Australië op het Eurovisiesongfestival

Australië doet sinds 2015 mee aan het Eurovisiesongfestival.

Vlag van Australië Australië
Eerste deelname 2015
Aantal deelnamen 7
Aantal gewonnen 0
Zender SBS
Statistieken
Hoogste positie 2de (2016)
Laagste positie 14de (2021 HF)
Portaal  Portaalicoon   Eurovisiesongfestival

GeschiedenisBewerken

SBS startte met het uitzenden van het Eurovisiesongfestival in 1983, maar Australië kon wegens geografische redenen niet deelnemen aan het festival. Om lid te kunnen zijn van de EBU dient men immers lid te zijn van de Raad van Europa of in het gebied ten noorden van 30ste breedtegraad en ten westen van de 40ste lengtegraad te liggen; voorwaarden waar Australië niet aan kan voldoen. Op 10 februari 2015 maakte de EBU echter bekend dat Australië mocht deelnemen aan de finale van het Eurovisiesongfestival 2015 in Wenen. Dit betrof een speciale uitnodiging vanwege het zestigjarig jubileum van het festival.

Oorspronkelijk was het de bedoeling dat het bij een eenmalige deelname zou blijven, tenzij Australië het festival zou winnen. Zanger Guy Sebastian behaalde voor Australië een vijfde plaats, maar desondanks werd op 16 november 2015 bekendgemaakt dat Australië ook in 2016 zou deelnemen. Anders dan in 2015 moest Australië eerst in de halve finale aantreden.[1] Dami Im vertegenwoordigde Australië ditmaal met de krachtige ballade Sound of silence, waarmee ze in de finale tweede werd achter de Oekraïense winnares Jamala. Australië haalde toen 511 punten en kreeg de meeste punten van de professionele jury.

In 2017 haalde Australië opnieuw een plaats in de top 10 met de zanger Isaiah Firebrace, die het krachtige liedje Don't come easy bracht. Deze inzending werd afgestraft door de televoters, maar dankzij zijn populariteit bij de vakjury's eindigde Firebrace toch nog op de negende plaats. In 2018 bracht de zangeres Jessica Mauboy het liedje We got love, waarmee ze doorstootte naar de finale en daar een matige 20ste plaats behaalde. Het was de eerste keer dat Australië de top 10 niet bereikte en daarmee het slechtste resultaat voor het land tot nu toe.

Sinds 2019 wordt de Australische deelnemer gekozen via een preselectie, Eurovision – Australia Decides. Dat jaar baarde Australië opzien met operazangeres Kate Miller-Heidke, die tijdens haar optreden op een stok door de lucht zweefde. Haar lied Zero gravity won de halve finale en eindigde in de finale op de negende plaats. In 2020 zou zangeres Montaigne deelnemen voor Australië met het nummer Don't break me, maar het festival werd door de coronapandemie geannuleerd. Montaigne kreeg in 2021 een nieuwe kans met haar lied Technicolour. Vanwege reisbeperkingen door COVID-19 kon de zangeres niet naar Nederland afreizen, waardoor haar nummer tijdens het Songfestival in de zaal werd getoond middels een vooropgenomen optreden in Sydney. Het was de eerste keer in de geschiedenis van het festival dat een deelnemend nummer niet door de artiest live op het podium werd gezongen. Het nummer bleef steken in de halve finale, waardoor Australië voor het eerst sinds haar eerste deelname in 2015 de finale niet wist te bereiken. De zangeres was zelf niet verbaasd door het slechte resultaat en weet dat aan het niet live kunnen optreden in Rotterdam. Ze sprak van een "ernstig nadeel".[2]

Australische deelnamesBewerken

Jaar Artiest Titel Fin. Ptn. Semi Ptn. Taal
  2015 Guy Sebastian Tonight again 5 196 X X Engels
  2016 Dami Im Sound of silence 2 511 1 330 Engels
  2017 Isaiah Firebrace Don't come easy 9 173 6 160 Engels
  2018 Jessica Mauboy We got love 20 99 4 212 Engels
  2019 Kate Miller-Heidke Zero gravity 9 284 1 261 Engels
  2021 Montaigne Technicolour X X 14 28 Engels
  2022 Sheldon Riley Not the same 15 125 2 243 Engels
Kleur Betekenis
Eerste plaats
Tweede plaats
Derde plaats
Laatste plaats
Gastland

PuntenBewerken

Gegeven door Australië[3]Bewerken

Plaats Land Punten
1   Zweden 71
2   Oekraïne 44
3   België 39
4   IJsland 38
5   Frankrijk 37

Gegeven aan AustraliëBewerken

Plaats Land Punten
1   Zweden 75
2   Polen 60
3   Verenigd Koninkrijk 59
4   IJsland 56
5   Finland 54

Twaalf punten gegeven aan AustraliëBewerken

Aantal Land Wanneer
3   Zweden 2015, 2016 (Jury + Televote)
2   Albanië 2016 (Jury + Televote)
  Oostenrijk 2015, 2016 (Jury)
1   België 2016 (Jury)
  Hongarije 2016 (Jury)
  Kroatië 2016 (Jury)
  Litouwen 2016 (Jury)
  Malta 2016 (Televote)
  Nederland 2016 (Jury)
  Polen 2019 (Jury)
  Roemenië 2019 (Jury)
  Zwitserland 2016 (Jury)

Twaalf punten gegeven door AustraliëBewerken

(Vetgedrukte landen waren ook de winnaar van dat jaar.)

Jaar Land
2015   Zweden
2016   België (Jury + Televote)
2017   Verenigd Koninkrijk (Jury)
  Moldavië (Televote)
2018   Zweden (Jury)
  Israël (Televote)
2019   Zweden (Jury)
  Noorwegen (Televote)
2021   Malta (Jury)
  IJsland (Televote)
2022   Spanje (Jury)
  Oekraïne (Televote)