Hoofdmenu openen

Renault is een autosportteam actief in de Formule 1.

Renault Sport Formula One Team
Formule 1-team
Sergey Sirotkin 2017 Malaysia FP1.jpg
Algemene informatie
Nationaliteit Vlag van Frankrijk Frankrijk
Basis Enstone, Verenigd Koninkrijk
Viry-Châtillon, Frankrijk
Leiding Cyril Abiteboul
Technisch directeur Bob Bell
Actieve jaren 1977-1986
2002-2011
2016-heden
Vorige naam Benetton Formula
Lotus F1 Team
Sportieve prestaties
Aantal F1-races 377 (374 starts)
Coureurs-kampioenschap(pen) 2 (laatste uit 2006)
Constructeurs-kampioenschap(pen) 2 (laatste uit 2006)
Overwinningen 35
Aantal podia 100
Totaal punten 1544
Aantal polepositions 51
Aantal snelste rondes 31
Eerste Grand Prix Groot-Brittannië 1977
Eerste overwinning Frankrijk 1979
Laatste overwinning Japan 2008
Laatste Grand Prix Hongarije 2019
Formule 1 in 2019
Coureurs 3. Vlag van Australië Daniel Ricciardo
27. Vlag van Duitsland Nico Hülkenberg
Testcoureurs Vlag van Rusland Sergej Sirotkin
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Aitken
Vlag van China Guanyu Zhou
Vlag van Frankrijk Anthoine Hubert
Chassis R.S.19
Motor Renault
Banden Pirelli
Portaal  Portaalicoon   Autosport
Renault F1 RS01
Renault F1 R203

Inhoud

GeschiedenisBewerken

De beginjarenBewerken

Het officiële debuut van Renault in de Formule 1 vond plaats in 1977. Tijdens de Britse Grand Prix op 16 juli 1977 kwam de RS01 voor het eerst in actie. Al na zestien ronden moest de Franse coureur Jean Pierre Jabouille de wedstrijd staken. Ondanks deze matige start zou dit leerjaar Renault later tot grote hoogten brengen. De RS01 was overigens de eerste Formule 1-auto met een turbo.

In 1979 wist Renault haar eerste overwinning binnen te halen. In de Franse Grand Prix op Dijon-Prenois behaalde Jabouille de eerste plaats, en liet zo Gilles Villeneuve (Scuderia Ferrari) en René Arnoux (Renault F1) achter zich, die beiden een heroïsch gevecht om de tweede plaats hadden uitgevochten.

Drie jaar later kon Renault in alle wedstrijden van het seizoen van 1982 laten zien, dat het in de top drie thuis hoorde. In datzelfde jaar behaalde Renault F1 haar eerste 1-2 zege. In de thuiswedstrijd werd Arnoux eerste en Alain Prost tweede.

Renault trok zich in 1986 terug als team uit de Formule 1.

Williams-RenaultBewerken

  Zie Williams F1 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Omdat het bloed kruipt waar het niet gaan kan, keerde Renault in 1989 terug in de hoogste tak van de autosport, ditmaal als motorenleverancier voor Williams. Dit legde de Fransen geen windeieren, want vanaf 1992 werd de combinatie vijf keer de nummer één van het constructeurskampioenschap. Uitzondering hierop was 1995, want in dat jaar werd het team van Benetton kampioen, ook met een Renault motor. In totaal is Renault dus die zes jaar aaneengesloten constructeurskampioen geweest. Na deze overwinningszege trok Renault zich terug uit het kampioenschap (eind 1997), mede door slechte resultaten bij de autodivisie van Renault.

De terugkeerBewerken

In 2002 keerden de Fransen opnieuw terug, ditmaal niet alleen als motorenleverancier, maar als een geheel eigen team (feitelijk de voortzetting van Benetton). Een jaar later behaalde de jonge Spaanse coureur Fernando Alonso een uniek record in z'n R23, hij werd namelijk de jongste Formule 1-winnaar ooit. Met zijn zege in de Grand Prix van Hongarije 2003 schreef deze (toen 22 jaar en 27 dagen oude) coureur geschiedenis. Dit record werd in 2008 verbroken door Sebastian Vettel (21 jaar en 73 dagen, GP van Italië 2008) en in 2016 opnieuw door Max Verstappen (18 jaar en 228 dagen, GP van Spanje 2016).

Fernando Alonso werd in het seizoen 2005 wereldkampioen (toen de jongste wereldkampioen ooit) en zorgde er daarmee in de laatste Grand Prix (Shanghai) voor, dat Renault ook het kampioenschap van constructeurs won. Ook in het daaropvolgende seizoen was het Renault F1 team het beste. Fernando Alonso kroonde zich in 2006 opnieuw tot wereldkampioen en zo eindigde de Franse renstal net voor Ferrari met een voorsprong van vijf punten.

Bij beide kampioenschappen had Alonso een dosis geluk aan zijn zijde. In 2005 was het de McLaren-bolide die het op cruciale momenten liet afweten. En 2006 was Michael Schumacher niet gunstig gestemd; na een geweldige inhaalrace in de tweede helft van het seizoen had Ferrari te maken met pech: een zeer zeldzame ontploffende motor en een defect brandstofsysteem.

Seizoen 2007Bewerken

  • Met ingang van het seizoen 2007 werd het team omgedoopt van Mild Seven Renault F1 Team naar ING Renault F1 Team, dit omdat het Nederlandse bedrijf ING Groep de nieuwe hoofdsponsor werd. Dit werd op maandag 16 oktober 2006 bekendgemaakt. Er werd een sponsorcontract getekend voor drie jaar.
  • Fernando Alonso vertrok naar het team van Vodafone Mclaren Mercedes en het team moest op zoek naar een nieuwe rijder; die werd gevonden in de persoon van de Fin Heikki Kovalainen.
  • Giancarlo Fisichella was in het seizoen 2007 de eerste coureur.
  • Op donderdag 25 januari 2007 presenteerde Renault de nieuwe bolide, de R27, in Amsterdam bij het hoofdkantoor van ING; daarbij waren beide coureurs en Flavio Briatore aanwezig.[1]
  • Naast McLaren werd ook Renault verdacht van spionage in de Formule 1. Op 6 december moest het team voor de World Motor Sport Council verschijnen, maar hier kwam niets uit.

Seizoen 2008Bewerken

  • Na één jaar te zijn weggeweest keerde Fernando Alonso terug naar Renault. Op 10 december 2007 werd bekend dat hij een tweejarig contract had getekend.[2]
  • Op 31 januari 2008 presenteerde Renault zijn auto voor het seizoen 2008.
  • Midden januari testte Alonso opnieuw met een Renault op het circuit van Valencia; hij zette daar ook de beste tijd neer.
  • Alonso verklaarde tijdens de teampresentatie het team opnieuw naar de top te brengen.
  • Op 13 augustus 2008 overleed de voormalige directeur Aerodynamica Dino Toso thuis op 39-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Enige tijd ervoor nam hij officieel afscheid van het team waar hij meerdere jaren voor had gewerkt.[3]

Seizoen 2009Bewerken

"Singapore schandaal" - "Crashgate"Bewerken

Na het ontslag van Nelson Piquet Jr. in 2009 maakte de FIA bekend, dat Piquet een belastende verklaring had afgelegd tegen zijn voormalige werkgever. Piquet had tijdens de race in Singapore in 2008 zijn auto opzettelijk laten crashen om zo zijn teamgenoot Fernando Alonso in winnende positie te krijgen. Uiteindelijk bekende Renault tegenover de FIA schuldig te zijn en ontsloeg het team Flavio Briatore en technisch manager Pat Symonds. Briatore en Symonds zouden samen verantwoordelijk zijn geweest voor het plan en Piquet onder druk hebben gezet om zich hieraan te houden.
Op 21 september 2009 deed de FIA uitspraak in de zaak: Piquet en Alonso gingen vrijuit, Renault ontving een voorwaardelijke schorsing van twee seizoenen, met een proeftijd van vijf jaar. Die proeftijd hield in dat als Renault vóór 2012 een vergelijkbare overtreding maakte, het team voor altijd uit de Formule 1 zou worden gezet. Verder kreeg Flavio Briatore een levenslang werkverbod in de Formule 1, terwijl Pat Symonds gedurende vijf jaar geen activiteiten mocht hebben in de sport.
Hierdoor werd nu Bob Bell als nieuwe teammanager aangewezen ter vervanging van Flavio Briatore. Bob Bell bleef daarnaast tevens technisch directeur. Jean-Francois Caubet (voorheen hoofd van de marketing-afdeling) volgde Pat Symonds op als manager.
Op 25 september maakte ING bekend per direct te stoppen met de sponsoring van het team als gevolg van het schandaal in Singapore.
Op 5 januari 2010 maakte de Franse rechter de schorsing van Briatore en Symonds ongedaan.[4][5]

OvernamesBewerken

Op 16 december 2009 werd officieel bevestigd dat Renault voor de helft was overgenomen door investeringsmaatschappij Genii Capital. Het team bleef onder de naam Renault racen in 2009 en gebruikte ook de motoren van Renault.[6]

Op 8 december 2010 werd officieel bevestigd, dat Renault de andere helft van de aandelen had verkocht aan Group Lotus. Lotus werd nu titelsponsor, maar Renault bleef nog wel in de teamnaam staan. Renault zelf was dus nog slechts motorleverancier en had geen aandelen meer.[7] Eind 2011 werd er dan toch besloten om 'Renault' uit de teamnaam te halen en verder door het leven te gaan als 'Lotus F1 Team'. Het team bleef 'intern' nog wel steeds het 'oude Renault'.

Seizoen 2016Bewerken

Op 3 december 2015 werd bekend dat Renault in 2016 het team van Lotus weer overneemt, waarmee het met een fabrieksteam haar herintrede maakt in de Formule 1.[8] Enkele maanden eerder werd al een intentieverklaring getekend waarmee Renault aangaf om het team te willen overnemen. Hiermee staat Renault voor het eerst sinds 2011 met een fabrieksteam aan de start van Grands Prix. Kevin Magnussen en Jolyon Palmer vormen het coureursduo van het team. Het team reed in feite met een chassis dat grotendeels nog werd gebouwd onder de naam Lotus, dat vanwege geldgebrek weinig mogelijkheden had om de auto goed te ontwikkelen. Hierdoor was het seizoen een teleurstelling; in slechts drie Grands Prix werden punten gescoord en het team eindigde als negende in het constructeurskampioenschap.

Seizoen 2017Bewerken

In 2017 blijft Jolyon Palmer bij Renault rijden, maar wordt Magnussen vervangen door de van Force India overgekomen Nico Hülkenberg. Echter wordt Palmer wel na de GP van Japan vervangen door Carlos Sainz Jr., nadat hij als twaalfde over de streep komt.

Seizoen 2018Bewerken

In 2018 rijden Carlos Sainz Jr. en Nico Hülkenberg voor Renault.

Seizoen 2019Bewerken

In 2019 rijden Nico Hülkenberg en de van Red Bull overgekomen Daniel Ricciardo voor Renault.

Formule 1-auto'sBewerken

ResultatenBewerken

Kleur Resultaat
Goud Winnaar
Zilver 2e plaats
Brons 3e plaats
Groen Gefinisht, in punten
Blauw Gefinisht, geen punten
Paars Niet gefinisht (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Rood Niet gekwalificeerd (DNQ)
Zwart Gediskwalificeerd (DSQ)
Wit Niet gestart (DNS)
Blank Niet deelgenomen
Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken/Niet deelgenomen (ND)
P Poleposition
S Snelste ronde
Jaar Chassis Motor Banden Coureurs 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Punten WK-plaats
1977 RS01 EF1 1.5 V6 t M ARG BRA RSA USW ESP MON BEL SWE FRA GBR GER AUT NED ITA USA CAN JPN 0 NC
  Jean-Pierre Jabouille 12 DNF DNF DNF DNQ
1978 RS01 EF1 1.5 V6 t M ARG BRA RSA USW MON BEL ESP SWE FRA GBR GER AUT NED ITA USA CAN 3 12e
  Jean-Pierre Jabouille DNF DNF 10 NC 13 DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF 4 12
1979 RS01
RS10
EF1 1.5 V6 t M ARG BRA RSA USW ESP BEL MON FRA GBR GER AUT NED ITA CAN USA 26 6e
  Jean-Pierre Jabouille DNF 10 DNF DNS DNF DNF NC 1 DNF DNF DNF DNF 14 DNF DNF
  René Arnoux DNF DNF DNF DNS 9 DNF DNF 3 2 DNF 6 DNF DNF DNF 2
1980 RE20 EF1 1.5 V6 t M ARG BRA RSA USW BEL MON FRA GBR GER AUT NED ITA CAN USA 38 4e
  Jean-Pierre Jabouille DNF DNF DNF 10 DNF DNF DNF DNF DNF 1 DNF DNF DNF
  René Arnoux DNF 1 1 9 4 DNF 5 NC DNF 9 2 10 DNF 7
1981 RE20B
RE30
EF1 1.5 V6 t M USW BRA ARG SMR BEL MON ESP FRA GBR GER AUT NED ITA CAN LV 54  
  Alain Prost DNF DNF 3 DNF DNF DNF DNF 1 DNF 2 DNF 1 1 DNF 2
  René Arnoux 8 DNF 5 8 DNQ DNF 9 4 9 13 2 DNF DNF DNF DNF
1982 RE30B EF1 1.5 V6 t M RSA BRA USW SMR BEL MON DET CAN NED GBR FRA GER AUT SUI ITA LV 62  
  Alain Prost 1 1 DNF DNF DNF 7 NC DNF DNF 6 2 DNF 8 2 DNF 4
  René Arnoux 3 DNF DNF DNF DNF DNF 10 DNF DNF DNF 1 2 DNF 16 1 DNF
1983 RE30C
RE40
EF1 1.5 V6 t M BRA USW FRA SMR MON BEL DET CAN GBR GER AUT NED ITA EUR RSA 79  
  Alain Prost 7 11 1 2 3 1 8 5 1 4 1 DNF DNF 2 DNF
  Eddie Cheever DNF 13 3 DNF DNF 3 DNF 2 DNF DNF 4 DNF 3 10 6
1984 RE50 EF4 1.5 V6 t M BRA RSA BEL SMR FRA MON CAN DET USA GBR GER AUT NED ITA EUR POR 34 5e
  Patrick Tambay 5 DNF 7 DNF 2 DNF DNS DNF DNF 8 5 DNF 6 DNF DNF 7
  Derek Warwick DNF 3 2 4 DNF DNF DNF DNF DNF 2 3 DNF DNF DNF 11 DNF
  Philippe Streiff DNF
1985 RE60
RE60B
EF4B 1.5 V6 t
EF15 1.5 V6 t
G BRA POR SMR MON CAN DET FRA GBR GER AUT NED ITA BEL EUR RSA AUS 16 7e
  Patrick Tambay 5 3 3 DNF 7 DNF 6 DNF DNF 10 DNF 7 DNF 12 DNF
  Derek Warwick 10 7 10 5 DNF DNF 7 5 DNF DNF DNF DNF 6 DNF DNF
  François Hesnault DNF
Tussen 1986 en 2001 nam Renault niet deel aan het kampioenschap als constructeur.
2002 R202 RS22 3.0 V10 M AUS MAL BRA SMR ESP AUT MON CAN EUR GBR FRA GER HUN BEL ITA USA JPN 23 4e
  Jarno Trulli DNF DNF DNF 9 10 DNF 4 6 8 DNF DNF DNF 8 DNF 4 5 DNF
  Jenson Button DNF 4 4 5 12 7 DNF 15 5 12 6 DNF DNF DNF 5 8 6
2003 R23
R23B
RS23 3.0 V10 M AUS MAL BRA SMR ESP AUT MON CAN EUR FRA GBR GER HUN ITA USA JPN 88 4e
  Jarno Trulli 5 5 8 13 DNF 8 6 DNF DNF DNF 6 3 7 DNF 4 5
  Fernando Alonso 7 3 3 6 2 DNF 5 4 4 DNF DNF 4 1 8 DNF DNF
2004 R24 RS24 3.0 V10 M AUS MAL BHR SMR ESP MON EUR CAN USA FRA GBR GER HUN BEL ITA CHN JPN BRA 105  
  Jarno Trulli 7 5 4 5 3 1 4 DNF 4 4 DNF 11 DNF 9 10
  Jacques Villeneuve 11 10 10
  Fernando Alonso 3 7 6 4 4 DNF 5 DNF DNF 2 10 3 3 DNF DNF 4 5 4
2005 R25 RS25 3.0 V10 M AUS MAL BHR SMR ESP MON EUR CAN USA FRA GBR GER HUN TUR ITA BEL BRA JPN CHN 191  
  Fernando Alonso 3 1 1 1 2 4 1 DNF DNS 1 2 1 11 2 2 2 3 3 1
  Giancarlo Fisichella 1 DNF DNF DNF 5 12 6 DNF DNS 6 4 4 9 4 3 DNF 5 2 4
2006 R26 RS26 2.4 V8 M BHR MAL AUS SMR EUR ESP MON GBR CAN USA FRA GER HUN TUR ITA CHN JPN BRA 206  
  Fernando Alonso 1 2 1 2 2 1 1 1 1 5 2 5 DNF 2 DNF 2 1 2
  Giancarlo Fisichella DNF 1 5 8 6 3 6 4 4 3 6 6 DNF 6 4 3 3 6
2007 R27 RS27 2.4 V8 B AUS MAL BHR ESP MON CAN USA FRA GBR EUR HUN TUR ITA BEL JPN CHN BRA 51  
  Giancarlo Fisichella 5 6 8 9 4 DSQ 9 6 8 10 12 9 12 DNF 5 11 DNF
  Heikki Kovalainen 10 8 9 7 13 4 5 15 7 8 8 6 7 8 2 9 DNF
2008 R28 RS27 2.4 V8 B AUS MAL BHR ESP TUR MON CAN FRA GBR GER HUN EUR BEL ITA SIN JPN CHN BRA 80 4e
  Fernando Alonso 4 8 10 DNF 6 10 DNF 8 6 11 4 DNF 4 4 1 1 4 2
  Nelson Piquet jr. DNF 11 DNF DNF 15 DNF DNF 7 DNF 2 6 11 DNF 10 DNF 4 8 DNF
2009 R29 RS27 2.4 V8 B AUS MAL CHN BHR ESP MON TUR GBR GER HUN EUR BEL ITA SIN JPN BRA ABU 26 8e
  Fernando Alonso 5 11 9 8 5 7 10 14 7 DNF 6 DNF 5 3 10 DNF 14
  Nelson Piquet jr. DNF 13 16 10 12 DNF 16 12 13 12
  Romain Grosjean 15 DNF 15 DNF 16 13 18
2010 R30 RS27-2010 2.4 V8 B BHR AUS MAL CHN ESP MON TUR CAN EUR GBR GER HUN BEL ITA SIN JPN KOR BRA ABU 163 5e
  Robert Kubica 11 2 4 5 8 3 6 7 5 DNF 7 DNF 3 8 7 DNF 5 9 5
  Vitaly Petrov DNF DNF DNF 7 11 13† 15 17 14 13 10 5 9 13 11 DNF DNF 16 6
2011 R31 RS27-2011 2.4 V8 P AUS MAL CHN TUR ESP MON CAN EUR GBR GER HUN BEL ITA SIN JPN KOR IND ABU BRA 73 5e
  Nick Heidfeld 12 3 12 7 8 8 DNF 10 8 DNF DNF
  Bruno Senna 13 9 15 16 13 12 16 17
  Vitaly Petrov 3 17† 9 8 11 DNF 5 15 12 10 12 9 DNF 17 9 DNF 11 13 10
Tussen 2012 en 2015 werd Renault door Lotus overgenomen en nam deel als Lotus F1 Team.
2016 RS16 RE16 1.6 V6 t P AUS BHR CHN RUS ESP MON CAN EUR AUT GBR HUN GER BEL ITA SIN MAL JPN USA MEX BRA ABU 8 9e
  Kevin Magnussen 12 11 17 7 15 DNF 16 14 14 17 15 16 DNF 17 10 DNF 14 12 17 14 DNF
  Jolyon Palmer 11 DNS 22 13 13 DNF DNF 15 12 DNF 12 19 15 DNF 15 10 12 13 14 DNF 17
2017 R.S.17 R.E.17 1.6 V6 t P AUS CHN BHR RUS ESP MON CAN AZE AUT GBR HUN BEL ITA SIN MAL JPN USA MEX BRA ABU 57 6e
  Nico Hülkenberg 11 12 9 8 6 DNF 8 DNF 13 6 17 6 13 DNF 16 DNF DNF DNF 10 6
  Jolyon Palmer DNF 13 13 DNF 15 11 11 DNF 11 DNS 12 13 DNF 6 15 12
  Carlos Sainz jr. 7 DNF 11 DNF
2018 R.S.18 R.E.18 1.6 V6 t P AUS
 
BHR
 
CHN
 
AZE
 
ESP
 
MON
 
CAN
 
FRA
 
AUT
 
GBR
 
GER
 
HUN
 
BEL
 
ITA
 
SIN
 
RUS
 
JPN
 
USA
 
MEX
 
BRA
 
ABU
 
122 4e
  Nico Hülkenberg 7 6 6 DNF DNF 8 7 9 DNF 6 5 12 DNF 13 10 12 DNF 6 6 DNF DNF
  Carlos Sainz jr. 10 11 9 5 7 10 8 8 12 DNF 12 9 11 8 8 17 10 7 DNF 12 6
2019 R.S.19 Renault E-Tech 19 1.6 V6 t P AUS
 
BHR
 
CHN
 
AZE
 
SPA
 
MON
 
CAN
 
FRA
 
OOS
 
GBR
 
DUI
 
HON
 
BEL
 
ITA
 
SIN
 
RUS
 
JPN
 
MEX
 
VST
 
BRA
 
ABU
 
39* 6e*
  Daniel Ricciardo DNF 18 7 DNF 12 9 6 11 12 7 DNF 14
  Nico Hülkenberg 7 17 DNF 14 13 13 7 8 13 10 DNF 12
Jaar Chassis Motor Banden Coureurs 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Punten WK-plaats

* Seizoen nog bezig.

† De rijder was niet in staat de race uit te rijden maar werd toch gekwalificeerd omdat hij meer dan 90% van de race heeft gereden.

Zie ookBewerken