Hoofdmenu openen

Ronde van Frankrijk 1980

67e editie, gewonnen door Joop Zoetemelk

De 67e editie van de Ronde van Frankrijk ging van start op 26 juni 1980 in het Duitse Frankfurt en voerde via onder andere Luik in België, Rijsel, Nantes, de Pyreneeën, Montpellier, de Franse Alpen en Saint-Étienne tegen de klok in naar de Champs-Élysées in Parijs, waar de wielerwedstrijd op 20 juli 1980 eindigde.

Vlag van Frankrijk Ronde van Frankrijk 1980
Routekaart Ronde van Frankrijk 1980
Routekaart Vlag van Frankrijk Ronde van Frankrijk 1980
Periode 26 juni t/m 20 juli 1980
Startplaats Frankfurt
Finishplaats Parijs
Totale afstand 3842 km
Gem. snelheid 35,144 km/u
Deelnemers 130 (13 ploegen)
Eindklassementen
Gele trui Gele trui Joop Zoetemelk
Groene trui Groene trui Rudy Pevenage
Bolletjebrstrui Bolletjestrui Raymond Martin
Witte trui Witte trui Johan van der Velde
Ploegen Ploegen Miko-Mercier
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De Nederlander Joop Zoetemelk won de Ronde na in negen voorgaande edities in de top-10 te zijn geëindigd, waarvan vijf maal als tweede. Bernard Hinault, de winnaar van de Ronde van Frankrijk 1978 en 1979 en vooraf de grote favoriet, gaf na afloop van de twaalfde etappe met een knieblessure op. Hij droeg op dat moment de gele trui.

Inhoud

VerloopBewerken

De 25-jarige Fransman en tweevoudig winnaar Bernard Hinault maakte zijn favorietenrol in de eerste week meer dan waar. Hij won de proloog en vervolgens de vierde en vijfde etappe, respectievelijk een individuele tijdrit en een parcours dat deels over de kasseien van de wielerklassieker Parijs-Roubaix liep. In deze laatste etappe bekroonde hij een vlucht in de stromende regen met de Nederlander Hennie Kuiper. Op een achtervolgende groep met de overige favorieten voor het klassement had het tweetal 2'11" voorsprong.

In het algemeen klassement had Hinault op dat moment ruim drie minuten voorsprong op Kuiper en bijna vier minuten op Joop Zoetemelk. Boven Hinault stonden nog de Belg Rudy Pevenage en de Fransman Pierre Bazzo, die samen met Yvon Bertin in de tweede etappe met bijna tien minuten voorsprong op het peloton waren geëindigd.

In de tweede week van de Ronde kwam echter de Nederlandse ploeg TI-Raleigh met kopman Zoetemelk en ploegleider Peter Post sterk terug. De ommekeer kwam met de tweede ploegentijdrit waarin het team 1'35" won op de Renault-ploeg van Hinault. Vervolgens won het team nog eens zes etappes op rij, met achtereenvolgende ritwinnaars Jan Raas, Bert Oosterbosch, opnieuw Raas, Cees Priem, Zoetemelk in een tijdrit en Gerrie Knetemann. In de tijdrit won Zoetemelk 1'39" op Hinault, waarmee zijn achterstand was teruggebracht tot 21 seconden. De Franse favoriet mocht na de tijdrit wel de gele trui overnemen van Pevenage.

Na de winst van Knetemann was de Tourkaravaan aangekomen in het Zuid-Franse Pau en kon het zich na een lange aanloop van twee weken zonder noemenswaardige bergen gaan opmaken voor de eerste bergetappe, de enige Pyreneeënrit van deze Ronde. Maar voordat deze van start ging, gaf Hinault op de avond na de finish in Pau op vanwege een peesontsteking in zijn knie, die hij zou hebben opgelopen in de regen tijdens de door hem gewonnen rit naar Rijsel. De leider in het klassement verdween als een dief in de nacht en zou pas weken later met de media praten. De nieuwe klassementsaanvoerder, Zoetemelk, weigerde in de etappe naar Bagnères-de-Luchon de gele trui aan te trekken, uit respect voor de afgestapte Hinault. De bergrit werd gewonnen door Raymond Martin. De nieuwe favorieten voor de eindzege, Zoetemelk en Kuiper, eindigden in een groepje op 3'27". Het verschil tussen de twee Nederlanders in het klassement was ruim één minuut.

Na twee tussenetappes trok het peloton de Franse Alpen in. In de eerste bergrit naar het skioord Pra-Loup vond een opmerkelijke valpartij plaats. Meesterknecht Johan van der Velde viel tijdens een beklimming en sleurde zijn kopman Zoetemelk mee. Zoetemelk wist echter snel de groep met favorieten weer te achterhalen. De Nederlandse geletruidrager controleerde de wedstrijd in de Alpenetappes. De zeges gingen naar 'mindere goden' als Jos Deschoenmaecker, Mariano Martínez en Ludo Loos. Zoetemelk vergrootte zijn voorsprong in het klassement tot 5'22" op Martin, die het bergklassement aanvoerde, en 5'39" op Kuiper. Die leidende positie kwam in de resterende etappes niet meer in gevaar. Wel wist Kuiper in de door Zoetemelk gewonnen individuele tijdrit Martin nog te passeren in het klassement. De slotetappe naar de Avenue des Champs-Élysées in Parijs werd gewonnen door de Belg Pol Verschuere. Knetemann vierde met Zoetemelk diens Touroverwinning, door hand in hand juichend over de finish te komen.

Etappe-overzichtBewerken

datum etappe route afstand winnaar gele trui
26 juni Proloog   Frankfurt (ITT) 7,6 km   Bernard Hinault   Bernard Hinault
27 juni 1a   Frankfurt -   Wiesbaden 133 km   Jan Raas
1b   Wiesbaden -   Frankfurt (TTT) 45 km   TI-Raleigh   Gerrie Knetemann
28 juni 2   Frankfurt - Metz 276 km   Rudy Pevenage   Yvon Bertin
29 juni 3 Metz -   Luik (Liegè) 282 km   Henk Lubberding   Rudy Pevenage
30 juni 4   Circuit van Spa-Francorchamps (ITT) 34 km   Bernard Hinault
1 juli 5   Luik (Liegè) - Rijsel (Lille) 249 km   Bernard Hinault
2 juli 6 (Lille) Rijsel - Compiègne 215 km   Jean-Louis Gauthier
3 juli 7a Compiègne - Beauvais (TTT) 65 km   TI-Raleigh
7b Beauvais - Rouen 92 km   Jan Raas
4 juli 8 Flers - Saint-Malo 164 km   Bert Oosterbosch
5 juli Rustdag
6 juli 9 Saint-Malo - Nantes 205 km   Jan Raas   Rudy Pevenage
7 juli 10 Rochefort - Bordeaux 163 km   Cees Priem
8 juli 11 Damazan - Laplume (ITT) 51 km   Joop Zoetemelk   Bernard Hinault
9 juli 12 Agen - Pau 194 km   Gerrie Knetemann
10 juli 13 Pau - Bagnères-de-Luchon 200 km   Raymond Martin   Joop Zoetemelk
11 juli 14 Lézignan-Corbières - Montpellier 189 km   Ludo Peeters
12 juli 15 Montpellier - Martigues 160 km   Bernard Vallet
13 juli 16 Trets - Pra-Loup 208 km   Jos Deschoenmaecker
14 juli 17 Serre Chevalier - Morzine 242 km   Mariano Martínez
15 juli Rustdag
16 juli 18 Morzine - Prapoutel-Les Sept Laux 198 km   Ludo Loos   Joop Zoetemelk
17 juli 19 Voreppe - Saint-Étienne 139 km   Seán Kelly
18 juli 20 Saint-Étienne - Saint-Étienne (ITT) 34 km   Joop Zoetemelk
19 juli 21 Auxerre - Fontenay-sous-Bois 208 km   Seán Kelly
20 juli 22 Fontenay-sous-Bois - Parijs 186 km   Pol Verschuere
  Zie voor een uitgebreid etappe-overzicht: Ronde van Frankrijk 1980/Etappeoverzicht

EindstandenBewerken

Algemeen klassementBewerken

rang naam ploeg tijd
    Joop Zoetemelk TI-Raleigh 109u 19'14"
2   Hennie Kuiper Peugeot-Esso + 06'55"
3   Raymond Martin Miko-Mercier + 07'56"
4   Johan De Muynck Splendor-Admiral + 12'24"
5   Joaquim Agostinho Puch-Sem + 15'37"
6   Christian Seznec Miko-Mercier + 16'16"
7   Sven-Åke Nilsson Miko-Mercier + 16'33"
8   Ludo Peeters IJsboerke + 20'45"
9   Pierre Bazzo La Redoute + 21'03"
10   Henk Lubberding TI-Raleigh + 21'10"
11   Robert Alban La Redoute + 22'41"
12   Johan van der Velde TI-Raleigh + 25'28"
13   Claude Criquielion Splendor-Admiral + 27'43"
14   Jostein Wilmann Puch-Sem + 28'04"
15   Régis Ovion Puch-Sem + 29'48"
16   Lucien Van Impe Marc-IWC + 32'55"
17   Bernard Thévenet Teka + 32'59"
18   Ludo Loos Marc-IWC + 36'36"
19   Jo Maas DAF-Trucks + 36'44"
20   Vicente Belda Kelme + 42'42"
21   Patrick Busolini Puch-Sem + 45'35"
22   Géry Verlinden Ijsboerke + 52'17"
23   Ferdinand Julien Boston + 52'37"
24   Ismael Lejarreta Teka + 54'05"
25   Alberto Fernández Teka + 55'17"
26   Eddy Schepers DAF-Trucks + 55'32"
27   Daniel Plummer Splendor-Admiral + 58'46"
28   Pascal Simon Peugeot-Esso + 58'51"
29   Sean Kelly Splendor-Admiral + 58'54"
30   René Martens DAF-Trucks + 59'06"
31   Bernard Vallet La Redoute + 59'11"
32   Mariano Martinez La Redoute + 1.01'06"
33   Jean-Luc Vandenbroucke La Redoute + 1.01'30"
34   Patrick Bonnet Renault + 1.01'38"
35   Pedro Torres Kelme + 1.02'25"
36   Bert Oosterbosch TI-Raleigh + 1.02'59"
37   Klaus-Peter Thaler Teka + 1.05'03"
38   Gerrie Knetemann TI-Raleigh + 1.06'23"
39   Guido Van Calster Splendor-Admiral + 1.06'46"
40   Bernard Bourreau Peugeot-Esso + 1.07'11"
41   Marco Antonio Chagas Puch-Sem + 1.07'34"
42   Rudy Pevenage Ijsboerke + 1.08'02"
43   Patrick Friou Miko-Mercier + 1.09'34"
44   Christian Levavasseur Miko-Mercier + 1.11'18"
45   Didier Vanoverschelde La Redoute + 1.11'32"
46   Hubert Linard Peugeot-Esso + 1.11'52"
47   Ludo Delcroix Ijsboerke + 1.16'14"
48   Jean-Raymond Toso Puch-Sem + 1.19'20"
49   Graham Jones Peugeot-Esso + 1.20'33"
50   Jean-Louis Gauthier Miko-Mercier + 1.20'58"
51   Leo van Vliet TI-Raleigh + 1.21'38"
52   Joseph Borguet Splendor-Admiral + 1.22'02"
53   Ferdi Van den Haute La Redoute + 1.22'25"
54   José Luis Mayoz Teka + 1.22'41"
55   Patrice Thévenard Boston + 1.23'47"
56   Paul Wellens TI-Raleigh + 1.23'53"
57   Bernardo Alfonsel Teka + 1.25'10"
58   Alain Vigneron Boston + 1.25'23"
59   Jacques Bossis Peugeot-Esso + 1.25'30"
60   Jos Jacobs Ijsboerke + 1.25'44"
61   Didier Lebaud Miko-Mercier + 1.26'44"
62   Hans-Peter Jakst Puch-Sem + 1.27'59"
63   Hendrik Devos DAF-Trucks + 1.28'49"
64   Marcel Laurens Marc-IWC + 1.29'36"
65   Pol Verschuere Ijsboerke + 1.30'05"
66   Jos Deschoenmaecker Marc-IWC + 1.31'03"
67   Dirk Wayenberg Ijsboerke + 1.31'07"
68   Ludwig Wijnants Ijsboerke + 1.31'09"
69   Jan Jonkers Boston + 1.32'36"
70   Pierre-Raymond Villemiane Renault + 1.32'59"
71   Patrick Perret Peugeot-Esso + 1.38'11"
72   Jacques Michaud Puch-Sem + 1.41'36"
73   Eric Van de Wiele Ijsboerke + 1.41'38"
74   Renault Marc-IWC + 1.44'34"
75   Frédéric Brun Peugeot-Esso + 1.44'51"
76   Bernard Becaas Renault + 1.45'09"
77   Joël Gallopin Miko-Mercier + 1.46'12"
78   Herman Beysens Splendor-Admiral + 1.48'19"
79   Patrick Pevenage DAF-Trucks + 1.49'54"
80   Jorge Fortia Kelme + 1.52'22"
81   Maurice Le Guilloux Renault + 1.53'09"
82   William Tackaert DAF-Trucks + 1.57'08"
83   Jos Schipper Marc-IWC + 1.59'29"
84   Roger Legeay Peugeot-Esso + 1.59'40"

Rode lantaarn:

85   Gerhard Schönbacher Marc-IWC + 2u 10'52"

PuntenklassementBewerken

rang naam ploeg punten
    Rudy Pevenage IJsboerke 194
2   Seán Kelly Splendor-Admiral 153
3   Ludo Peeters IJsboerke 148
4   Jos Jacobs IJsboerke 122
5   Leo van Vliet TI-Raleigh 120
6   Pierre Bazzo Splendor-Admiral 111
7   Guido Van Calster Splendor-Admiral 89
8   Klaus-Peter Thaler Teka 86
9   William Tackaert DAF-Trucks 81
10   Joop Zoetemelk TI-Raleigh 80

BergklassementBewerken

rang naam ploeg punten
    Raymond Martin Miko-Mercier 223
2   Ludo Loos Marc-IWC 162
3   Ludo Peeters IJsboerke 147
4   Sven-Åke Nilsson Miko-Mercier 145
5   Joop Zoetemelk TI-Raleigh 137
6   Jostein Wilmann Puch-Sem 116
7   Vicente Belda Kelme 99
8   Lucien Van Impe Marc-IWC 97
9   Robert Alban La Redoute 86
10   Joaquim Agostinho Puch-Sem 81

JongerenklassementBewerken

rang naam ploeg tijd
    Johan van der Velde TI-Raleigh 109u 44'42"
2   Claude Criquielion Splendor-Admiral + 02'15"
3   Daniel Plummer Splendor-Admiral + 33'18"
4   Pascal Simon Peugeot-Esso + 33'23"
5   Sean Kelly Splendor-Admiral + 33'26"
6   Patrick Bonnet Renault + 36'10"
7   Bert Oosterbosch TI-Raleigh + 37'31"
8   Guido van Calster Splendor-Admiral + 41'18"
9   Marco Antonio Chagas Puch-Sem + 42'06"
10   Christian Levavasseur Miko-Mercier + 45'50"

Ploegenklassement TijdBewerken

rang ploeg ploegleider tijd
1   Miko-Mercier Jean-Pierre Danguillaume 450:25'36"
2   TI-Raleigh Peter Post + 06'02"
3   Puch-Sem Jean de Gribaldy + 20'35"
4   Splendor-Admiral Albert De Kimpe + 50'20"
5   La Redoute Philippe Crépel + 55'37"
6   IJsboerke Walter Godefroot + 1.08'13"
9   Teka Domingo Perurena + 2.18'59"

Ploegenklassement PuntenBewerken

rang ploeg ploegleider punten
1   TI-Raleigh Peter Post 764
2   IJsboerke Walter Godefroot 1051
3   La Redoute Philippe Crépel 1237

BijzonderhedenBewerken

  • De Nederlandse ploeg TI-Raleigh was bijzonder succesvol met elf ritoverwinningen (waarvan zeven op rij). De ploeg sleepte met Joop Zoetemelk de overwinning in het eindklassement binnen en met Johan van der Velde de overwinning in het jongerenklassement. Henk Lubberding eindigde op een tiende plaats in het eindklassement, op ruim 21 minuten van Zoetemelk. Enige domper voor het team was het uitvallen van Bert Pronk na de eerste ploegentijdrit. Pronk werd uit de wedstrijd genomen omdat hij het tempo van zijn team niet kon bijbenen en buiten de toegestane tijd binnenkwam.
  • Een nieuwe regel bepaalde dat vanaf de 14e etappe tot de 19e etappe telkens de laatste renner in het algemeen klassement uit de strijd moest worden genomen. De 'ongelukkigen' waren Juan Pujol, Jacques Osmont, Charles Jochums, Erich Jagsch en Bernard Quilfen. De maatregel werd een jaar later weer afgeschaft.
  • Christian Levavasseur van de ploeg Miko-Mercier werd uitgeroepen tot strijdlustigste renner.