Hoofdmenu openen

Het Eurovisiesongfestival 1980 was het vijfentwintigste Eurovisiesongfestival en vond plaats op 19 april 1980 in Den Haag. Israël, de winnaar van het voorgaand jaar, zou het festival organiseren, maar trok zich terug, omdat de dag van de finale plaatsvond op een nationale rouwdag in Israël. Na loting werd de organisatie aan Nederland overgedragen.

Eurovisiesongfestival 1980
Eurovision Song Contest The Hague-The Netherlands
Gastland Vlag van Nederland Nederland
Locatie Congresgebouw, Den Haag
Omroep NOS
Datum 19 april 1980
Presentator Marlous Fluitsma
Winnaar
Land Vlag van Ierland Ierland
Lied What's another year
Artiest Johnny Logan
Tekst Shay Healy
Componist Shay Healy
Andere gegevens
Stemgegevens Elk land verdeelt 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 en 1 punten
Aantal landen 19
Debuterend Vlag van Marokko Marokko
Terugtrekkend Vlag van Israël Israël
Vlag van Monaco Monaco
Nul punten geen
Intervalact Dutch Rhythm Steel & Showband
Lee Jackson Dancers
Chronologie
◄ 1979 – 1981 ►

Het programma werd gepresenteerd door Marlous Fluitsma.

Van de 19 deelnemende landen won Ierland met het nummer What's another year, uitgevoerd door Johnny Logan. Dit lied kreeg 143 punten, 13,0% van het totale aantal punten. Met 128 punten werd Duitsland tweede, gevolgd door het Verenigd Koninkrijk op de derde plaats met 106 punten.

Inhoud

InterludiumBewerken

PuntentellingBewerken

StemstructuurBewerken

 
Johnny Logan zingt het winnende liedje What's another year

Net als vorig jaar werden in de nationale jury punten toegekend aan elk liedje. Het liedje met het meest aantal stemmen, kreeg twaalf punten. De tweede keus kreeg tien punten en de derde plaats tot en met tiende plaats kregen acht tot en met één punten. Stemmen op het eigen land is niet toegestaan.[1]

Score bijhoudenBewerken

De score werd bijgehouden op een scorebord dat in de zaal hing. De deelnemende landen stonden in het Engels op het bord. Achter elk land stond het totaal aantal punten. De gegeven punten werden gelijk bij het totaal van het land opgeteld. De presentatrice stond op het podium, schuin voor het scorebord. Het land dat de punten aan het doorgeven was, was herkenbaar doordat het lampje voor het land oplichtte. Datzelfde lampje knipperde de gehele puntentelling bij het land dat op dat moment het hoogste aantal punten had.

StemmenBewerken

Het bellen van de landen ging op volgorde van deelname. Het geven van de punten gebeurde voor het eerst in volgorde van laag naar hoog, niet meer in volgorde van optreden. De vertegenwoordiger van het land noemde het land en het aantal punten in het Engels of Frans. De presentatrice herhaalde dit waarna ze land en punten in de andere taal herhaalde. Daarbij werd zowel in het Engels als het Frans points gebruikt. Bij elk land dat gebeld werd, gebruikte Fluitsma een andere telefoon die op haar desk stond.

BeslissingBewerken

Voordat België als laatste jury punten gaf was het verschil tussen koploper Ierland en Duitsland slechts 10 punten. Door Duitsland 7 punten te geven stond de overwinning voor Johnny Logan al vast. België bevestigde de overwinning door aan Ierland 12 punten te geven.

ResultaatBewerken

Plaats Land Artiest(en) Lied Taal Punten
1   Ierland Johnny Logan What's another year Engels 143
2   Duitsland Katja Ebstein Theater Duits 128
3   Verenigd Koninkrijk Prima Donna Love enough for two Engels 106
4   Zwitserland Paola del Medico Cinéma Frans 104
5   Nederland Maggie MacNeal Amsterdam Nederlands 93
6   Italië Alan Sorrenti Non so che darei Italiaans 87
7   Portugal José Cid Um grande, grande amor Portugees 71
8   Oostenrijk Blue Danube Du bist Musik Duits 64
9   Luxemburg Sophie & Magaly Papa pingouin Frans 56
10   Zweden Tomas Ledin Just nu! Zweeds 47
11   Frankrijk Profil Hé, hé, m'sieurs dames Frans 45
12   Spanje Trigo Limpio Quédate esta noche Spaans 38
13   Griekenland Anna Vissi & Epikouri Autostop Grieks 30
14   Denemarken Bamses Venner Tænker altid på dig Deens 25
15   Turkije Ajda Pekkan Petr'oil Turks 23
16   Noorwegen Sverre Kjelsberg & Mattis Hætta Sámiid ædnan Noors 15
17   België Telex Euro-vision Frans 14
18   Marokko Samira Bensaid Bitaqat khub Arabisch 7
19   Finland Vesa-Matti Loiri Huilumies Fins 6

CommentatorenBewerken

DeelnemersBewerken

Terugkerende artiestenBewerken

Land Artiest Eerdere deelname
  Duitsland Katja Ebstein   Duitsland 1970 en 1971
  Nederland Maggie MacNeal   Nederland 1974 (deel van Mouth & MacNeal)

Nationale keuzesBewerken

Voor de Zweedse deelnemer Tomas Ledin was het al zijn 5de poging bij Melodifestivalen, nu kon hij gelukkig wel winnen. In Denemarken deed Grethe Ingmann voor de 3de opeenvolgende keer mee aan de Dansk Melodi Grand Prix, maar ook nu kon ze niet winnen. Ted Gärdestad die vorig jaar voor Zweden op het podium stond waagde opnieuw zijn kans maar werd slechts 5de. Anita Skorgan (Eurovisiesongfestival 1977 en '79) en haar man Jahn Teigen (ESF '78) waren er in Noorwegen weer bij. De groep Co-Co (ESF '78) trad nu in de Britse finale aan als The Main Event en werd laatste. Twee leden van de groep Gemini (ESF '78) namen in een andere groep deel aan de Portugese selectie. In Frankrijk werd oud-winnares Frida Boccara 5de, Minouche Barelli (Monaco '67) schopte het zelfs niet tot de finale.

WijzigingenBewerken

Debuterende landenBewerken

 

 Deelnemende landen

 Landen die al meegedaan hebben maar niet meedoen

Terugtrekkende landenBewerken

  •   Israël: de groep Ha'ahim ve Ha'ahayot zou het land vertegenwoordigen met Pizmon chozer maar Israël trok zijn inzending terug toen bleek dat het festival georganiseerd zou worden op een nationale rouwdag. Tot op heden is Israël het enige land in de Eurovisiegeschiedenis dat zich na het behalen van de winst het daaropvolgende jaar terugtrok.
  •   Monaco: pas in 2004 zou Monaco weer deelnemen.

Zie ookBewerken