Hoofdmenu openen

De XVIIe Olympische Winterspelen werden van 12 februari tot 27 februari 1994 gehouden in Lillehammer in (Noorwegen). Ook Anchorage (Verenigde Staten), Östersund/Åre (Zweden) en Sofia (Bulgarije) hadden zich kandidaat gesteld om deze spelen te organiseren.

XVIIe Olympische Winterspelen
Olympische Winterspelen 1994
Locatie Vlag van Noorwegen Lillehammer, Noorwegen
Motto "Se ilden lyse" ("Zie het felle vuur")
Deelnemende landen 67
Deelnemende atleten 1.737 (1.215 mannen, 522 vrouwen)
Evenementen 61 in 6 sporten
Openingsceremonie 12 februari 1994
Sluitingsceremonie 27 februari 1994
Officiële opening door Koning Harald V
Atleteneed Vegard Ulvang (langlaufen)
Juryeed Kari Karing (kunstschaatsen)
Olympische vlam kroonprins Haakon Magnus
Vorige Spelen 1992: Albertville (Frankrijk)
Volgende Spelen 1998: Nagano (Japan)
Portaal  Portaalicoon   Olympische Spelen
Sport

In 1986 had het IOC besloten dat de Olympische Zomerspelen en Winterspelen niet meer in hetzelfde jaar zouden worden gehouden. Om dit nieuwe schema mogelijk te maken werden de Spelen in Lillehammer al twee jaar na de Spelen van Albertville gehouden.

HoogtepuntenBewerken

  • 1737 atleten, waarvan 1215 mannen en 522 vrouwen vertegenwoordigden 67 landen.[1]
  • Het olympisch vuur werd het stadion binnengesprongen door een schansspringer. Het vuur werd ontstoken door Kroonprins Haakon Magnus.
  • Voor de Noren waren deze Spelen een succes, zowel organisatorisch als op sportief vlak. De Spelen trokken een recordaantal toeschouwers (1,8 miljoen). De Noren behaalden ook de meeste medailles: 10 gouden, 11 zilveren en 5 bronzen; 26 in totaal.
  • Lillehammer is de noordelijkste stad in de historie van de Winterspelen.[2]
  • De Spelen waren de koudste tot dan toe, met temperaturen tot - 25° Celsius.
  • De Spelen waren zeer milieubewust. Bij de bouw van de infrastructuur werd er in grote mate op de bescherming van het milieu gelet. Bij de bouw werden vooral ecologisch verantwoorde materialen gebruikt en de gebouwen werden zo neergeplant dat ze in harmonie waren met de omgeving.
  • Johann Olav Koss won bij het schaatsen drie olympische titels op de 1500, 5000 en 10.000 meter. Hij zette zijn overmacht kracht bij door het verbeteren van de wereldrecords op alle drie de afstanden.
  • Het Noorse succes was ook deels te danken aan Bjørn Dæhlie, die in het langlaufen twee gouden en twee zilveren medailles won.
  • Bij het kunstrijden voor paren wonnen Jekaterina Gordejeva en Sergej Grinkov zij hadden dit eerder al gedaan tijdens de spelen van 1988, daarna waren ze professional geworden en mochten dus niet meer meedoen aan de Olympische Spelen. Na de spelen van 1992 maakte het IOC geen onderscheid meer tussen amateurs en professionals en kon dit succesvolle paar wederom meedoen.
  • Net als tijdens de spelen van Albertville wint de Amerikaanse Bonnie Blair de 500 en 1000 meter schaatsen, dit bracht haar totaal over drie Spelen op 5 gouden medailles.
  • De man van de Amerikaanse kunstschaatsster Tonya Harding huurde een maand voordat de Spelen begonnen, iemand in om een van haar tegenstandsters aan te vallen. Nancy Kerrigan werd op haar knie geslagen, maar kon toch deelnemen aan de Spelen. Kerrigan werd uiteindelijk tweede achter Oksana Baiul (Oekraïne), Harding eindigde als achtste.
  • In het kunstrijden voor paren maakten het Britse paar Jayne Torvill en Christopher Dean een opmerkelijke rentree. Zij wonnen op de Olympische Winterspelen 1984 van Sarajevo olympisch goud op deze discipline met hun interpretatie van de 'Bolero'.
  • De Russische Ljoebov Jegorova was de meest succesvolle sporter in Lillehammer. Zij behaalde drie gouden en één zilveren medaille bij het langlaufen. Eerder, op de Olympische Winterspelen 1992 van Albertville haalde zij driemaal goud en twee keer zilver.

LocatiesBewerken

De sporten werden voor het grootste gedeelte georganiseerd in Lillehammer. Daarnaast werd in Hamar geschaatst; in het Vikingskipet het langebaanschaatsen en in het Hamar OL-Amfi het shorttrack en het kunstschaatsen. In Gjøvik werden enkele ijshockeywedstrijden gehouden.

Belgisch prestatiesBewerken

  Zie ook België op de Olympische Winterspelen 1994
  • De Belgische deelname aan de Spelen was beperkt. Vijf atleten namen deel in het skiën en de shorttrackcompetitie. Hun deelname bleef beperkt tot de voorrondes of tot een plaats in de staart van het klassement.

Nederlandse prestatiesBewerken

  Zie Nederland op de Olympische Winterspelen 1994 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
  Zie ook Lijst van Nederlandse deelnemers aan de Winterspelen van 1994
  • Tijdens de openingsceremonie werd het Nederlandse team (13 mannen en 8 vrouwen) voorafgegaan door Christine Aaftink (schaatsen) die de vlag droeg.
  • Rintje Ritsma introduceerde tijdens deze Spelen een nieuwe type schaats. Bij deze schaats was de gebruikelijke opening tussen de schoen en het ijzer gesloten door een plastic omhulsel. Dit zou de aerodynamica moeten bevorderen. Op deze schaatsen, die al snel 'toverschaatsen' genoemd werden, kon Ritsma niet imponeren.
  • Achter de oppermachtige Johann Olav Koss wordt Rintje Ritsma tweede en Falko Zandstra derde op de 1500 meter.
  • Ook is er brons voor Ritsma op de 5000 meter en voor Bart Veldkamp op de tien kilometer.

Nederlandse medaillesBewerken

Medaille Winnaar Onderdeel
  Zilver (1) Rintje Ritsma schaatsen, 1500 m.
  Brons (3) Falko Zandstra schaatsen, 1500 m.
Rintje Ritsma schaatsen, 5000 m.
Bart Veldkamp schaatsen, 10.000 m.

DisciplinesBewerken

Tijdens de Olympische Winterspelen van 1994 werd er gesport in zes takken van sport. In twaalf disciplines stonden 61 onderdelen op het programma.

Olympische sport Discipline Onderdelen
Biatlon 10 km (m)
7,5 km (v)
20 km (m)
15 km (v)
4x 7,5 km (m)
4x 7,5 km (v)
Bobsleeën 2-mansbob (m) 4-mansbob (m)
Rodelen 1-persoons (m) 1-persoons (v) dubbel (open)
Schaatssport Kunstrijden mannen vrouwen paren ijsdansen
Schaatsen 500 m (m)
500 m (v)
1000 m (m)
1000 m (v)
1500 m (m)
1500 m (v)
5000 m (m)
3000 m (v)
10.000 m (m)
5000 m (v)
Shorttrack 500 m (m)
500 m (v)
1000 m (m)
1000 m (v)
5000 m aflossing (m)
3000 m aflossing (v)
Skisport Alpineskiën afdaling (m)
afdaling (v)
slalom (m)
slalom (v)
reuzenslalom (m)
reuzenslalom (v)
super-g (m)
super-g (v)
combinatie (m)
combinatie (v)
Freestyleskiën aerials (m)
aerials (v)
moguls (m)
moguls (v)
Langlaufen 10 km (m)
5 km (v)
15 km (m)
10 km (v)
30 km (m)
15 km (v)
50 km (m)
30 km (v)
4x10 km (m)
4x5 km (v)
Noordse combinatie individueel (m) team (m)
Schansspringen normale schans (m) grote schans (m) team grote schans (m)
IJshockey mannen

KalenderBewerken

 ●  Openingsceremonie     Wedstrijden  ●  Wedstrijden met medailles  ●  Sluitingsceremonie  ● 
Februari vr
12
za
13
zo
14
ma
15
di
16
wo
17
do
18
vr
19
za
20
zo
21
ma
22
di
23
wo
24
do
25
vr
26
za
27
Tot.
  Alpineskiën 10
  Biatlon 6
  Bobsleeën 2
  Freestyleskiën 4
  Kunstrijden 4
  Langlaufen 10
  Noordse combinatie 2
  Rodelen 3
  Schaatsen 10
  Schansspringen 3
  Shorttrack
6
  IJshockey 1
Totaal 3 3 4 4 4 3 5 4 4 4 4 5 6 5 3 61
Cumulatief 3 6 10 14 18 21 26 30 34 38 42 47 53 58 61
Ceremonies
Februari vr
12
za
13
zo
14
ma
15
di
16
wo
17
do
18
vr
19
za
20
zo
21
ma
22
di
23
wo
24
do
25
vr
26
za
27

MutatiesBewerken

Sport Nieuw Verdwenen (t.o.v. 1992) Wijzigingen/Opmerkingen
Biatlon 3x7,5 km estafette wordt 4x7,5 km estafette (v)
Nog steeds 6 onderdelen
Freestyleskiën aerials (m)
aerials (v)
Nu 4 onderdelen
Shorttrack 500 m (m)
1000 m (v)
Nu 6 onderdelen
4 0 1

MedaillespiegelBewerken

Er werden 183 medailles uitgereikt. Het IOC stelt officieel geen medailleklassement op, maar geeft desondanks een medailletabel ter informatie. In het klassement wordt eerst gekeken naar het aantal gouden medailles, vervolgens de zilveren medailles en tot slot de bronzen medailles.

In de volgende tabel staat de top-10 en het Nederlandse resultaat. Het gastland heeft een blauwe achtergrond en het grootste aantal medailles in elke categorie is vetgedrukt.

Zie de medaillespiegel van de Olympische Winterspelen 1994 voor de volledige weergave.

 Plaats  Land NOC   Goud   Zilver   Brons Totaal
1   Rusland RUS 11 8 4 23
2   Noorwegen NOR 10 11 5 26
3   Duitsland GER 9 7 8 24
4   Italië ITA 7 5 8 20
5   Verenigde Staten USA 6 5 2 13
6   Zuid-Korea KOR 4 1 1 6
7   Canada CAN 3 6 4 13
8   Zwitserland SUI 3 4 2 9
9   Oostenrijk AUT 2 3 4 9
10   Zweden SWE 2 1 0 3
18   Nederland NED 0 1 3 4

Deelnemende landenBewerken

Een recordaantal van 67 landen nam deel aan de Spelen. Dit was drie meer dan bij de vorige editie twee jaar daarvoor. De samenstelling van de landen toonde grote verschillen. Ten opzichte van de vorige editie ontbraken Algerije, Bolivia, Costa Rica, Honduras, Ierland, India, Noord-Korea, Libanon, Marokko, Nederlandse Antillen, Filipijnen, Swaziland. Joegoslavië mocht vanwege een internationale (sport)boycot niet meedoen.

Negen voormalige Sovjet-staten kwamen niet meer als een verenigd team uit, maar als afzonderlijke landen. Dit betekende het debuut op de Winterspelen voor Armenië, Georgië, Kazachstan, Kirgizië, Moldavië, Oekraïne, Oezbekistan, Wit-Rusland en Rusland. Met het uiteenvallen van Tsjechoslowakije kwamen nu ook Tsjechië en Slowakije met een eigen team en debuteerden beide landen. Hun debuut maakten ook Amerikaans-Samoa, Bosnië-Herzegovina, Israël, Trinidad en Tobago. Fiji en Portugal maakten hun rentree. Na de internationale boycot was Zuid-Afrika weer welkom.

  Amerikaanse Maagdeneilanden
  Amerikaans-Samoa
  Andorra
  Argentinië
  Armenië
  Australië
  België
  Bermuda
  Bosnië en Herzegovina
  Brazilië
  Bulgarije
  Canada
  Chili
  China
  Chinees Taipei
  Cyprus
  Denemarken

  Duitsland
  Estland
  Fiji
  Finland
  Frankrijk
  Georgië
  Griekenland
  Groot-Brittannië
  Hongarije
  IJsland
  Israël
  Italië
  Jamaica
  Japan
  Kazachstan
  Kirgizië
  Kroatië

  Letland
  Liechtenstein
  Litouwen
  Luxemburg
  Mexico
  Moldavië
  Monaco
  Mongolië
  Nederland
  Nieuw-Zeeland
  Noorwegen
  Oekraïne
  Oezbekistan
  Oostenrijk
  Polen
  Portugal
  Puerto Rico

  Roemenië
  Rusland
  San Marino
  Senegal
  Slovenië
  Slowakije
  Spanje
  Trinidad en Tobago
  Tsjechië
  Turkije
  Verenigde Staten
  Wit-Rusland
  Zuid-Afrika
  Zuid-Korea
  Zweden
  Zwitserland

Externe linksBewerken