Hoofdmenu openen

België op het Eurovisiesongfestival

België neemt sinds de eerste editie, in 1956, deel aan het Eurovisiesongfestival. Het land won tot nu toe één maal, in 1986, met Sandra Kim en haar liedje J'aime la vie. Daarnaast haalde het land ook nog enkele ereplaatsen. België heeft inmiddels 61 keer deelgenomen aan het liedjesfestijn. Enkel Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk deden nog vaker mee.

Vlag van België België
Eerste deelname 1956
Aantal deelnamen 61
Winst 1
Zender RTBF en VRT
Statistieken
Hoogste positie 1ste (1986)
Laagste positie laatste (1961, 1962, 1965, 1973, 1979, 1985, 1993, 2000)
Portaal  Portaalicoon   Eurovisiesongfestival

Inhoud

OverzichtBewerken

Omdat België een land is waar zowel Nederlands als Frans gesproken wordt, wordt de kandidaat elk jaar afwisselend gekozen door de RTBF en de VRT. BRF, de kleine Duitstalige zender van België, is geen lid van de EBU en kiest dus ook geen kandidaat. Vandaar dat België in de beginjaren afwisselend in het Frans en in het Nederlands vertegenwoordigd werd.

De Nederlandstalige deelnemers scoren in het algemeen minder goed dan de Franstalige op het Eurovisiesongfestival. De hoogste plaats in het festival behaald door een Vlaamse inzending, was de zesde plaats door Tom Dice met het liedje Me and my guitar in 2010. De tot nu toe enige winnende inzending was dan ook een Franstalige inzending. In 1986 won Sandra Kim, ondanks het feit dat ze eigenlijk door haar te jonge leeftijd niet gerechtigd was om mee te doen; later bleek dat ze bij de inschrijving had gelogen over haar leeftijd. In Bergen won ze met een straatlengte voorsprong, en tevens met het grootste puntenaantal tot dan toe (176 punten). België was het laatste van de stichtende landen dat het festival won. Daarnaast legde België tweemaal bestek op de tweede plaats. Deze inzendingen waren Jean Vallée met L'amour ça fait chanter la vie in 1978 en Urban Trad met Sanomi in 2003.

In 1993 werd er een nieuw reglement ingevoerd, waardoor slecht presterende landen afgewisseld zouden worden met nieuwkomers, voornamelijk uit Oost-Europa. Vanwege een te lage score in 1993 mocht België niet meedoen in 1994. Hetzelfde gebeurde in 1997 en in 2001. In 2004 werd het systeem vervangen door het systeem van de halve finales. Aan de eerste halve finale, tijdens het festival in Istanboel diende België niet deel te nemen. Dankzij de tweede plaats het jaar voordien mocht het land rechtstreeks naar de finale. In de daarop volgende jaren werd het land telkens in de halve finales uitgeschakeld. Pas in 2010 bereikte België de finale weer met Tom Dice. Ook in 2013 bereikte België met Roberto Bellarosa de finale. Loïc Nottet zorgde in 2015 voor de beste Belgische prestatie in jaren. Met Rhythm inside eindigde de Belg als vierde. In 2016 zorgde Laura Tesoro voor een tweede opeenvolgende finaleplaats voor België. Uiteindelijk eindigde ze als tiende. Ook in 2017 wist België door te dringen tot de finale. Blanche eindigde net als Loïc Nottet twee jaar eerder als vierde.

In Vlaanderen wordt de kandidaat meestal aangeduid door de wedstrijd Eurosong. In 2010, 2012 en 2018 koos de VRT er echter voor om intern een kandidaat te kiezen. De RTBF kent doorgaans geen vaste selectieformule, maar kiest vaak intern.

Na de overwinning in 1986 mocht België het festival in 1987 zelf organiseren. Het was echter onduidelijk welke omroep het festival zou mogen organiseren. Na een urenlang durend debat in het Belgische parlement werd besloten dat, omdat de RTBF verantwoordelijk was geweest voor de overwinning, deze het festival mocht organiseren, terwijl de toenmalige BRT de Belgische inzending voor dat jaar mocht verzorgen. Het festival werd gehouden in het Eeuwfeestpaleis in Brussel en gepresenteerd door zangeres Viktor Lazlo.

Belgische deelnamesBewerken

Jaar Artiest Titel Fin. Ptn. Semi Ptn. Taal
  1956 Fud Leclerc Messieurs les noyés de la Seine ? ? Frans
Mony Marc Le plus beau jour de ma vie ? ? Frans
  1957 Bobbejaan Schoepen Straatdeuntje 8 5 Nederlands
  1958 Fud Leclerc Ma petite chatte 5 8 Frans
  1959 Bob Benny Hou toch van mij 6 9 Nederlands
  1960 Fud Leclerc Mon amour pour toi 6 9 Frans
  1961 Bob Benny September, gouden roos 15 1 Nederlands
  1962 Fud Leclerc Ton nom 13 0 Frans
  1963 Jacques Raymond Waarom? 10 4 Nederlands
  1964 Robert Cogoi Près de ma rivière 10 2 Frans
  1965 Lize Marke Als het weer lente is 15 0 Nederlands
  1966 Tonia Un peu de poivre, un peu de sel 4 14 Frans
  1967 Louis Neefs Ik heb zorgen 7 8 Nederlands
  1968 Claude Lombard Quand tu reviendras 7 8 Frans
  1969 Louis Neefs Jennifer Jennings 7 10 Nederlands
  1970 Jean Vallée Viens l'oublier 8 5 Frans
  1971 Lily Castel & Jacques Raymond Goeiemorgen, morgen 14 68 Nederlands
  1972 Serge & Christine Ghisoland A la folie ou pas du tout 17 55 Frans
  1973 Nicole & Hugo Baby, baby 17 58 Nederlands
  1974 Jacques Hustin Fleur de liberté 9 10 Frans
  1975 Ann Christy Gelukkig zijn 15 17 Nederlands en Engels
  1976 Pierre Rapsat Judy et cie 8 68 Frans
  1977 Dream Express A million in one, two, three 7 69 Engels
  1978 Jean Vallée L'amour ça fait chanter la vie 2 125 Frans
  1979 Micha Marah Hey nana 18 5 Nederlands
  1980 Telex Euro-vision 17 14 Frans
  1981 Emly Starr Samson 13 40 Nederlands
  1982 Stella Si tu aimes ma musique 4 96 Frans
  1983 Pas de Deux Rendez-vous 18 13 Nederlands
  1984 Jacques Zegers Avanti la vie 5 70 Frans
  1985 Linda Lepomme Laat me nu gaan 19 7 Nederlands
  1986 Sandra Kim J'aime la vie 1 176 Frans
  1987 Liliane Saint-Pierre Soldiers of love 11 56 Nederlands
  1988 Reynaert Laissez briller le soleil 18 5 Frans
  1989 Ingeborg Door de wind 19 13 Nederlands
  1990 Philippe Lafontaine Macédomienne 12 46 Frans
  1991 Clouseau Geef het op 16 23 Nederlands
  1992 Morgane Nous on veut des violons 20 11 Frans
  1993 Barbara Iemand als jij 25 3 Nederlands
  1995 Frédéric Etherlinck La voix est libre 20 8 Frans
  1996 Lisa del Bo Liefde is een kaartspel 16 22 Nederlands
  1998 Mélanie Cohl Dis oui 6 122 Frans
  1999 Vanessa Chinitor Like the wind 12 38 Engels
  2000 Nathalie Sorce Envie de vivre 24 2 Frans
  2002 Sergio & The Ladies Sister 13 33 Engels
  2003 Urban Trad Sanomi 2 165 Verzonnen
  2004 Xandee 1 life 22 7 X X Engels
  2005 Nuno Resende Le grand soir X X 22 29 Frans
  2006 Kate Ryan Je t'adore X X 12 69 Engels
  2007 The KMG's Love power X X 26 14 Engels
  2008 Ishtar O julissi X X 17 16 Verzonnen
  2009 Copycat Copycat X X 17 1 Engels
  2010 Tom Dice Me and my guitar 6 143 1 167 Engels
  2011 Witloof Bay With love baby X X 11 53 Engels
  2012 Iris Would you X X 17 16 Engels
  2013 Roberto Bellarosa Love kills 12 71 5 75 Engels
  2014 Axel Hirsoux Mother X X 14 28 Engels
  2015 Loïc Nottet Rhythm inside 4 217 2 149 Engels
  2016 Laura Tesoro What's the pressure 10 181 3 274 Engels
  2017 Blanche City lights 4 363 4 165 Engels
  2018 Sennek A matter of time X X 12 91 Engels
  2019 Eliot Wake up X X 13 70 Engels
  2020
Kleur Betekenis
Eerste plaats
Tweede plaats
Derde plaats
Laatste plaats
Gastland

Gegeven en gekregen puntenBewerken

Finale (1975-2019)Bewerken

Punten gekregen van:

Plaats Land Punten
1   Nederland 173
2   Frankrijk 135
3   Ierland 124
4   Portugal 122
5   Verenigd Koninkrijk 119
6   Duitsland 113
7   Spanje 111
8   Finland 100
9   Noorwegen 93
10   Zweden 84
11   Denemarken 83
  Zwitserland 83
13   Israël 73
14   Oostenrijk 69
15   Luxemburg 65
16   Polen 63
  Turkije 63
18   Griekenland 62
19   Italië 56
20   Cyprus 50
  IJsland 50
22   Estland 46
23   Joegoslavië 42
  Letland 42
25   Monaco 37
26   Australië 34
  Litouwen 34
  Slovenië 34
29   Rusland 33
30   Hongarije 27
  Oekraïne 27
32   Malta 25
33   Roemenië 24
34   San Marino 23
35   Noord-Macedonië 21
36   Servië 20
37   Wit-Rusland 18
38   Georgië 16
  Slowakije 16
40   Bulgarije 14
41   Armenië 13
  Montenegro 13
43   Tsjechië 12
44   Kroatië 11
45   Bosnië en Herzegovina 10
46   Moldavië 8
47   Albanië 6
48   Azerbeidzjan 4
49   Andorra 1
50   Marokko 0
  Servië en Montenegro 0


Twaalf punten gekregen van:

Aantal Land Jaar
5   Frankrijk 1978, 1984, 1986, 2003, 2015
4   Ierland 1978, 1986, 2016 (J), 2017 (J)
  Nederland 1977, 2013, 2015, 2016 (P)
3   Polen 1998, 2003, 2017 (P)
2   Australië 2016 (J), 2016 (P)
  Finland 1976, 1986
  Spanje 1996, 2003
1   Duitsland 2010
  Estland 2017 (P)
  Griekenland 1978
  Hongarije 2015
  Letland 2017 (P)
  Luxemburg 1984
  Monaco 1978
  Portugal 1986
  Turkije 1986
  Verenigd Koninkrijk 1978
  Zweden 2017 (P)

(J) = vakjury; (P) = publiek

Punten gegeven aan:

Plaats Land Punten
1   Frankrijk 186
  Nederland 186
3   Verenigd Koninkrijk 184
4   Zweden 172
5   Duitsland 169
6   Ierland 164
7   Noorwegen 148
8   Spanje 147
9   Italië 129
  Zwitserland 129
11   Israël 124
12   Oostenrijk 121
13   Turkije 108
14   Griekenland 99
15   Denemarken 90
16   Luxemburg 76
17   Portugal 68
18   Joegoslavië 63
19   Armenië 58
20   Cyprus 54
21   Malta 51
22   IJsland 50
23   Rusland 49
24   Finland 46
25   Monaco 40
26   Roemenië 38
27   Australië 34
28   Bulgarije 33
29   Letland 32
30   Azerbeidzjan 27
31   Oekraïne 24
32   Albanië 22
33   Polen 21
34   Georgië 18
  Kroatië 18
36   Moldavië 16
37   Hongarije 15
38   Estland 14
  Tsjechië 14
40   Servië 12
41   Bosnië en Herzegovina 8
42   Litouwen 4
  Slovenië 4
44   Servië en Montenegro 3
45   Andorra 0
  Marokko 0
  Montenegro 0
  Noord-Macedonië 0
  San Marino 0
  Slowakije 0
  Wit-Rusland 0


Twaalf punten gegeven aan:

Aantal Land Jaar
7   Verenigd Koninkrijk 1976, 1977, 1988, 1990, 1992, 1993, 1996
5   Nederland 1998, 1999, 2013, 2018 (P), 2019 (P)
4   Ierland 1975, 1980, 1984, 1987
  Turkije 2003, 2004, 2007, 2009
3   Oostenrijk 1989, 2014, 2018 (J)
  Spanje 1979, 1995, 2002
  Zweden 2012, 2015, 2017 (J)
  Zwitserland 1982, 1986, 1991
2   Armenië 2006, 2008
  Griekenland 2005, 2010
1   Australië 2016 (J)
  Denemarken 1981
  Frankrijk 2011
  Israël 1978
  Italië 2019 (J)
  Joegoslavië 1983
  Letland 2000
  Noorwegen 1985
  Polen 2016 (P)
  Portugal 2017 (P)

(J) = vakjury; (P) = publiek

Halve finale (2004-2019)Bewerken

Punten gekregen van:

Plaats Land Punten
1   Nederland 56
  Portugal 56
3   Slovenië 48
4   Estland 47
5   Finland 44
  Frankrijk 44
7   Denemarken 42
  Polen 42
9   Spanje 40
10   Bulgarije 38
  Ierland 38
12   Georgië 37
13   Albanië 36
  Australië 36
  Letland 36
16   Wit-Rusland 35
17   IJsland 32
18   Moldavië 31
19   Rusland 30
20   Litouwen 29
21   Duitsland 26
22   Griekenland 25
  Zweden 25
24   Servië 24
  Verenigd Koninkrijk 24
26   Armenië 23
  Cyprus 23
28   Italië 22
  Tsjechië 22
30   Israël 21
31   Malta 19
32   Noord-Macedonië 18
  Oostenrijk 18
34   Roemenië 16
35   Zwitserland 15
36   Noorwegen 14
  Oekraïne 14
38   Azerbeidzjan 13
39   Bosnië en Herzegovina 12
40   Hongarije 10
  Slowakije 10
42   Andorra 7
43   Monaco 6
44   Montenegro 5
45   Kroatië 4
46   San Marino 3
47   Servië en Montenegro 0
  Turkije 0


Twaalf punten gekregen van:

Aantal Land Jaar
2   Australië 2016 (J), 2016 (P)
  Denemarken 2015, 2016 (P)
  Portugal 2005, 2010
1   Bulgarije 2018 (J)
  Duitsland 2010
  Finland 2015
  Frankrijk 2015
  Georgië 2007
  Ierland 2016 (J)
  IJsland 2010
  Malta 2010
  Nederland 2015
  Polen 2010
  Slovenië 2016 (J)
  Wit-Rusland 2016 (J)

(J) = vakjury; (P) = publiek

Punten gegeven aan:

Plaats Land Punten
1   Nederland 82
2   Armenië 68
3   Portugal 61
4   Griekenland 58
5   Australië 55
6   IJsland 48
7   Zweden 46
8   Ierland 44
9   Cyprus 42
10   Albanië 41
11   Polen 41
12   Israël 38
13   Rusland 38
  Tsjechië 38
15   Hongarije 37
  Roemenië 37
17   Estland 36
18   Oekraïne 34
19   Turkije 32
20   Denemarken 30
21   Litouwen 28
22   Finland 27
  Oostenrijk 27
24   Moldavië 22
25   Bosnië en Herzegovina 18
  Bulgarije 18
27   Slovenië 18
28   Letland 16
29   Georgië 14
  Servië 14
31   Azerbeidzjan 10
32   Zwitserland 9
33   Malta 8
34   Noorwegen 7
  Servië en Montenegro 7
36   Slowakije 4
  Wit-Rusland 4
38   San Marino 2
39   Kroatië 1
40   Andorra 0
  Monaco 0
  Montenegro 0
  Noord-Macedonië 0








Twaalf punten gegeven aan:

Aantal Land Jaar
3   Armenië 2006, 2008, 2015
  Nederland 2004, 2005, 2013
2   Australië 2016 (J), 2019 (J)
  Turkije 2007, 2009
  Zweden 2011, 2017 (J)
1   Estland 2019 (P)
  Hongarije 2014
  Ierland 2018 (P)
  IJsland 2010
  Oostenrijk 2018 (J)
  Polen 2016 (P)
  Portugal 2017 (P)
  Rusland 2012

(J) = vakjury; (P) = publiek

CommentatorenBewerken

TelevisiecommentatorenBewerken

Traditiegetrouw wordt het Eurovisiesongfestival elk jaar uitgezonden door zowel de RTBF als de VRT. Ook in 1994, 1997 en 2001, toen België niet mocht deelnemen, zonden de twee Belgische openbare omroepen het festival uit. De presentatoren van dienst sedert 1956 zijn:

Voor de RTBF:

Voor de VRT:

RadiocommentatorenBewerken

Van 1970 tot 1983 werd het Eurovisiesongfestival in Vlaanderen live op Radio 1 uitgezonden. Sinds 1984 zendt Radio 2 het programma uit. Voor de Franstalige Belgen wordt het Eurovisiesongfestival tegenwoordig uitgezonden op VivaCité.

Voor de RTBF:

Voor de VRT:

PuntengeversBewerken

 
Sandrine Van Handenhoven werd in 2008 tweede in de Belgische preselectie en mocht namens België de punten voorlezen.

De punten van de nationale jury's worden steeds verkondigd door middel van één persoon. Tot 1993 gebeurde dit per telefoon. Sinds 1994 worden de punten per communicatiesatelliet doorgegeven. De woordvoerders worden sindsdien ook in beeld gebracht. De personen die namens de Belgische jury's en televoters de punten hebben voorgelezen, zijn als volgt:

DirigentenBewerken

Tot en met het songfestival van 1998 werden de liedjes live met een orkest ten gehore gebracht. Elk land bracht traditiegetrouw steeds zijn eigen dirigent mee. De dirigenten bij de Belgische inzendingen waren:

De West-Duitse dirigent Willy Berking dirigeerde in 1957 de inzendingen van België, Luxemburg en Zwitserland, omdat deze landen geen eigen dirigent naar Frankfurt am Main afgevaardigd hadden. Een jaar daarna deed Dolf van der Linden in Hilversum hetzelfde voor Luxemburg, Zweden, België en West-Duitsland. Ook bij het Eurovisiesongfestival 1985 in Göteborg werd geen aparte dirigent voor België afgevaardigd en had de Zweedse huisdirigent Curt-Eric Holmquist de leiding over het orkest. Bij de nummers Euro-vision van Telex in 1980 en Dis oui van Mélanie Cohl in 1998 werd geen gebruik gemaakt van het orkest en dus geen dirigent ingezet.

KijkcijfersBewerken

Traditioneel is de interesse voor het Eurovisiesongfestival in het Nederlandstalige landsgedeelte groter dan in Wallonië. Cijfers die vetgedrukt zijn, impliceren dat België deelnam aan deze show.

Voor de RTBF:

  • 1992: onbekend
  • 1993: onbekend
  • 1994: onbekend
  • 1995: onbekend
  • 1996: onbekend
  • 1997: onbekend
  • 1998: 933.000
  • 1999: onbekend
  • 2000: onbekend
  • 2001: onbekend
  • 2002: 464.000
  • 2003: 487.000
  • 2004: 494.000 (halve finale: onbekend)
  • 2005: 199.000 (halve finale: onbekend)
  • 2006: 230.000 (halve finale: 242.000)
  • 2007: 176.055 (halve finale: 200.000)
  • 2008: 163.297 (eerste halve finale: 168.000; tweede halve finale: onbekend)
  • 2009: 215.632 (eerste halve finale: 224.824; tweede halve finale: onbekend)
  • 2010: 310.151 (eerste halve finale: 168.422; tweede halve finale: 110.176)
  • 2011: 185.667 (eerste halve finale: 93.482; tweede halve finale: 201.558)
  • 2012: 159.896 (eerste halve finale: 209.800; tweede halve finale: 109.100)
  • 2013: 371.335 (eerste halve finale: 365.897; tweede halve finale: 146.600)
  • 2014: 173.231 (eerste halve finale: 335.347; tweede halve finale: 50.165)
  • 2015: 527.171 (eerste halve finale: 414.100; tweede halve finale: 56.495)
  • 2016: 406.448 (eerste halve finale: 170.844, tweede halve finale: 325.512)
  • 2017: 497.957 (eerste halve finale: 363.945, tweede halve finale: onbekend)
  • 2018: 206.154 (eerste halve finale: 255.338, tweede halve finale: onbekend)
  • 2019: ? (eerste halve finale: 230.945, tweede halve finale: 133.523)

Voor de VRT:

  • 1992: 1.412.000
  • 1993: onbekend
  • 1994: onbekend
  • 1995: 950.000
  • 1996: onbekend
  • 1997: 814.446
  • 1998: 1.118.243
  • 1999: 1.399.250
  • 2000: 862.215
  • 2001: 485.310
  • 2002: 1.812.073
  • 2003: 1.431.219
  • 2004: 1.838.119 (halve finale: 781.000)
  • 2005: 753.645 (halve finale: 678.700)
  • 2006: 1.025.995 (halve finale: 1.148.000)
  • 2007: 607.679 (halve finale: 532.400)
  • 2008: 487.565 (eerste halve finale: 868.347; tweede halve finale: onbekend)
  • 2009: 797.873 (eerste halve finale: 642.178; tweede halve finale: onbekend)
  • 2010: 1.322.872 (eerste halve finale: 693.090; tweede halve finale: 605.443)
  • 2011: 481.887 (eerste halve finale: 458.995; tweede halve finale: 637.371)
  • 2012: 559.504 (eerste halve finale: 748.001; tweede halve finale: 370.235)
  • 2013: 956.865 (eerste halve finale: 721.088; tweede halve finale: 632.188)
  • 2014: 646.680 (eerste halve finale: 864.431; tweede halve finale: 515.137)
  • 2015: 1.246.367 (eerste halve finale: 819.781; tweede halve finale: 600.285)
  • 2016: 1.531.589 (eerste halve finale: 639.856, tweede halve finale: 997.310)
  • 2017: 1.242.220 (eerste halve finale: 817.865, tweede halve finale: 604.934)
  • 2018: 685.161 (eerste halve finale: 846.210, tweede halve finale: 567.983)
  • 2019: ? (eerste halve finale: 765.862, tweede halve finale: onbekend)

Festivals in BelgiëBewerken

Jaar Plaats Zaal Presentatrice
1987   Brussel Eeuwfeestpaleis Viktor Lazlo

FotogalerijBewerken