Hoofdmenu openen

De XIIIe Olympische Winterspelen werden in 1980 gehouden in Lake Placid, gelegen in het Adirondackgebergte in de staat New York in de Verenigde Staten. De Winterspelen van 1932 werden ook al in Lake Placid gehouden. Vancouver in Canada was de enige tegenkandidaat, maar trok de kandidatuur vóór de stemming in.

XIIIe Olympische Winterspelen
Olympische Winterspelen 1980
Locatie Vlag van Verenigde Staten Lake Placid, Verenigde Staten
Deelnemende landen 37
Deelnemende atleten 1.072 (840 mannen, 232 vrouwen)
Evenementen 38 in 6 sporten
Openingsceremonie 13 februari 1980
Sluitingsceremonie 24 februari 1980
Officiële opening door Vicepresident Walter Mondale
Atleteneed Eric Heiden (schaatsen)
Juryeed Terry McDermott (schaatsen)
Olympische vlam Charles Morgan Kerr
Vorige Spelen 1976: Innsbruck (Oostenrijk)
Volgende Spelen 1984: Sarajevo (Joegoslavië)
Portaal  Portaalicoon   Olympische Spelen
Sport

De organisatie werd echter door de feiten voorbijgestreefd en kon de grote Winterspelen niet helemaal goed bolwerken. De Spelen verliepen op een vrij chaotische manier, zodat men al gauw sprak van "Lake Tragic".

Inhoud

HoogtepuntenBewerken

  • Uitblinker bij deze Spelen was de Amerikaan Eric Heiden, die alle vijf de afstanden bij het schaatsen wist te winnen. Heiden verbeterde ook het wereldrecord op de 10.000 meter.
  • Voor het eerst werden tijdens deze spelen de skipistes geprepareerd met kunstsneeuw.
  • De Volksrepubliek China nam voor het eerst deel, maar wist geen medailles te winnen.
  • Hanni Wenzel (Liechtenstein) deed mee aan alle drie de onderdelen van het alpineskiën en won drie medailles: zilver op de afdaling en goud op zowel de reuzenslalom als op de slalom. Door haar overwinning werd Liechtenstein het kleinste land met een olympische kampioen.
  • Het ijshockeyteam van de Verenigde Staten bestond volledig uit studenten, toch wisten zij in de halve finale de staatsprofessionals van de Sovjet-Unie met 4-3 te verslaan. In de finale winnen ze ook van Finland en wonnen zo het goud.

Belgische prestatiesBewerken

  Zie ook België op de Olympische Winterspelen 1980
  • Enkel twee Belgische skiërs waren aanwezig in Lake Placid. Geen van hen wist een medaille te behalen.

Nederlandse prestatiesBewerken

  Zie Nederland op de Olympische Winterspelen 1980 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
  Zie ook Lijst van Nederlandse deelnemers aan de Winterspelen van 1980
  • Tijdens de openingsceremonie werd het Nederlandse team (25 mannen en vier vrouwen) voorafgegaan door Piet Kleine (schaatsen) die de vlag droeg.
  • De overwinning van Annie Borckink op de 1500 meter bij het schaatsen kwam als een verrassing. Voorheen had zij internationaal nooit meegedaan in het gevecht voor het eremetaal. Op deze ene dag wist zij echter onvermoede krachten aan te boren en won ze met een ruime marge. Het Nederlandse succes op deze afstand werd compleet gemaakt door de zilveren medaille van Ria Visser.
  • Piet Kleine eindigde op de 10 kilometer achter de ongenaakbare Eric Heiden.
  • Een bronzen medaille viel ten deel aan Lieuwe de Boer bij de 500 meter (schaatsen).
  • Het Nederlandse ijshockeyteam wist voor het eerst de Olympische Spelen te bereiken en werd negende.

Nederlandse medaillesBewerken

Medaille Winnaar Onderdeel
  Goud (1) Annie Borckink schaatsen, 1500 m.
  Zilver (2) Piet Kleine schaatsen, 10.000 m.
Ria Visser schaatsen, 1500 m.
  Brons (1) Lieuwe de Boer schaatsen, 500 m.

DisciplinesBewerken

Tijdens de Olympische Winterspelen van 1980 werd er gesport in zes takken van sport. In tien disciplines stonden 38 onderdelen op het programma.

Olympische sport Discipline Onderdelen
Biatlon 10 km (m) 20 km (m) 4x 7,5 km (m)
Bobsleeën 2-mansbob 4-mansbob (m)
Rodelen 1-persoons (m) 1-persoons (v) dubbel (open)
Schaatssport Kunstrijden mannen vrouwen paren ijsdansen
Schaatsen 500 m (m)
500 m (v)
1000 m (m)
1000 m (v)
1500 m (m)
1500 m (v)
5000 m (m)
3000 m (v)
10.000 m (m)

Skisport Alpineskiën afdaling (m)
afdaling (v)
slalom (m)
slalom (v)
reuzenslalom (m)
reuzenslalom (v)
Langlaufen 15 km (m)
5 km (v)
30 km (m)
10 km (v)
50 km (m)

4x10 km (m)
4x5 km (v)
Noordse combinatie individueel (m)
Schansspringen normale schans (m) grote schans (m)
IJshockey mannen

MutatiesBewerken

Sport Nieuw Verdwenen (t.o.v. 1976) Wijzigingen/Opmerkingen
Biatlon 10 km (m) Nu 3 onderdelen
1 0 0

MedaillespiegelBewerken

Er werden 115 medailles uitgereikt. Het IOC stelt officieel geen medailleklassement op, maar geeft desondanks een medailletabel ter informatie. In het klassement wordt eerst gekeken naar het aantal gouden medailles, vervolgens de zilveren medailles en tot slot de bronzen medailles.

In de volgende tabel staat de top-10. Het gastland heeft een blauwe achtergrond en het grootste aantal medailles in elke categorie is vetgedrukt.

Zie de medaillespiegel van de Olympische Winterspelen 1980 voor de volledige weergave.

 Plaats  Land NOC   Goud   Zilver   Brons Totaal
1   Sovjet-Unie URS 10 6 6 22
2   DDR GDR 9 7 7 23
3   Verenigde Staten USA 6 4 2 12
4   Oostenrijk AUT 3 2 2 7
5   Zweden SWE 3 0 1 4
6   Liechtenstein LIE 2 2 0 4
7   Finland FIN 1 5 3 9
8   Noorwegen NOR 1 3 6 10
9   Nederland NED 1 2 1 4
10   Zwitserland SUI 1 1 3 5

Deelnemende landenBewerken

Zevenendertig landen namen deel aan de Spelen. Door de aangekondigde Amerikaanse boycot van de Zomerspelen die later dat jaar in Moskou gehouden werden, was er voorafgaand aan de Winterspelen al een gespannen situatie tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. Desondanks waren de Sovjet-Unie en hun bondgenoten aanwezig.

Het aantal deelnemers was evenveel als tijdens de vorige editie. De Volksrepubliek China, Costa Rica en Cyprus debuteerden, Bolivia en Mongolië maakten hun rentree. Chili, Iran, San Marino, Taiwan en Turkije ontbraken ten opzichte van de vorige keer.

Taiwan boycotte de Spelen gezien de problemen met de erkenning door de Volksrepubliek China.

  Andorra
  Argentinië
  Australië
  België
  Bolivia
  Bondsrepubliek Duitsland
  Bulgarije
  Canada
  China
  Costa Rica

  Cyprus
  DDR
  Finland
  Frankrijk
  Griekenland
  Groot-Brittannië
  Hongarije
  IJsland
  Italië
  Japan

  Joegoslavië
  Libanon
  Liechtenstein
  Mongolië
  Nederland
  Nieuw-Zeeland
  Noorwegen
  Oostenrijk
  Polen
  Sovjet-Unie

  Roemenië
  Spanje
  Tsjecho-Slowakije
  Verenigde Staten
  Zuid-Korea
  Zweden
  Zwitserland

Externe linksBewerken