Justin Wilson

Brits Formule 1-coureur (1978-2015)

Justin Boyd Wilson (Sheffield, 31 juli 1978Allentown, Pennsylvania, Verenigde Staten, 24 augustus 2015) was een Brits autocoureur. Hij racete in de Formule 1, Champ Car en IndyCar Series.

Justin Wilson
Wilson in 2013
Algemene informatie
Volledige naam Justin Boyd Wilson
Nationaliteit Vlag van het Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Geboren 31 juli 1978
Sheffield, Verenigd Koninkrijk
Overleden 24 augustus 2015
Allentown, Pennsylvania, Verenigde Staten
Formule 1-carrière
Jaren actief 2003
Teams Minardi, Jaguar
Races 16
Kampioenschappen -
Overwinningen -
Podiums -
Punten 1
Polepositions -
Snelste rondes -
Eerste race GP Australië 2003
Laatste race GP Japan 2003
Portaal  Portaalicoon   Autosport

CarrièreBewerken

In 1987 begon Wilson met karten. Hij reed in de jaren negentig enkele jaren in de Formula Vauxhall, waarna hij naar Formule Palmer ging. Hij won de titel in 1997. In 1998 was hij een finalist voor de McLaren Autosport BRDC Young Driver of the Year Award. Een jaar later ging hij naar de Formule 3000, waar hij in 2001 de titel won. In 2002 ging hij naar de World Series by Nissan, waar hij twee races won, in Interlagos en in Valencia.

Wilson testte rond die tijd voor het Minardi-team, maar omdat hij te groot was en moeilijk in de auto paste kon hij Alex Yoong niet vervangen als permanente coureur.

Formule 1Bewerken

In 2003 bouwde Minardi een auto waar Wilson met zijn 1.93 m in paste. Zijn teamgenoot was Nederlands coureur Jos Verstappen. Na elf gereden races voor Minardi stapte hij over naar Jaguar om Antonio Pizzonia te vervangen in de laatste vijf races. Tijdens de Grand Prix van de Verenigde Staten behaalde hij zijn eerste en enige punt in de Formule 1.

Champ CarBewerken

In 2004 verhuisde hij naar de Verenigde Staten om te gaan racen voor Conquest Racing in het Champ Car kampioenschap. Zijn beste kwalificatie was een tweede plaats en hij haalde dat jaar 188 punten en werd elfde in het kampioenschap.

In 2005 ging hij rijden voor RuSPORT. Hij won zijn eerste Champ Car-race op het stratencircuit van Toronto en won dat jaar eveneens de laatste race van het seizoen op de Autódromo Hermanos Rodríguez. Hij werd dat jaar derde in het kampioenschap achter kampioen Sébastien Bourdais en nummer twee Oriol Servia.

In 2006 reed hij een tweede seizoen bij RuSPORT. Hij won de race in het Canadese Edmonton en werd vijf keer tweede in een race dat jaar, waardoor hij op de tweede plaats eindigde in het kampioenschap.

In 2007 reed hij een derde seizoen voor RuSPORT. Hij won op het Nederlandse TT-Circuit Assen, en finishte een tweede jaar op rij op de tweede plaats in het kampioenschap.

Toen de Champ Car eind 2007 ophield te bestaan, stapte Wilson in 2008 over naar de IndyCar Series

IndyCar SeriesBewerken

In 2008 ging hij rijden voor Newman-Haas-Lanigan Racing. Hij won dat jaar op Belle Isle Park en finishte op de elfde plaats in de eindstand.

In 2009 stapte hij over naar Dale Coyne Racing. Wilson won de race op Watkins Glen International. Het was voor het team, dat in 1986 opgericht werd, de eerste overwinning. Wilson eindigde op de negende plaats in de eindstand.

In 2010 ging hij aan de slag bij Dreyer & Reinbold Racing. Hij finishte tweede in Saint Petersburg en Long Beach en werd elfde in de eindstand.

In 2011 reed hij een tweede seizoen bij Dreyer & Reinbold Racing. Hij moest zes wedstrijden voor het einde van het raceseizoen vroegtijdig staken nadat hij verwondingen opliep tijdens oefenritten op de Mid-Ohio Sports Car Course.[1] Hij eindigde dat seizoen uiteindelijk op de vierentwintigste plaats in de eindstand.

In 2012 keerde hij weer terug en ging hij weer rijden voor Dale Coyne Racing. Wilson won de race op Texas Motor Speedway en finishte op de vijtiende plaats in de eindstand.

In 2013 reed hij wederom voor een Dale Coyne Racing, (zijn jongere broer Stefan Wilson maakte dat seizoen zijn debuut als reserverijder en viel 1x in, waarbij hij zestiende werd) hij won dat jaar geen races, maar finishte op een zesde plaats in de eindstand.

In 2014 reed hij ook weer voor Dale Coyne Racing, en finishte op een veertiende plaats in de eindstand.

In 2015 kwam hij uit voor Andretti Autosport, waarvoor hij maar zes races reed. Wilson raakte in de voorlaatste race van 2015 op 23 augustus betrokken bij een zware crash op Pocono Raceway. Hij raakte ernstig gewond aan zijn hoofd, doordat hij geraakt werd door de nose cone van een andere auto en werd in kritieke toestand opgenomen in het ziekenhuis.[2] De volgende dag overleed hij aan de gevolgen van dit ongeval. Als eerbetoon reed Oriol Servià de laatste race met het startnummer van Wilson.

Andere racesBewerken

In 2006 reed hij in de 24 uur van Daytona. Hij reed daar met zijn teamgenoten A.J. Allmendinger, Oswaldo Negri en Mark Patterson.

ResultatenBewerken

 
Wilson op de Indianapolis Motor Speedway in 2008.

ChampCar resultaten (aantal gereden races, aantal maal in de top 5 van een race, eindpositie kampioenschap en punten)

Jaar Races 1ste 2de 3de 4de 5de Rank Ptn
2004 14 - - - 1 1 11 188
2005 13 2 - 1 4 - 3 265
2006 13 1 5 1 1 2 2 298
2007 14 1 3 1 2 2 2 281

IndyCar Series resultaten (aantal gereden races, aantal maal in de top 5 van een race, eindpositie kampioenschap en punten)

Jaar Races 1ste 2de 3de 4de 5de Rank Ptn
2008 18 1 - 1 - - 11 340
2009 17 1 - 1 - 1 9 354
2010 17 - 2 - - - 11 361
2011 11 - - - - 1 23 183
2012 15 1 - - - - 15 278
2013 19 - 1 3 2 1 6 472

Resultaten Indianapolis 500Bewerken

Jaar Chassis Motor Start Finish Team
2008 Dallara Honda 16 27 Newman-Haas-Lanigan Racing
2009 Dallara Honda 15 23 Dale Coyne Racing
2010 Dallara Honda 11 7 Dreyer & Reinbold Racing
2011 Dallara Honda 19 16 Dreyer & Reinbold Racing
2012 Dallara Honda 21 7 Dale Coyne Racing
2013 Dallara Honda 14 5 Dale Coyne Racing
Zie de categorie Justin Wilson van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Voorganger:
-
Kampioen Formule Palmer Audi
1998
Opvolger:
Richard Tarling
Voorganger:
Bruno Junqueira
Formule 3000 Kampioen
2001
Opvolger:
Sébastien Bourdais
Vijfvoudig winnaar:Hurley Haywood · Scott Pruett
Viervoudig winnaar:Peter Gregg · Pedro Rodríguez de la Vega · Rolf Stommelen · Bob Wollek
Drievoudig winnaar:João Barbosa · Derek Bell · Scott Dixon · Christian Fittipaldi · Butch Leitzinger · Juan Pablo Montoya · Brian Redman · Memo Rojas · Andy Wallace
Tweevoudig winnaar:Filipe Albuquerque · Max Angelelli · Mauro Baldi · Terry Borcheller · Hélio Castroneves · Elliott Forbes-Robinson · A.J. Foyt · Al Holbert · Kamui Kobayashi · Jan Lammers · Ken Miles · John Paul jr. · Lloyd Ruby · Scott Sharp · Jordan Taylor · Ricky Taylor · Wayne Taylor · Didier Theys · Al Unser jr. · Renger van der Zande
Enkelvoudig winnaar:A.J. Allmendinger · Fernando Alonso · Chris Amon · John Andretti · Mario Andretti · Claude Ballot-Léna · Lorenzo Bandini · Forest Barber · Olivier Beretta · Jörg Bergmeister · Timo Bernhard · Tom Blomqvist · Raul Boesel · Christophe Bouchut · Sébastien Bourdais · Thierry Boutsen · Ryan Briscoe · Ed Brown · Martin Brundle · Kevin Buckler · Emmanuel Collard · Ryan Dalziel · Pipo Derani · Mark Dismore · David Donohue · Mark Donohue · Dominique Dupuy · Salvador Durán · Graham Duxbury · Rob Dyson · Vic Elford · Ron Fellows · Ted Field · John Fitzpatrick · Dario Franchitti · Franck Fréon · Antonio García · Bob Garretson · Paul Gentilozzi · Jeff Gordon · John Graves · Dan Gurney · Joey Hand · Masahiro Hasemi · Dave Helmick · Preston Henn · Hans Herrmann · Toine Hezemans · Phil Hill · Kazuyoshi Hoshino · Jacky Ickx · Oliver Jarvis · Frank Jelinski · Reinhold Joest · Davy Jones · P.J. Jones · Tony Kanaan · Charlie Kimball · Leo Kinnunen · Chris Kneifel · Louis Krages · Kyle Larson · Jürgen Lässig · Giovanni Lavaggi · Darren Law · Fredy Lienhard · Arie Luyendyk · Tony Martin · Jamie McMurray · Casey Mears · Volkert Merl · Sarel van der Merwe · Steve Millen · Rocky Moran · Giampiero Moretti · Jochen Neerpasch · Oswaldo Negri jr. · John Nielsen · Johnny O'Connell · Jackie Oliver · Danny Ongais · Johannes van Overbeek · Jim Pace · Simon Pagenaud · Max Papis · Chuck Parsons · John Paul sr. · Henri Pescarolo · John Pew · Andy Pilgrim · Bobby Rahal · Graham Rahal · Buddy Rice · Chip Robinson · Mike Rockenfeller · Alexander Rossi · John Schneider · Michael Schrom · Jo Siffert · Toshio Suzuki · Al Unser sr. · James Weaver · Karl Wendlinger · Marco Werner · Dan Wheldon · Justin Wilson