekroond met bladeren van sinopel, die van rechts steunend op een knots in natuurlijke kleur, die van links met een knots van hetzelfde op de linkerschouder.[1]

Het wapen is blauw van kleur met daarop een grieks kruis van goud. Om het kruis heen staan achttien gouden blokjes, bovenin elk vijf en onderin elk vier. Op het midden van het kruis is een rood schild met een gouden beer geplaatst. De beer heeft een blauwe halsband om met een gouden ketting er aan. Ook de nagels en de tong van de beer zijn blauw van kleur. Om de beer staan zilveren zoutkorrels. Op het schild een oude Franse markiezenkroon. Het schild wordt vastgehouden door twee wildemannen in natuurlijke kleur, om de heupen hebben zij groene bladeren. De heraldisch rechter houdt zijn knot op de schouder en de ander steunt er op. Beide knotsen zijn eveneens van natuurlijke kleur.

[[Categorie:Wapen van West-Vlaamse gemeente|Lendelede]]

d'Hofstede Swaegh

Dqfn13/Kladblok
 
d'Hofstede Swaegh in 2017
Locatie
Locatie Dorpsstraat 14, Zwaag
Coördinaten 52° 40′ NB, 5° 3′ OL
Status en tijdlijn
Oorspr. functie Stolpboerderij
Huidig gebruik Woonhuis
Erkenning
Monumentstatus Rijksmonument
Monumentnummer 22619
Detailkaart
 
 
Lijst van rijksmonumenten in Zwaag
Portaal      Civiele techniek en bouwkunde

d'Hofstede Swaegh is een stolpboerderij aan de Dorpsstraat 14 in het Noord-Hollandse Zwaag, gemeente Hoorn. De boerderij is in 1971, onder de toenmalige naam Wulframhoeve, ingeschreven als rijksmonument.

Exterieur

 
De uitspringende puntgevel met deurpartij

De stolpboerderij heeft een gemetselde voorgevel, welke symmetrisch is in opzet. In het midden van de voorgevel is springt een houten puntgevel uit, hierin is de voordeur opgenomen. Het is eigenlijk een rouw- en trouwdeur, want hij is niet voor het dagelijks gebruik bedoeld.[1] Het deurkalf is geprofileerd en het bovenlicht er direct boven is voorzien van snijwerk. De vensters aan weerszijden van de voordeur zijn uitgevoerd als 9-ruits schuifvensters, typisch voor de bouwtijd van de boerderij.[2]

Geheel links in de gevel springt de toegang van de dars naar achteren, waardoor de deuren daarvan hoger zijn dan de gevel. De zijgevel hier is van gepotdekselde houten planken.

Het dak is met riet gedekt, alleen de zuidelijke en zuidwestelijke dakvlakken hebben een spiegel van rode dakpannen.

[[Categorie:Rijksmonument in Hoorn]] [[Categorie:Boerderij in Noord-Holland]] [[Categorie:Bouwwerk in Hoorn]]

Conrad Wilhelm Hase

Conrad Wilhelm Hase
 
Persoonsinformatie
Nationaliteit Duits
Geboortedatum 2 oktober 1818
Geboorteplaats Einbeck
Overlijdensdatum 2 maart 1902
Overlijdensplaats Hannover, Duitsland
Portaal      Civiele techniek en bouwkunde

Conrad Wilhelm Hase (Einbeck, 2 oktober 1818Hannover, 2 maart 1902) was een Duits architect. Hase geldt als een van de belangrijkste bijdragers aan de Duitse neogotiek. Een aantal van zijn leerlingen aan de Polytechnische Schule waren Nederlanders, waaronder Constantijn Muysken en Karel Muller.

Bekende werken van Hase zijn, onder andere, de restauratie en uitbreiding van het raadhuis van Hannover, het Museum für Kunst und Wissenschaft (Künstlerhaus) en Schloss Marienburg. Net als Cuypers was Hase vooral actief in de kerkenbouw.

  Zie de categorie Dqfn13/Kladblok van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

[[Categorie:Duits architect]] [[Categorie:Pruisisch persoon]]

Tom of Finland

Touko Laaksonen
 
Laaksonen in 1959
Algemene informatie
Volledige naam Touko Laaksonen
Geboortenaam Bessie Lee Pitmann
Geboren 8 mei 1920
Overleden 7 november 1991
Nationaliteit Finse
Land Finland
Beroep Kunstschilder, cartoonist en illustrator
Handtekening
 

Touko Laaksonen (8 mei 19207 november 1991), beter bekend als Tom of Finland, was een Fins kunstenaar. Hij is vooral bekend van zijn homo-erotische tekeningen en cartoons. De tekeningen tonen vooral zwaar gespierde en masculiene mannen.

Biografie

Laaksonen moest zich gedurende de Tweede Wereldoorlog melden bij het leger van Finland. Hij vocht tegen de Sovjet-Unie.

Laaksonen’s bekendheid begon niet in de VS (ondanks de tekenstijl die daar wel wat van weg heeft) of in Finland, maar deze begon bij de plaatselijke gay scene in het Duitse Hamburg.[1]

In 2018 werd de film Tom of Finland, onder regie van Dome Karukoski, uitgebracht.[2]

[[Categorie:Fins illustrator|Tom of Finland]] [[Categorie:Erotica|Tom of Finland]] [[Categorie:Fins militair in de Tweede Wereldoorlog|Laaksonen, Touko]]

Raadszaal

 
Voormalige raadszaal van het Statenlogement in Hoorn.

Een raadszaal is een zaal waar vergaderd wordt door bestuurlijke, wetgevende of rechtsprekende bestuursorganen. Het kan hierbij gaan om raden van commissarissen bij grote bedrijven, de gemeenteraad of bijvoorbeeld een rechtbank.

De raadszaal van een gemeente bevindt zich in een stad- of gemeentehuis. In een aantal gemeenten in België en Nederland zijn er ook stadsdeel- of districtsraden. In het Paleis op de Dam bevindt zich nog een raadzaal voor de burgemeesters, hier vergaderden in de Gouden Eeuw de vier burgemeesters en ontvingen ook raad van oud-burgemeesters.[1]

Indeling

De meeste raadszalen in gemeentehuizen hebben een vaste indeling met een spreekgestoelte met in de directe nabijheid de zetels voor de voorzitter (meestal de burgemeester), de wethouders of schepenen en rechts van hen de partijen uit het rechterdeel van het politieke spectrum en links van de burgemeester de linker partijen.

In de meeste van de politieke en gerechtelijke raadszalen zijn er ook publieke tribunes aanwezig. Dit komt doordat gerechtelijke uitspraken en vergaderingen van overheden doorgaans openbaar zijn.

[[Categorie:Ruimte]]

Lijst van dakpannen

Dit is een (onvolledig) overzicht van soorten dakpannen. Bijzondere pannen zoals de duivenpan en lichtpan vallen hier ook onder. Andere soorten dakbedekking zoals riet of shingles zijn niet in deze lijst opgenomen, omdat dat geen dakpannen zijn.

Naam Soort Materiaal Land Periode van productie Afbeelding Opmerkingen
Oegstgeester dakpan Tegelpan Keramiek Engeland, Nederland 1840 – heden   Soms ook wel boombladpan of Jossenpan genoemd.
Beverstaartdakpan Tegelpan Keramiek Duitsland 15e eeuw – heden   Beverstaartdakpannen in Straatsburg, Frankrijk
Hollandse dakpan
Verbeterde holle
Opnieuw verbeterde holle
Oude Holle Holle pannen Keramiek Nederland en Vlaanderen 14e eeuw – heden   Ook wel boomsepan, golfpan, S-pan of schulense pan genoemd.
Friese pan Vlakke pannen Keramiek Friesland   Wordt in Friesland gemaakt en ook vooral daar toegepast. De pan is voorzien van een of meer groeven op het platte deel. De pan komt in zowel geglazuurde als niet geglazuurde versies voor en kan zwart of rood van kleur zijn.
Dakspaan Vlakke pannen Hout Wereldwijd   De uiteinden kunnen verschillende vormen hebben. Er zijn ook verschillende houtsoorten mogelijk, waaronder eiken en cederhout Lei Vlakke pannen Leisteen, hout Europa en Amerika Strikt genomen geen dakpan.
Tuile du Nord Vlakke pannen Keramiek Noorderdepartement (Frankrijk)
Betonpan Diversen Beton Wereldwijd 1910 – heden   Verschillende uitvoeringen zijn mogelijk, ook de sneldekker valt hieronder, omdat betonnen pannen vaak groter zijn dan keramische.
Tegula et imbrex Holle pannen Keramiek Europa en Azië   De Romeinse tegula waren echt plat, de hier getoonde iets holle variant ligt op een tak in het Chinese Hainan.
Holle en bolle pannen Holle pannen Keramiek Europa   Ook wel monniken en nonnen genoemd. De monniken liggen bovenop en de holle pannen onderop zijn de nonnen.
Romaanse pan Platte pan Keramiek Holle en bolle en tegula et imbrex in één pan. Grote bolling met een kleine (al dan niet holle) plat stuk
Gotische pan Platte pan Keramiek Holle en bolle en tegula et imbrex in één pan. Het bolle deel is kleiner (en soms iets taps toelopend) deel met een echt plat stuk.
Muldenpan] Platte pan Keramiek Rijnland <!—[[Bestand:|100px]] Platte pan met daarin een of twee hollingen. De pannen met twee of meer hollingen worden dubbele muldenpan genoemd.

[[Categorie:Dakbedekking| ]]

KIC 9832227

KIC 9832227
 
Afbeelding van KIC 9832227 zoals waargenomen door de telescoop van Calvin College’s in Rehoboth, Mexico. De dikke stip in de cirkel is de dubbelster, de vagere stip maakt er geen deel van uit.
Waarnemingsgegevens
Rechte klimming 19u 29m 15.948s
Declinatie
(Epoche 2000)
46° 37′ 19.89″
Details
Afstand* (lj) 1843
afstanden aangegeven als "parallax xxx = yyy lj" zijn herleid uit de in de bron aangegeven parallax
Portaal      Astronomie

KIC 9832227 is een binair zonnestelsel in het sterrenstelsel Zwaan. De twee sterren in dit stelsel maken contact met elkaar. Het zonnestelsel staat ongeveer 1.940 lichtjaar bij de Aarde vandaan. De twee sterren draaien in bijna 11 uur om elkaar heen. In 2017 werd voorspeld dat de twee sterren in 2022 met elkaar zullen versmelten, wat zal resulteren in een luminous red nova. Deze LNR zal dan ongeveer een maand met het blote oog zichtbaar zijn.

Zie ook

[[Category:Zwaan]] [[Category:Dubbelster]]

Klooster Bethlehem (1908-1960)

Bethlehem
 
Westerblokker 77, voorheen klooster nu Sint-Jozefschool
Locatie
Locatie Blokker
Coördinaten 52° 40′ NB, 5° 6′ OL
Status en tijdlijn
Status Gedeeltelijk gesloopt
Oorspr. functie Klooster
Huidig gebruik Basisschool
Start bouw 1907
Bouw gereed 1908
Opening 1908
Sluiting Klooster: 1959
Noodopvang: 1960
Verbouwing 1909, 1913
Bouwinfo
Architect C.L.M. Robbers
architectenbureau Vlaming
Eigenaar Gemeente Hoorn
Aannemer Johannes Verberne
Bouwkosten ƒ 29.882,-
Verbouwing: ƒ 9.297,-
Detailkaart
 
 
Portaal      Civiele techniek en bouwkunde

Het voormalige klooster Bethlehem aan de Westerblokker, in het Noord-Hollandse dorp Blokker, bestond van 1908 tot 1960. De zusters behoorden tot de orde van de Zusters van de Voorzienigheid. Een deel van het complex, zeven leslokalen,[1] beslaat de nog bestaande Sint Jozefschool. Aan de overkant van de straat bevindt zich de voormalige Michaëlskerk, waar het klooster toe behoorde.

Geschiedenis

Het originele klooster werd in 1908 gebouwd. Het klooster bestond uit een zustergesticht en vier klaslokalen voor de plaatselijke basisschool. In het eerste bestek stond dat het klooster een betonfundering moest krijgen, dit werd in een tweede bestek gewijzigd naar een heifundering. Deze duurdere fundering kostte ƒ 3.105. Hierdoor kwam het in eerste instantie, door de Volendamse aannemer Johannes Verberne, geraamde bedrag van ƒ 26.777 op een totaal van ƒ 29.882.

Deze basisschool kwam direct naast het klooster te liggen. In 1909 werd deze rooms-katholieke basisschool Sint Jozef naar achteren uitgebreid. De totale kosten kwamen op ƒ 9.297. De school werd uitgebreid met een bewaarschool, washok voor de zusters en er werd een aanpassing in het klooster uitgevoerd. Deze uitbreiding werd door wederom door Robbers en Verberne uitgevoerd.

In 1913 verdubbelde het klooster met een uitbouw aan de rechterzijde, deze werd bestemd voor de huisvesting van bejaarden. In de uitbouw kwamen slaapzalen, kamers en opslagplaatsen. In de bestaande kapel moest een zangkoor komen. Robbers was ook bij deze uitbreiding betrokken, maar Verberne werd vervangen door de aannemer Gebroeders Botman uit Wervershoof. Ditmaal bedroegen de totale kosten ƒ 27.680.

In 1929 werd de school uitgebreid met twee leslokalen en een lokaal voor overblijvende kinderen. S.B. van Sante heeft deze uitbreiding van de school ontworpen.[2] De uitbreiding is haaks op de school gebouwd. Twee jaar later werd er voor het bedrag van 3.500 gulden een oliestookinrichting aangelegd. De inrichting werd aangelegd door de Koninklijke Fabriek F. W. Braat N. V..

De school werd in de jaren 1960 weer uitgebreid, tegelijkertijd kwam het kloostergebouw in 1959 leeg te staan. Het kloostergebouw werd vanwege de leegstand aan de gemeente Blokker verkocht. In 1960 kwamen er meerdere families voor korte tijd in te wonen omdat zij (tijdelijk) niet thuis konden wonen.[3] In 1963/64 werd het klooster gesloopt, de school bleef in ongewijzigde vorm bestaan. Tijdens de sloop moesten de leerlingen naar twee vervangende locaties in het dorp; dat waren een bollenschuur en veestallen bij twee boeren.

Zie ook

[[Categorie:Bouwwerk in Hoorn]] [[Categorie:Klooster in Noord-Holland]]

Sterflats (Hoorn)

Dqfn13/Kladblok
 
Astronautenweg 31-134, de eerste Sterflat
Locatie
Locatie Astronautenweg
Status en tijdlijn
Oorspr. functie Appartementencomplex
Start bouw 1969
Bouw gereed 1971 en 1972
Verbouwing 1998 en 2012-2016
Verdiepingen 4, 6 of 8
Bouwinfo
Architect Hans Gelderblom
Eigenaar IntermarisHoeksteen
Erkenning
Monumentstatus Gemeentelijk monument
 
Astronautenweg 145-250, de tweede Sterflat
Lijst van gemeentelijke monumenten in Hoorn
Portaal      Civiele techniek en bouwkunde

De Sterflats zijn drie woningcomplexen aan de Astronautenweg in de Noord-Hollandse stad Hoorn. De flats zijn in de jaren 70 in de wijk Grote Waal gebouwd met de bedoeling er nog 11 bij te bouwen. Uiteindelijk zijn van de 14 complexen er drie gerealiseerd.[1] Het mochten er van minister Wim Schut geen 14 worden omdat er maximaal 300 experimentele woningen gebouwd mochten worden.[2]

Alle woningen werden ontworpen op basis van de SAR-methodiek. Deze methodiek is ontworpen door N. John Habraken, met het idee dat een casco woning dient als drager van het interieur, de inbouw. Aan dit ontwerp is echter niet voldaan omdat de woningen te duur werden. De drie complexen, inclusief de drive-inwoningen, telden tezamen 348 woningen.

Op 6 april 2010 werd het besluit genomen om de drie flats tot gemeentelijk monument te verklaren. In 2011 zijn de flats opgenomen als gemeentelijk monument, deze status geldt alleen voor het exterieur.

Exterieur

De flats zijn gebouwd rondom een centrale ingang, uit dit centrale deel komen drie vleugels, de vleugel die naar de Westfriese Omringdijk gaat heeft nog een vertakking die haaks op de ander staat. In deze vertakking, die parallel loopt aan de dijk, zijn uitsluitend maisonnettes gerealiseerd, zodat de onderste woningen over de Westerdijk kunnen kijken. Deze vleugel is 4 lagen hoog, de vleugel haaks hierop is acht lagen hoog. De twee andere vleugels zijn elk zes lagen hoog. Op de vleugel paralel aan de Westerdijk na, hebben alle vleugels op de onderste twee verdiepingen maisonnettes.

Voor alle galerijen lopen betonnen balustrades, waardoor de complexen een meer horizontaal karakter hebben.

Los van elke ster stond ook een rij drive-inwoningen, in 2012 heeft de gemeenteraad besloten om deze blokken te slopen. In plaats van de drive-inwoningen kwamen er seniorenwoningen voor in de plaats. De blokken bij Ster 1 en 2 werden ook meer richting De Weel verplaatst.[3] Op 13 september 2013 is de sloop van de E-blokken begonnen.[4] Op 4 juni 2016 werd het renovatie-traject afgerond.[5]

[[Categorie:Bouwwerk in Hoorn]] [[Categorie:Flatgebouw]] [[Categorie:Gemeentelijk monument in Hoorn]]

Voormalig postkantoor (Medemblik)

Dqfn13/Kladblok
 
Het voormalig postkantoor
Locatie
Locatie Bagijnhof 12
Coördinaten 52° 46′ NB, 5° 6′ OL
Status en tijdlijn
Oorspr. functie Postkantoor
Start bouw 1910
Opening 1910
Architectuur
Bouwstijl Chaletstijl
Bouwinfo
Architect C. H. Peters
Erkenning
Monumentstatus Rijksmonument
Monumentnummer 502395
Detailkaart
 
 
Lijst van rijksmonumenten in Medemblik (plaats)
Portaal      Civiele techniek en bouwkunde

Het voormalig postkantoor aan het Bagijnhof 12 in Medemblik is een rijksmonumentaal pand dat in 1910 als postkantoor gebouwd werd. Een aanbouw aan de achterzijde van het pand is later aangebouwd en valt daarom buiten de bescherming van het rijksmonument.

Geschiedenis

Het postkantoor, met directeurswoning, is gebouwd naar ontwerp van rijksbouwmeester Cornelis Peters.[1]

{{Coor title dms|52|46|21.6|N|5|6|19.5|E|scale:195_type:landmark_region:NL}} [[Categorie:Bouwwerk in Medemblik]] [[Categorie:Rijksmonument in Noord-Holland]]

Wapen van Krasnodar

Het wapen van het Gouvernement Astrachan
Het wapen van de stad Astrachan
Het wapen van de Kraj Krasnodar

Het huidige wapen van de Kraj Krasnodar werd op 23 juni 2004 aan de kraj Krasnodar toegekend.

Blazoenering

Eerste wapen

Het eerste wapen had als blazoenering:

Het schild is gevierendeeld: het eerste en het vierde van goud, waarop een fort van keel, waarboven een zwarte dubbele adelaar met op de borst het wapen van Moskou, in het tweede en derde deel, in een zilveren doosje, twee, wijs punt, azuurblauwe banieren met gouden monogrammen: keizerin Catharina II, keizers Paul I, Alexander I en Nicolaas I, tussen banieren Atamanskaya foelie, en aan weerszijden twee Bunchuk. Als hartschild een rood veld waarop het monogram van keizerin Catharina II en 1794. Bovenop het schild een gouden muurkroon, schild wordt vastgehouden door twee Zwarte Zee Kozakken: aan de rechterzijde - gekleed in de oude vorm en aan de linkerkant een nieuwere vorm. Om het wapenschild een groene schildzoom op de zoom 59 gouden sterren, die het aantal Kozakkendorpen aan de Zwarte Zee symboliseren.

Het wapen is gevierendeeld: het eerste en vierde kwartier zijn goud met daarop een rood fort. Boven het fort vliegt een keizerlijke, zwarte dubbelkoppige, adelaar. In de stukken twee en drie een zilveren achtergrond met daarop blauwe banieren. Op de banieren de monogrammen van Catharina II, Paul I, Alexander I en Nicolaas I. Als hartschild een rood schild met daarop het monogram van Catharina II. Op het schild staat een muurkroon, meestal een indicatie van een republiek of een stadstaat.

Tweede wapen

In een groen schild gouden kantelen met twee soortgelijke ronde torens met open poorten en zwarte voegen, op de toren gouden mace tussen twee zilveren met paardenstaarten Golden Island op goud staven. In het gouden schildhoofd een zwarte adelaar met op de borst een Kaukasische kruis. Schild is gekroond met een oude koninklijke kroon, met daarop de Russische standaard met een kruisbloem in de vorm van een adelaar en boevami "RF" in het middelste standaard. Schild versierd met gouden eikenloof verbonden door een lint van keel. Achter het schild zijn 4 kruisde azuurblauwe banieren versierd met gouden franje en met hetzelfde monogram, omringd door eiken-en laurierbladeren .


Derde wapen

Het derde, huidige, wapen heeft als blazoenering de volgende tekst meegekregen:

Het wapenschild van de regio Krasnodar is gebaseerd op het historische wapen van de regio Koeban. Op een groen schild een gouden gekanteelde burcht, gevoegd van zwart, met twee soortgelijke ronde torens en een open poort tussen de torens - verder gaan dan de muren van goud en foelie aan de zijkanten van twee zilveren Bunchuk met goud punten en gouden schachten. Het schildhoofd is van goud met daarin een opkomende Russische keizerlijke adelaar (zwart tweehoofdig, met gouden snavels en scharlaken (rood) klauwen), aangevuld met natuurlijke keizerlijke kronen, waarvan meer dan gemiddeld en heeft een azuur (blauw) voering die het kruis op zijn borst Zilveren (dwarszwaarden "Voor service in de Kaukasus" ). Het schild is gekroond door een prinselijke kroon met daarboven uitstekend een banier met daarop een monogram. De banier hangt aan een standaard met daarop een Russische Keizerlijke Adelaar. Volgens de partijen voor cross schild op vier azuurblauwe banier met gouden monogrammen gekroonde beeld van keizerin Catharina II en keizer Paul I, Alexander I en Nicolaas I, omringd door dezelfde eik en lauwerkransen. Standaard en banieren azuurblauw, toppen, borstel op koorden en franje en instroom goud. Vlaggenmasten en banieren met twee linten aan elkaar gebonden. Orde van Lenin, het schild verbonden boeg.

Het huidige wapen toont een groen schild met daarop een poort met aan weerszijden een toren. Boven de poort staat een staf. De staf en het poortgebouw zijn beide van goud. De voegen en ramen van de toren zijn zwart van kleur. Boven de poort, in het schildhoofd de Russische dubbelkoppige adelaar. Van beide hoofden zijn de snavels goud en beide hoofden gekroond door een keizerskroon. Over de borst van de adelaar een gouden kruis.

Op het schild een rode prinselijke kroon met een hermelijnen band. Boven de kroon staat een banier met daarop het monogram van Lenin. Op het standaard staat een Russische adelaar. Aan weerszijden twee andere banieren, met de klok mee: keizerin Catharina II, keizers Paul I, Alexander I en Nicolaas I.

Geschiedenis

Het eerste wapen is gelijk aan het huidige wapen van de stad Krasnodar

[[Categorie:Kraj Krasnodar]] [[Categorie:Russisch symbool]]

Wapen van Rochester upon Medway

 
Het wapen van de Rochester upon Medway.

Het wapen van Rochester upon Medway werd gebruikt van 1975 tot een gemeentelijke fusie in 1998. Het wapen is gedeeltelijk gebaseerd op de wapens van Chatham en Rochester.

Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidde als volgt:

Arms: Or on a Cross between in the first and fourth quarters a Cornucopia Gules a Lion passant guardant of the first.

Crest: Out of a Naval Crown Or three Towers Gules; Mantled Gules doubled Argent.
Supporters: On either side a Sea Horse Argent tails and fins Or each gorged with a Collar chequy of the last and Gules the dexter supporting a Trident and the sinister an Oar both Gold.

Motto: 'LOYAL AND TRUE'[1]

De Nederlandse vertaling is als volgt:

Wapen: Van goud op een kruis tussen het eerste en vierde kwartier een cornucopia van keel een leeuw passant guardant op het eerste.

Helmteken: Uit een Corona navalis drie torens van keel; met een mantel van keel en zilver.
Schildhouders: Aan beide zijdes een zeepaard van zilver met staarten en vinnen van goud, beide gehalsband geblokt van het laatste en keel. De rechter houdt een drietand en de linker een roeispaan beide van goud.

Motto: Trouw en echt

Het wapen zelf is goudkleurig met daarop een rood kruis. In het eerste en vierde kwartier (respectievelijk heraldisch linksboven en rechtsonder) staat een rode hoorn des overvloeds. In het midden van het kruis een gouden lopende leeuw. De leeuw kijkt naar de toeschouwer.

Op het wapen staat een toernooihelm met daarop een scheepskroon van goud met daaruit drie rode torens. Het helmkleed is van zilver, de voering is rood. Aan weerszijden van het wapen staat een zeepaard, het bovenlijf is van zilver en het onderlijf, de kam op deplek van de manen en de vliezen tussen de voorpoten zijn van goud. De heraldisch rechter schildhouder heeft een drietand vast en de heraldisch linker een roeispaan. De drietand en roeispaan zijn beide van goud. De beide zeepaarden hebben een rood met goud geblokte halsband. Onder het schild is nog een zilveren lint geplaatst met daarop in zwarte letters het motto Loyal and True.

Geschiedenis

Het wapen is gebaseerd op het wapen van Rochester: dat is goud met en rood kruis een rood schildhoofd en daarin een gouden leeuw. Het kruis en de leeuw zijn beide overgenomen, de leeuw is naar het hart van het kruis verplaatst.

Saint Laurence Church (Blackmore)

Dqfn13/Kladblok
 
Plaats Blackmore, Essex, Engeland
Coördinaten 51° 41′ NB, 0° 19′ OL
Architectuur
Bouwmateriaal Baksteen
Detailkaart
 
 
Portaal      Christendom

De Saint Laurence Church is een parochiekerk in de Engelse plaats Blackmore. De kerk werd rond 1150 gebouw en meermalen aangepast. Op 20 februari 1967 werd het gebouw ingeschreven als een Grade I monument op de Statutory List of Buildings of Special Architectural or Historic Interest.

Geschiedenis

De kerk werd als parochiekerk in de 12e eeuw gebouwd. In de 14e eeuw werd het verbouwd en uitgebreid, om 200 jaar later weer aangepast te worden. Rond 1895 werd de kerk gerestaureerd door Frederick Chancellor.

[[Categorie:Kerkgebouw in Engeland|Laurence]] [[Categorie:Grade I bouwwerk]]

Zegel van New York City

 
Het zegel van de stad New York

Het zegel van New York City werd in 1686 aangenomen door de stad New York. Het is meermalen aangepast, het huidige zegel stamt nog wel af van het eerste zegel.

Geschiedenis

Gedurende de koloniale periode zijn er wel wapens gebruikt, maar er is geen bewijs bekend dat er officieel een wapen aan de stad is toegekend.[1] Wapens zijn bekend van onder andere kranten en kaarten. In de periode van Nieuw Amsterdam was het wapen gelijk aan dat van Amsterdam.

Symboliek

Alle in het zegel aangebrachte figuren staan symbool voor de geschiedenis van het gebied waar nu de stad New York ligt. De symbolen zijn vaak voor meerdere verklaring vatbaar[2]:

  • De mensfiguren symboliseren de oorspronkelijke bewoners en de kolonisten, maar ook de gelijkheid tussen hen;
  • De molenwieken en meelzakken staan voor de periode van Nieuw-Amsterdam, maar ook voor de vroege industrie;
  • De bevers staan symbool voor de handel die Nieuw-Amsterdam en later New York dreven. De vroegste handelsgoederen waren onder andere beverhuiden. De bever symboliseert daarmee de WIC dat als eerste bedrijf handel dreef in het gebied[3];
  • Het jaartal 1625 is het jaar dat de stad gesticht werd, een jaar voordat de Nederlanders het overnamen;
  • De adelaar is pas na de Amerikaanse Revolutie toegevoegd en verwijst naar de staat New York;
  • Het motto SIGILLVM CIVITATIS NOVI EBORACI betekent "Zegel van de stad New York". Eboracum was ten tijde van het Romeinse Rijk de naam van de Engelse stad York, naar welke New York vernoemd is.

[[Categorie:New York City]] [[Categorie:Amerikaans subnationaal zegel|New York City]]

Wapen van het Brits Indische Oceaanterritorium

 
Wapen van het Brits Indische Oceaanterritorium

Het wapen van het Brits Indische Oceaanterritorium werd in 1990 aan het Brits Indische Oceaanterritorium toegekend. De toekenning vond plaats naar aanleiding van het 25-jarig bestaan van het territorium.

Blazoenering

Het wapen bestaat uit een blauw schild met daarop een palmboom staande op drie witte en drie blauwe golvende dwarsbalken. Deze dwarsbalken staan symbool voor de Indische Oceaan. Voor de palmboom de kroon van Sint-Eduard. In de heraldische rechter bovenhoek een zon met zonnestralen. In het schildhoofd staat de Union Jack. Heraldisch rechts van het schild staat een soepschildpad en links een karetschildpad als schildhouders. Zij staan symbool voor de lokale fauna. Op het schild staat een scheepskroon met als helmteken een rode toren waarop de vlag van het Brits Indische Oceaanterritorium staat. Onder het schild staat het motto In tutela nostra Limuria, wat Latijn is voor Limuria is in ons vertrouwen.

Geschiedenis

Trivia

  • Het wapen stond in 2009 op de eerste herdenkingsmunt van 2 pond die door het land uitgegeven werd.[1]

[[Categorie:Brits Indische Oceaanterritorium]] [[Categorie:Nationaal wapen naar land|Brits Indisch Oceaanterritorium]] [[Categorie:Brits subnationaal wapen|Brits Indisch Oceaanterritorium]]

Krot

 
Hoofdweg 303 in Bellingwolde, Groningen is een rijksmonument.

Een krot is een gebouw, dat in vervallen staat verkeerd, maar nog geen ruïne is.

Krotten worden in sommige gevallen nog bewoond. Tot het in werk treden van de Woningwet van 1901 kwamen krotten in Nederland nog veelvuldig voor in binnensteden.

De Lange Wigger

De Lange Wigger
 
De boerderij in september 1975
Locatie
Coördinaten 52° 15′ NB, 7° 5′ OL
Erkenning
Monumentstatus Rijksmonument
Monumentnummer 26297
Detailkaart
 
 
 
Lijst van rijksmonumenten in Losser
Portaal      Civiele techniek en bouwkunde

Het Jopenvat

Het Jopenvat
 
Het pand in 2011
Locatie
Locatie Sint-Olofssteeg 8, Amsterdam
Coördinaten 52° 23′ NB, 4° 54′ OL
Bouw gereed 1659
Bouwinfo
Eigenaar Vereniging Hendrick de Keyser
Erkenning
Monumentstatus Rijksmonument
Monumentnummer 5493
Detailkaart
 
 
Lijst van panden van Vereniging Hendrick de Keyser
Portaal      Civiele techniek en bouwkunde

Het pand Het Jopenvat is een woonhuis aan de Sint-Olofssteeg in het centrum van de Noord-Hollandse stad Amsterdam. Vereniging Hendrick de Keyser verwierf het pand in 1924. Het gebouw is sinds 1970 aangewezen als rijksmonument.

Geschiedenis

In de kern is het pand uit de 17e eeuw, maar in de 18e eeuw werd het uiterlijk gewijzigd: de halsgevel werd versoberd tot een klokgevel.[1] Het exacte bouwjaar is bekend omdat in een van de zijgevels muurankers het jaartal 1659 vormen.

In de 19e eeuw werd het hele pand verhuurd. Er waren vier huurders tegelijkertijd in het pand. Ook het pothuis werd afzonderlijk verhuurd.[2]

Exterieur

Het pand heeft de vorm van een trapezium, waardoor de voorgevel smaller is dan de achterzijde. Het grenst aan de achterzijde direct aan de buren, waardoor er geen tuin en achtergevel aanwezig zijn.

De pui van de voorgevel is van hout en de klokgevel is van baksteen. Tussen de eerste en tweede verdieping, in de borstwering van de tweede verdieping, is een gevelsteen ingemetseld met daarin de voorstelling van een biervat. Dit vat heeft in de restauratie van 1995 zijn huidige kleur gekregen. De steen meet 50 bij 60 cm en heeft geen opschrift. De exacte betekenis is niet bekend. De steen kan een aanduiding zijn dat er ooit een biertapperij heeft gezeten, of dat de eigenaar een bierhandelaar was.[2]

Interieur

  Zie de categorie Sint Olofssteeg 8, Amsterdam van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

{{#coordinates:}}: er kan niet meer dan één primair label per pagina zijn [[Categorie:Rijksmonument in Amsterdam]] [[Categorie:Amsterdam-Centrum]]

De Vergulde Wan

De Vergulde Wan
 
Locatie
Locatie Enge Kerksteeg 4 en Oude Kerksplein 36-38, Amsterdam
Coördinaten 52° 22′ NB, 4° 54′ OL
Bouwinfo
Eigenaar Vereniging Hendrick de Keyser
Erkenning
Monumentstatus Rijksmonument
Monumentnummer 2813, 4002, 4003, 4004
Detailkaart
 
 
Lijst van panden van Vereniging Hendrick de Keyser
Portaal      Civiele techniek en bouwkunde

De Vergulde Wann is een rijksmonumentaal woonhuis in het centrum van de Nederlandse hoofdstad, Amsterdam.

Geschiedenis

Exterieur

Interieur

{{Coor title dms|52|22|28.78|N|4|53|51.04|E|scale:391_type:landmark_region:NL}} {{Appendix}} [[Categorie:Rijksmonument in Amsterdam]] [[Categorie:Amsterdam-Centrum]]

Restauratie (gebouw)

 
Restauratie kan ook zijn het reconstrueren van een kerktoren, al kan dan ook over renovatie gesproken worden.

Bij een restauratie in de bouw, gaat het om het herstellen van beschadigde onderdelen. Bij restauratie draait het vooral om het esthetische aspect van het onderwerp, de functionaliteit is niet altijd van belang. Een voorbeeld is het herstellen van een kapot glas-in-loodraam, zonder voorzetraam omdat het voorzetraam afbreuk doet aan het glas in lood, terwijl het wel beter is voor isolatie. Een regel blijft wel altijd van kracht: behouden gaat voor vernieuwen.[1] Het doel is dus ten alle tijden het behoud voor het nageslacht.

Definitie

Een eenduidige definitie kan er voor restaureren niet gegeven worden. Een restauratie kan wel aan verschillende punten voldoen:

  • Volledig terugbrengen naar het oorspronkelijke ontwerp
  • Het conserveren in de huidige toestand, hierbij worden alle wijzigingen sinds de bouw gerespecteerd

Tussen deze twee uitersten zit een grijs gebied, dat veel vaker voor zal komen. Een voorbeeld daarvan is het terug willen brengen van de oude, maar nette, situatie met nieuwe materialen. Maar ook juist de oude materialen kunnen van belang zijn om te behouden.

Bekende restauraties

  • Nieuwe Kerk in Amsterdam, de restauraties van na de brand uit 1645 zijn soms niet van het originele laat-gotische werk te onderscheiden.[1]
  • Ook het restauratiewerk in de Maria Magdalenakerk te Goes is bijna niet van het origineel te onderscheiden.[1]
  • In 1902 stortte de campanile van Venetië in, waarna deze weer opgebouwd werd met in de kern een verborgen betonskelet
  • Het Muiderslot werd door Pierre Cuypers gerestaureerd naar de toenmalige ideeën over hoe een middeleeuws kasteel er uit hoort te zien. Hierbij werden ook bouwdelen toegevoegd die er nooit zijn geweest.
  • De Buitenwegse Molen bij Utrecht werd na een brand in 2016 gerestaureerd met behoud van een aantal originele delen. Een aantal delen, waaronder het molenwiel zijn echter geheel nieuw. Bij de restauratie is een balk die de molenas moet dragen uitgehold en daarna gevuld met glasvezel en epoxy. Hierdoor is de buitenkant nog origineel en doet dus geen afbreuk aan de oude molen, maar de balk is wel sterker dan voorheen.[2] De molen is bij de restauratie teruggebracht naar de situatie uit de jaren 1930. Hierbij kreeg de molen ook weer de Dekkerwieken, zodat de wieken weer passen bij de overige onderdelen die er bij horen.

Wederopbouw

Onder wederopbouw verstaat men het opnieuw bouwen van (vrijwel) volledig verwoestte gebouwen en soms zelfs hele steden. Bekende voorbeelden hiervan zijn:

  • De Belgische stad Ieper na de Eerste Wereldoorlog
  • De Franse stad Arras, eveneens na de Eerste Wereldoorlog
  • De Poolse stad Dantzig na de Tweede Wereldoorlog
  • Verscheidene Duitse steden, allen naar aanleiding van bombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog

[[Categorie:Architectuur]] [[Categorie:Bouwkunde]]

Lijst van organismen vernoemd naar beroemdheden

Taxon Soort Naamgever Noten Referentie Afbeelding dier Afbeelding mens

Referenties

[[Categorie:Lijsten van dieren|vernoemd naar bekendheden]] [[Categorie:Taxonomie]] [[Categorie:Eponiem]]

Lijst van oudste schepen

Deze lijst bevat schepen die als oudste bestaande schepen getypeerd kunnen worden. De schepen hebben de tand des tijds grotendeels overleefd, zonder noemenswaardige schade op te lopen, en kunnen aan het publiek getoond worden. De lijst bevat oorlogsschepen, jachten, tall ships, maar ook vaartuigen die opgegraven zijn tijdens archeologische opgravingen. Replica's en (gedeeltelijk complete) wrakken vallen nadrukkelijk buiten deze lijst.

Wrakken zoals de Rooswijk en de Mary Rose zijn niet opgenomen. Opgenomen vaartuigen staan zo goed als mogelijk op datum van tewaterlating gesorteerd.

Oudste schepen

Naam Tewaterlating Soort Land Huidige locatie LOA Deplacement Afbeelding Opmerkingen
Kano van Pesse 8200-7600 v.Chr. Kano Nederland Assen 2,97 m   Voor zover bekend de oudste boot ter wereld.
Kano van Dufuna circa 6550 v.Chr. Kano Nigeria Yobe, Nigeria 8,5 m Oudste boot welke in Afrika ontdekt is, op een na oudste van de wereld.
Schip van Cheops 2500 v.Chr. Sloep Egypte Giza, aldaar 43 m   Oudste bekende intacte schip ter wereld

Zie ook


Referenties

}}

{{DEFAULTSORT:Oudste schip}} [[Categorie:Schip]]

Lijst van wapens van bonne villes de l'empire

Hieronder een incompleet[1] overzicht van de wapens van de bonne villes de l'empire uit de verschillende Franse Keizerrijken.

Steden van de eerste klasse

Plaats Provincie [2] Jaar toekenning wapen Oude wapen Napoleontisch wapen Huidige wapen
Aken Roer 1811      
Alessandria Marengo (Frans departement) 1811      
Amsterdam Zuiderzee 1811      
Antwerpen Twee Neten 1810      
Bremen Monding van de Weser 1811      
Brussel Dijle 1811      
Caen Calvados 1809    
Den Haag Monden van de Maas 1813      
Florence Arno 1811      
Genève Léman 1811      
Gent Schelde 1811      
Genua Gêne 1811      
Hamburg Monding van de Elbe 1811      
Keulen Roer 1811      
Livorno Méditerranée 1811  
Lübeck Monding van de Elbe 1811      
Luik Ourthe 1811      
Mainz Mont-Tonnerre 1811      
Parijs Seine      
Parma Taro 1811      
Piacenza Taro 1811    
Rome Rome 1811      
Rotterdam Monden van de Maas 1811      
Turijn 1811      

Steden van de tweede klasse

Plaats Provincie [2] Jaar toekenning wapen Oude wapen Napoleontisch wapen Huidige wapen
Acqui Terme 1811 Montenotte  
Asti Marengo 1811      
Borgo Val di Taro Appenins 1814 De stad voerde geen wapen  
Chiavari Appenins 1810 De stad voerde geen wapen  
Delft Monden van de Maas 1813      
's-Hertogenbosch Monden van de Rijn 1813      
Leuven Dijle 1813      
Leiden Monden van de Maas 1813      
Lier Twee Neten 1810 De stad voerde geen wapen.[3]    
Mechelen Twee Neten 1810      
Savona Montenotte 1811  
Tienen Dijle 1813      
Vercelli Sésia 1811      

Steden van de derde klasse

Plaats Provincie [2] Jaar toekenning wapen Oude wapen Napoleontisch wapen Huidige wapen

Tweede Keizerrijk

Steden van de eerste klasse

Plaats Provincie [2] Jaar toekenning wapen Oude wapen Napoleontisch wapen Huidige wapen

Steden van de tweede klasse

Plaats Provincie [2] Jaar toekenning wapen Oude wapen Napoleontisch wapen Huidige wapen

Steden van de derde klasse

Plaats Provincie [2] Jaar toekenning wapen Oude wapen Napoleontisch wapen Huidige wapen

Voetnoot

  1. Van de oude en hedendaagse Italiaanse wapens is een deel niet getoond, omdat de wapens aldaar auteursrechtelijk beschermd zijn.
  2. a b c d e f Naam van de provincie, in het Nederlands, ten tijde van het Franse Keizerrijk
  3. Het zegel is gelijk aan het huidige wapen, minus de kroon en de leeuwen waren aanziend.

Bronnen en referenties

Phoenix Shot Tower

Phoenix Shot Tower
National Historic Landmark
 
Phoenix Shot Tower
Locatie Baltimore, Maryland
Omvang 71,40 m. hoog
Coördinaten 39° 17′ NB, 76° 36′ WL
Gebouwd 1828
Architect Onbekend
NRHP-nummer 69000373
 
 
Portaal      Verenigde Staten

De Phoenix Shot Tower, ook bekend als de Old Baltimore Shot Tower, is een voormalige loodtoren in het oude centrum van Baltimore, Maryland. De toren, opgetrokken uit rode bakstenen, was van essentieel belang gedurende de Amerikaanse Burgeroorlog. Door deze toren werd het leger gedurende de burgeroorlog minder afhankelijk van kogels uit Nederland en Frankrijk. De toren is aangewezen als National Historic Landmark.

De toren werd ontworpen om 100.000 zakken met "shot" (loden kogels) te maken. De kogels werden gemaakt door vanaf de top van de toren vloeibaar lood naar beneden te laten vallen. Door frictie met de lucht wordt het vloeibare lood afgerond en lande al afgekoeld als solide ballen op de grond onderin de toren. In september 1887 brak er brand uit in de toren. Hierbij brandde de gehele binnenkant af. Na enige tijd werd de toren heropend, echter door de inefficiënte werkwijze sloot de fabriek in 1892 haar deuren.[1]

[[Category:National Historic Landmark]] [[Category:Museum in Maryland]] [[Category:Baltimore]]

Sociëteit Vereeniging

Dqfn13/Kladblok
 
Sociëteit Vereeniging aan de Zijlweg in Haalem
Locatie
Locatie Zijlweg 1, Haarlem
Coördinaten 52° 23′ NB, 4° 38′ OL
Status en tijdlijn
Oorspr. functie Sociëteitsgebouw
Bouw gereed 1923
Architectuur
Bouwstijl De Stijl
Bouwinfo
Architect Jacob van den Ban
Erkenning
Monumentstatus Gemeentelijk monument
Detailkaart
 
 
Portaal      Civiele techniek en bouwkunde

Aan de Zijlweg staat in Haarlem staat het gebouw Sociëteit Vereeniging. Het pand werd in 1923 opgeleverd naar ontwerp van Jacob van den Ban. Het sociëteitsgebouw is gebouwd op de plek waar de naamgever begin 20e eeuw een boerderij had opgekocht om er een verenigingsgebouw van te kunnen maken.

Het gebouw is ontworpen in art deco-stijl, met invloeden van Berlage.

De Sociëteit Vereenigng werd in 1856 opgericht door 24 ondernemers uit Haarlem. In 1857 werd voor de vereniging een eigen pand aangekocht aan de Lange Begijnestraat. Door een groei van leden werden aangrenzende percelen opgekocht en bebouwd. In de nieuwbouw kwamen aparte zalen zoals een biljartzaal en een concertzaal.

Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd het gebouw geconfisqueerd door de bezetter. Na de oorlog kreeg de vereniging het gebouw deels terug; het Militair Gezag gebruikte het gebouw eveneens voor bijeenkomsten, maar dit was wel in samenspraak met de sociëteit.

[[Categorie:Bouwwerk in Haarlem]] [[Categorie:Gemeentelijk monument in Haarlem]]

Hofjes in Alkmaar

Ooit waren er 31 hofjes in Alkmaar, anno 2019 zijn er nog 10 in gebruik. Het betreft hier hofjes, provenhuizen en huizen die voor arme mensen gesticht zijn.

Lijst van Hofjes

Naam Start Sluiting Straat Bijzonderheden Afbeelding
Provenhuis van Rietwijk 1440 Onbekend Kerkstraat-Oude Bagijnhof Gesticht door Doef Jansz. en beheerd door zijn nakomelingen. Later verworden tot logement voor priesters
Provenhuis de Vijf wonden Christi voor 1500 1575 Langestraat-Hoogstraat Enige Alkmaarse provenhuis waarvan de stichters hun naam niet aan de instelling verbonden hebben. Opgeheven na verkoop van het pand. Delen van het gebouw zijn na sloop (1890) in het Stedelijk Museum terecht gekomen.
Capelleryhuis 1466
Provenhuis van Van Egmond van de Nijenburg en Van Teylingen 1548
Huis van Zessen 1511
Provenhuis Paling en Van Foreest 1520
Provenhuis van Aletta Boon/De Drie Armenkamers
Het Poppenhofje
Provenhuis van Johan van Nordingen de Jonge
Provenhuis van Margareta Splinter
Provenhuis van Maartje Jacobs van den Hoorn of Het huis van Vieren
Provenhuis van Geertuid Bijlevelt
Provenhuis van Helena van Oosthoorn
Provenhuis van Gerrits Wildeman
Provenhuis van Laurens van Oosthoorn
Provenhuis van Cornelis van Eyck 1751
Hof van Sonoy
Provenhuys der Aelbouten 1475 1499 Mogelijk voortgezet als Huis van Zessen

Lijst van bouwwerken van Frank Lloyd Wright

Dit is een lijst van bouwwerken van architect Frank Lloyd Wright (1867-1959).

Het totale oeuvre telt 362 bouwwerken, waarvan er nog 300 bestaan. In deze lijst zijn alleen de nog resterende bouwwerken opgenomen.

Bouw Naam Plaats Bijzonderheden Afbeelding
Circa 1887 Huis voor zijn tantes Hillside, Spring Green, Wisconsin Zijn eerste opdracht, maar nog onder de naam van zijn werkgever J.L. Silsbee
1887 John J. Glessner House Chicago
1893-1894 William H. Winslow House River Forest, Illinois
1898 Frank Lloyd Wright House Oak Park, Illinois Wright'si eigen huis en tevens zijn eerste onafhankelijke opdracht
1905 Larkin Building Buffalo, New York
1905-1908 Unity Temple[1] Oak Park, Illinois
1910 Robie house Chicago  
Meer afbeeldingen
1912 Storer House Hollywood, Los Angeles
1913-1914 Midway Gardens Chicago
1913-1923 Imperial Hotel Tokio
1935 Fallingwater Mill Run, Fayette County  
Meer afbeeldingen
1936-1939 Hoofdkantoor van S.C. Johnson & Son Racine, Wisconsin  
Meer afbeeldingen
1950 Kantoor van Johnson Wax Racine, Wisconsin
1956-1959 Guggenheim Museum New York Wright overleed een half jaar voor oplevering van het gebouw.  
1956-1962 Marin County Civic Center San Rafael, Californië Bouw werd afgerond door Wrights protogé Aaron Green. Het gebouw is beschermd door de staat Californië en door de nationale overheid.  
Meer afbeeldingen
1994-1997 Monona Terrace Community and Convention Center Monona Terrace Alleen het exterieur is van de hand van Wright, het interieur is van een van zijn opvolgers. Het conventiecentrum werd bijna 60 jaar na het eerste ontwerp opgeleverd.  
Meer afbeeldingen
  Zie de categorie Frank Lloyd Wright van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

[[Categorie:Bouwwerk van Frank Lloyd Wright| ]] [[Categorie:Oeuvrelijst naar architect|Wright, Frank Lloyd]]

Sjabloon:Navigatie straten Den Haag

[[Categorie:Wikipedia:Sjablonen Den Haag|Straten]]

  1. Zie Digital Dada Library.