Sophialaan (Den Haag)

straat in Den Haag
Werk aan de winkel Dit artikel staat op een nalooplijst. Als je de inhoud op verifieerbaarheid gecontroleerd hebt, kun je dit sjabloon verwijderen. Bekijk ook de bewerkingsgeschiedenis om te zien of anderen hier al aan gewerkt hebben.

De Sophialaan is een straat in het Willemspark in Den Haag. De Sophialaan loopt van de Nassaulaan naar de Zeestraat. In het midden is het Plein 1813.

De straatBewerken

In 1840 besteeg Koning Willem II (1792-1849) de troon. Al voor die tijd had hij het Willemspark gekocht om er te kunnen paardrijden. Hij legde er een Engelse tuin aan. In 1845 legde zijn enige dochter, prinses Sophie de eerste steen voor de bouw van een manege in de Nassaulaan, het huidige kantoorgebouw Willemshof en in 1846 bouwde hij er een aantal officiershuizen naast.

Van zijn manege naar de Zeestraat liet hij in 1859 de Sophialaan aanleggen die hij naar zijn dochter vernoemde. Aan weerszijden kwam een rij iepen.

De huizenBewerken

Op de hoek van de Zeestraat is aan de zuidkant de Italiaanse ambassade en iets verderop is de Canadese ambassade op nummer 7. Aan de noordkant is het Carlton Ambassador Hotel op nummer 2. Aan die kant was vroeger ook het kantoor van de KNAC.

Tussen het Plein 1813 en de Nassaulaan was aan de noordkant van 1934-1972 op nummer 10 Het Haagsche Lyceum en daartegenover een bibliotheek op nummer 9. Daar is nu een advocatenkantoor. In het gebouw van Het Haagsche Lyceum is tegenwoordig het The Hague Institute for Global Justice gevestigd.

Voordat het Plein 1813 in 1869 werd onthuld, hadden de vier villa's die om het plein staan ook Sophialaan als huisadres. De Britse residentie was toen Sophialaan 5.

De bomenBewerken

De iepen langs de Sophialaan kregen na de Eerste Wereldoorlog de iepenziekte en werden in 1936 vervangen door de paardenkastanjes die er nu staan. Deze waren toen omstreeks 25 jaar oud. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen veel bomen gekapt werden om als stookhout te dienen, werden ze beschermd door ze met prikkeldraad te omwinden. De bast werd hierdoor licht beschadigd, maar de bomen bleven gespaard. Bij sommige bomen zijn de littekens nog te zien.

De bomen lijken niet in fatale mate onder de gevreesde kastanjeziekte te hebben geleden, die sinds 2002 veel kastanjes heeft aangetast, hoewel vooral de bomen tussen het plein en de Zeestraat wel besmet waren.