Hoofdmenu openen

Olympische Zomerspelen 1996

Olympische Zomerspelen in Atlanta

De Olympische Zomerspelen van de XXVIe Olympiade werden in 1996 gehouden in Atlanta, Georgia in de Verenigde Staten. Deze spelen staan ook wel bekend als de Centennial Games omdat ze precies een eeuw na de eerste moderne Olympische Zomerspelen 1896 spelen in Griekenland plaatsvonden.

Spelen van de XXVIe Olympiade
Olympische Zomerspelen 1996
Locatie Vlag van Verenigde Staten Atlanta, Verenigde Staten
Deelnemende landen 197
Deelnemende atleten 10.320 (6.797 mannen, 3.523 vrouwen)
Evenementen 271 in 26 sporten
Openingsceremonie 19 juli 1996
Sluitingsceremonie 4 augustus 1996
Officiële opening door President Bill Clinton
Atleteneed Teresa Edwards (basketbal)
Juryeed Hobie Billingsly (duiken)
Olympische vlam Muhammad Ali (boksen)
Vorige Spelen 1992: Barcelona (Spanje)
Volgende Spelen 2000: Sydney (Australië)
Portaal  Portaalicoon   Olympische Spelen
Sport

Atlanta werd op 18 september 1990 door het IOC verkozen met 51 tegen 35 stemmen in de laatste ronde. De beslissing van het Internationaal Olympisch Comité om de Spelen aan Atlanta toe te wijzen was vrij verrassend. De redenering was dat Athene niet genoeg tijd zou hebben om zijn infrastructuur aan nieuwe Spelen aan te passen. Later werd beweerd dat enkele IOC-leden zouden omgekocht zijn, maar dit werd nooit bewezen. Tijdens en na de Spelen werd echter vastgesteld dat het organiserend comité van Atlanta had overdreven en zelfs gelogen over de transportmogelijkheden, de hitte en de vochtigheid in augustus en over het hoge misdaadcijfer van de stad.

In het algemeen worden de Spelen van Atlanta als niet echt succesvol gezien. Het vervoer tussen de verschillende olympische locaties zat soms door files volledig vast. De Spelen waren financieel gezien wel een succes. Dit is onder meer te danken aan het hoofdsponsorschap van Coca Cola, waarvan het hoofdkantoor zetelt in Atlanta. De Spelen werden door velen als "te commercieel" bestempeld.

DeelnemersBewerken

  • Aantal deelnemers
    • 10.343 (6.820 mannen en 3.520 vrouwen) uit 197 landen
  • Jongste deelnemer
  • Oudste deelnemer

HoogtepuntenBewerken

  • Alle 197 landen die op dat moment aangesloten waren bij het IOC, namen deel aan deze Spelen.
  • Softbal, beachvolleybal, mountainbiken en damesvoetbal stonden voor het eerst op het programma.
  • Michael Johnson bij de heren en Marie-José Pérec bij de dames weten zowel de 200 meter als de dubbele afstand te winnen bij de atletiekwedstrijden. Johnson scherpt op de 200 meter het wereldrecord aan tot 19.32.
  • Voor het eerst mogen ook professionals deelnemen aan het wielrennen. De tijdrit wordt gewonnen door vijfvoudig Ronde van Frankrijk-winnaar Miguel Indurain.
  • Carl Lewis weet voor de vierde keer op rij het verspringen te winnen en eindigt zijn carrière met negen olympische titels.
  • Linford Christie weet zijn titel op de 100 meter (atletiek) niet te verdedigen, hij maakt in de finale twee valse starts en wordt gediskwalificeerd. De finale wordt gewonnen door Donovan Bailey in een nieuw wereldrecord (9.84).
  • De Turkse gewichtheffer Naim Süleymanoğlu weet als eerst gewichtheffer driemaal op rij olympisch kampioen te worden.
  • De Brit Steve Redgrave weet bij het roeien voor de vierde keer een gouden medaille te halen, deze keer bij de twee zonder stuurman.
  • De Ierse zwemster Michelle Smith wint drie gouden (200 en 400 m wisselslag en 400 m vrije slag) en een bronzen medaille (200 m vlinderslag). Haar prestatie wordt echter al vlug overschaduwd door dopinggeruchten, die in 1999 werden bevestigd toen een dopingtest haar als positief aanwees en Smith werd geschorst.
  • Amy Van Dyken won vier gouden olympische zwemmedailles en werd zo de eerste Amerikaanse die vier olympische titels op één Spelen behaalde.
  • De lievelinge van het publiek was de Amerikaanse turnster Kerri Strug die, ondanks een blessure opgelopen in het laatste onderdeel, toch het goud voor de Amerikaanse turnploeg weet veilig te stellen.
  • In het mannentennis won een grote naam het tennistoernooi: het goud ging naar de Amerikaan Andre Agassi. Hij versloeg in de finale de Spanjaard Sergi Bruguera in drie sets.

SportenBewerken

Deelnemende landenBewerken

 
Deelnemende landen. Blauw: debuterend land op de Zomerspelen. Groen: al eerder deelgenomen aan de Zomerspelen.

Er namen 197 landen deel aan de Spelen. Vierentwintig landen debuteerden op de Zomerspelen, inclusief twaalf voormalige Sovjet-republieken die vier jaar eerder als een gezamenlijk team deelnamen. Elf van de nieuwe landen namen twee jaar eerder al deel aan de Winterspelen. Dit waren Armenië, Georgië, Kazachstan, Kirgizstan, Moldavië, Tsjechië, Slowakije, Oekraïne, Oezbekistan, Wit-Rusland en Rusland. Dat laatste land maakte zijn rentree op de Zomerspelen. Het deed voor het laatst in 1912 als Rusland mee. De veertien landen die voor het eerst aan de Spelen deelnamen waren Azerbeidzjan, Burundi, Comoren, Dominica, Guinea-Bissau, Kaapverdië, Macedonië, Nauru, Palestina, Saint Kitts en Nevis, Saint Lucia, Sao Tomé en Principe, Tadzjikistan en Turkmenistan.

  Afghanistan
  Albanië
  Algerije
  Amerikaanse Maagdeneilanden
  Amerikaans-Samoa
  Andorra
  Angola
  Antigua en Barbuda
  Argentinië
  Armenië
  Aruba
  Australië
  Azerbeidzjan
  Bahama's
  Bahrein
  Bangladesh
  Barbados
  België
  Belize
  Benin
  Bermuda
  Bhutan
  Bolivia
  Bosnië en Herzegovina
  Botswana
  Brazilië
  Britse Maagdeneilanden
  Brunei
  Bulgarije
  Burkina Faso
  Burundi
  Cambodja
  Canada
  Kaaimaneilanden
  Centraal-Afrikaanse Republiek
  Chili
  China
  Chinees Taipei
  Colombia
  Comoren
  Congo-Brazzaville
  Cookeilanden
  Costa Rica
  Cuba
  Cyprus
  Denemarken
  Djibouti
  Dominica
  Dominicaanse Republiek
  Duitsland

  Ecuador
  Egypte
  El Salvador
  Equatoriaal-Guinea
  Estland
  Ethiopië
  Fiji
  Filipijnen
  Finland
  Frankrijk
  Gabon
  Gambia
  Georgië
  Ghana
  Grenada
  Griekenland
  Guam
  Guatemala
  Guinee
  Guinee-Bissau
  Guyana
  Haïti
  Honduras
  Hongarije
  Hongkong
  Ierland
  IJsland
  India
  Indonesië
  Irak
  Iran
  Israël
  Italië
  Ivoorkust
  Jamaica
  Japan
  Jemen
  Joegoslavië
  Jordanië
  Kaapverdië
  Kameroen
  Kazachstan
  Kenia
  Kirgizië
  Koeweit
  Kroatië
  Laos
  Lesotho
  Letland
  Libanon

  Liberia
  Libië
  Liechtenstein
  Litouwen
  Luxemburg
  Macedonië
  Madagaskar
  Malawi
  Maldiven
  Maleisië
  Mali
  Malta
  Marokko
  Mauritanië
  Mauritius
  Mexico
  Moldavië
  Monaco
  Mongolië
  Mozambique
  Myanmar
  Namibië
  Nauru
  Nederland
  Nederlandse Antillen
  Nepal
  Nicaragua
  Nieuw-Zeeland
  Niger
  Nigeria
  Noord-Korea
  Noorwegen
  Oeganda
  Oekraïne
  Oezbekistan
  Oman
  Oostenrijk
  Pakistan
  Palestina
  Panama
  Papoea-Nieuw-Guinea
  Paraguay
  Peru
  Polen
  Portugal
  Puerto Rico
  Qatar
  Roemenië
  Rusland

  Rwanda
  Saint Kitts en Nevis
  Saint Lucia
  Saint Vincent en de Grenadines
  Salomonseilanden
  Samoa
  San Marino
  Sao Tomé en Principe
  Saoedi-Arabië
  Senegal
  Seychellen
  Sierra Leone
  Singapore
  Slovenië
  Slowakije
  Soedan
  Somalië
  Spanje
  Sri Lanka
  Suriname
  Swaziland
  Syrië
  Tadzjikistan
  Tanzania
  Thailand
  Togo
  Tonga
  Trinidad en Tobago
  Tsjaad
  Tsjechië
  Tunesië
  Turkije
  Turkmenistan
  Uruguay
  Vanuatu
  Venezuela
  Groot-Brittannië
  Verenigde Arabische Emiraten
  Verenigde Staten
  Vietnam
  Wit-Rusland
  Zaïre
  Zambia
  Zimbabwe
  Zuid-Afrika
  Zuid-Korea
  Zweden
  Zwitserland

Arubaanse prestatiesBewerken

  Zie Aruba op de Olympische Zomerspelen 1996 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Bij hun derde deelname werd Aruba vertegenwoordigt door drie olympiërs in drie sporten. In de atletiek namen Miguel Janssen deel, in de wielersport Lucien Dirksz en bij het gewichtheffen Isnardo Faro bij de middengewichten. Laatst genoemde behaalde met de 21e plaats de beste klassering voor Aruba.

Belgische prestatiesBewerken

  Zie België op de Olympische Zomerspelen 1996 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
  • Op deze Spelen behaalde België zes medailles. Vooral het Belgische judo was zeer succesvol met een gouden, een zilveren en twee bronzen medailles.
  • Een tweede gouden medaille werd in het zwemmen behaald. Frédérik Deburghgraeve won de finale van de 100 meter schoolslag. Eerder had hij in de reeksen al het wereldrecord scherper gezet op 1'00"60.
  • Een tweede zilveren medaille werd in het zeilen behaald door Sébastien Godefroid in de finn-klasse, met een totaal van 45,00 punten.
Medailles
Medaille Winnaar Onderdeel
  Goud (2) Frédérik Deburghgraeve zwemmen, 100 m schoolslag
Ulla Werbrouck judo, -72 kg
  Zilver (2) Gella Vandecaveye judo, -61 kg
Sébastien Godefroid zeilen, Finn
  Brons (2) Harry Van Barneveld judo, +95 kg
Marie-Isabelle Lomba judo, -56 kg

Nederlandse prestatiesBewerken

  Zie Nederland op de Olympische Zomerspelen 1996 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
  Zie ook Lijst van Nederlandse deelnemers aan de Zomerspelen van 1996
  • De Holland Acht legt bij het roeien beslag op het goud. De boot met Nico Rienks op slag was het hele jaar in topvorm. Met een snelle start proberen de Duitsers de Nederlandse boot te slim af te zijn, met een sterke tussensprint halverwege de race weten de Nederlanders uiteindelijk met meer dan een bootlengte voorsprong te winnen.
  • Bij het volleybal wordt Nederland olympisch kampioen door in de finale Italië te verslaan (17-15 in de vijfde set).
  • Een 1-0-achterstand in de finale wordt door het herenhockeyteam uiteindelijk omgezet in een 3-1-overwinning.
  • Bart Brentjens wordt de eerste olympisch kampioen mountainbiken; hij rijdt bijna de hele wedstrijd voorop en wint uiteindelijk met grote voorsprong.
Medailles
Medaille Winnaar Onderdeel
  Goud (4) Heren volleyballers volleybal
Heren hockeyers hockey
Heren roeiploeg roeien, acht met stuurman
Bart Brentjens wielrennen, mountainbiken
  Zilver (5) Ruiterteam dressuur paardensport, dressuur
Aardewijn/Van der Linden roeien, dubbel-twee
Anky van Grunsven paardensport, dressuur
Ingrid Haringa wielrennen, puntenkoers
Margriet Matthijsse zeilen, Europe-klasse
  Brons (10) Dames hockeyers hockey
Van Nes/Eijs roeien, dubbel-twee
Jenny Gal judo, tot 61 kilo
Ingrid Haringa wielrennen, 1000m sprint
Roy Heiner zeilen, Finn-klasse
Mark Huizinga judo, tot 86 kilo
Sven Gunther Rothenberger paardensport, dressuur
Kirsten Vlieghuis zwemmen, 400m vrije slag
Kirsten Vlieghuis zwemmen, 800m vrije slag
Claudia Zwiers judo, tot 66 kilo

Nederlands-Antilliaanse prestatiesBewerken

  Zie Nederlandse Antillen op de Olympische Zomerspelen 1996 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Bij hun tiende deelname werden de Nederlandse Antillen vertegenwoordigt door zes olympiërs in vijf sporten. In de atletiek nam Ellsworth Manuel deel, bij het judoën Sergio Murray, in de schietsport nam Michel Daou deel, bij het zeilen namen Paul Dieleman en Constantino Saragosa deel en in de zwemsport bij het baanzwemmen Howard Hinds. De beste eindklassering met een 34e plaats werd door Dielemans bij het zeilen in de open laser-klasse behaald.

Surinaamse prestatiesBewerken

  Zie Suriname op de Olympische Zomerspelen 1996 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Namens Suriname namen zeven olympiërs deel in drie sporten. In de atletiek namen Tommy Asinga en Letitia Vriesde beide voor de derde keer deel. Bij badminton nam Oscar Brandon deel, en in de zwemsport namen Carolyn Adel, Mike Fung A Wing, Enrico Linscheer en Giovanni Linscheer deel in de discipline baanzwemmen. Vriesde leverde met haar halve finale plaats op de 800 meter de beste prestatie.

MedaillespiegelBewerken

Er werden 842 medailles uitgereikt. Het IOC stelt officieel geen medailleklassement op, maar geeft desondanks een medailletabel ter informatie. In het klassement wordt eerst gekeken naar het aantal gouden medailles, vervolgens de zilveren medailles en tot slot de bronzen medailles.

In de volgende tabel staat de top-10 en het Belgische en Nederlandse resultaat. Het gastland heeft een blauwe achtergrond en het grootste aantal medailles in elke categorie is vetgedrukt.

Zie de medaillespiegel van de Olympische Zomerspelen 1996 voor de volledige weergave.

 Plaats  Land NOC   Goud   Zilver   Brons Totaal
1   Verenigde Staten USA 44 32 25 101
2   Rusland RUS 26 21 16 63
3   Duitsland GER 20 18 27 65
4   China CHN 16 22 12 50
5   Frankrijk FRA 15 7 15 37
6   Italië ITA 13 10 12 35
7   Australië AUS 9 9 23 41
8   Cuba CUB 9 8 8 25
9   Oekraïne UKR 9 2 12 23
10   Zuid-Korea KOR 7 15 5 27
15   Nederland NED 4 5 10 19
31   België BEL 2 2 2 6

SchandalenBewerken

  • Voor de beslissende stemming over welke stad de Spelen ter viering van het honderdjarige bestaan van de moderne Olympische Spelen mocht organiseren, werden Athene goede kansen toegedicht. Atlanta bleek uiteindelijk de verrassende winnaar. Na het schandaal rond de toewijzing van de Winterspelen van 2002 aan Salt Lake City is er een onderzoek ingesteld naar de toekenning van eerdere Spelen, onder andere naar die van 1996. Hieruit bleek dat er door het organisatiecomité van Atlanta giften waren gegeven aan een groot aantal IOC-leden die uiteindelijk de keuze moesten maken. Sommige bronnen beweren dat deze de stemming hebben beïnvloed [1].
  • Ondanks strenge veiligheidsmaatregelen ontplofte op 27 juli 's avonds in het Centennial Olympic Park in het centrum van Atlanta een bom tijdens een concert. Twee mensen kwamen hierbij om het leven (één overleed aan een hartaanval door de schrik) en meer dan 100 mensen raakten gewond. De Spelen werden hierdoor echter niet beïnvloed en gingen gewoon door.
  • Tijdens de sluitingsceremonie beschreef Juan Antonio Samaranch de Spelen voor het eerst niet als "de beste ooit". Dit had vooral te maken met de complete chaos die een aantal keren ontstond door het falen van het transportsysteem.
  • Vijf atleten werden in eerste instantie gediskwalificeerd voor het gebruik van doping. Een aantal van hen kreeg later eerherstel, omdat de producten die zij gebruikt zouden hebben pas een paar weken voor de Spelen op de lijst van verboden middelen waren geplaatst.