Parijs-Tours

wielerwedstrijd

Parijs-Tours is een Franse eendagsklassieker die verreden wordt in oktober. De wedstrijd eindigt in Tours, de startplaats is al enkele keren gewijzigd.

Vlag van Frankrijk Parijs-Tours
Parijs-Tours
Lokale naam Paris-Tours
Regio Centre-Val de Loire
Île-de-France
Periode Begin/midden oktober
Classificatie
Discipline weg
Type Vlakke klassieker
Internationale kalender UCI ProSeries
Categorie 1.Pro
Geschiedenis
Eerste editie 1896
Aantal edities 115 (2021)
Eerste winnaar Vlag van Frankrijk Eugène Prévost
Laatste winnaar Vlag van Frankrijk Arnaud Démare
Laatste Bel. winnaar Jelle Wallays (2019)
Laatste Ned. winnaar Erik Dekker (2004)
Meeste zeges Vlag van België Gustave Danneels
Vlag van Frankrijk Paul Maye
Vlag van België Guido Reybrouck
Vlag van Duitsland Erik Zabel
(3 zeges)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Het parcours is vaak gehuld in een dikke mist. Het peloton wordt opgejaagd door een ijzige herfstwind die vaak zo hard blaast dat waaiervorming onvermijdelijk is of, als de wind vol op kop blaast, de snelheid gematigd blijft. Door deze weersomstandigheden is het voor een groep vluchters moeilijk om voorop te blijven. Vaak eindigde de wedstrijd dan ook in een massasprint. In 2018 werd het parcours gewijzigd. Door de gravel- en zandstroken werd het parcours zwaarder en eindigde de wedstrijd niet meer in een massasprint.[1]

GeschiedenisBewerken

Parijs-Tours is een klassieke wedstrijd die al bestaat sinds 1896. Oorspronkelijk werd de wedstrijd georganiseerd door het tijdschrift Paris-Vélo om de nieuwe wielerbaan te promoten. Het was een open amateurswedstrijd voor fietsen, tandems en driewielers. Iedereen die voor 18.00 uur gearriveerd was, ontving een medaille. De winnaar kreeg een bronzen beeld van Jupiter van wel 1,4 meter hoog. Iedere deelnemer kreeg tegoedbonnen, in totaal goed voor 3 maanden abonnement op Paris-Vélo, om het publiek te vergoeden voor hulp bij materiële moeilijkheden onderweg. De eerste editie werd een succes, maar toch moest men vijf jaar wachten op de tweede en nog eens vijf jaar op de derde editie. Sinds 1906 wordt de wedstrijd ieder jaar in het najaar gehouden.

Sinds 2009 is Parijs-Tours niet meer opgenomen in de ProTour (later World Tour). Wel is het een van de meest prestigieuze wedstrijden uit de UCI Europe Tour.

WeetjesBewerken

In 1965 en 1966 werd de wedstrijd zonder dérailleurs gereden.

Tussen 1974 en 1987 werd de wedstrijd in omgekeerde richting gereden en werd toen ook 'le Grand Prix d'Automne' (De Grote Herfstprijs) genoemd, als tegenhanger van Milaan-San Remo die de naam 'La Primavera' (De Lente) kreeg.

Sinds 2018 werden gravel- en grindstroken, die door de wijnvelden lopen, toegevoegd aan het parcours. Patrick Lefevere, de ploegbaas van Deceuninck-Quickstep, was zo verontwaardigd over de parcourswijziging dat hij met zijn ploeg sindsdien de wedstrijd weigert te rijden.[2]

Parijs-Tours is een van de weinige wedstrijden die nooit gewonnen is door Eddy Merckx.[3]. Dit bracht de winnaar van 1972 Noël Vantyghem tot de legendarische uitspraak: Samen met Eddy Merckx won ik alle klassiekers die er te winnen waren. Ik Parijs-Tours en hij al de rest.

ParcoursBewerken

De startplaats van Parijs-Tours werd al snel verplaatst naar buiten Parijs. Eerst naar Versailles en later naar Saint-Arnoult-en-Yvelines. Sinds 2009 vertrekt de wedstrijd vanuit het Departement Eure-et-Loir: Chartres in 2009, Bonneval in 2014 en Brou in 2017. Sinds 2018 is de vaste startplaats Chartres.

Het parcours bevatte een paar kleine hellingen, maar was verder vlak. De laatste drie kilometer bevat geen bochten, samen met de sterke wind die vaak waait vormde het dus het ideale scenario voor sprinters die hierdoor ook hun eigen klassieker kregen. Sinds 2018 zorgt het zwaardere parcours er echter voor dat de wedstrijd sindsdien niet meer eindigde in een massasprint.

Het parcours was oorspronkelijk 250 tot 260 km lang. In 2009 werd om financiële redenen de startplaats verplaatst van Saint-Arnoult-en-Yvelines naar Chartres. De organisatie koos ervoor het oorspronkelijke parcours in stand te houden en daardoor de wedstrijd met 30 km in te korten.

ErelijstBewerken

1896 ·   Eugène Prévost
1901 ·   Jean Fischer
1906 ·   Lucien Petit Breton
1907 ·   Georges Passerieu
1908 ·   Omer Beaugendre
1909 ·   François Faber
1910 ·   François Faber
1911 ·   Octave Lapize
1912 ·   Louis Heusghem
1913 ·   Charles Crupelandt
1914 ·   Oscar Egg
1915 · Niet verreden
1916 · Niet verreden
1917 ·   Philippe Thys
1918 ·   Charles Mantelet
1919 ·   Hector Tiberghien
1920 ·   Eugène Christophe
1921 ·   Francis Pélissier
1922 ·   Henri Pélissier
1923 ·   Pol Deman
1924 ·   Louis Mottiat
1925 ·   Denis Verschueren
1926 ·   Heiri Suter
1927 ·   Heiri Suter
1928 ·   Denis Verschueren
1929 ·   Nicolas Frantz
1930 ·   Jean Marechal
1931 ·   André Leducq
1932 ·   Julien Moineau
1933 ·   Jules Merviel
1934 ·   Gustave Danneels
1935 ·   René Le Grèves
1936 ·   Gustave Danneels
1937 ·   Gustave Danneels
1938 ·   Jules Rossi
1939 ·   Frans Bonduel
1940 · Niet verreden
1941 ·   Paul Maye
1942 ·   Paul Maye
1943 ·   Gabriel Gaudin

1944 ·   Lucien Teisseire
1945 ·   Paul Maye
1946 ·   Briek Schotte
1947 ·   Briek Schotte
1948 ·   Louis Caput
1949 ·   Albert Ramon
1950 ·   André Mahé
1951 ·   Jacques Dupont
1952 ·   Raymond Guegan
1953 ·   Jos Schils
1954 ·   Gilbert Scodeller
1955 ·   Jacques Dupont
1956 ·   Albert Bouvet
1957 ·   Fred De Bruyne
1958 ·   Gilbert Desmet I
1959 ·   Rik Van Looy
1960 ·   Jo de Haan
1961 ·   Joseph Wouters
1962 ·   Jo de Roo
1963 ·   Jo de Roo
1964 ·   Guido Reybrouck
1965 ·   Gerben Karstens
1966 ·   Guido Reybrouck
1967 ·   Rik Van Looy
1968 ·   Guido Reybrouck
1969 ·   Herman Van Springel
1970 ·   Jürgen Tschan
1971 ·   Rik Van Linden
1972 ·   Noël Vantyghem
1973 ·   Rik Van Linden
1974 ·   Francesco Moser
1975 ·   Freddy Maertens
1976 ·   Ronald Dewitte
1977 ·   Joop Zoetemelk
1978 ·   Jan Raas
1979 ·   Joop Zoetemelk
1980 ·   Daniel Willems
1981 ·   Jan Raas
1982 ·   Jean-Luc Vandenbroucke
1983 ·   Ludo Peeters

1984 ·   Seán Kelly
1985 ·   Ludo Peeters
1986 ·   Phil Anderson
1987 ·   Adrie van der Poel
1988 ·   Peter Pieters
1989 ·   Jelle Nijdam
1990 ·   Rolf Sørensen
1991 ·   Johan Capiot
1992 ·   Hendrik Redant
1993 ·   Johan Museeuw
1994 ·   Erik Zabel
1995 ·   Nicola Minali
1996 ·   Nicola Minali
1997 ·   Andrei Tchmil
1998 ·   Jacky Durand
1999 ·   Marc Wauters
2000 ·   Andrea Tafi
2001 ·   Richard Virenque
2002 ·   Jakob Piil
2003 ·   Erik Zabel
2004 ·   Erik Dekker
2005 ·   Erik Zabel
2006 ·   Frédéric Guesdon
2007 ·   Alessandro Petacchi
2008 ·   Philippe Gilbert
2009 ·   Philippe Gilbert
2010 ·   Óscar Freire
2011 ·   Greg Van Avermaet
2012 ·   Marco Marcato
2013 ·   John Degenkolb
2014 ·   Jelle Wallays
2015 ·   Matteo Trentin
2016 ·   Fernando Gaviria
2017 ·   Matteo Trentin
2018 ·   Søren Kragh Andersen
2019 ·   Jelle Wallays
2020 ·   Casper Pedersen
2021 ·   Arnaud Démare

Meervoudige winnaarsBewerken

Renners in het cursief gedrukt zijn renners die nu nog actief zijn.

Overwinningen Renner Land Jaren
3 Gustave Danneels   België 1934 + 1936 + 1937
Paul Maye   Frankrijk 1941 + 1942 + 1945
Guido Reybrouck   België 1964 + 1966 + 1968
Erik Zabel   Duitsland 1994 + 2003 + 2005
2 François Faber   Luxemburg 1909 + 1910
Denis Verschueren   België 1925 + 1928
Heiri Suter   Zwitserland 1926 + 1927
Briek Schotte   België 1946 + 1947
Jacques Dupont   Frankrijk 1951 + 1955
Rik Van Looy   België 1959 + 1967
Jo de Roo   Nederland 1962 + 1963
Rik Van Linden   België 1971 + 1973
Joop Zoetemelk   Nederland 1977 + 1979
Jan Raas   Nederland 1978 + 1981
Ludo Peeters   België 1983 + 1985
Nicola Minali   Italië 1995 + 1996
Philippe Gilbert   België 2008 + 2009
Matteo Trentin   Italië 2015 + 2017
Jelle Wallays   België 2014 + 2019

Overwinningen per landBewerken

Overwinningen Land
41   België
32   Frankrijk
12   Nederland
9   Italië
5   Duitsland
4   Denemarken
3   Luxemburg,   Zwitserland
1   Australië,   Colombia,   Ierland,   Oekraïne,   Spanje

Jongeren -23Bewerken

1991 ·   Lars Michaelsen
1992 ·   Arvis Piziks
1993 ·   Cyril Saugrain
1994 ·   Nicolas Jalabert
1995 ·   Pascal Giguet
1996 ·   Franck Perque
1997 ·   Miguel van Kessel
1998 ·   Thor Hushovd
1999 ·   Gorik Gardeyn
2000 ·   Tom Boonen
2001 ·   Samuel Dumoulin
2002 ·   Maryan Hary
2003 ·   Mathieu Claude
2004 ·   Vincent Jerome
2005 ·   Fabien Patanchon

2007 ·   Jürgen Roelandts
2008 ·   Tony alleguen
2009 ·   Huub Duijn
2010 ·   Jelle Wallays
2011 ·   Fabien Schmidt
2012 ·   Taruia Krainer
2013 ·   Flavien Dassonville
2014 ·   Mike Teunissen
2015 ·   Sam Oomen
2016 ·   Arvid de Kleijn
2017 ·   Jasper Philipsen
2018 ·   Marten Kooistra
2019 ·   Alexys Brunel
2020 ·   Rune Herregodts
2021 ·   Jonas Iversby Hvideberg

Tours-ParijsBewerken

Net als tussen 1974-1987 werd er ook op 9 april 1917 en 9 juni 1918 twee maal een wedstrijd georganiseerd in omgekeerde richting: Tours-Parijs, naast Parijs-Tours.

ErepodiumBewerken

Jaar 1e 2e 3e
1917   Charles Deruyter   André Noel   Charles Juseret
1918   Philippe Thys   Charles Mantelet   George Seres