Classic Brugge-De Panne

(Doorverwezen vanaf Driedaagse van De Panne)

De Classic Brugge-De Panne (voorheen Driedaagse van De Panne-Koksijde) is een wielerwedstrijd die jaarlijks in het uiterste westen van Vlaanderen wordt verreden tussen de plaatsen Brugge en De Panne. De wedstrijd bestaat sinds 1977 voor de mannen en sinds 2018 wordt er ook een wedstrijd voor de vrouwen georganiseerd.

Vlag van België Classic Brugge-De Panne
Regio Vlaanderen
Periode maart-april
Organisator KVC Panne Sportief
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

MannenBewerken

Classic Brugge-De Panne
Classificatie
Discipline weg
Internationale kalender UCI World Tour
Geschiedenis
Eerste editie 1977
Aantal edities 46 (2022)
Eerste winnaar   Roger Rosiers
Laatste winnaar   Tim Merlier
Laatste Bel. winnaar Tim Merlier (2022)
Laatste Ned. winnaar Dylan Groenewegen (2019)
Meeste zeges   Eric Vanderaerden
(5 zeges)
Portaal      Wielersport

De Driedaagse van De Panne bestaat sinds 1977 en sinds 2005 maakte de wedstrijd deel uit van het Europese continentale circuit. Vanaf 2019 staat de koers op de UCI World Tour kalender.

De wedstrijd vond tot 2017 meestal eind maart - begin april plaats, op de dinsdag, woensdag en donderdag vóór de Ronde van Vlaanderen. Omdat de Driedaagse op een vergelijkbaar parcours werd verreden, met veel heuvels uit de Vlaamse Ardennen en diverse kasseienstroken, werd ze door veel renners gebruikt als een voorbereiding op deze wedstrijd. Traditioneel bestond de wedstrijd uit drie gewone etappes, met op de slotmiddag een afsluitende tijdrit. Het is hier waar de wedstrijd meestal werd beslist. De leiderstrui in het algemene tijdsklassement heeft in deze rittenwedstrijd een witte kleur. Tussen 1985 en 2017 was ook Zottegem een vaste partnerstad in de Driedaagse.

In 2018 verschoof de Driedaagse een week naar voren, in de week na Milaan-Sanremo en voorafgaand aan de E3 Harelbeke op vrijdag en Gent-Wevelgem op zondag. De woensdag vóór de Ronde van Vlaanderen werd nu bestemd voor Dwars door Vlaanderen. Er werd ook een nieuw concept bedacht: op de eerste twee dagen (dinsdag en woensdag) wedstrijden voor de elite mannen en de derde dag (donderdag) voor de elite vrouwen.[1] De startplaats van de wedstrijden werd Brugge en de finish bleef in De Panne. De naam wijzigde hierbij ook in de Driedaagse Brugge-De Panne. Het sprintcriterium op de eerste dag kwam echter te vervallen door gebrek aan interesse bij ploegen.[2] De wedstrijd voor de mannen werd een eendagskoers in de buiten categorie (UCI 1.HC). De vernieuwde koers mijdt nu de Vlaamse Ardennen en zoekt nu in West-Vlaanderen kasseien, duinen en de moeren als elementen. Ook de wind, vaak kenmerkend voor de kuststreek, wordt mee als bepalende factor in acht genomen. Qua beklimmingen werden enkele hellingen in het Heuvelland opgezocht, de belangrijkste was de Kemmelberg. In 2020 reed men echter niet meer naar Heuvelland, maar ging het na de start in Brugge via Gistel, Middelkerke, Diksmuide en Veurne naar De Moeren en dan naar De Panne.

Hellingen
  Zie Lijst van beklimmingen in de Driedaagse Brugge-De Panne voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

ErelijstBewerken

Jaar Winnaar Tweede Derde
1977   Roger Rosiers   Yvon Bertin   Guido Van Sweevelt
1978   Guido Van Sweevelt   Jozef Jacobs   Cees Priem
1979   Gustave Van Roosbroeck   Marc Renier   Guido Van Calster
1980   Seán Kelly   Gustave Van Roosbroeck   Etienne Van Der Helst
1981   Jan Bogaert   André Dierickx   Jozef Jacobs
1982   Gerrie Knetemann   Daniel Willems   Jean-Luc Vandenbroucke
1983   Cees Priem   Etienne De Wilde   Michel Pollentier
1984   Bert Oosterbosch   Eric Vanderaerden   Ferdi Van Den Haute
1985   Jean-Luc Vandenbroucke   Seán Kelly   Adrie van der Poel
1986   Eric Vanderaerden   Seán Kelly   Jean-Luc Vandenbroucke
1987   Eric Vanderaerden   Seán Kelly   Jean-Luc Vandenbroucke
1988   Eric Vanderaerden   Allan Peiper   Frans Maassen
1989   Eric Vanderaerden   Jelle Nijdam   Allan Peiper
1990   Erwin Nijboer   Johan Museeuw   Gerrit Solleveld
1991   Jelle Nijdam   Frans Maassen   Maximilian Sciandri
1992   Frans Maassen   Vjatsjeslav Jekimov   Thierry Marie
1993   Eric Vanderaerden   Frans Maassen   Edwig Van Hooydonck
1994   Fabio Roscioli   Djamolidin Abdoezjaparov   Frans Maassen
1995   Michele Bartoli   Rolf Sørensen   Gianluca Bortolami
1996   Vjatsjeslav Jekimov   Wilfried Peeters   Olaf Ludwig
1997   Johan Museeuw   Carlo Bomans   Marco Milesi
1998   Michele Bartoli   Emmanuel Magnien   Vjatsjeslav Jekimov
1999   Peter Van Petegem   Frank Vandenbroucke   Denis Zanette
2000   Vjatsjeslav Jekimov   Romāns Vainšteins   Sergej Ivanov
2001   Nico Mattan   Erik Dekker   Vjatsjeslav Jekimov
2002   Peter Van Petegem   Stefano Zanini   George Hincapie
2003   Raivis Belohvoščiks   Gianluca Bortolami   Peter Van Petegem
2004   George Hincapie   Danilo Hondo   Gerben Löwik
2005   Stijn Devolder   Alessandro Ballan   Nico Mattan
2006   Leif Hoste   Bernhard Eisel   Luis León Sánchez
2007   Alessandro Ballan   Joost Posthuma   Bert Roesems
2008   Joost Posthuma   Manuel Quinziato   Enrico Gasparotto
2009   Frederik Willems   Joost Posthuma   Tom Leezer
2010   David Millar   Andrij Grivko   Luca Paolini
2011   Sébastien Rosseler   Lieuwe Westra   Michał Kwiatkowski
2012   Sylvain Chavanel   Lieuwe Westra   Maciej Bodnar
2013   Sylvain Chavanel   Alexander Kristoff   Niki Terpstra
2014   Guillaume Van Keirsbulck   Luke Durbridge   Gert Steegmans
2015   Alexander Kristoff   Stijn Devolder   Bradley Wiggins
2016   Lieuwe Westra   Alexander Kristoff   Aleksej Loetsenko
2017   Philippe Gilbert   Matthias Brändle   Alexander Kristoff
2018   Elia Viviani   Pascal Ackermann   Jasper Philipsen
2019   Dylan Groenewegen   Fernando Gaviria   Elia Viviani
2020   Yves Lampaert   Tim Declercq   Tim Merlier
2021   Sam Bennett   Jasper Philipsen   Pascal Ackermann
2022   Tim Merlier   Dylan Groenewegen   Nacer Bouhanni

Meervoudige winnaarsBewerken

Zeges Renner Jaren
5   Eric Vanderaerden 1986, 1987, 1988, 1989, 1993
2   Michele Bartoli 1995, 1998
  Vjatsjeslav Jekimov 1996, 2000
  Peter Van Petegem 1999, 2002
  Sylvain Chavanel 2012, 2013

Meeste etappezegesBewerken

Aantal Wielrenner
13   Eric Vanderaerden
6   Alexander Kristoff
5   Mark Cavendish
  Eddy Planckaert

VrouwenBewerken

Classic Brugge-De Panne
Classificatie
Discipline weg
Internationale kalender UCI Women's World Tour
Geschiedenis
Eerste editie 2018
Aantal edities 5 (2022)
Eerste winnaar   Jolien D'hoore
Laatste winnaar   Elisa Balsamo (2022)
Laatste Bel. winnaar Jolien D'hoore (2018)
Laatste Ned. winnaar Lorena Wiebes (2020)
Portaal      Wielersport

Sinds 2018 wordt de Classic Brugge-De Panne voor vrouwen (van 2018-2020 de Driedaagse Brugge-De Panne) georganiseerd en maakte vanaf het begin deel uit van de UCI Women's World Tour.

ErelijstBewerken

Jaar Afstand Winnaar Tweede Derde
2018 151,7 km   Jolien D'hoore   Chloe Hosking   Christine Majerus
2019 134,4 km   Kirsten Wild   Lorena Wiebes   Lotte Kopecky
2020 156,3 km   Lorena Wiebes   Lisa Brennauer   Lotte Kopecky
2021 158,8 km   Grace Brown   Emma Norsgaard   Jolien D'hoore
2022 162,8 km   Elisa Balsamo   Lorena Wiebes   Marta Bastianelli