Jeroen Bleekemolen

Nederlands autocoureur

Jeroen Bleekemolen (Heemstede, 23 oktober 1981) is een Nederlandse autocoureur, woonachtig in Monaco. Hij is de zoon van Michael Bleekemolen en broer van Sebastiaan Bleekemolen, die eveneens coureurs zijn. Samen runnen zij hun familiebedrijf "Bleekemolens Race Planet".

Jeroen Bleekemolen
Jeroen Bleekemolen, 2011
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Eerdere ervaring A1GP
Formule 3
DTM
Porsche Supercup
Portaal  Portaalicoon   Autosport

In 1995 werd hij tweede in de 60 en 80cc juniorenklasse karten.

Bleekemolen bestuurde een Dodge Viper in het FIA GT kampioenschap, en met groot succes. Hij streed in het erg competitieve Duitse Formule 3 kampioenschap, en reed enkele malen de Masters of Formula 3 op Circuit Park Zandvoort, het onofficiële Formula 3 Wereldkampioenschap. Voor Team Opel reed hij de meest prestigieuze Touring Car race ter wereld, namelijk de DTM. In 2005 streed hij in de ELF BRL V6

A1 Grand PrixBewerken

In het eerste seizoen van de A1 Grand Prix (2005-2006) was Jeroen Bleekemolen reservecoureur voor het A1 Team The Netherlands. Bij aanvang van het tweede seizoen (2006-2007) werd hij in september 2006 eerste rijder voor het team, en verving daarmee Jos Verstappen, die kort voor de race wegens een financieel conflict met het team besloot niet te rijden.

Seizoen 2006-2007Bewerken

Race 1: 1 oktober 2006 - Zandvoort (Nederland)Bewerken

Bij de vrije trainingen op vrijdag werd hij twee keer tweede, en een keer zevende. Voor de sprintrace wist hij zich daarnaast als negende te kwalificeren. In de feature race werd hij knap vierde, na een groot aantal ronden aan kop te hebben gereden.[1]

Race 2: 8 oktober 2006 - Brno (Tsjechië)Bewerken

Bleekemolen startte de sprintrace vanaf een twaalfde plaats op de grid. Direct bij de start was er spektakel, toen Duitsland en Nieuw-Zeeland elkaar raakten. Duitsland ging op zijn kant en vloog vervolgens de vangrail in. Bleekemolen, die daar direct achter zat, moest inhouden en uitwijken naar rechts, wat hem een aantal plaatsen kostte. Daarna zat de coureur van A1 Team The Netherlands lang vast achter Libanon. Aan het eind lukte het Bleekemolen om Libanon te passeren, maar Brazilië voorbij gaan lukte net niet meer.

Voor de hoofdrace startte A1 Team The Netherlands als tiende. Bleekemolen wist direct een paar plaatsen te winnen. Het team maakte vroeg een pitstop, maar wist net niet voor China, Duitsland en Groot-Brittannië op de baan te komen. Daarna zat Bleekemolen de rest van de race vast achter China en was niet in staat om verder aan te vallen.

Uiteindelijk behaalde A1 Team The Netherlands twee punten door als negende te eindigen.

Race 3: 12 november 2006 - Bejing (China)Bewerken

Jeroen Bleekemolen reed op 12 november 2006 zijn derde race voor A1 Team The Netherlands. Voor deze race werd er in Bejing een stratencircuit geprepareerd.

Seizoen 2007-2008Bewerken

Race 1: 30 september 2007 - Zandvoort (Nederland)Bewerken

...

Race 2: 14 oktober 2007 - Brno (Tsjechië)Bewerken

In de eerste kwalificatie (voor de sprintrace) reed hij naar een tweede plaats, maar door een spin in de tweede sessie zakte hij terug naar een vijfde positie. In de derde sessie was hij de snelste en hij wist zijn tijd in de vierde zelfs nog te verbeteren, waardoor hij in de hoofdrace van pole mocht starten. In de sprintrace wist hij zijn vijfde plaats tot aan de finish te behouden en in de hoofdrace werd hij tweede.

CarrièreBewerken

1998

  • Kampioen Nederlands en Benelux kampioen Formule
  • 3e plaats Renault Megane Junior Cup (5 uit 8 races gereden)

1999

2000

2001

  • 2e plaats FIA GT kampioenschap (2 overwinningen, 4 poles)
  • 3e plaats Europees Renault Clio kampioenschap (5 uit 9 races gereden, 3 overwinningen)
  • Kampioen Nederlands Clio Cup (6 overwinningen, 6 poles)
  • 24 uur Spa-Francorchamps

2002

2003

  • DTM
  • 24 uur Nürburgring

2004

2005

2006

2007

2008

2009

  • A1GP rijder team Nederland 4e plaats (2 pole positions, 1 overwinning, 2 podiums)
  • Porsche Supercup Kampioen
  • (5 overwinningen, 7 pole positions, alle 13 races op het podium)
  • Porsche Carrera Cup Duitsland Vice-kampioen (4 overwinningen, 3 pole positions)
  • 24 uur van Le Mans fabrieksrijder Spyker (5e plaats GT2)
  • Dutch GT4 met Corvette (4 overwinningen in 4 races)
  • 24 uur van Dubai
  • Shelby Can Am Kyalami (overwinning en pole position)

2010

  • American Le Mans Series kampioen (7 pole positions, 4 overwinningen, 7 podiums)
  • Porsche Supercup (1 pole position, 3 podiums)
  • 24 hours of Daytona 5th place
  • 24 hours of Le Mans and LMS Paul Ricard and Algarve fabrieksrijder Spyker
  • 24 hours of Dubai
  • Porsche Carrera Cup (2 podiums in 2 races)
  • Dutch GT4 met Corvette (2 pole positions, 2 overwinningen, 5 podiums)
  • Grand Am 6 hours of Watkins Glen
  • Toerwagen Diesel Cup
  • Shelby Can Am Kyalami

2011

  • Porsche Supercup met Team Abu Dhabi by Tolimit
  • 12 hours of Sebring, 24 hours of Le Mans and Petit Le Mans met Rebellion Racing Lola-Toyota LMP1
  • 24 hours of Dubai met Tolimit Arabia 4th place
  • 24 hours of Daytona met TRG/Black Swan Racing/GMG
  • 24 hours of Le Mans met Rebellion Racing, Lola B10/60-Toyota
  • American Le Mans Series met Black Swan Racing (Kampioen GTC klasse)
  • Porsche Carrera Cup met Team Deutsche Post by Tolimit
  • Dutch GT4
  • Toerwagen Diesel Cup

2012

  • 24 hours of Le Mans met Rebellion Racing Lola-Toyota LMP1
  • co-driver van Shane van Gisbergen bij de Goldcoast 600 in V8 supercars championchip

Zie ookBewerken

Externe linksBewerken

Voorganger:
Christijan Albers
Nederlandse Formule Ford kampioen
1998
Opvolger:
Vincent van der Valk

Voorganger:
Donny Crevels
BRL V6 kampioen
2005
Opvolger:
Sandor van Es

Voorganger:
Richard Westbrook
Porsche Supercup kampioen
2008, 2009
Opvolger:
René Rast
Vijfvoudig winnaar:Timo Bernhard · Pedro Lamy · Marcel Tiemann
Viervoudig winnaar:Marc Duez · Romain Dumas · Marc Lieb · Fritz Müller · Peter Zakowski
Drievoudig winnaar:Herbert Hechler · Klaus Ludwig · Hans-Joachim Stuck · Markus Winkelhock
Tweevoudig winnaar:Uwe Alzen · Michael Bartels · Axel Felder · Dieter Gartmann · Christopher Haase · Altfrid Heger · Frank Katthöfer · Kelvin van der Linde · Lucas Luhr · Christopher Mies · Jörg Müller · Klaus Niedzwiedz · Gerold Pankl · Roberto Ravaglia · Johannes Scheid · Sabine Schmitz · Bernd Schneider · Frank Stippler · Hans-Jürgen Tiemann · Dries Vanthoor · Frederic Vervisch · Winfried Vogt · Joachim Winkelhock
Enkelvoudig winnaar:Tonico de Azevedo · Marc Basseng · Jeroen Bleekemolen · Andreas Bovensiepen · Franz-Josef Bröhling · Alexander Burgstaller · Matteo Cairoli · Nick Catsburg · Johnny Cecotto · Michael Christensen · Adam Christodoulou · Christian Danner · Connor De Phillippi · Edgar Dören · Helmut Döring · Sean Edwards · Philipp Eng · Maro Engel · Kévin Estre · Augusto Farfus · Peter Faubel · Robin Frijns · Franz Geschwendtner · Fabien Giroix · Armin Hahne · Jürgen Hammelmann · Prins Ferfried van Hohenzollern · Gerhard Holup · Duncan Huisman · Hans-Peter Joisten · Pierre Kaffer · Helmut Kelleners · Franz Konrad · Herbert Kummle · Niki Lauda · Robert Lechner · Richard Lietz · Frédéric Makowiecki · Christian Mamerow · Jean-Michel Martin · Karl Mauer · Bernd Mayländer · Christian Menzel · Manuel Metzger · Dirk Müller · Nico Müller · Kris Nissen · Peter Oberndorfer · Markus Oestreich · Patrick Pilet · Emanuele Pirro · Andy Priaulx · Karl-Heinz Quirin · René Rast · Otto Rensing · Manuel Reuter · Mike Rockenfeller · Fred Rosterg · Boris Said · Edward Sandström · Timo Scheider · Clemens Schickentanz · Frank Schmickler · Matthias Schneider · Dieter Selzer · Alexander Sims · Steve Soper · Nick Tandy · Nicki Thiim · Laurens Vanthoor · Robert Walterscheid-Müller · Hans Widmann · Örnulf Wirdheim · Karl-Heinz Wlazik · Wolfgang Wolf · Nick Yelloly