Hoofdmenu openen

Wikipedia β

Oppervlakte

een waarde die de omvang aangeeft in een 2 dimensionaal vlak

Oppervlakte verwijst in het Nederlands zowel naar een verschijningsvorm als naar de afmeting daarvan.

  • Het oppervlak is het scheidingsvlak aan de bovenkant tussen een lichaam en zijn omgeving.
    Als voorbeeld kan men denken aan het aardoppervlak of het wateroppervlak van de zee
  • De oppervlakte is een afmeting, het stelt de grootte van dit scheidingsvlak of een deel ervan voor.

In de normale taal worden beide begrippen door elkaar gehaald.

De SI-eenheid van oppervlakte is de vierkante meter: m². Deze is afgeleid van de SI-eenheid meter. In het dagelijks gebruik kan de vlaktemaat ook in andere eenheden worden uitgedrukt, bijvoorbeeld in are of bunder.

In het Engels zijn er voor beide begrippen verschillende vertalingen: surface voor de verschijningsvorm en area voor de afmetingen. In het Duits en het Frans wordt datzelfde onderscheid gemaakt.

FormulesBewerken

Figuur Kenmerken Oppervlakte
2-dimensionaal
vierkant zijden a  
rechthoek zijden a en b  
rechthoekige driehoek rechthoekszijden a en b  
driehoek basis c, hoogte h  
driehoek zijden a, b en c, halve omtrek s = ½ (a + b + c)  
driehoek zijden a, b en tussen liggende hoek γ  
trapezium evenwijdige zijden a en c, hoogte h  
ruit diagonalen p en q  
parallellogram basis b, hoogte h  
cirkel straal r  
3-dimensionaal
bol straal r  
cilinder (open) straal r, hoogte h  
cilinder (onder en bovenzijde afgesloten) straal r, hoogte h  
kegel (open) straal r, hoogte h  
kegel (gesloten) straal r, hoogte h  

WiskundeBewerken

De maattheorie levert een exacte en algemene definitie voor het begrip oppervlakte aan de hand van een maat. Voor vlakke tweedimensionale figuren hanteert men de Lebesgue-maat op  . Voor gekromde oppervlakken bestaat enerzijds het volumebegrip uit de differentiaalmeetkunde, anderzijds de Haar-maat uit de theorie der Lie-groepen.

Zie ookBewerken