Hoofdmenu openen

De VIIe Olympische Winterspelen werden in 1956 gehouden in Cortina d'Ampezzo, Italië. Ook Lake Placid (Verenigde Staten) en Montreal (Canada) stelden zich kandidaat. De Sovjet-Unie stuurde voor het eerst een afvaardiging naar de Winterspelen, ze waren zeer succesvol en wonnen het medailleklassement.

VIIe Olympische Winterspelen
Olympische Winterspelen 1956
Locatie Vlag van Italië Cortina d'Ampezzo, Italië
Deelnemende landen 32
Deelnemende atleten 821 (687 mannen, 134 vrouwen)
Evenementen 24 in 4 olympische sporten
Openingsceremonie 26 januari 1956
Sluitingsceremonie 5 februari 1956
Officiële opening door Giovanni Gronchi
Atleteneed Giuliana Chenal-Minuzzo (skiën)
Olympische vlam Guido Caroli (kunstschaatsen)
Vorige Spelen 1952: Oslo (Noorwegen)
Volgende Spelen 1960: Squaw Valley (Verenigde Staten)
Portaal  Portaalicoon   Olympische Spelen
Sport

Inhoud

HoogtepuntenBewerken

Belgische prestatiesBewerken

  Zie ook België op de Olympische Winterspelen 1956
  • België werd vertegenwoordigd in het bobsleeën, het skiën en het hardrijden op de schaats, maar haalde geen enkele medaille.

Nederlandse prestatiesBewerken

  Zie Nederland op de Olympische Winterspelen 1956 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
  Zie ook Lijst van Nederlandse deelnemers aan de Winterspelen van 1956
  • Tijdens de openingsceremonie werd het Nederlandse team (zes mannen en twee vrouwen) voorafgegaan door Kees Broekman (schaatsen) die de vlag droeg.
  • Een nog zeer jeugdige Sjoukje Dijkstra (14) werd bij het kunstrijden vergezeld door de eveneens jonge Joan Haanappel (15). Ze konden nog geen potten breken en werden respectievelijk 12de en 13de.
  • Nederland wint geen enkele medaille.

DisciplinesBewerken

Tijdens de Olympische Winterspelen van 1956 werd er gesport in vier takken van sport. In acht disciplines stonden 24 onderdelen op het programma.

Sport Discipline Onderdelen
Schaatssport Kunstrijden mannen vrouwen paren
Schaatsen 500 m (m) 1500 m (m) 5000 m (m) 10.000 m (m)
Skisport Alpineskiën afdaling (m)
afdaling (v)
slalom (m)
slalom (v)
reuzenslalom (m)
reuzenslalom (v)
Langlaufen 15 km (m)
10 km (v)
30 km (m)

50 km (m)

4x10 km (m)
3x5 km (v)
Noordse combinatie individueel (m)
Schansspringen individueel (m)
Sleesport Bobsleeën 2-mansbob (m) 4-mansbob (m)
IJshockey mannen

MutatiesBewerken

Sport Nieuw Verdwenen (t.o.v. 1952) Wijzigingen/Opmerkingen
Langlaufen 30 kilometer (m)
3x5 kilometer estafette (v)
18 kilometer (m) wordt 15 kilometer
Nu 6 onderdelen
2 0 1

MedaillespiegelBewerken

Er werden 72 medailles uitgereikt. Het IOC stelt officieel geen medailleklassement op, maar geeft desondanks een medailletabel ter informatie. In het klassement wordt eerst gekeken naar het aantal gouden medailles, vervolgens de zilveren medailles en tot slot de bronzen medailles.

In de volgende tabel staat de top-10. Het gastland heeft een blauwe achtergrond en het grootste aantal medailles in elke categorie is vetgedrukt.

Zie de medaillespiegel van de Olympische Winterspelen 1956 voor de volledige weergave.

 Plaats  Land NOC   Goud   Zilver   Brons Totaal
1   Sovjet-Unie URS 7 3 6 16
2   Oostenrijk AUT 4 3 4 11
3   Finland FIN 3 3 1 7
4   Zwitserland SUI 3 2 1 6
5   Zweden SWE 2 4 4 10
6   Verenigde Staten USA 2 3 2 7
7   Noorwegen NOR 2 1 1 4
8   Italië ITA 1 2 0 3
9   Duits eenheidsteam EUA 1 0 1 2
10   Canada CAN 0 1 2 3

Deelnemende landenBewerken

Tweeëndertig landen namen deel aan de Spelen. Hun debuut maakten drie landen: Bolivia, Iran en de Sovjet-Unie. Liechtenstein, Turkije en Zuid-Korea waren in tegenstelling tot vier jaar eerder weer van de partij. In vergelijking met de vorige editie ontbraken Argentinië, Denemarken, Nieuw-Zeeland en Portugal. Voor het eerst deden de atleten van Oost- en West-Duitsland in een gezamenlijk team mee.

  Australië
  België
  Bolivia
  Bulgarije
  Canada
  Chili
  Duits eenheidsteam
  Finland

  Frankrijk
  Griekenland
  Groot-Brittannië
  Hongarije
  IJsland
  Iran
  Italië
  Japan

  Joegoslavië
  Libanon
  Liechtenstein
  Nederland
  Noorwegen
  Oostenrijk
  Polen
  Roemenië

  Sovjet-Unie
  Spanje
  Tsjecho-Slowakije
  Turkije
  Verenigde Staten
  Zuid-Korea
  Zweden
  Zwitserland

Externe linksBewerken