Hoofdmenu openen

Spanje op het Eurovisiesongfestival

Spanje doet sinds 1961 mee aan het Eurovisiesongfestival. Het is, samen met het Verenigd Koninkrijk, het enige land dat al meer dan 50 jaar onafgebroken aan het songfestival deelneemt. Sinds 1999 behoort Spanje, als een van de vijf grootste financiers van het songfestival, tot de vijf Grote Eurovisielanden, waarmee het altijd verzekerd is van deelname aan de grote finale.

Vlag van Spanje Spanje
Eerste deelname 1961
Aantal deelnamen 59
Winst 2
Zender TVE
Statistieken
Hoogste positie 1ste (1968, 1969)
Laagste positie laatste (1962, 1965, 1983,
1999, 2017)
Portaal  Portaalicoon   Eurovisiesongfestival

De balansBewerken

Van de 59 Spaanse deelnames aan het songfestival, eindigden er 28 bij de beste tien. Spanje won twee keer:

Verder eindigde Spanje in de geschiedenis van het songfestival viermaal op de tweede plaats. Dat gebeurde in 1971, 1973, 1979 en 1995.

Vijf keer eindigde Spanje helemaal onderaan: in 1962, 1965, 1983, 1999 en 2017. In de drie eerstgenoemde jaren gebeurde dat bovendien met 0 punten.

Het songfestival op Spaanse bodemBewerken

Het Eurovisiesongfestival heeft eenmaal in Spanje plaatsgevonden. Dat was in 1969, als gevolg van de overwinning een jaar eerder. Later (2008) is gebleken dat Franco juryleden heeft omgekocht en dat zodoende Spanje won ten kostte van Cliff Richard.[bron?] Als locatie werd gekozen voor het Teatro Real in Madrid. De presentatie lag in handen van Laurita Valenzuela en het decor werd ontworpen door Salvador Dalí. Dit songfestival ging de geschiedenisboeken in als het enige festival dat meerdere winnaars kende. Naast Frankrijk, Nederland en het Verenigd Koninkrijk, zegevierde ook Spanje zelf weer. Het was voor het eerst dat een land tweemaal op rij het songfestival won. De vraag welke van de vier winnende landen het songfestival van 1970 mocht organiseren, werd opgelost door middel van loting. Het festival ging daarop naar Amsterdam. Sinds 1969 heeft Spanje het Eurovisiesongfestival nooit meer gewonnen of georganiseerd.

TaalBewerken

Hoewel er in Spanje meerdere talen gesproken worden, zijn de Spaanse inzendingen vrijwel altijd vertolkt in het Castiliaans, ofwel het algemeen Spaans. In 1968 was er sprake van dat La, la, la in het Catalaans zou worden gezongen, maar dictator Francisco Franco stak hier een stokje voor. De originele zanger Joan Manuel Serrat werd vervangen door zangeres Massiel, die het lied in het Castiliaans zong en uiteindelijk de overwinning behaalde.

Slechts heel af en toe bevatten de Spaanse inzendingen ook deels Engelstalige teksten. In 1978 kwam in het lied Bailemos un vals een beetje Frans voor. In 2016 trad Spanje voor het eerst in de geschiedenis van het songfestival aan met een compleet in het Engels gezongen lied.

HistorieBewerken

Jaren 60 en 70Bewerken

De eerste songfestivaljaren van Spanje leverden tegenvallende resultaten op. Bij de eerste deelname in 1961 werd het land vertegenwoordigd door Conchita Bautista, die haar lied Estando contigo naar de negende plaats zong. Bij de tweede deelname eindigde Spanje als laatste met 0 punten. Na nog twee zeer matige jaren werd Bautista in 1965 opnieuw naar het songfestival gestuurd, maar wederom kwamen de Spanjaarden zonder punten op de laatste plaats terecht.

Nadat Raphael tweemaal op rij een top 10-plaats voor Spanje had behaald, zorgde Massiel in 1968 voor de eerste Spaanse overwinning op het Eurovisiesongfestival. Met het lied La, la, la eindigde ze bovenaan met 29 punten, één punt meer dan de Brit Cliff Richard. Het lied was controversieel vanwege de inmenging van dictator Franco; buiten het feit dat hij ervoor gezorgd had dat het aanvankelijk Catalaanse lied in het Castiliaans werd gezongen, zou hij ook de uitslag van het songfestival hebben beïnvloed. Volgens een documentaire die in 2008 werd uitgezonden door de Spaanse commerciële zender LaSexta, zou Franco de verschillende Europese omroepen hebben omgekocht om op de Spaanse inzending te stemmen. Met een songfestivaloverwinning zou hij het aanzien van zijn land en zijn regime hebben willen verbeteren.

In 1969 wist Spanje in eigen land het Eurovisiesongfestival nogmaals te winnen, met het lied Vivo cantando van Salomé. Deze zege moest gedeeld worden met drie andere landen, maar desalniettemin was Spanje het eerste land dat het songfestival tweemaal op rij won. Sindsdien heeft Spanje het festival nooit meer gewonnen.

In de jaren zeventig bleven de Spanjaarden succesvol op het songfestival. Het land eindigde vrijwel ieder jaar bij de beste tien en kwam enkele keren dicht bij een nieuwe overwinning. In 1970 trad superster Julio Iglesias aan, een van de beroemdste deelnemers die ooit aan het songfestival hebben deelgenomen. Met het lied Gwendolyne wist hij echter maar 12 punten te vergaren en eindigde daarmee op de vierde plaats.

In 1971, 1973 en 1979 greep Spanje net naast de zege met driemaal een tweede plaats. De inzending van 1973, Eres tú van Mocedades, groeide uit tot een grote songfestivalklassieker.

Jaren 80 en 90Bewerken

In de jaren tachtig en negentig kreeg Spanje vaker te maken met wisselvallige resultaten. De Spaanse prestaties eindigden afwisselend in de top 10 en onopvallend in de middenmoot. Nadat de Spanjaarden in 1983 teleurstellend en zonder punten op de laatste plaats waren geëindigd, boekten ze het jaar daarop weer een groot succes met het lied Lady,lady van de band Bravo, dat derde werd. In 1989, 1990 en 1991 was Spanje eveneens succesvol door drie keer op rij in de top 6 van de eindrangschikking te komen.

Na drie magere resultaten werd in 1995 zangeres Anabel Conde naar het songfestival gestuurd met het lied Vuelve conmigo. De inzending werd gewaardeerd door Europa en eindigde op een verdienstelijke tweede plaats, met 29 punten achterstand op winnaar Noorwegen. Het was het beste Spaanse resultaat in zestien jaar tijd.

Het succes van 1995 werd vervolgens niet meer geëvenaard. Marcos Llunas zong Spanje in 1997 nog wel naar een zesde plaats, maar in 1999 kregen de Spanjaarden opnieuw een teleurstelling te verwerken toen zangeres Lydia met haar lied No quiero escuchar op de allerlaatste plaats belandde. Ze kreeg slechts één punt.

2000 en verderBewerken

Na de millenniumwisseling beleefde Spanje een nieuwe glorieperiode op het songfestival. Het land eindigde vanaf 2001 viermaal op rij in de top 10, op respectievelijk een 6de, 7de, 8ste en 10de plaats.

In 2004 werd op het Eurovisiesongfestival de halve finale ingevoerd, maar Spanje hoeft hier, als een van de vijf grootste geldschieters van het liedjesfestijn, niet aan deel te nemen en is altijd verzekerd van een finaleplaats. Het land eindigde sinds 2005 elfmaal op de 20ste plaats of lager.

In 2010 werd het optreden van de Spaanse zanger Daniel Diges op het songfestival verstoord door een toeschouwer die het podium opliep en zich mengde in Diges' gezelschap. De man, bekend als Jimmy Jump, werd na enkele seconden door de beveiliging afgevoerd. Hoewel Diges tijdens het incident stoïcijns bleef, besloten de organisatoren nog tijdens de wedstrijd om Spanje opnieuw te laten optreden. Nadat alle andere landen geweest waren, mocht Diges nogmaals zijn nummer Algo pequeñito zingen. Het was op het Eurovisiesongfestival al ruim vijftig jaar niet meer voorgekomen dat een land zijn optreden mocht overdoen; de vorige keer was in 1958 geweest, toen de act van Italië werd getroffen door een stroomstoring. Diges eindigde met 68 punten op de 15de plaats.

De enige succesjes die Spanje de laatste jaren nog had, waren twee tiende plaatsen voor Pastora Soler in 2012 en Ruth Lorenzo in 2014.

In 2016 werd voor het eerst gekozen om een volledig Engelstalig nummer naar het Eurovisiesongfestival te sturen. Barei trok met het vrolijke Say yay! naar Stockholm. Het nummer werd 22ste. In 2017 werd Spanje vervolgens vertegenwoordigd door Manel Navarro. Zijn lied Do it for your lover werd deels in het Engels en deels in het Spaans gezongen. Spanje kreeg in Kiev slechts vijf punten en eindigde voor het eerst sinds 1999 op de laatste plaats. In 2018 en 2019 behaalde Spanje evenmin goede resultaten: het duo Alfred & Amaia werd 23ste in 2018 en Miki kwam in 2019 niet verder dan de 22ste plek.

Spaanse deelnamesBewerken

 
D'Nash in Helsinki (2007)
 
Ruth Lorenzo in Kopenhagen (2014)
 
Edurne in Wenen (2015)
Editie Artiest Titel Fin. Ptn. Taal
  1961 Conchita Bautista Estando contigo 9 8 Spaans
  1962 Víctor Balaguer Llámame 13 0 Spaans
  1963 José Guardiola Algo prodigioso 12 2 Spaans
  1964 Tim, Nelly & Tony Caracola 12 1 Spaans
  1965 Conchita Bautista Qué bueno, qué bueno 15 0 Spaans
  1966 Raphael Yo soy aquél 7 9 Spaans
  1967 Raphael Hablemos del amor 6 9 Spaans
  1968 Massiel La, la, la 1 29 Spaans
  1969 Salomé Vivo cantando 1 18 Spaans
  1970 Julio Iglesias Gwendolyne 4 8 Spaans
  1971 Karina En un mundo nuevo 2 116 Spaans
  1972 Jaime Morey Amanece 10 83 Spaans
  1973 Mocedades Eres tú 2 125 Spaans
  1974 Peret Canta y sé feliz 9 10 Spaans
  1975 Sergio & Estíbaliz Tú volverás 10 53 Spaans
  1976 Braulio Sobran las palabras 16 11 Spaans
  1977 Micky Enseñame a cantar 9 52 Spaans
  1978 José Vélez Bailemos un vals 9 65 Spaans en Frans
  1979 Betty Missiego Su canción 2 116 Spaans
  1980 Trigo Limpio Quédate esta noche 12 38 Spaans
  1981 Bacchelli Y solo tú 14 38 Spaans
  1982 Lucía Él 10 52 Spaans
  1983 Remedios Amaya ¿Quién maneja mi barca? 20 0 Spaans
  1984 Bravo Lady, lady 3 106 Spaans
  1985 Paloma San Basilio La fiesta terminó 14 36 Spaans
  1986 Cadillac Valentino 10 51 Spaans
  1987 Patricia Kraus No estás solo 19 10 Spaans
  1988 La Década La chica que yo quiero 11 58 Spaans
  1989 Nina Nacida para amar 6 88 Spaans
  1990 Azúcar Moreno Bandido 5 96 Spaans
  1991 Sergio Dalma Bailar pegados 4 119 Spaans
  1992 Serafín Zubiri Todo esto es la música 14 37 Spaans
  1993 Eva Santamaría Hombres 11 58 Spaans
  1994 Alejandro Abad Ella no es ella 18 17 Spaans
  1995 Anabel Conde Vuelve conmigo 2 119 Spaans
  1996 Antonio Carbonell ¡Ay, qué deseo! 20 17 Spaans
  1997 Marcos Llunas Sin rencor 6 96 Spaans
  1998 Mikel Herzog ¿Qué voy a hacer sin ti? 16 21 Spaans
  1999 Lydia No quiero escuchar 23 1 Spaans
  2000 Serafín Zubiri Colgado de un sueño 18 18 Spaans
  2001 David Civera Dile que la quiero 6 76 Spaans
  2002 Rosa Europe's living a celebration 7 81 Spaans en Engels
  2003 Beth Dime 8 81 Spaans
  2004 Ramón Para llenarme de ti 10 87 Spaans
  2005 Son de Sol Brujeria 21 28 Spaans
  2006 Las Ketchup Bloody Mary 21 18 Spaans
  2007 D'Nash I love you mi vida 20 43 Spaans
  2008 Rodolfo Chikilicuatre Baila el chiki-chiki 16 55 Spaans en Engels
  2009 Soraya La noche es para mí 24 23 Spaans en Engels
  2010 Daniel Diges Algo pequeñito 14 68 Spaans
  2011 Lucía Pérez Que me quiten lo bailao 23 50 Spaans
  2012 Pastora Soler Quédate conmigo 10 97 Spaans
  2013 El Sueño de Morfeo Contigo hasta el final 25 8 Spaans
  2014 Ruth Lorenzo Dancing in the rain 10 74 Spaans en Engels
  2015 Edurne Amanecer 21 15 Spaans
  2016 Barei Say yay! 22 77 Engels
  2017 Manel Navarro Do it for your lover 26 5 Spaans en Engels
  2018 Alfred & Amaia Tu canción 23 61 Spaans
  2019 Miki La venda 22 54 Spaans
Kleur Betekenis
Eerste plaats
Tweede plaats
Derde plaats
Laatste plaats
Gastland

PuntenBewerken

In de periode 1975-2015. Punten gegeven in de halve finales zijn in deze tabellen niet meegerekend.

Gegeven door SpanjeBewerken

Plaats Land Punten
1   Duitsland 224
2   Italië 180
3   Verenigd Koninkrijk 159
4   Portugal 154
5   Ierland 146

Gegeven aan SpanjeBewerken

Plaats Land Punten
1   Portugal 187
2   Frankrijk 166
  Zwitserland 166
4   België 140
5   Griekenland 137

Twaalf punten gegeven aan SpanjeBewerken

  • (T) = televoting
Aantal Land Wanneer
7   Portugal 1984, 2003, 2004, 2010, 2011,
2012, 2018 (T), 2019 (T)
5   Andorra 2004, 2005, 2006, 2008, 2009
3   België 1979, 1995, 2002
  Israël 1995, 2001, 2003
  Zwitserland 1979, 1991, 2002
2   Albanië 2007, 2014
  Duitsland 1979, 1990
  Frankrijk 2002, 2011
  Turkije 1984, 1985
1   Cyprus 1991
  Denemarken 1978
  Italië 1979
  Malta 1997

Twaalf punten gegeven door SpanjeBewerken

(Vetgedrukte landen waren ook de winnaar van dat jaar.)

Jaar Land Jaar Land Jaar Land Jaar Land
1975   Nederland 1989   Italië 2003   België 2017   Portugal (Jury en Televoting)
1976   Verenigd Koninkrijk 1990   Italië 2004   Duitsland 2018   Cyprus (Jury)
  Israël (Televoting)
1977   Griekenland 1991   Israël 2005   Roemenië 2019   Zweden (Jury)
  Italië (Televoting)
1978   Luxemburg 1992   Malta 2006   Roemenië
1979   Duitsland 1993   Portugal 2007   Roemenië
1980   Duitsland 1994   Portugal 2008   Roemenië
1981   Duitsland 1995   Kroatië 2009   Noorwegen
1982   Duitsland 1996   België 2010   Duitsland
1983   Griekenland 1997   Turkije 2011   Italië
1984   Italië 1998   Duitsland 2012   Zweden
1985   Italië 1999   Kroatië 2013   Italië
1986   Ierland 2000   Duitsland 2014   Oostenrijk
1987   Italië 2001   Griekenland 2015   Italië
1988   Ierland 2002   Letland 2016   Armenië (Jury)
  Bulgarije (Televoting)