Gijs van Lennep

Nederlands coureur

Jhr. Gijsbert (Gijs) van Lennep (Aerdenhout, 16 maart 1942) is een voormalige Nederlandse Formule 1- en Sportscar-coureur. Hij begon zijn carrière als Formule V-coureur. Later werd hij opgenomen in het Racing Team Holland.

Gijs van Lennep
Gijs van Lennep in 1971
Algemene informatie
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Geboren 16 maart 1942
Aerdenhout
Formule 1-carrière
Jaren actief 1971-1975
Teams Surtees, Williams, Ensign
Races 10 (8 gestart)
Punten 2
Eerste race Nederland 1971
Laatste race Duitsland 1975
Portaal  Portaalicoon   Autosport

CarrièreBewerken

Winnaar 24 uur van Le MansBewerken

In 1967 behaalde Van Lennep, lid van de familie Van Lennep, in Zweden de eerste overwinning met DAF in de Formule 3. Eveneens in 1967 ging hij voor Porsche rijden. In 1971 won hij de 24 uur van Le Mans met Helmut Marko. Hiermee had hij tot juni 2010 het afstandsrecord (5335 km) op zijn naam staan, het record is sindsdien in handen van Audi.[1] Gemiddeld reden ze meer dan 222 km/u (inclusief pitstops). De hoogst behaalde snelheid was bijna 400 km/u.

Formule 1Bewerken

Van Lennep heeft vier seizoenen in enkele races deelgenomen aan de Formule 1. Hij reed voor Surtees, Iso-Marlboro en Ensign. In 1971 nam hij deel aan de Grote Prijs van Nederland op het circuit van Zandvoort met een door Stichting Autoraces Nederland ingeschreven Surtees, waarin hij 8e werd. Later dat jaar reed hij voor het fabrieksteam, maar wist niet aan de finish te komen.

 
Gijs van Lennep in een Porsche 911 Carrera RSR op de Nürburgring 1974

Overige successenBewerken

In 1972 reed Van Lennep geen Formule 1, maar werd wel Europees kampioen Formule 5000. In 1973 reed hij dankzij sponsor Marlboro bij het Iso-Marlboro team van Frank Williams, waar hij op Zandvoort een punt haalde. Dit betekende het eerste WK-punt voor het team van Williams. In hetzelfde jaar won hij de Targa Florio. In 1974 reed hij nog een race voor het Iso team. In 1975 verving hij bij Ensign Roelof Wunderink gedurende drie races. Op de Nürburgring behaalde hij nogmaals een punt. Hiermee was hij op dat moment de op een na meest succesvolle Nederlandse Formule 1-coureur, net achter Carel Godin de Beaufort.

Opnieuw eerste in Le MansBewerken

In 1976 won Gijs van Lennep voor een tweede maal de 24 uur van Le Mans, ditmaal met de Belgische coureur Jacky Ickx. Het werd zo geregeld dat hij de laatste 90 minuten van zijn laatste race achter het stuur zat en over de eindstreep mocht rijden.

TriviaBewerken

  • In 1999 werd hij door een Nederlandse vakjury uitgeroepen tot Beste Nederlandse autocoureur van de Eeuw.[2]

OverzichtBewerken

Resultaten in de Formule 1Bewerken

Seizoen Inschrijving Chassis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Pos Punten
1971 Stichting Autoraces Nederland Surtees TS7 Cosworth V8 RSA ESP MON NED
8
FRA GBR GER AUT ITA CAN - 0
Surtees USA
NGS
1973 Iso Marlboro Iso Marlboro IR Cosworth V8 ARG BRA RSA ESP BEL MON SWE FRA GBR NED
6
GER AUT
9
ITA
NF
CAN USA 19 1
1974 Iso Marlboro Williams FW Cosworth V8 ARG BRA RSA ESP BEL
14
MON SWE NED
DNQ
FRA GBR GER AUT ITA CAN USA - 0
1975 HB Bewaking Team Ensign Ensign N174 Cosworth V8 ARG BRA RSA ESP MON BEL SWE NED
10
FRA
15
GBR GER
6
AUT ITA USA 19 1

Over Gijs van LennepBewerken

  • Hans van der Klis, Dwars door de Tarzanbocht: de dertien Nederlandse Formule 1-coureurs. Amsterdam, 2007 (3e ed.), p. 41-57
Zie de categorie Gijs Van Lennep van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Negenvoudig winnaar:Tom Kristensen
Zesvoudig winnaar:Jacky Ickx
Vijfvoudig winnaar:Derek Bell · Frank Biela · Emanuele Pirro
Viervoudig winnaar:Sébastien Buemi · Yannick Dalmas · Olivier Gendebien · Henri Pescarolo
Drievoudig winnaar:Woolf Barnato · Rinaldo Capello · Luigi Chinetti · Marcel Fässler · Brendon Hartley · Hurley Haywood · Phil Hill · Al Holbert · André Lotterer · Klaus Ludwig · Kazuki Nakajima · Allan McNish · Benoît Tréluyer · Marco Werner
Tweevoudig winnaar:Fernando Alonso · Earl Bamber · Timo Bernhard · Tim Birkin · Ivor Bueb · Romain Dumas · Ron Flockhart · Jean-Pierre Jaussaud · Gérard Larrousse · JJ Lehto · Gijs van Lennep · Manuel Reuter · André Rossignol · Raymond Sommer · Hans-Joachim Stuck · Jean-Pierre Wimille · Alexander Wurz
Enkelvoudig winnaar:Laurent Aïello · Michele Alboreto · Chris Amon · Seiji Ara · Richard Attwood · Mauro Baldi · Lorenzo Bandini · Paolo Barilla · Jürgen Barth · Dudley Benjafield · Robert Benoist · Lucien Bianchi · Robert Bloch · Mark Blundell · Christophe Bouchut · David Brabham · Geoff Brabham · Martin Brundle · Eugène Chaboud · Frank Clement · Price Cobb · Mike Conway · Gérard de Courcelles · Sammy Davis · Stanley Dickens · John Duff · Johnny Dumfries · Loïc Duval · Philippe Étancelin · Luis Fontés · A.J. Foyt · Paul Frère · Bertrand Gachot · Marc Gené · José Froilán González · Masten Gregory · Jean Guichet · Dan Gurney · Duncan Hamilton · Mike Hawthorn · Éric Hélary · Johnny Herbert · Hans Herrmann · Graham Hill · John Stuart Hindmarsh · Ryō Hirakawa · Earl Howe · Nico Hülkenberg · Neel Jani · Stefan Johansson · Davy Jones · Glen Kidston · Kamui Kobayashi · Louis Krages · André Lagache · Jan Lammers · Hermann Lang · René Léonard · Marc Lieb · José María López · Helmut Marko · Pierluigi Martini · Jochen Mass · Bruce McLaren · Peter Mitchell-Thomson · John Nielsen · Tazio Nuvolari · Jackie Oliver · Stéphane Ortelli · Didier Pironi · Fritz Riess · Jochen Rindt · Mike Rockenfeller · Pedro Rodríguez de la Vega · Tony Rolt · Jean Rondeau · Jean-Louis Rosier · Louis Rosier · Bernard Rubin · Roy Salvadori · Ninian Sanderson · Ludovico Scarfiotti · Vern Schuppan · Masanori Sekiya · Carroll Shelby · Guy Smith · Nick Tandy · Jean Trémoulet · Maurice Trintignant · Nino Vaccarella · Pierre Veyron · Peter Walker · Andy Wallace · Derek Warwick · Volker Weidler · Peter Whitehead · Bill Whittington · Don Whittington · Joachim Winkelhock